All Chapters of นางบำเรอขัดดอก: Chapter 41 - Chapter 50

ปัง!! ปัง!! ปัง!!“น้ำค้างเปิดประตู” คาลอสตะโกนเสียงดังลั่นและเรียกเธอที่หลับไหลอยู่ภายในห้องให้ออกมาเปิดประตู“คุณคาลอสมีอะไรหรือเปล่าคะ” หญิงสาวถามออกไปด้วยความตกใจ แต่เขากลับสวมกอดเธอและหอบหายใจเสียงดัง“คุณคาลอส คุณเป็นอะไร”“ช่วยด้วย ฉันโดนวางยา”“คะ ไปหาหมอไหมคะ หรือเรียกเพื่อนของคุณให้”“ไม่ได้ ยาตัวนี้เป็นยาที่เพิ่งทดลอง ไม่มียาแก้ เธอต้องช่วยฉัน”“หะ ให้หนูช่วยยังไงคะ”“เธอต้องให้ฉันเอาจนยาจะหมดฤทธิ์” เมื่อเธอได้ยินดังนั้นก็อ้าปากค้าง ตาโตออกมา แต่ชายหนุ่มใช้เท้าปิดประตูและดันเธอลงนอนบนเตียงก่อนจะบดจูบเธอ“อึก คุณช่วยเบาๆ หน่อยได้ไหมคะ”“ฉันจะพยายาม แต่ตอนนี้ฉันขอนะ น้ำค้าง” เขาพูดเสียงออดอ้อนออกมา ก่อนจะใช้มือกระชากชุดนอนของเธอขาดวิ่น แคว่ก!!“อ๊ะ ชุดหนูขาด”“เดี๋ยวฉันซื้อให้ใหม่” “อื้ออออ!!” หญิงสาวโดนบดจูบอย่างเร่าร้อน เธอพยายามปล่อยตัวปล่อยใจไปตามอารมณ์ที่เขามอบให้ ไม่นานเขาก็จัดการเลื่อนใบหน้าลงมาที่ระหว่างขาของเธอและใช้ใบหน้าซุกเข้าไป ก่อนจะใช้นิ้วและลิ้นของเขาเปิดช่องทางรักของเธอ เพื่อที่จะไม่ให้เธอเจ็บเหมือนครั้งก่อน“เจ็บไหม”“อึก ไม่ค่ะ” “น้ำเธอออกมาเยอะแล้ว ขอฉั

ภายในรถที่มีคิงและเคนนั่งหน้ารถ โดยคิงเป็นพลขับ“จะไปซื้อที่ไหน ก็บอกมัน” ตอนนี้ชายหนุ่มและหญิงสาวนั่งอยู่ภายในรถเช่นเดียวกัน หลังจากที่มีปากเสียงกัน ชายหนุ่มก็ต้องยอมถอยให้เธอหนึ่งก้าว และอนุญาตให้เฉาก๊วยอยู่ต่อ โดยที่หญิงสาวต่อรองขอไปซื้อของเล่นให้แมว และเขาต้องเป็นคนออกค่าใช้จ่ายทั้งหมด โดยแลกกับการหยุดไลฟ์สดของเธอ“พี่คิง ไปร้านไหนก็ได้ แต่ขอร้านที่มีของเล่นและขนมเฉาก๊วยเยอะๆ นะคะ”“ได้ครับ คุณหนู”ตอนนี้หญิงสาวดูมีความสุขเป็นอย่างมาก เธอยิ้มตลอดเวลา เมื่อรู้ว่าจะได้ไปซื้อของให้กับลูกของเธอ เมี้ยว!!“รออีกนิดนึงนะ เดี๋ยวพี่คิงกับพี่เคนจะพาเราไปซื้อของ ถ้าถึงแล้วเดี๋ยวแม่อุ้มพาเลือกดูของเล่นนะ” เมี้ยว!! เฉาก๊วยที่ได้ยินเสียงหญิงสาว มันก็ตอบรับเธอทันที ทำให้คาลอสที่นั่งอยู่ข้างๆ ถึงกับถอนหายใจออกมา“ประสาท คนบ้าอะไรคุยกับแมว”“แล้วคนบ้าอะไร ด่าแต่แมว” เมื่อหญิงสาวพูดออกมา ทุกคนภายในรถก็พากันเงียบสนิท เว้นแต่เฉาก๊วยที่ปีนป้ายตัวเธออยู่ ก็เดินไปนั่งบนตักของคาลอส และใช้ลิ้นเลียที่หลังมือของเขาซึ่งเขาก็มองด้วยความไม่พอใจ แต่หญิงสาวนั้นหน้าซีดเผือกไปแล้ว กลัวว่าลูกของเธอจะทำให้เขาไม

“อืมมม แบบนั้นแหละ” ชายหนุ่มที่ได้รับสัมผัสปากนุ่มๆ ของหญิงสาวเขาก็ครางออกมาอย่างพอใจ วันนี้เธอน่ารักและทำตามเขาอย่างว่าง่ายมาก เขายอมรับว่าติดใจยัยกระต่ายน้อยตัวนี้เอามากๆ เลยล่ะหญิงสาวที่ได้รับคำสั่งก็จัดการใช้ปากครอบแก่นกายของเขา และดูดเลียมันเหมือนก่อนหน้านี้ที่เขาเคยสอนเธอเอาไว้ เธอดูดเลียมันเหมือนไอศกรีมแท่งโปรด แต่ทว่าอันนี้มันเป็นไอศกรีมแท่งใหญ่ที่สุดเท่าที่เธอเคยได้กินมัน และไอศกรีมแท่งนี้ยังร้อนระอุในปากของเธอเหมือนกับลาวาที่มันกำลังจะปะทุออกมาได้ทุกเมื่อ ตอนนี้ลิ้นรับรสของเธอเริ่มเปลี่ยนไป เมื่อเธอได้ดื่มไวน์เข้าไป ร่างกายของเธอเริ่มร้อนรุ่มและรู้สึกเคลิ้มกับทุกสัมผัสที่ชายหนุ่มกำลังลูบไล้เธออยู่ ซึ่งเธอยอมรับได้ว่าเธอรู้สึกเอามากๆ ร่างกายของเธอมันเหมือนกำลังเลื่อนลอยไปตามจังหวะ เธอดูดกินไอกรีมแท่งนี้อย่างชอบใจ“อ่าส์ เธอกำลังทำให้ฉันคลั่ง น้ำค้าง” ชายหนุ่มที่ได้รับสัมผัสของเธอก็แทบละลายไปทั้งตัว “อืมมม แบบนั้นแหละ เก่งมาก อย่าให้โดนฟันของเธอ” เขาพูดพร้อมใช้มือประคองศีรษะของเธอเอาไว้และให้เธอขยับกลืนกินแก่นกายของเขาตามจังหวะ เขาพอใจเธอมาก อยากจะจับเธอกดลงบนเตียง แต่ทว่า

นี่ก็ล่วงเลยเวลามาถึงเที่ยงคืนแล้ว แต่หญิงสาวยังนอนไม่หลับ และนั่งมองด้านนอกหน้าต่างทำไมกันนะ‘ทำไมดึกดื่นป่านนี้เธอยังไม่ยอมนอน??’ เธอพยายามตอบคำถามตัวเองมานานสองนาน แต่ก็ยังไม่ได้คำตอบสั่งทีเธอกำลังคาดหวังว่าจะได้ยินเสียงรถที่คุ้นเคยขับมาที่บ้านอย่างนั้นหรือเธอกำลังคาดหวังว่าจะให้เขากลับมาบ้านอย่างนั้นหรือเธอต้องการไปทำไม ทั้งๆ เขาไม่อยู่มันก็ดีต่อเธอแล้วนี่นา“แกกำลังเป็นอะไรยัยน้ำค้าง” หญิงสาวพูดกับตัวเอง ก่อนจะใช้มือเขกศีรษะของตัวเองเบาๆ ก่อนจะสั่งและบังคับตัวเองให้เดินไปยังเตียงที่มีเฉาก๊วยนอนหลับอยู่“นอนนะ น้ำค้าง ถ้าเธอไม่นอนพรุ่งนี้อย่ามางอแง ไม่อยากไปฝึกงานนะ” เธอเตือนสติตัวเองก่อนจะข่มตาลง เช้าวันใหม่...หญิงสาวตื่นมาด้วยสภาพอิดโรย เพราะเมื่อคืนที่ผ่านมา กว่าจะข่มตานอนได้ก็ปาไปสามนาฬิกาของเช้าวันใหม่ เธอไม่ได้ยินเสียงรถของชายหนุ่มเลยจนเธอเผลอหลับไป และเมื่อตื่นขึ้นมาอาบน้ำแต่งตัวในชุดนักศึกษาเดินลงมายังโต๊ะอาหารก็ยังไม่พบแม้แต่เงาของคนที่เธอเฝ้ารอเขากลับมาตั้งแต่เมื่อคืน“ว๊ายยย คุณหนูของป้า ทำไมหน้าตาเป็นแบบนั้นล่ะคะ” ป้านิ่มเดินมาหาหญิงสาวที่เธอเพิ่งเดินเข้ามายังโต๊ะ

ตั้งแต่เกิดเหตุการณ์ทะเลาะกันในวันนั้น เขาก็ไม่เคยกลับมานอนที่คฤหาสน์อีกเลย และตอนนี้เขาได้สั่งให้เธอไปฝึกงานที่แผนกอีกด้วยเช่นกัน เธอได้แต่ยิ้มให้กำลังใจตัวเองเบาๆ ทั้งน้ำตา‘เขาคงเกลียดเธอมากเลยสินะ หรืออาจเป็นเพราะเขารักผู้หญิงคนนั้นมากต่างหาก’ เหตุการณ์วันนั้น เขาก็ไม่ยอมแตะเนื้อต้องตัวเธออีกเลย และยังให้เธอมาทำงานแผนกฝ่ายประชาสัมพันธ์อยู่ที่ด้านล่างของตึก “อดทนนะ อีกไม่ถึงเดือนก็จะฝึกงานจบแล้ว” เธอพูดปลอบใจตัวเอง และกลับมาทำหน้าที่ต่างๆ ของตัวเองให้ดี เพราะผลการประเมินตอนนี้เป็นเขาที่จะต้องประเมินการฝึกงานของเธอแผนกนี้เธอต้องทำงานเป็นกะ บางวันเธอก็ออกมาตั้งแต่เช้าตรู่ และบางวันก็ต้องกลับบ้านของเขาดึกดื่น ทำให้สภาพในแต่ละวันของเธอนั้นเป็นเปลี่ยนไป งานแผนกนี้เป็นงานที่ดีสำหรับเธอเหมือนกัน เพราะช่วงเวลาทำงาน เธอไม่มีเวลาคิดฟุ้งซ่านเลย ทำให้เธอลืมเรื่องความเครียดต่างๆ ออกไป ทุกวันเธอหอบลากสังขารกลับมาด้วยความเหนื่อยล้าและนอนกอดเฉาก๊วยพร้อมน้ำตาหลับไปทุกคืน ตอนนี้เธอคิดถึงเขามากๆ เลยล่ะอยากเจอหน้าเขาอยากได้ยินเสียงของเขา หรือแม้แต่เสียงรถกลับมาบ้านของเขาก็ยังดี..แต่ก็ทำได้แค่