All Chapters of นางบำเรอขัดดอก: Chapter 51 - Chapter 60

ก๊อก ก๊อก ก๊อกเธอเดินขึ้นยังห้องโซนวีไอพีชั้นบนสุด ก่อนเคาะประตูอย่างเบามือก่อนจะตัดสินใจเปิดประตูเข้าไปทุกอย่างตกอยู่ในความเงียบเมื่อเธอเปิดประตูเข้าไป แล้วก็พบว่าภายในห้องมีผู้ชายที่หล่อเหลาแตกต่างกันไปนั่งอยู่บนโซฟาถึงสามคน ‘นี่คือเจ้าของคลับแห่งนี้อย่างนั้นหรือ’ เธอใช้สายตามองไปก็พบคนที่คุ้นเคยที่เคยรักษาเธอในวันที่เธอป่วยก็คือหมอวิกเตอร์ และมีอีกคนที่นั่งเงียบมองมาที่เธอ สายตาของเขานิ่งราวกับจะฆ่าคนได้ ไม่ต่างจากคาลอสที่นั่งอยู่ในนั้นเช่นกัน เธอรู้สึกตกใจเป็นอย่างมากที่ได้มาพบเขาที่นี่ ‘ทำไมโลกถึงกลมอย่างนี้นะ’“อ้าว น้ำค้าง มาที่นี่ได้ยังไงครับ” วิกเตอร์ถามออกไป เขาทั้งตกใจและตะลึงในเวลาเดียวกัน เพราะตอนนี้ที่ดู เธอน่าจะมาเป็นพนักงานของคลับแห่งนี้ เพราะดูจากการแต่งตัวมันคือชุดพนักงานของร้านที่ถูกพวกเขาออกแบบมาโดยเฉพาะ กระโปรงสีดำสั้นเหนือเข่าเล็กน้อยและเสื้อยืดสีแดงออกแบบพิเศษ มันทำให้วิกเตอร์มองดูเธออย่างแปลกตา เพราะตอนนี้เธอดูไม่เหมือนผู้หญิงที่เขาเคยรู้จักเลย“เอ่อ สวัสดีค่ะ คุณวิกเตอร์ น้ำค้างมาทำงานที่คลับแห่งนี้ค่ะ” “พระเจ้า ไม่อยากจะเชื่อ!!” วิกเตอร์อุทานออกไป เพราะ

หญิงสาวกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด เมื่อชายหนุ่มดันแก่นกายของเขาเข้ามาจนสุดลำโดยไม่ได้เบิกร่องทางรักให้เธอเลย “หึ เธอโกหกฉัน แน่นขนาดนี้ยังบอกว่าผ่านชายอื่นมาอย่างนั้นหรือ” ชายหนุ่มยิ้มออกมาอย่างพอใจ เมื่อตนเองเช็คภายในของเธอแล้ว เธอไม่ได้ทำแบบที่เธอพูดออกมา “เจ็บ เอาออกไปก่อนจะได้ไหม หนูเจ็บมาก” เธอร้องไห้ออกมาด้วยความเจ็บปวด“ตอบฉันมาตามความจริง” “อึก”“เธอมีใครอีกไหมนอกจากฉัน??”“อึก” หญิงสาวได้ยินคำถามก็เบือนใบหน้านี้ไปทางอื่น“ไม่ตอบใช่ไหม” ปั่ก!! ปั่ก!! ปั่ก!!“อ๊าส์” เมื่อเธอไม่ตอบคำถามเขา เขาก็จัดการกระแทกแก่นกายสั่งสอนเธอ“อึก บะ เบาๆ หน่อยได้ไหมคะ” “ถ้าเธอไม่ตอบฉันจะทำอยู่แบบนี้ ให้เธอตายคาอกฉันไปเลย”“คนใจร้าย อึก” “ตอบ!!!”“หนู มะ ไม่มี” “ไม่มีอะไร”“ไม่มีใคร หนูไม่ได้ยุ่ง อ๊ะ เกี่ยวกับใครเลย”“อืมมม ดีมาก” ชายหนุ่มที่ได้ยินคำตอบที่พอใจก็ยิ้มออกมา ก่อนจะก้มลงจูบที่ริมฝีปากของเธออีกครั้งอย่างเร่าร้อน เขาโหยหาเธออย่างมาก ตอนนี้เขาต้องการเธอ และต้องการได้ยินเสียงของเธอครางอยู่ภายในร่างของเขา “เด็กดื้ออย่างเธอต้องโดนสั่งสอนที่กล้าโกหกคนอย่างฉัน”“อึก”“และยังกล้าหนีฉั

แสงแดดในยามเช้าทำให้หญิงสาวตื่นขึ้นมาจากที่นอนด้วยความอบอุ่นใจและกอดเจ้าเฉาก๊วยไว้ข้างกายในบ้านของตนเอง ตั้งแต่วันนั้นที่พ่อเธอมารับตัวเธอ เธอก็ดีใจเป็นอย่างมาก พ่อเธอกลับมารับตัวเธอจริงๆ เธอคิดว่าชีวิตของเธอต้องการเพียงเฉาก๊วยและพ่อของเธอเท่านั้น แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นว่าเธอรู้สึกเหมือนขาดอะไรบางอย่าง เพราะแววตาคู่นั้นที่มองเธอในวันที่พ่อเธอจูงมือเธอออกมาจากคาสิโน ทำให้เธอรู้สึกแปลกๆ และสัมผัสได้ว่าในสายตาของเขา เขากำลังบ่งบอกว่ากำลังเสียใจ แต่เธอก็ทำได้เพียงแค่คิดเท่านั้น ไม่ได้พูดออกมาแต่อย่างใด“เขามีคู่หมั้นแล้วนะ น้ำค้าง เธอคาดหวังอะไรอย่างนั้นหรือ” เธอพูดและยิ้มให้ตัวเองเบาๆ เธอกำลังตกหลุมรักเขาอย่างบ้าคลั่ง และหวังว่าการที่ออกมาจากชีวิตเขา ชีวิตเธอจะมีความสุขมากกว่านี้ แต่ทว่าตอนนี้กลับไม่เลย เธอไม่รู้จะอธิบายยังไงออกมา ถ้าเธอจะบอกว่า ‘เธอรักเขา’ ไปแล้วแม้ว่าเขาจะมีคู่หมั้น มันผิดมากไหมนะนี่ก็ผ่านมาหนึ่งเดือนแล้ว..เธอไม่ได้ติดต่อเขาเลย และเขาก็ไม่ได้ติดต่อเธอมาแต่อย่างใด อาจเป็นเพราะคำว่าลูกหนี้กระมั้ง เขาถึงไม่ได้มีเยื่อใยให้กับเธอเลย แม้แต่ทักมาถามสารทุกข์สุขดิบก็ไม่มีชี

นี่ก็ผ่านไปสองสัปดาห์..หญิงสาวตัดสินใจเดินทางไปอาศัยอยู่ที่ฮ่องกงกับพ่อของเธอ หลังจากเกิดเหตุการณ์วันนั้นเธอก็ไม่อยากใช้ชีวิตอยู่ที่เมืองไทยมากนัก เธอละลายแก่ใจตัวเอง ตอนนี้เธอใช้ชีวิตอยู่ในบ้านหลังเล็กๆ ที่นี่ เธอใช้เวลาทดลองน้ำหอมนานสักระยะแล้ว และกำลังวางแผนการเปิดตัวอย่างหนัก ตอนนี้แผนงานของเธอก็สำเร็จเกือบร้อยเปอร์เซ็นต์ โดยมีเอวาคอยช่วยและสนับสนุนเธออยู่ที่เมืองไทย งานเปิดตัวจะเริ่มภายในอาทิตย์หน้า เธอต้องทิ้งความคิดฟุ้งซ่านของเธอออกไปให้หมดและโฟกัสธุรกิจของเธอ โทรศัพท์มือถือของเธอดังขึ้นหลายสาย และมีข้อความเข้ามาทุกๆ หนึ่งชั่วโมง เมื่อเธอกดดูก็พบว่าเป็นคาลอสคนหลายใจคนนั้นที่กำลังตามตื้อเธอไม่เลิก ‘เขากำลังทำอะไรของเขา??’ข่าวงานหมั้นของเขากำลังจะเริ่มขึ้นในอีกหนึ่งเดือนข้างหน้า แล้วเขาจะติดต่อเธอมาทำไมกัน เขาเป็นผู้ชายที่เห็นแก่ตัวที่สุด เธอจึงตัดสิน ใจบล็อคการติดต่อช่องทางของเขาทั้งหมด และไม่ต้องการรับรู้ใดๆ เกี่ยวกับเขาอีกแล้ว ตอนนี้เธอรู้สึกเกลียดเขามากกว่ารักเขาเสียอีก เพราะคนอย่างเขามักมากและหลายใจ ‘เห็นเธอเป็นของเล่นหรือยังไงกัน หนี้ก็ใช้ไปหมดแล้ว ยังมาต้องการอะไรจา

“ไอ้คลาส มึงต้องทำใจนะเว้ย เธอได้รับการกระแทกบริเวณที่ศีรษะอย่างรุนแรง และคาดว่าน่าจะตกใจจากเสียงดังของอาวุธปืนระยะกระชั้นชิด เลยทำให้เธอช็อคและหมดสติไป ถ้าเธอฟื้นขึ้นมามึงควรจะเผื่อใจไว้หน่อยก็ดีนะ” วิกเตอร์พูดออกมา“มีวิธีรักษาเธอไหม” “วิธีน่ะ มันก็มีอยู่ แต่ว่ารอให้เธอฟื้นขึ้นมาก่อนดีกว่า ตอนนี้กูให้คำตอบมึงไม่ได้” “อืม ขอบใจ” “มึงควรพักผ่อนบ้างนะ สภาพมึงคือแย่มาก” วิกเตอร์แนะนำเพื่อนของตัวเอง เพราะตั้งแต่วันนั้นมันก็เอาแต่เฝ้าน้ำค้างไม่แทบไม่ได้นอน ข้าวปลาก็แทบจะไม่แตะเลย นี่ล่ะนะที่บอกไม่รัก ไม่รัก แต่นั่งเฝ้าไม่ให้คลาดสายตาเลย ‘ไม่รักแล้วจะเรียกว่าอะไรวะ’ วิกเตอร์ส่ายหน้าไปมาตอนนี้ก็ปาเข้าไปวันที่ห้าแล้ว หญิงสาวไม่มีท่าทีว่าจะฟื้น พ่อของเธอที่ได้ยินข่าวก็รีบบินมาและเอาแต่ร้องไห้กอดลูกสาวของตัวเองชายหนุ่มที่เห็นดังนั้นก็คุกเข่าต่อหน้าพ่อของเธอ“ผมขอโทษครับ ต้นเหตุทั้งหมดมันเกิดจากผมคนเดียว” “คุณกำลังทำร้ายหัวใจดวงสุดท้ายของผม” “เธอก็คือดวงใจของผมเหมือนกัน” คาลอสพูดพร้อมกับสบตาวิศัลย์“ต่อไปนี้ผมขอร้องล่ะ ปล่อยลูกสาวของผมไปเถอะ เงินทุกบาททุกสตางค์ผมก็คืนให้คุณหมดแล้ว”“ผมทำ