All Chapters of I'm sorry ว่าที่สามีของฉันขี้หึง: Chapter 11 - Chapter 20

"ไม่มีวันที่ฉันจะเรียกเธอว่า..." หมับ~ "อื้ออ~" ลำคอแกร่งถูกกระชากเข้ามาหาตัวอย่างแรง ก่อนที่ริมฝีปากอวบอิ่มจะประกบทาบทับลงไป โชคดีที่รถยนต์จอดที่หน้าคอนโดมิเนียมหรูสนิท โชคดีที่ในจังหวะที่ชายหนุ่มคู่หมั้นยังไม่จบประโยคเขาดึงเบรคมือเรียบร้อยซะก่อน ไม่อย่างนั้นเธอคงไม่ชอบแน่ๆ หากเขาหลุดคำว่า ไม่มีวันเรียกเธอว่าเมียออกมา ซีรีย์ประกบจูบเงอะงะ กระแทกปากอวบอิ่มเบียดเข้ากับปากบางของอีกคนซ้ำๆ ปลายนิ้วเรียวยาวประคองรั้งที่ลำคอหนาไม่ยอมให้หันหนี พยายามที่จะสอดปลายลิ้นเข้าไปในโพรงปากแบบที่คนตัวโตเคยทำกับเธอ แต่เธอกลับทำไม่ได้ เธอแตะต้องไม่ถึงเรียวลิ้นสากแต่ทว่าตอนที่ได้สัมผัสแทบกระชากวิญญาณของเขาเลย หมับ~ "อื้อออ~" หญิงสาวหลุดเสียงออกมาอย่างหงุดหงิด มือหนาจับต้นแขนของเธอพลางดันออกห่างจนปากของคนทั้งคู่หลุดออกจากกัน "จะยั่วให้ฉันเอาเธอในรถเหรอ?" "ทำไมต้องดุด้วยคะ ซีแค่จูบพี่ลมเองนะ" "แต่จูบของเธอมันไม่ได้เรื่อง ฉันไม่ชอบ" แว๊บหนึ่งที่ใบหน้าสวยหวานสลดลง แต่ถึงอย่างนั้นก็ใช่ว่าหญิงสาวจะยอม "ต่อให้พี่ลมจะพูดจาแรงๆ กับซี ก็ไม่ได้หมายความว่าซีจะถอดใจนะคะ ซียังยืนยันคำเดิมเสมอ ว่าที่สามีของซ

"ซี พี่เขาหน้าซีดหมดแล้ว" เยลลี่แตะมือลงบนท่อนแขนเรียวของเพื่อนเบาๆ สองสาวดูออก ว่าปฏิกิริยาของคนตรงหน้าไม่สู้ดีเลย "เขาหยามเกียรติฉันนี่ ฉันควรเฉยงั้นเหรอเยลลี่ แกเป็นเพื่อนฉัน แกรู้ดีว่าฉันเป็นคนแบบไหน เจ้านายพี่เขาบอกเลิกฉันได้ แต่เมื่อไหร่ที่ทำร้ายความรู้สึกของฉันลับหลัง เขาเจอฉันแน่!" คำพูดเฉียบขาดของหญิงสาว ทำลูกน้องคนสนิทของเจ้าของผับเหงื่อตกเพราะความเครียดหนัก ดวงตากลมโตที่จ้องมองอย่างดุดัน ส่งผลให้จอห์นรีบถอยออกมาจากตรงนั้น เป้าหมายคือห้องทำงานของเจ้านาย "ผู้ชายทำไมชอบทำนิสัยงี้วะ ไม่เคยหยุด ไม่เคยพอ ไม่เคย ซี ยัยซี..." ขาสวยก้าวไปที่เบื้องหน้าอย่างมั่นคง ดวงตากลมโตจ้องมองตามหลังลูกน้องคนสนิทของคู่หมั้นหนุ่มที่หายเข้าไปในห้องห้องหนึ่งซึ่งมีป้ายหน้าห้องเขียนเอาไว้อย่างชัดเจนว่าห้ามเข้าก่อนได้รับอนุญาต แต่ทว่า อารมณ์ของหญิงสาวคู่หมั้นเจ้าของผับในตอนนี้ เธอสนอะไรที่ไหนกัน แกร๊ก~ "ว๊ายยยย!" เสียงร้องของผู้หญิงในห้องเหมือนตกใจซ้ำสองพร้อมสายตาทุกคู่ที่จับจ้องมาที่เธอ "ผมจะเข้ามาบอกนายว่าคุณซีมาครับ" "ขอโทษด้วยนะคะ พอดีว่าซีโกรธมาก มากจนไม่อยากรออะไร" ซีรีย์กวาดสายตาไปตามเร

ซีรีย์หลุดสีหน้าไม่สบอารมณ์เมื่ออีกฝ่ายตำหนิชุดที่เธอสวมใส่แบบตรงๆ ชายหนุ่มเลื่อนมือขึ้นไปปลดกระดุมเสื้อที่สวมใส่ก่อนจะถอดออกจากตัว แล้วโยนมันมาให้เธอ อวดร่างกายสมส่วน มัดกล้ามเป็นลอนๆ สมกับเป็นผู้ชายที่ดูแลตัวเองมาเป็นอย่างดี "เอาไปใส่ ไปถอดชุดเธอออกซะ" "ซีต้องการแค่กางเกงในค่ะ อาจจะหาเสื้อมา..." "ฉันบอกให้เอาเสื้อฉันไปใส่แทน ฉันมั่นใจว่าเสื้อของฉันมันตัวยาวกว่ากระโปรงสั้นๆ อวดแก้มก้นของเธอแน่ๆ เข้าไปเปลี่ยนให้เรียบร้อย เธอจะได้คุยกับคนที่เธอต้องการคุย" ผู้ฟังกัดปากตัวเองเบาๆ หญิงสาวรับเสื้อเชิ้ตสีดำที่เรียบกริบมีกลิ่นน้ำหอมฟุ้งบนเสื้อมากอดแนบอกอย่างว่าง่าย ขาสวยค่อยๆ ดันตัวเองลงจากโต๊ะทำงาน มือข้างหนึ่งดึงเสื้อขึ้นมาปกปิดอกอวบอิ่มที่มีรอยช้ำจากการขบเม้มอย่างแรงจากคู่หมั้นหนุ่ม รู้สึกเจ็บแปล๊บในตอนที่เท้าแตะพื้นจนต้องนิ่วหน้า การกระทำของเธออยู่ในสายตาของเขาตลอดเวลา ซีรีย์เดินกะเผลกเข้าไปในห้องน้ำส่วนตัวภายในห้องน้ำงาน ปลดทุกอย่างออกจากตัว และไม่ลืมที่จะสังเกตทุกอย่างภายในห้องนี้ แน่นนอนว่า หญิงสาวกลัวว่าจะมีใครคนอื่นเคยเข้ามาในห้องนี้แบบเธอ @เวลาต่อมา แกร๊ก~ "ขออนุญาตค่ะ คุณ

ลิ้นร้อนดันเข้ากับกระพุ้งแก้ม มือหนาที่ยึดจับที่ท่อนแขนเรียวปรับเปลี่ยนเป็นการตวัดโอบเกี่ยวเอวคอดกิ่วเข้ามาประชิดตัวแทน ปึก~ "อื้ออ พี่ลม ซีเจ็บนะ" ซีรีย์นิ่วหน้า สะโพกกลมกลึงกระแทกเข้ากับร่างกายที่แข็งแรงจนเจ็บแปล๊บขึ้นมา "ช้า" หมับ~ "อ๊ะ" ร่างบอบบางถูกร่างสูงโปร่งทรุดตัวลงต่ำ โอบขาสวยทั้งสองข้าง อุ้มเธอพาดบ่าโดยที่เธอไม่ทันมีโอกาสได้ตั้งตัว มือหนากระแทกกดลิฟท์รัวๆ เพื่อให้เปิดออก จากนั้นร่างสูงโปร่งก็เดินเข้าไปด้านใน เพียงแต่ปรายตามองคนที่หยุดยืนเพื่อมองเขากับหญิงสาวคู่หมั้นด้วยความสนใจด้วยสายตาว่างเปล่า @ภายในห้องพักของซีรีย์ ปึก~ "โอ๊ย ซีเจ็บนะ" มือบางยกขึ้นมาลูบสะโพกของตัวเองป้อยๆ เงยหน้ามองคนตัวโตที่ยืนเท้าเอวมองหน้าเธออย่างไม่สบอารมณ์ "หงุดหงิดอะไรเหรอคะ ซีมั่นใจว่าซีไม่ได้ทำอะไรให้พี่ลมไม่พอใจนะ" ชายหนุ่มคู่หมั้นของเธอไม่ตอบ เขาล้วงซองบุหรี่ออกมาจากกระเป๋ากางเกงยีนส์ก่อนจะเดินออกไปยังริมระเบียงที่เธอใช้รับลมภายในห้องพักส่วนตัว ควันขาวคลุ้งลอยกระจายออกมาจากริมฝีปากบาง ซีรีย์ถอนหายใจหนักๆ มองคนตัวโตที่ไม่ได้สวมเสื้อก่อนจะหยัดกายลุกจากโซฟา คว้าผ้าขนหนูเดินเข้าห้อ

"แค่นี้ก็ไม่ไหวแล้วเหรอ" รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ผุดขึ้นที่มุมปากหนา แกนกายใหญ่ถอดออกจากช่องทางรักคับแคบ ส่งผลให้น้ำคาวรักที่เขาปลดปล่อยในกายคู่หมั้นสาวไหลเปรอะย้อนกลับออกมา ขาเรียวพยายามหุบหนี มือบางยกขึ้นมาปกปิดอกอวบเต่งตึงที่ตอนนี้มีรอยขบเม้มที่เนินอก ยอดถันมีรอยขบดูดอย่างแรงจนช้ำ น้ำลายใสยังไม่แห้งสนิทเลยด้วยซ้ำ"อื้อออ ซีเหนื่อยนะ" มือเรียวดันใบหน้าคมคายออกห่าง ยามที่เขาซุกไซ้ใบหน้าสูดดมกลิ่นหอมของซอกคอขาว น้ำเสียงไม่พอใจจากคนตัวเล็กส่งผลให้เขางัดไม้เด็ดออกมา"เธอจะนอนเลยก็ได้นะ ฉันเองก็จะกลับแล้วเหมือนกัน" "พะ พี่ลม..." มือขาวไขว่คว้าโอบกอดเอวสอบแน่น ซีรีย์ลอบกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ บทรักร้อนแรงที่เกิดขึ้นยังทำเธอหายใจไม่ทั่วท้องเลยด้วยซ้ำ แต่เธอเองก็ยังไม่อยากให้เขากลับ และคงต้องรั้งเขาด้วยวิธีการที่ชายหนุ่มคู่หมั้นต้องการริมฝีปากอวบอิ่มประกบจูบที่เรียวปากบาง เผยอปาก สอดปลายลิ้นเล็กหยอกเย้าริมฝีปากของเขาทั้งบนและล่าง มือเรียวดันอกแกร่งให้นอนราบลงไปกับเตียง ขาสวยตวัดคร่อมร่างชายหนุ่มคู่หมั้นทันทีดวงตากลมโตของซีรีย์สั่นระริก เธอใช้มือเล็กคว้าหมับที่ลำรักตั้งชันเป็นลำยาวพลางลอบกลืนน้ำลาย