บททั้งหมดของ หมาเด็กคนนี้เป็นของพี่ครับ: บทที่ 1 - บทที่ 10

กรี๊ดดดดดดดดยาหยี เมธาเวศ สาวโสดวัย 27 ปีร้องเสียงหลงหลังจากที่ตื่นมาพบว่าตัวเองนอนกกอยู่กับใครไม่รู้อยู่บนเตียงเมื่อกวาดตามองไปรอบห้องก็พบว่าที่นี่คือบ้านของเธอเอง ทุกอย่างในห้องนี้ก็เป็นของ ๆ เธอ ยกเว้นอยู่อย่างเดียวผู้ชายที่นอนอยู่นี่เป็นใครกัน“ตื่นมาเดี๋ยวนี้เลยนะ”เธอพยายามปลุกอีกฝ่าย แล้วก็ต้องกรีดร้องอีกรอบเมื่อเห็นว่าตัวเองอยู่ในสภาพล่อนจ้อนเปลือยเปล่า เป็นจังหวะเดียวกันกับที่คนบนเตียงที่ก็ใส่เสื้อผ้าน้อยชิ้นพอกันพลิกตัวลืมตาตื่นขึ้นมาพอดี“อย่ามองนะ” เธอฟาดหมอนเข้าหน้าเขาเต็ม ๆ ก่อนจะรีบวิ่งหน้าตาตื่นไปเข้าห้องน้ำ หาผ้าคลุมอาบน้ำมาใส่ก่อน ระหว่างนั้นเจ้าหล่อนก็สังเกตอาการตัวเองไปด้วย ทั้งล้วงทั้งขมิบก็ไม่พบว่ามันแปลกไปแต่อย่างใดหรือจะไม่ได้เป็นอย่างที่คิด?สาวเจ้าเคยมีประสบการณ์ย่ำแย่บนเตียงกับแฟนเก่า ต่อให้มีอะไรกันแค่ครั้งเดียวนั่นก็พอจะทำให้เธอรู้แล้วต้องตรวจสอบตัวเองยังไง ยาหยีเพิ่งจะเลิกกับแฟนเก่าไปได้ไม่นาน เธอถูกไอ้หมอนั่นเชิดเงินที่เก็บร่วมกันหนีหายเข้ากลีบเมฆ หนี้ที่เคยยืมเธอไปก็ไม่ชดใช้คืนเลยสักแดงเดียวยาหยีเป็นทุกข์กับเรื่องนี้มาสักพัก ไหนจะเรื่องธุรกิจแบรนด์

“เฮ้อ! เหนื่อยชะมัด”หลังเหตุการณ์ไฟไหม้ที่ห้องพัก ก็เกิดเรื่องวุ่นวายไม่น้อย เดนนิสที่ดูจะไม่รู้อิโหน่อิเหน่ได้แต่ยืนแหงนมองห้องตัวเองจากเบื้องล่าง กลับเป็นยาหยีที่จัดการทุกอย่างให้แทนเพราะเจ้าตัวเชื่องช้าเสียไม่มี ตอนอยู่ที่บ้านยังพูดเก่งอยู่เลย แต่พออยู่ข้างนอกดันเงียบเป็นเป่าสาก“เอาไงต่อล่ะทีนี้ นายมีญาติพี่น้องที่พอจะติดต่อขอความช่วยเหลือได้มั้ย” เธอพาเดนนิสกลับมาตั้งหลักที่บ้านก่อน เพราะเขาไม่มีอะไรที่จะยืนยันตัวตนได้เลยสักอย่าง การจะไปแจ้งดำเนินเรื่องจึงติดขัดพอสมควร เรื่องที่ห้องไฟไหม้อาจเป็นอุบัติเหตุหรือสาเหตุอื่นก็ได้ แต่เรื่องที่เขาไม่มีเอกสารติดตัวมันเป็นความผิดของเธอเอง“ผมเพิ่งมาถึงไทยเมื่อวาน ยังไม่เจอแม่เลยครับ แอนนี่บอกว่ารู้จักคนที่นามสกุลเดียวกับผม เธอก็เลยพาผมไปที่ผับนั่น” ระหว่างทางเธอสอบถามข้อมูลเข้าไว้พอสมควร เดนนิสเป็นลูกครึ่งไทย-ฮ่องกงที่ตั้งใจมาตามหาแม่ที่เมืองไทย ก็ไม่รู้ว่าเป็นเดนนิสที่หลอกง่าย หรือว่าเป็นเธอที่โดนเด็กมันหลอกกันแน่ เธอถึงได้เชื่อคำพูดของเขาแล้วมาตกอยู่ในสถานการณ์ในตอนนี้ เจ้าตัวเพิ่งจะลงเครื่องได้ไม่ถึงวันก็ถูกเพื่อนที่เจอกันระหว่างทางพาแ

ยาหยีขึ้นไลฟ์อีกครั้งในตอน 5 ทุ่มของวันนั้น เธอถือคติไลฟ์บ่อยให้คนเห็นผ่านตาก็ยังดีกว่าไม่ทำอะไรเลยเหมือนเดิมอย่างทุกวัน ห้านาทีแรกคนเข้าดูเป็นร้อย ผ่านไปไม่ถึงสิบนาทีก็เหลือไม่ถึงยี่สิบคน ทั้งที่ผู้ติดตามก็มีตั้งห้าพันที่แฟนเก่าช่วยสร้างยอดไว้ให้ แต่แล้วก็เพิ่งมารู้ว่าส่วนใหญ่เป็นแค่บอทเท่านั้น น้อยมากที่จะเป็นคนเล่นจริง ๆ และคนเหล่านี้ก็แทบไม่ได้สนใจในสินค้าของเธอเลยแคร่ก...หืม?เสียงอะไรบางอย่างดังอยู่ใกล้ ๆ พอยาหยีหันกลับไปมองก็ไม่เห็นว่าจะมีอะไร เธอคงจะหูแว่วไป จึงหันกลับมาพูดถึงสินค้าตัวเองต่อแคร่ก ๆ เสียงเหมือนอะไรบางอย่างกำลังครูดกับผนัง ไม่ทันจะได้รู้ถึงที่มา ราวผ้าม่านด้านหลังที่จัดไว้สำหรับเป็นพื้นหลังก็ร่วงลงพื้น กวาดเอาชั้นวางสินค้าตัวโชว์ลงไปด้วยโครม!“ว้าย!”หญิงสาวกรีดร้อง จริง ๆ เธอไม่ใช่คนขวัญอ่อน แต่ก็เพราะตกใจที่สินค้าตัวโชว์มันร่วงจนของเหลวภายในบรรจุภัณฑ์เละเทะไปหมด“พี่โอเคมั้ยครับ”เดนนิสที่ได้ยินเสียงก็รีบวิ่งมาหา และเจ้าตัวก็มากับบ็อกเซอร์ตัวเดียวโชว์หุ่นล่ำชวนมองสุด ๆ เขารีบก้มลงเก็บของช่วยเจ้าของบ้าน ก้ม ๆ เงย ๆ ไม่ได้รู้เลยว่ากำลังไลฟ์สดกันอยู่กว่าจะ

ช่วงอาทิตย์ที่ผ่านมา ยาหยีมียอดผู้ชมที่เข้ามาดูไลฟ์สูงเกือบสามหมื่นคนตลอดเวลาที่ไลฟ์ขายของ นับว่าเป็นจุดสูงสุดของเธอเลยนับตั้งแต่เปิดช่องมา นั่นเพราะเธอมีตัวช่วยที่ดีอย่างเดนนิส“ช่วงนี้ส่งของไม่ได้หยุดเลยนะหยี เจ๊ดีใจด้วยจริง ๆนะ”เจ๊บุ๋มยื่นหน้าข้ามกำแพงมาคุยด้วยหลังจากที่เห็นว่ายาหยีกำลังหอบของไว้บนหลังมอเตอร์ไซค์เพื่อที่จะขับไปส่งที่ขนส่ง ช่วงนี้เธอขายออกทุกอย่าง เหลือก็แต่รอสินค้าจากโรงงานล๊อตใหม่ที่กำลังสั่งผลิตเพิ่ม ซึ่งดีที่มันเป็นการผลิตซ้ำจึงย่นระยะเวลาการรอไม่นาน ประมาณ 20 วันก็ได้ของแล้ว“ดีที่มีเดนนิสช่วยน่ะเจ๊ ตั้งแต่มีเขา ของก็ขายดีขึ้นทันตาเลย”“แหม ๆ ไม่คิดจะยกความดีความชอบให้กับความพยายามของตัวเองหน่อยรึไงจ๊ะ” เจ๊หยีกับเพื่อนสนิทอย่างชิชาเป็นบุคคลที่รู้เรื่องราวของยาหยีมาตั้งแต่ต้น ถึงได้กล้าแสดงความเห็นแบบนั้น“หยีก็ไม่อยากจะอวยเด็กมันนะเจ๊ แต่มันก็เป็นเพราะน้องมันจริง ๆ ถึงจะเป็นการใช้หน้าตามาช่วยทำมาหากินก็เถอะ ก็สาว ๆ ก็เข้ามาซื้อเพราะเขาจริง ๆ นี่นา”“เด็กมันมีของไงล่ะ เฮ้อ! นึกแล้วก็เสียดายยัยน้องดาน่าเนอะ ไม่งั้นเจ๊จับทำผัวให้มาช่วยกันทำมาหากินละ เผลอ ๆ แผงขาย

“อะไรครับ”“รางวัลของนายไง”เดนนิสมองเงินในมือที่ยาหยีพยายามหยิบยื่นให้ นอกจากนั้นยังมีมือถือเครื่องใหม่เพิ่มอีก ชายหนุ่มไม่ได้ยื่นมือออกมารับแต่อย่างใด เขาเพียงแสดงสีหน้าฉงนเท่านั้น“ก็ตอนนี้ธุรกิจของฉันกำลังไปได้ดี และนายก็เป็นผู้ช่วยที่ดีมากสำหรับฉัน รับไปสิ เดี๋ยวถ้ามันดีกว่านี้ฉันก็จะตอบแทนให้นายมากกว่านี้อีก”“ผมมีเครื่องเก่าที่พี่ให้ใช้อยู่แล้ว แล้วเงินที่พี่ให้มาก็ยังเหลืออีกเยอะ”“ก็คืนเครื่องเก่ามาให้ฉัน แบตมันเริ่มเสื่อมแล้วไม่เห็นเหรอ เปลี่ยนซิมไปพอ แล้ววันไหนไม่ใช้แล้วก็แค่เอาซิมมาคืน”สายตาที่มองมาทางยาหยีบ่งบอกว่าเขาไม่ยอมรับข้อเสนอของเธอ เดนนิสยังคงนิ่งเฉย ใจหันไปจดจ่อกับการคัดลอกสรรพคุณของครีมบนฉลากเก็บไว้ท่องให้ขึ้นใจ เวลาพูดหน้ากล้องจะได้ไม่ติดขัดแต่แล้วปากกาที่ถือก็ถูกดึงออกไปจากมือ แทนที่ด้วยใบหน้าของหญิงสาวที่ยื่นเข้ามาแทนที่“ทำไม่ถึงไม่รับ”“แล้วทำไมผมต้องรับอีก แค่นี้ก็มากพอแล้ว”“ก็นายไม่มีเงินติดตัว แล้วนายก็จำเป็นต้องใช้เงิน แค่นี้ยังไม่พอที่จะรับอีกเหรอ แล้วฉันก็ไม่ได้ให้ยืมนะ ฉันให้นายเลย ไม่ต้องคืน”“ของที่พี่ให้ผม ผมไม่คิดจะคืนอยู่แล้ว ผมจะรักษามันไว้อ