Lahat ng Kabanata ng นางบำเรอขัดดอก: Kabanata 71 - Kabanata 80

ฮู่ววววว!! ฟู่วววว!!สายลมพัดผ่านกระทบใบหน้าขาวใสของหญิงสาว ที่ตอนนี้เธอกำลังทอดสายตานั่งมองดูท้องฟ้าในฤดูหนาวยามค่ำคืนผ่านหน้าต่างของห้องนอนเธอนั่งมองดูดวงดาวบนท้องฟ้ามานานหลายนาทีแล้ว ก่อนจะก้มมองดูท้องน้อยๆ ของเธอที่มันกำลังนูนขึ้นมาเล็กน้อย ตอนนี้เธอตั้งครรภ์ได้สี่สัปดาห์แล้วหลังจากเกิดอุบัติเหตุในวันนั้น ความทรงจำของเธอก็กลับมาเป็นปกติ เธอจำเรื่องราวเหตุการณ์ต่างๆ ได้หมดทุกอย่าง และขอยุติความสัมพันธ์กับผู้ชายใจร้ายคนนั้นทันที ก่อนจะตัดสินใจบินมาอยู่ฮ่องกงกับพ่อของเธออย่างถาวรตอนนี้เธอทั้งโกรธและเกลียดชายหนุ่มเป็นอย่างมาก เขาหลอกให้เธอรักจนหัวปรักหัวปรำ และยังฉวยโอกาสทำร้ายเธอในตอนที่เธอจำอะไรไม่ได้ เขาช่างโหดร้ายเหลือเกิน กว่าจะรู้ตัวก็ป้องกันไม่ทันเสียแล้ว แต่เธอก็ไม่ได้เสียใจกับเรื่องนี้แต่อย่างใด ลูกคนเดียวของเธอ เธอเลี้ยงได้สบายอยู่แล้ว แม้ว่าจะไม่มีพ่อของเด็กก็ตาม “พ่อของลูกใจร้ายมากนะ จะแต่งงานกับหญิงอื่นแล้ว ยังมาฝากลูกไว้กับแม่อีก แต่ไม่ต้องห่วงนะ ถึงจะไม่มีพ่อ แม่สัญญาว่าจะเลี้ยงหนูและดูแลหนูอย่างดีไม่ให้ขาดตกบกพร่องอะไรเลยแม่รักลูกนะ”หนึ่งเดือนผ่านไป… หญิงสาวเอาแต

หนึ่งปีผ่านไป...หญิงสาวอาศัยอยู่ที่เมืองสมอลันด์ โดยขาดการติดต่อจากโลกภายนอกต่างๆ ทั้งหมด เพื่อที่จะใช้เวลาอยู่กับลูก และพ่อของเธอ เป็นช่วงเวลาที่ช่วยเยียวยาหัวใจเธอได้ดีมากๆ เลยล่ะ ช่วงเวลาที่ผ่านมามันช่างเลวร้ายกับเธอเหลือเกิน แต่ในบางครั้งเธอก็แอบปฏิเสธไม่ได้เช่นกันว่าเธอนั้นก็เคยมีความสุขกับชายหนุ่มคนนั้น นั่นก็คือพ่อของเบลล่า คนที่ทำลายหัวใจของเธอมาตลอดระยะเวลาเกือบสองปี“แน่ใจใช่ไหมลูกรักว่าจะกลับไปที่นั่น” วิศัลย์ถามน้ำค้างออกมาเพื่อความแน่ใจอีกครั้ง“ค่ะ น้ำค้างจะกลับไปเยี่ยมคุณแม่ที่ประเทศไทยค่ะ” หญิงสาวพูดและยืนยันคำเดิม เพราะอีกสองวันข้างหน้าเป็นวันครบรอบวันเสียชีวิตของแม่เธอ เธอต้องการจะไปเยี่ยมแม่ของเธอที่ประเทศไทยด้วยตนเอง เพราะความคิดถึง เมื่อปีที่ผ่านมาเธอได้ตั้งท้องเบลล่าทำให้เธอไม่สามารถกลับไปเยี่ยมแม่ของเธอได้“ถ้าลูกตัดสินใจแล้ว พ่อก็จะไม่ห้าม” “ไม่ต้องกังวลนะคะ นี่ก็ผ่านมาสองปีกว่าแล้ว คุณคาลอสก็มีภรรยาแล้ว เขาคงไม่คิดจะทำอะไรเราหรอกค่ะ” “...”“อีกอย่างเราก็ใช้หนี้เขาไปหมดแล้ว” หญิงสาวยิ้มออกมา แต่ภายในใจลึกๆ เธอก็แอบหวั่นใจอยู่ไม่น้อย เพราะลูกสาวน่าตาน่ารักที

“หยุดพูดจาเหลวไหลได้แล้ว ฉันไม่อยากฟัง” หญิงสาวพูดตะคอกเสียงขึ้นมา ตอนนี้เธอไม่อยากรับรู้อะไรทั้งนั้น เธอไม่สนใจว่าเขาจะแต่งงานกับใคร แต่ตอนนี้สิ่งที่เธอต้องทำคือ การที่จะต้องเอาตัวลูกกลับคืนมาสู่อ้อมกอดของตน“แต่เฮียอยากให้หนูได้รับรู้” เขาพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาออกมาไม่ดังมากนัก แต่มันกลับได้ยินเต็มทั้งสองรูหูของเธอ‘ทำไมเขาถึงเปลี่ยนไปขนาดนี้กันนะ’ เธอคิดอยู่ภายในใจ“ลุกขึ้นมานั่งตรงนี้!!” เธอเรียกให้เขาพยุงตัวเองขึ้นมานั่งบนเตียงเหมือนกับเธอ เพราะว่าตอนนี้เลือดตรงเท้าของเขากำลังไหลออกมาไม่หยุด “ไม่เป็นไรครับ เฮียนั่งตรงนี้ก็ได้” “ฉันบอกให้มานั่ง เดี๋ยวนี้!!” เธอพูดขึ้นเสียงใส่เขาอีกครั้ง ‘ทำไมเขาถึงไม่รักหรือห่วงตัวเองบ้างเลยนะ’ เมื่อชายหนุ่มได้ยินดังนั้นก็พยักหน้าและค่อยๆ ขยับตัวไปนั่งใกล้กับหญิงสาว ก่อนที่หญิงสาวจะใช้มือถือของตนกดโทรหาบอดี้การ์ดของคาลอส ที่เธอเคยบันทึกหมายเลขเอาไว้ก่อนหน้านี้ หลังจากนั้นไม่นานคิงก็รีบเดินเข้ามาภายในห้อง ก็ตกใจทันที เมื่อเห็นทั้งสองนั่งอยู่บนเตียง แถมยังมีรอยเลือดตามพื้นห้อง“นายท่าน นายหญิง เกิดอะไรขึ้นครับ ไปโรงพยาบาลเลยไหมครับ” “ไม่ต้องหรอ

เขาได้ยินที่หญิงสาวพูดก็เดินไหล่ตกออกไปจากนอกห้องของเธอทันที ก่อนที่จะตัดสินใจหอบกระเป๋าเสื้อผ้าของตนมาไว้ข้างๆ โซฟาวิศัลย์เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดก็ได้แต่นิ่งเงียบและไม่เอื้อนเอ่ยใดๆ ออกมา เพราะเขาค่อนข้างเข้าใจเรื่องของหนุ่มสาวทะเลาะกัน ก่อนจะเดินไปยังห้องเก็บของข้างๆ บ้าน ถืออุปกรณ์ออกไปตกปลากับเจคอบทันที ปล่อยให้หญิงสาวและชายหนุ่มอยู่กับเพียงลำพังชายหนุ่มที่วางกระเป๋าของตนเองเสร็จก็รีบเดินเข้าไปช่วยหญิงสาวที่กำลังหอบของเข้าไปเก็บในห้อง“เฮียช่วยนะครับ”“ไม่ต้องค่ะ ฉันทำเองได้”“ไม่ได้ครับ หนูเป็นผู้หญิง กระเป๋ามันหนักให้เฮียทำดีกว่านะครับ” “ก็ฉันบอกว่าไม่ต้องมายุ่งยังไงล่ะ ว๊ายยย!!” ในขณะหญิงสาวกำลังมีน้ำโหกับชายหนุ่มเธอก็เดินเข้าห้องไปโดยไม่ทันระวังพรมเช็ดเท้าอยู่ด้านหน้าทำให้เธอลื่นล้มเกือบหงายหลังลงบนพื้นทันทีพรึ่บ!! ตุ้บ!! เมื่อคาลอสเห็นดังนั้นก็รีบเอาตัวของตนเองเข้าไปประคองหญิงสาวโดนให้เธอล้มลงมากระแทกที่ตัวของเขาแทน“เป็นอะไรไหมครับ?” คาลอสถามออกมาด้วยความห่วงใยปนตกใจเล็กน้อย ถ้าเขาไม่เข้าไปรับตัวเธอปานนี้เธอคงจะเจ็บไปทั้งตัวแน่ๆ“มะ ไม่เป็นไรค่ะ” หญิงสาวที่ได้สติก็พบว่าตัว

ชายหนุ่มได้ยินเสียงเรียกของหญิงสาว เขาก็ดีดตัวขึ้นจากโซฟาอย่างรวดเร็ว ‘โอกาสเข้ามาขนาดนี้เขาจะปล่อยให้พลาดได้ยังไงกันล่ะ นอนตรงไหนภายในห้องเขาก็นอนได้ทั้งนั้นแหละ’เขาเดินเข้าไปในห้องด้วยรอยยิ้มที่สดใส ก่อนจะพบว่ามีฟูกนุ่มๆ วางปูบนพื้นข้างเตียงของภรรยาเขาเรียบร้อยแล้ว“ฉันคิดว่ามันคงจะสบายกว่านอนโซฟาตัวนั้น” เธอพูดออกมาก่อนจะดึงผ้าห่มบนเตียงขึ้นและแทรกตัวเองเข้าไปในนั้นแล้วเอนตัวลง“นอนได้ครับ ขอแค่อยู่ใกล้ๆ หนู เฮียนอนได้ทั้งนั้น”“จุ๊ๆ อย่าเสียงดัง เดี๋ยวลูกจะตื่นค่ะ”เขาพยักหน้าอย่างเข้าใจ ก่อนที่หญิงสาวจะปิดโคมไฟตรงหัวเตียง ภายในห้องมืดมิดลงไป ก่อนชายหนุ่มจะเอนกายหลับตาลงอย่างมีความสุข‘เธอไม่ได้ใจร้ายกับเขาขนาดนั้น ถ้าทำแบบนี้เธอต้องมีใจให้กับเขาอย่างแน่นอน’“ฝันดีนะครับ”“...”หลายวันผ่านไป ร่างกายของชายหนุ่มเริ่มบวมช้ำน้อยลง จริงๆ เขาไม่ได้รู้สึกเจ็บแต่อย่างใด เขาเพียงแต่เรียกร้องความสนใจจากภรรยาของเขาเพียงเท่านั้นเขาใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ได้ร่วมสองสัปดาห์แล้ว ดูเหมือนทุกอย่างจะผ่านไปด้วยดี แม้ว่าเธอจะใจแข็งอยู่ แต่ก็ไม่ได้ใจร้ายกับเขาแต่อย่างใด“อยู่ที่นี่เป็นอย่างไรบ้าง สบายดีไ