《ENGINEER LOVER หวานใจยัยปากแจ๋ว》全部章節：第 221 章 - 第 230 章

"เห็นไหมลูกร้องไห้เลย" เสียงบ่นและสายตาดุจากคุณวชิกานต์ทำใจผมร่วงไปกองอยู่กับตาตุ่ม"บันเทิงแน่งานนี้ ลูกกูร้องพร้อมกันทั้งสามคน" ผมนั่งยิ้มแห้งให้เพื่อนทั้งสองคนแล้วพยายามปลอบเด็กหญิงให้หยุดงอแงก่อนเขาก่อนใคร ถ้านีญ่าหยุดร้อง พี่ ๆ อีกสองคนก็จะหยุดด้วยเสียงเด็กสามคนร้องไห้ประสานเสียงกันว่าดังมากแล้ว ลูกของไอ้ต้าร์ดันร้องไห้ตามอีก เท่านั้นยังไม่พอเด็กที่วีนัสอุ้มมายังร้องไห้อีกด้วย โชคดีหน่อยที่จาฟาร์ไม่งอแง เด็กชายมองดูเหตุการณ์โกลาหลด้วยความมึนงง แข็งแกร่งเหมือนกับแม่ของเขา"ม้าม่ะ…" นีญ่าตะเกียกตะกายหนีไปจากผม สองมือน้อยพยายามปีนป่ายไปหาจานิค ส่วนยูนิคกับยูเรียสสไลด์ตัวลงจากไอ้มาร์คและแฟนหนุ่มของมันเดินร้องไห้เตาะแตะมาทางแม่ของตัวเองคุณวชิรกานต์อ้าแขนรอรับเด็กน้อยทั้งสามด้วยความเอ็นดู ใช้รอยยิ้มบนใบหน้าสู้กับความขี้แยของลูกน้อย แต่สายตาที่มองมายังผมมีแต่คำว่า เอ็นคอขาด เต็มไปหมด"ไม่ร้องนะคะคนเก่ง" สองแขนโอบกอดเอาร่างของลูกน้อยซบเข้ากับตัวเอง มือตบหลังและก้นของทั้งสองคนเบา ๆ สลับกัน ส่วนอีกคนได้มือผมเกลี้ยกล่อมช่วยผู้หญิงกับความอ่อนโยนเป็นของคู่กัน ประโยคนี้ไม่เกินจริงเสียงที่เ

ยูโรหายไปขลุกตัวกับลูกน้อยในห้องน้ำอยู่หลายนาที ไม่มีวี่แววว่าจะออกมาฉันต้องไปตามแล้วล่ะ ถ้าเขาจะเล่นหายไปนานแบบนี้ ยิ่งปล่อยให้เป็นคนจัดการเรื่องนี้เองด้วย"ทำไมอาบน้ำกันนานจังคะ...?""ตามคิวนะครับ นีญ่ามาก่อนพี่เลยครับ" เขาเอ่ยเสียงหวานเรียกเด็กผู้หญิงตัวน้อยมาเช็ดตัวให้แห้ง แล้วใช้ผ้าขนหนูผืนเล็กพันตัวให้ลูกน้อยก่อนจะปล่อยให้เธอเดินเตาะแตะออกจากห้องน้ำเองตามด้วยพี่ชายอีกสองคนจะลื่นไหมนะ... ฉันลุ้นทุกการก้าวเดินของลูกน้อยเกือบเยี่ยวเล็ดเยส!! ไม่ลื่น ทั้งสามเดินมาถึงฝั่งได้ปลอดภัยส่วนตัวคุณพ่อในตอนนี้เสื้อผ้าเปียกโชกไปทั้งตัว อาบน้ำให้ลูกหรือเล่นสงกรานต์กันแน่ แต่ฉันภูมิใจในตัวเขานะที่เอาเด็กทั้งสามคนอยู่ สำหรับฉันแค่คนเดียวก็ยากมากแล้ว"หยุดค่ะ ไม่ต้อง" ห้ามเขาไว้เมื่อคนตัวเปียกเดินเข้ามาหาลูกน้อย"พี่จะแต่งตัวให้ลูก""เดี๋ยวเค้าทำเอง ยูโรอาบน้ำเถอะ" ฉันไม่พูดเปล่าแถมยังเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวมาให้เขาอีกด้วยเมื่อลูกน้อยนอนหลับปุ๋ยบนที่นอนของตัวเองหลังจากดื่มนมเสร็จ ความเหนื่อยที่แบกมาทั้งวันบัดนี้มันได้สงบลงแล้วเมื่อไม่มีเสียงเจื้อยแจ้วจากเจ้าเด็กแฝดสาม ขณะนี้ฉันกำลังนั่งอยู่ริมเตี

แล้วนี่จานิคกับยูเรียสไปไหนทำไมถึงเหลือยูนิคกับนีญ่าแค่สองคน ถ้าเธอได้ยินคำเรียกชื่อจากลูก ๆ คงมีความสุขไม่น้อยเลย"ยูโย ยายิค…" เด็กหญิงนีญ่ายังคงพยายามเรียกชื่อผมกับคุณแม่ของเธอต่อ"ป๊าปะ หม่ำ" สิ้นเสียงของเด็กชายตัวน้อย ยูนิคได้โอบกอดร่างผมแล้วครอบปากน้อยเข้ากับหัวจุก ก่อนจะดูดมันเหมือนกับเต้าของจานิคสองมือคว้าร่างลูกชายเอาไว้แบบหลวม ๆ เพราะความจั๊กจี้ ก้มลงมองหน้ายูนิคด้วยความเอ็นดูสลับกับนีญ่าที่กำลังนั่งมองพี่ชายดูดหัวจุกอยู่บ่อยครั้ง ไม่นานประตูห้องนอนก็ถูกเปิดออก ร่างคุณแม่ลูกสามอุ้มยูเรียสเข้ามาในห้องพร้อมกับพี่แม่บ้านยกถาดอาหารของเด็กเล็กตามมาติด ๆ พวกเธอวางมันไว้บนโต๊ะสี่เหลี่ยมก่อนจะหมุนตัวออกไป"ยิค..." นีญ่าร้องขึ้นเมื่อเห็นหน้าแม่ของตัวเอง ส่วนคนถูกเรียกยืนอึ้งไปเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะเอ่ยขานรับลูกน้อยพร้อมรอยยิ้มแล้ววางอีกคนลงเหยียบพื้นห้องนอนให้เดินมาหาเด็กแฝดอีกสองคน"ว่าไงคะคนเก่งของแม่"น้ำลายหนืดไหลเป็นทางยาวเมื่อยูนิคผละปากจากหัวจุกของผมแล้วหันไปเรียกชื่อแม่ของตัวเองอีกคน"ยิค""ว่าไงครับคนเก่ง" เธอขานรับลูกชาย"ไปไหนมาครับลูกหิว""ยูเรียสหิวข้าวเค้าเลยได้รีบลง

"ยูโย…" นีญ่าเรียกชื่อผม มือน้อยชี้ไปยังนักฟุตบอลอาชีพชาวเยอรมัน สวมเสื้อเบอร์แปด ตำแหน่งกองกลางเล่นให้กับทีมเรอัล มาดริด กำลังวิ่งยืดเส้นยืดสายเข้ามาใกล้เธอ"His name is Toni Kroos, you can call him Toni or Kroos." (เขาชื่อโทนี่ โครส นีญ่าเรียกเขาว่าโทนี่หรือโครสก็ได้) ผมบอกกับลูกน้อยเป็นภาษาอังกฤษเพื่อให้เธอได้ซึมซับภาษาที่สอง"โทยี่…" เสียงเล็กหวานร้องเรียกชายหนุ่มผมทองตรงหน้า มือป้อมยื่นไปข้างหน้าพยายามคว้าจับคนที่อยู่ไกล"เยส! โทนี่""ยูโย ยูโย" ยูนิคกับยูเรียสต่างพากันโบกมือให้กับนักฟุตบอลชาวสเปนและทีมชาติโครเอเชีย"Sergio Ramos" (เซร์ฆิโอ้ รามอส) ผมบอกกับลูกน้อยทั้งสองแล้วชี้ไปยังผู้เล่นชาวสเปน เขาสวมเสื้อเบอร์สี่และปลอกแขนกัปตันทีม เล่นในตำแหน่งกองหลังให้กับเรอัล มาดริด ใครรักชีวิตอย่าคิดที่จะเข้ามาปะทะกับกัปตันรามอส ผู้เล่นที่ได้ใบแดงเยอะสุดในลา ลีก้า (La Liga)"ยามอส…""And Luka Modrić" (และลูก้า โมดริช) มือชี้ไปยังนักฟุตบอลทีมชาติโครเอเชีย สวมเสื้อหมายเลขสิบ เล่นในตำแหน่งกองกลางของเรอัล มาดริด"โมยิช…""ครับลูก รามอสกับโมดริช"แต่คนที่ตื่นเต้นมากกว่าเจ้าเด็กแฝดคงหนีไม่พ้นคุ

ถึงคราวเด็กแฝดทั้งสามเข้าเรียน หลังเลิกงานยูโรมักจะแวะมารับฉันที่บ้านทุกวันเพื่อที่จะได้ไปรับลูก ๆ ของเราที่โรงเรียนอนุบาลด้วยกัน คุณพ่อไม่ได้ใช้บริการพี่คนขับรถประจำบ้านแต่เขาเลือกที่จะขับรถครอบครัวไปรับเด็กแฝดด้วยตนเองอย่างอารมณ์ดี ตลอดการเดินทางเขาคอยเล่าเรื่องงานวันนี้ให้ฉันฟัง"นิครู้ไหมครับว่าวันนี้มีลูกค้าเข้ามาโวยวายใส่พี่เรื่องบ้านอีกแล้ว" คุณพ่อเล่าเสียงเรียบ สายตาจดจ่ออยู่กับเส้นทางตรงหน้า ไม่ว่าเจอสถานการณ์อะไรยูโรคนนี้มักหยิบมาเล่าให้ฉันฟังทุกเรื่อง แต่ทุก ๆ ครั้งเขาไม่ได้แสดงความโมโห เกรี้ยวกราดหรือไม่พอใจเกี่ยวกับเรื่องงานให้ฉันได้เห็นเลยสักครั้ง มีเพียงความอ่อนโยนที่มอบให้กันเสมอมา"เหนื่อยไหมยูโร เราหาเวลาไปพักผ่อนกันดีไหมคะ?" เขาแบกรับทุกอย่างเอาไว้คนเดียวฉันเองก็รู้สึกแย่ที่ไม่ได้ช่วยงานส่วนไหนของสามีเลย ไม่ว่าจะเป็นเรื่องภายในครอบครัว เรื่องงานของบริษัททั้งสองเขาเป็นฝ่ายรับผิดชอบคนเดียวทั้งหมดเขาสัญญากับฉันว่าจะทำให้ฉันเป็นผู้หญิงที่โชคดีที่สุดในโลก ซึ่งเขาก็ทำได้แล้ว"แค่เห็นหน้าของนิคพี่ก็หายแล้วครับ" พลันหยิบมือขวาฉันไปกดจูบเข้าใส่หลังมือซ้ำ ๆ ขณะรอสัญญาณไฟจราจ