5 ดาวนำโชค

ยาหยีขึ้นไลฟ์อีกครั้งในตอน 5 ทุ่มของวันนั้น เธอถือคติไลฟ์บ่อยให้คนเห็นผ่านตาก็ยังดีกว่าไม่ทำอะไรเลย

เหมือนเดิมอย่างทุกวัน ห้านาทีแรกคนเข้าดูเป็นร้อย ผ่านไปไม่ถึงสิบนาทีก็เหลือไม่ถึงยี่สิบคน ทั้งที่ผู้ติดตามก็มีตั้งห้าพันที่แฟนเก่าช่วยสร้างยอดไว้ให้ แต่แล้วก็เพิ่งมารู้ว่าส่วนใหญ่เป็นแค่บอทเท่านั้น น้อยมากที่จะเป็นคนเล่นจริง ๆ และคนเหล่านี้ก็แทบไม่ได้สนใจในสินค้าของเธอเลย

แคร่ก...

หืม?

เสียงอะไรบางอย่างดังอยู่ใกล้ ๆ พอยาหยีหันกลับไปมองก็ไม่เห็นว่าจะมีอะไร เธอคงจะหูแว่วไป จึงหันกลับมาพูดถึงสินค้าตัวเองต่อ

แคร่ก ๆ

เสียงเหมือนอะไรบางอย่างกำลังครูดกับผนัง ไม่ทันจะได้รู้ถึงที่มา ราวผ้าม่านด้านหลังที่จัดไว้สำหรับเป็นพื้นหลังก็ร่วงลงพื้น กวาดเอาชั้นวางสินค้าตัวโชว์ลงไปด้วย

โครม!

“ว้าย!”

หญิงสาวกรีดร้อง จริง ๆ เธอไม่ใช่คนขวัญอ่อน แต่ก็เพราะตกใจที่สินค้าตัวโชว์มันร่วงจนของเหลวภายในบรรจุภัณฑ์เละเทะไปหมด

“พี่โอเคมั้ยครับ”

เดนนิสที่ได้ยินเสียงก็รีบวิ่งมาหา และเจ้าตัวก็มากับบ็อกเซอร์ตัวเดียวโชว์หุ่นล่ำชวนมองสุด ๆ เขารีบก้มลงเก็บของช่วยเจ้าของบ้าน ก้ม ๆ เงย ๆ ไม่ได้รู้เลยว่ากำลังไลฟ์สดกันอยู่

กว่าจะเก็บของเข้าที่ยาหยีก็ลืมไปแล้วว่าเธอเปิดกล้องทิ้งไว้ หันกลับมาดูอีกทีก็พบว่ามีคอมเมนต์มากมายมหาศาลรวมถึงของขวัญจากผู้ชมที่ผ่านมาเด้งขึ้นจอไม่หยุด

หุ่นแซ่บมาก

เห็นตั้งแต่ไลฟ์เมื่อวานแล้วนะคนนี้

หนุ่มคนนั้นใช้ครีมอะไรอ่า ขาว เนียนเวอร์

เห็นแล้วน้ำเดินค่ะ

หนู ลูก หันหน้ามาหน่อยเร้วววว

“อะไรเนี่ย”

แต่ละข้อความมีแต่พูดถึงเดนนิสทั้งนั้น แต่ข้อความที่คุกคามเหล่านี้ยาหยีไม่ได้นึกโกรธเคืองอะไรเท่ากับอันล่าสุดที่เด้งขึ้นมาเลย

ทุเรศมาก เลิกกับพี่ฉันไม่ทันไรก็เอาผู้ชายมานอนด้วยแล้ว

ยาหยีอยากจะปรี๊ดแตกในตอนนั้น แต่สายตาของเธอก็ดันเหลือบไปเห็นยอดคนดูที่อยู่ดี ๆ ก็เด้งเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ จากหลักสิบเป็นหลักร้อยภายในเวลาไม่กี่นาที เจ้าของช่องถึงกับต้องรีบขยี้ตาดูคิดว่าตัวเองตาฝาดไป แค่เห็นจำนวนคนดูที่เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยยะแล้ว มันทำให้ยาหยีมีแรงฮึดขึ้นมาอย่างน่าประหลาด คนดูเพิ่มเข้ามาขนาดนี้ถ้าเธอไม่รีบคว้าโอกาสไว้สิแปลก

           

ร่า..น แบบนี้นี่เอง ถึงไม่มีใครเอาจริงจัง

พี่ฉันคิดถูกแล้วที่หนีไป อย่างเธอก็คงเป็นได้แค่ของเล่น

           

         ไม่ต้องอ่านชื่อก็รู้ว่าเป็นน้องสาวของแฟนเก่าที่เชิดเงินเก็บหนีหายไป ถ้าไม่ติดว่านี่เป็นช่องสำหรับทำมาหากิน เธอก็คงจะด่ากลับไปแล้ว

หึ พี่กับน้องคู่นี้นิสัยนรกส่งมาเกิดกันทั้งคู่

           ข้อความด่าสาดเสียเทเสียมากมายที่กำลังเด้งขึ้นมา ยาหยีไม่ได้อ่านมันเลย เธอโฟกัสอยู่กับแอ็กเคานต์นั้นอย่างเดียว และกำลังคิดหาทางว่าจะเอาคืนยังไงให้สาสม

“ทำอะไรของนาย”

จู่ ๆ เดนนิสก็เดินกลับเข้ามาในกล้องอีกครั้ง แต่ตอนนี้เจ้าตัวสวมเสื้อผ้าแล้วเรียบร้อย พร้อมกับจัดการบล็อกแอ็กเคานต์นั้นในทันที

“นายอ่านออกเหรอ”

“อ่านออกแค่บางคำ แต่ดูจากอีโมจิรูปหน้าโกรธข้างหลังน่าจะเป็นเรื่องไม่ดี พี่บล็อกไปเถอะครับ”

ยังไม่พอ เดนนิสยังหยิบสินค้าที่มันหล่นมาถือโชว์ไว้ให้อีก ก่อนจะพูดในไลฟ์ช่วยเรียกลูกค้าให้

“ช่วยพี่สาวซื้อหน่อยนะครับ ครีมทาผิวนี้หอมมาก ผมยืนยันได้”

กรี๊ดดดดดดดด

ตายแล้ววววว

เป็นตัวอักษรที่เสียงดังที่สุดเท่าที่ยาหยีได้อ่านมันในใจ แม้แต่ตัวเธอเองก็แอบกรีดร้องอยู่ลึก ๆ เช่นกัน จู่ ๆ ก็โดนยึดพื้นที่ไลฟ์สดเสียอย่างนั้น แต่พอได้เห็นยอดผู้ชมที่เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ทุก ๆ วินาที ยาหยีก็เริ่มได้สติ เดนนิสกำลังช่วยพลิกวิกฤติให้เป็นโอกาส และเธอก็ไม่อยากเสียโอกาสนี้ไปเหมือนกัน

“อะ เอ่อ...ครีมตัวนี้หยีอยากแนะนำให้ทุกคนได้รู้จักมาก ๆ ทาแล้วผิวจะนุ่มชุ่มชื้น ตัวหอมเหมือนฉีดน้ำหอมเลย แต่กลิ่นจะไม่ฉุนจมูก คนที่ไม่ชอบน้ำหอมก็ใช้ได้ มีอยู่สามสีด้วยกัน สำหรับผิวแห้ง ผิวมัน และผิวผสม แต่คนที่แพ้ง่ายไม่แนะนำนะคะ ที่เห็นอยู่คือสีเขียวเหมาะสำหรับคนทีมีผิวแห้งมาก ทาแล้วซึมง่ายไม่เหนอะหนะแล้วก็ไม่รู้สึกว่าหนักผิวด้วย ตัวนี้มีสารกันแดดด้วย เวลาออกแดดมันจะเล่นกับแสงทำให้ผ่อง มีออร่า หยีจะบีบเนื้อครีมให้ดูนะคะ” ยาหยีพูดแบบนี้มาเป็นร้อย ๆ ครั้งแล้วแต่แค่ไม่มีคนสนใจ ต่างจากตอนนี้มีคนดูหลายร้อยรอฟังเธออยู่

หรือจริง ๆ มาดูเดนนิสก็ไม่รู้ แต่ก็ช่างมันก่อน

ยาหยีบีบครีมใส่ฝ่ามือ ค่อย ๆ ลูบแล้วทาโชว์ที่แขนข้างหนึ่ง ก่อนจะยกมันเทียบกัน โชว์ให้ดูว่าก่อนทากับหลังทามันต่างกันยังไง

เอฟค่ะ

         อุดหนุนพี่สาว แล้วได้น้องชายแถมมาด้วยมั้ยจ๊ะ

พี่สาวแบบใด ทำไมเหมือนฟีลแฟน

น่าเอ็นดูซะไม่มี เจ๊กดสั่งไปแล้วนะลูก

         และอีกสารพัดคำพูดที่มาพร้อมกับการกดตะกร้าสั่งซื้อรัว ๆ จนของหมดในพริบตา ประโยคเดียวของเดนนิสมีอิทธิพลได้ขนาดนี้เชียว ยาหยียิ้มแก้มปริ เธอไม่เคยขายของหมดสต๊อกภายในวันเดียวมาก่อน แม้ครีมทาผิวจะมีอยู่แค่ 120 ขวด แต่นั่นก็เกิดความคาดหมายไปมาก

           

         อ้าว ว่าจะกดสั่ง ของหมดแล้วเหรอ

         แม่ค้าเติมของด่วนจ้า สั่งไม่ได้

         ของขาดแบบนี้ เอาหน้าน้องมาโชว์แทนก่อนได้มั้ย ใจจะขาดแล้ว

         สุดหล่อ ชื่อไร ครางชื่อเราหน่อย

           พอกดซื้อของไม่ได้ บรรดาคนดูทั้งหลายก็หันมาเต๊าะหนุ่มแทน

“ทุกคนใจเย็น ๆ น้า พอดีน้องเป็นลูกครึ่ง อ่านไทยไม่ค่อยคล่องน่ะค่ะ เลยอาจจะไม่ได้ตอบครบทุกคน”

“ขอบคุณทุกคนที่มาอุดหนุนนะครับ ของหมดแล้วต้องขอโทษด้วยจริง ๆ ไว้แวะมาคุยกันอีกนะครับ” เดนนิสดูจะรู้หน้าที่เป็นอย่างดี เขาพูดด้วยความสุภาพและอ่อนน้อม บุคลิกท่าทางราวกับนักธุรกิจระดับพรีเมี่ยม และเมื่อเห็นคอมเม้นต์เริ่มจะเปลี่ยนเป็นข้อความคุกคามมากขึ้นเรื่อย ๆ ยาหยีจึงให้เดนนิสออกจากจอไป

“ทุกคนคะ หยีขอโทษจริง ๆ นะคะ ตอนนี้ของหมดแล้ว ไว้เติมของเมื่อไรหยีจะแจ้งให้ทราบน้า แต่วันนี้ขอบคุณมากจริง ๆ ที่ช่วยอุดหนุนสินค้าของหยี ขออนุญาตไปแพ็กของก่อนน้า ใครที่สั่งไว้รอรับได้เลย ไม่เกินสองสามวันนะคะ”

           เธอบอกลาแล้วก็ปิดจอไป หลังจากลงไลฟ์แล้วก็ต้องต้องถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ วิธีการจัดการกับคนหมู่มากมันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยจริง ๆ กินพลังงานของเธอไปเกือบหมด แต่เพราะยอดขายที่เพิ่มขึ้นมาเกือบ 100 เปอร์เซ็นต์ทำให้ยาหยีหายเหนื่อย เธอจะไม่นอนแน่ ๆ ถ้ายังแพ็กของไม่เสร็จ พรุ่งนี้ต้องเอาของไปส่งให้ครบทั้งหมดให้ได้

           “เดนนิส! เพราะนายแท้ ๆ ครีมขายหมดเกลี้ยงเลย”

           พอเห็นหน้าเดนนิส สาวเจ้าก็ลืมตัวกระโดดกอดอีกฝ่ายด้วยความดีอกดีใจ เขย่งตัวโดดเหยง ๆ เหมือนเด็กน้อยสามขวบ

           “เพราะผม?”

           “ใช่น่ะสิ ปกติฉันขายได้แค่วันละสองสามขวดเอง ถ้าไม่ใช่เพราะนายแล้วจะเพราะใคร นายนี่มันดาวนำโชคของฉันจริง ๆ เลย ฮืออออ” จากที่ยิ้มจนตาหยีตอนเหยเกดูไม่ได้ ยาหยีไม่ได้รู้สีกดีใจแบบนี้มานานแล้ว เธอถูกกดดันมาตลอดเรื่องการทำธุรกิจที่ไม่พึ่งพาเส้นสาย และวันนี้เหมือนได้ปลดล็อกตัวเอง

           “เก่งมากครับ”

           เขาลูบหัวเธอราวกับเธอเป็นเด็กทั้งที่เธอแก่กว่าตั้งหลายปี แต่ตอนนี้ยาหยีไม่สนแล้ว ความดีใจทำให้เธอมองข้ามมันไป ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะมาตำหนิเขาเลย

           “ไม่ร้องนะเด็กดี” เดนนิสปาดน้ำตาที่ไหลอาบแก้มแผ่วเบา ผู้ชายคนนี้ไปรู้วิธีการปลอบโยนแบบนี้มาจากไหนกัน เล่นเอาคนที่กำลังสะอึกสะอื้นหัวใจจะวายให้ได้

           “พูดแบบนี้ได้ไง ฉันแก่กว่านายนะ”

           “พูดไม่ได้เหรอครับ ตอนเด็กแม่ก็ปลอบผมแบบนี้เวลาที่ผมร้องไห้ มันรู้สึกดีไม่ใช่เหรอ”

           “ก็...ก็รู้สึกดีแหละ...” เธอกลืนคำพูดทั้งหลายลงคอเพราะไม่อยากทำลายความหวังดีของเขา เดนนิสอาจจะแค่อยากปลอบใจเธอจริง ๆ ก็ได้ เขาอาจจะแค่ไม่รู้วิธีการสื่อสารที่มันถูกต้อง

           “แสดงว่าพูดได้”

           “อยากพูดอะไรก็พูดเถอะ กับนายฉันจะไม่ถือสาแล้วกัน ภาษานายไม่แข็งแรงฉันเข้าใจ แต่อย่าไปทำแบบนี้กับใครเข้าใจมั้ย เดี๋ยวคนจะเข้าใจผิดได้”

           “เข้าใจผิดว่าอะไรครับ”

           “ก็คำพูดแบบนี้มันไว้สำหรับคนที่สนิทกันมาก ๆ ไงล่ะ อีกอย่างผู้ใหญ่เขาเอาไว้พูดกับเด็ก ๆ กัน”

           “สนิทแบบไหนครับ”

           “ก็เหมือนแม่กับลูก พี่กับน้อง หรือไม่ก็...คนเป็นแฟนกันเค้าพูดกันไง” ยิ่งพูดยิ่งเบ้ปากเมื่อนึกไปถึงแฟนเก่า อั่งเปาไม่เคยปลอบเธอแบบนี้เลยนอกจากพ่นคำพูดกระทบใจ เธออ่อนกว่าเขาด้วยซ้ำ แต่ไม่เลยสักครั้งที่เขาจะทนุถนอมเธอ

         “ฮือ...”

           “โอ๋นะครับ โอ๋ ๆ”

           ยิ่งปลอบยิ่งไปกันใหญ่ ร่างอรชรจมอยู่ในอ้อมกอดของเดนนิส เธอไม่ได้ปฏิเสธสัมผัสของเขา ยังยอมให้อีกฝ่ายกอดปลอบอีกต่างหาก

           “ถ้าไอ้บ้านั่นมันทำตัวแบบนายก็ดีน่ะสิ ฉันไปรักคนแบบนั้นลงได้ไงไม่รู้ บ้าชะมัดเลย” เธอปาดน้ำตาพลางบ่นอุบอิบ

           “ที่พี่เมาเมื่อวานก็เพราะเขาสินะครับ”

           “ฉันคงพูดอะไรบ้า ๆ ตอนเมาไปเยอะ อย่าเก็บไปคิดให้รกสมองเลยนะ ลืม ๆ มันไปเถอะ”

           “พี่ต่างหากที่ต้องลืม ไม่ใช่ผม”

           “ถ้ามันลืมง่ายแบบนั้นก็ดีสิ แต่ตอนนี้เจ็บจะตายอยู่แล้ว”

           “ง่ายสิ ง่ายนิดเดียว”

           “หะ...”

           ไม่ทันจะได้โต้ตอบ ริมฝีปากหยักก็ประกบลงมารับกับช่วงปากของเธอพอดิบพอดี กี่ครั้งแล้วกับคน ๆ นี้ที่ชอบทำให้เธอประหลาดใจจนตั้งตัวไม่ติด ร่างของหญิงสาวสั่นระริก สัมผัสแสนวาบหวามที่ทำให้เธอรู้สึกวูบวาบในช่องท้องนี่คืออะไรกัน