All Chapters of ENGINEER LOVER หวานใจยัยปากแจ๋ว: Chapter 91 - Chapter 100

"พี่ไม่มีวันทรยศต่อเจ้าของเพราะมันหลงกลิ่นกีของน้องจานิคไปแล้วครับ" เขาว่าแล้วรั้งตัวเองขึ้นนั่งตำแหน่งเดิม เอาหน้ามาคลอเคลียกับลำคอของฉัน คล้ายกับสุนัขกำลังออดอ้อนเจ้าของ"น่ารักที่สุดค่ะพี่ยูโร" ว่าแล้วลูบผมสีน้ำตาลเทาหม่นของคนตัวสูงอย่างเอ็นดู ยูโร ผู้เย่อหยิ่งในศักดิ์ศรีแต่วันนี้กลับยอมสยบใต้แทบเท้าคนปากแจ๋วอย่างจานิค"แล้วมาหาเค้ามีธุระอะไร" เขาไม่จำเป็นต้องมาหาฉันหรอก ในเมื่อฉันก็ยังอยู่ที่นี่ไม่ได้หนีหายไปไหน"พี่อยากอยู่กับนิค" เสียงแหบพร่าว่าจบฝังปลายจมูกโด่งกับริมฝีปากเข้าใส่ฝากรอยเอาไว้กับลำคอของฉัน เขาใช้เวลาชั่วพริบตาก็สามารถคร่อมร่างกายฉันเอาไว้ได้ อยู่ด้วยกันทีไรจะขึ้นฉันให้ได้เลยคนนี้"แน่ใจเหรอว่าแค่อยากอยู่?"คุณอเล็กซานเดอร์คลี่ยิ้มน้อย ๆ รอยยิ้มนี้กับแววตาวาบหวามคู่นั้น มือหนาที่มันกำลังไล่เคล้นคลึงสองเต้าจากเขาทำฉันคิดดีไม่ได้"จริง ๆ ก็ไม่ แต่ถ้านิคไม่ยอมพี่ก็จะไม่ทำ" แล้วฝังเขี้ยวเข้าใส่อีกครั้ง ฉันย่นคอหนีเพราะจั๊กจี้ ยูโรพยายามควบคุมความต้องการของตัวเอง ฉันรู้ว่าเขาอยากทำมากกว่านั้นแต่ฉันไม่ วันนี้ไม่สะดวก"งั้นก็หยุดก่อน" ผลักคนตัวสูงออกให้ห่าง คนเมากลิ้งตุบต

"หนูเป็นหลานรหัสพี่ไงคะ" ผู้หญิงตรงหน้าว่าพร้อมกับหยิบโทรศัพท์เครื่องหรูของตัวเองออกมาถ่ายภาพ "พี่ช่วยหันหน้ามาทางนี้หน่อยค่ะหนูจะถ่ายรูปไปอวดเพื่อนในโซเชียล"ว่าแล้วทำไมหน้าคุ้น ๆ แต่ผมจำเธอไม่ได้เพราะไม่เคยเจอกัน เคยเห็นหน้าเธอผ่านทางรูปที่น้องรหัสปีสองส่งมาอีกที"แล้วนี่ขับรถยังไงถึงให้คนอื่นชนได้" ดีนะที่ผมขับมาไม่เร็ว ถ้าเร็วกว่านี้ไม่อยากจะคิดภาพ"พี่นั่นแหละขับรถไม่ดูทางเองต้องรับผิดชอบหนูนะคะ""รับผิดชอบ?""ค่ะ อย่างเช่นในระยะนี้พี่คอยไปรับไปส่งหนูเวลาไปมหา'ลัยเพราะหนูไม่มีรถแล้ว""พี่ไม่มีเวลาทำเรื่องไร้สาระแบบนั้น เอาเป็นว่าค่าเสียหายพี่จะรับผิดชอบทั้งหมด ขอเลขบัญชีหน่อย""นี่ค่ะเบอร์หนู พร้อมเพย์" ขอเลขบัญชีแต่ให้เบอร์...ให้มันได้แบบนี้สิวะ อุตส่าห์เซฟตัวเองแล้วแท้ ๆ"ค่าซ่อมรถหนึ่งหมื่น ค่ารักษาอีกหนึ่งหมื่น พอไหม อยากได้อะไรเพิ่มไหม" เรื่องไหนที่ให้ได้ผมก็ยินดีทำแต่บางเรื่องผมไม่สามารถตกปากรับคำได้"แค่นี้ก็พอแล้วค่ะ ขับรถดี ๆ นะคะปู่" หลานรหัสคนนี้พูดซะผมเหมือนคนอายุหกสิบ"พี่พอ ปู่เหมือนแก่""ก็แก่จริงนี่คะ แก่กว่าหนูตั้งสามปีแต่หนูไม่ถือค่ะเพราะหนูชอบคนแก่" ถือซะว่าผมไ

มหาวิทยาลัยฉันนั่งอ่านหนังสืออยู่ใต้ตึกคณะ เพื่อนคนที่เหลือก็มัวแต่หยอกล้อเล่นกัน ส่วนไอ้พลอยน่ะเหรอมีเรียนวิชาที่พวกเราไม่ได้เรียน"ไอ้ตาม ไอ้ราม เงียบ ๆ หน่อยกูอ่านหนังสือไม่รู้เรื่อง" ฉันตวาดเพื่อนสองคนที่กำลังคุยอยู่ข้างหู ส่วนไอ้มายด์เด็กเรียนก็นั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่กดโทรศัพท์ส่งแชตหาแฟนหนุ่ม"รามมึงดูคนนั้นดิ น่ารักว่ะ""เออ กูเอาคนนั้นนะ มึงเอาอีกคน"แต่ถึงอย่างนั้นพวกมันก็ยังไม่ยอมหยุด"ตูมตาม พระราม…" ฉันเปลี่ยนโทนเสียงเรียกพวกมันด้วยใบหน้าตึงเครียดและครั้งนี้ก็ได้ผลเพราะเพื่อนตัวดีสองคนยอมหยุดอย่างง่าย"ไม่เอาดิไอ้นิค ห้ามเรียกพวกกูแบบนี้" เสียงจ๋อยของไอ้รามว่า"กูขำ คนห่าอะไรชื่อพระราม มึงเคยบวชเหรอ" ไอ้ตามถามมันปนเสียงหัวเราะ"ตูมตามชื่อมึงน่ารักมากมั้ง" แล้วมันสองคนก็นั่งเงียบราวกับคนจำศีล พอพวกมันเงียบก็สบายหูดีเหมือนกันชื่อตูมตามกับพระรามเป็นอีกชื่อที่พ่อกับแม่ของพวกมันตั้งให้ เรื่องนี้ไม่มีใครรู้นอกจากคนในกลุ่ม"มายด์ มายด์" เสียงเรียกชื่อเพื่อนอีกคนดังจากปากสุนัขของไอ้ราม แต่เรียกไปเถอะไอ้มายด์ไม่สนใจหรอก มันสนใจคนในโทรศัพท์ของมันนู่น"ไอ้มายด์" ไอ้รามตะโกนเสียงดังทำเ

"มีแล้ว แฟนน่ารักมากด้วย" ถึงแม้สถานะตอนนี้คือยังไม่มีใครแต่มีคนที่อยู่ในใจแล้ว นั่นคือยัยเด็กแสบจานิค"เสียดายจัง""ผู้ชายดี ๆ ยังมีอีกเยอะ""ค่ะ""แล้วนี่หายเจ็บแล้วเหรอ?" ผมเห็นว่าเธอเริ่มกลับมาเดินเหมือนคนปกติได้แล้ว เกือบแล้วไอ้ยูโร เกือบได้รับเลี้ยงคนเพิ่มไหมล่ะ คราวหลังคงต้องมีสติในการขับให้มากกว่านี้"ดีขึ้นแล้วค่ะ"พยักเพยิดหน้าให้เป็นอันว่าเข้าใจ ขี้เกียจต่อความยาวสาวความยืด"อ้าวพ่อหนุ่ม แฟนเอ็งไม่มาด้วยรึ" ลุงเจ้าของร้านเดินมาถามเพราะปกติมาร้านนี้ทีไรแกชอบแซวผมกับจานิคว่าเป็นแฟนกันอยู่บ่อยครั้ง"น้องจานิคไม่ได้มาด้วยครับ""อ้าวเหรอ ลุงก็นึกว่าเอ็งเปลี่ยนคนซะแล้ว" เห็นผมเจ้าชู้ขนาดนั้นเลยหรือไง"เปล่าครับ คนนี้น้อง วันนี้มาเลี้ยงสายรหัส""วันหลังพายัยหนูจานิคมาด้วยนะลุงคิดถึง เห็นเอ็งมากับผู้หญิงคนใหม่ลุงกับป้าก็ตกใจหมด จึงต้องเข้ามาถามเนี่ย""ได้ครับลุง" สนทนาเข้าใจกันเรียบร้อยลุงเจ้าของร้านก็เดินไปถามไถ่โต๊ะอื่นต่อ"อิ่มแล้วเหรอ" เห็นเธอหยิบทิชชูขึ้นไปเช็ดบริเวณผิวปาก แค่ถ้วยเดียว ถ้าเป็นจานิคไม่ต่ำกว่าสิบถ้วยแน่นอน"อิ่มแล้วค่ะ"หลังจากกินก๋วยเตี๋ยวเสร็จเราต่างแยกย้ายกัน

"งั้นเดี๋ยวให้ยูโรไปส่ง" พี่ต้าร์สาดสายตามองหน้าเพื่อนตัวเองแล้วพยักหน้าลงเหมือนเป็นการขอร้อง ส่วนพี่มาร์คส่ายศีรษะเป็นระวิงปล่อยให้พี่ต้าร์เสนอหน้าทำไป เพราะหากเกิดอะไรขึ้นใบหน้าลูกครึ่งสเปนของพี่มาร์คบอกไว้ก่อนแล้วว่า กูไม่เกี่ยว"ไม่!" เขาส่ายหน้าปฏิเสธเสียงแข็ง มือหนาคว้าเอาแขนฉันได้รีบสาวเท้าไปทางอื่นให้พ้นจากสถานการณ์อึดอัดนี้"แต่นั่นหลานรหัสมึงนะยูโร" เสียงพี่ต้าร์ตะโกนตามหลังจนฉันต้องสะกิดให้เขาหยุด"แล้ว? รถกูมีไว้ให้นิคนั่งคนเดียว" หลุบตามองฉันที่กำลังมองใบหน้าหล่อของยูโรแล้วทำตาปริบ ๆ ใส่คนตัวสูงนี่ฉันกำลังเป็นตัวปัญหาหรือเปล่านะ"รักษาภาพลักษณ์มาซะดิบดีแต่จะทำให้ทุกคนผิดหวังตอนนี้?"พี่ต้าร์ก็คงเป็นห่วงชื่อเสียงของเขาแหละ เดือนมหาวิทยาลัยที่ใคร ๆ ต่างก็ตกหลุมรักเพราะชื่อเสียง หน้าตา ความสามารถและความมีน้ำใจต่อคนอื่น แต่ลึก ๆ แล้วเขาเป็นคนที่หยิ่งยโสพอตัว หากไม่มีความจำเป็นเขาจะไม่เสวนาด้วย คนนอกที่ไม่ใช่เพื่อนกลุ่มเดียวกันมีหรือที่เขาจะยอมให้เอาตัวเองขึ้นไปนั่งบนรถลูกชายสุดที่รักของเขาส่วนเรื่องลงประกวดเดือนเขาโดนรุ่นพี่บังคับมาอีกที และยังได้ตำแหน่งมาแบบใสสะอาด แต่ถ้าห