Semua Bab I'm sorry ว่าที่สามีของฉันขี้หึง: Bab 41 - Bab 50

"ป้าหยากับลุงพีอยู่ไหนคะ""เข้าไปรอด้านในเดี๋ยวไปตามพ่อกับแม่มาให้" ลมหายใจร้อนพ่นออกมาจากปาก ความมีเมตตาและความเอ็นดูของท่านทั้งสองที่มีต่อเธอ คือเหตุผลเดียวที่ทำให้เธอคอยซีรีย์หย่อนสะโพกลงบนโซฟาภายในห้องโถงขนาดใหญ่ เหตุการณ์ก่อนหน้านี้ฉายซ้ำเข้ามาในหัว ต่อให้เธอจะรู้เหตุผลว่าเพราะอะไรชายหนุ่มคู่หมั้นของเธอถึงต้องไปยุ่งวุ่นวายกับผู้หญิงคนอื่นหรือปล่อยให้ผู้หญิงคนอื่นเข้าถึงเนื้อถึงตัวขนาดนั้น แต่เหตุผลที่เขาเดินเข้ามาหาเธอในวันที่เขาทำเธอโกรธ อีกทั้งการแก้ปัญหาของเขาที่ไม่นึกถึงความรู้สึกของเธอเลย มันทำให้เธอยังรู้สึกไม่โอเค"น้ำค่ะคุณซี" ซีรีย์กรีดยิ้มบางๆ ให้กับแม่บ้านที่ยกน้ำเข้ามาให้"ป้าหยากับลุงพีละคะ ทำไมวันนี้บ้านเงียบจังเลย""คุณทั้งสองไม่อยู่ค่ะ เห็นว่ามีงานด่วน ไปพัทยาเมื่อตอนบ่ายนี่เองค่ะ""อ้าว...""คุณซีตามสบายนะคะ อยากได้อะไรเพิ่มเติมเรียกได้เลยค่ะ" ไม่มีโอกาสได้พูดอะไรมากมาย แม่บ้านคนนั้นก็เดินออกไปครู่หนึ่งที่หญิงสาวในชุดนักศึกษาซึ่งนั่งอยู่ภายในห้องโถงใช้ความรู้สึกประมวลบางอย่าง จากนั้นเธอก็หยัดกายลุกจากโซฟาอีกครั้ง หวังจะเดินออกจากห้องโถงรับแขกแต่คนตัวโตเดินสวนเข

"อย่ากัดนะ พี่ลม อื้อออ" กำปั้นเล็กฟาดใส่ทันทีที่ฟันคมเบียดเข้ากับยอดถันที่ตั้งชูชันท้าทายสายตา"ฟาดเก่งจังเลยนะ เวลาฉันฟาดเธอจริงขึ้นมาอย่าหาว่าฉันใจร้ายละกัน"จบคำนั้น แท่งเนื้อร้อนถดถอดจากช่องทางรักอย่างรวดเร็ว มือหนาจับร่างเล็กพลิกตัวในท่าหันหลัง ดันขาขาวให้เธออยู่ในท่าคุกเข่า กระชากเสื้อนักศึกษาออกจากร่าง ปลดตะขอบลาด้วยมือเพียงข้างเดียว เท่านั้นปราการทุกชิ้นบนเรือนร่างขาวผ่องก็หายไปริมฝีปากร้อนประกบดูดลำคอระหงจากทางด้านหลัง ส่วนเว้าส่วนโค้งอวดความสวยงามได้ชัดมากจนเขาเผลอหงุดหงิดให้กับความสมบูรณ์แบบที่หญิงสาวคู่หมั้นของเขามี อกอวดคัดตึงพอดีมือของเขาเป๊ะ เอวคอดกิ่วทำให้เขาใช้มือล็อกตัวเธอโคตรงาย บั้นท้ายกลมกลึงขาวผ่อง กระชับทุกสัดส่วน ไม่มีส่วนไหนบนร่างกายของซีรีย์ที่ด้อยเลย"เอาก้นมา""พี่ลม!""อย่าลีลา ระวังได้จุกกว่านี้นะบอกก่อน" คนตัวเล็กหันหา หวังจะถลึงตาใส่คนตัวโตแต่เขาโน้มตัวเข้าไปจูบปากเธออย่างรวดเร็ว"อื้อออ~"มือข้างหนึ่งล็อกมั่นที่เอวคอดกิ่ว มืออีกข้างครอบครองประทุมถัน ประคองเต็มเต้าแล้วบีบเคล้นอย่างหวงแหน ผละจูบในตอนที่หญิงสาวหายใจไม่ทันดันแผ่นหลังบางลงกับที่นอนรั้งบั้

"การ์ตูนทำวีรกรรมหลายอย่าง ปล่อยเด็กอายุต่ำความยี่สิบปีเข้าผับ ปล่อยให้ยาเสพติดหลุดเข้าไปในนั้น ฉันแค่อยากรู้ว่าผู้หญิงคนนั้นต้องการอะไร""ต้องการพี่ไงคะ ทำให้เกิดปัญหาและทำทีเป็นยื่นมือเข้าไปช่วย นอกจากความสวยที่มี คงอยากทำความดีมัดใจเจ้านาย""รู้เยอะ แต่รู้ไม่หมด" ซีรีย์หันกลับมาหรี่ตามอง เรื่องนี้แม่ของเขาเล่าให้เธอฟังแล้ว แต่ไม่ยักรู้ว่ายังเล่าไม่หมด"เคยได้ยินหรือเปล่าว่าทุกๆ สายงานมักมีคู่แข่งเสมอ บางคู่แข่งมักแข่งแบบเงียบๆ ต่อให้อิจฉาก็จะไม่แสดงออกว่าอิจฉา แต่กลับบางคู่แข่งหวังมากกว่านั้น บางครั้งก็ต้องการเป็นที่หนึ่งเพียงคนเดียว ทำได้ทุกอย่างเพื่อล้มฝ่ายตรงข้ามเพื่อให้ตัวเองได้เป็นหนึ่งเดียวแบบที่ต้องการ""หมายความว่าไงคะ" ยังไม่มีคำตอบ แต่มือหนาดึงข้อมือบางให้เดินตาม ร่างสูงหย่อนสะโพกลงบนโซฟาก่อนที่เขาจะรั้งข้อมือของเธอให้ตัวเธอล้มลงไปบนหน้าตักของเขา ท่อนแขนแกร่งโอบกอดตัวเธอไว้ ส่งผลให้ใจดวงน้อยเต้นระรัวขึ้นมาอย่างรุนแรง"มีผับคู่แข่งที่ต้องการเหยียบฉันเพื่อขึ้นไปเป็นหนึ่งเดียว""ใครคะ ทำไมต้องทำถึงขนาดนั้น อยู่ใครอยู่มัน เดินทางของใครของมันไม่ได้เหรอคะ""เธอเองก็อ่อนต่อโลกเก

"แต่ที่พี่ทำเขาไม่เรียกว่าแค่มอง เขาเรียกจ้องตาเป็นมันเลยต่างหากล่ะ มันใหญ่มากสินะ""อย่ามาทะลึ่งนะซีรีย์" เขาถลึงตาใส่เธอทันที"คัพซีนะบอกก่อน""ระวังจะไม่ได้นอน!""อ้ายยยย!" มือหนาที่เลื่อนมายกร่างของเธอจะลอยเหนือพื้นทำซีรีย์ร้องลั่น สะโพกของเธอแนบลงที่หน้าตักแกร่ง แขนแข็งแรงตวัดเกี่ยวกอดร่างของเธอเอาไว้ทันที"อย่ามาฉวยโอกาสแบบนี้""ที่ทำอยู่ก็แค่กอด""ซีบอกเหรอว่าจะยอมให้กอด""อย่าเยอะให้มาก ฉันยอมเธอ เธอเองก็ควรยอมฉันบ้างเหมือนกัน""อยู่ใกล้ซีมากๆ ระวังรักซีหัวปักหัวปำ" หญิงสาวหันมองจนปลายจมูกเชิดรั้นเกือบชนเข้ากับแก้มสาก"เธอล่ะ รู้สึกกับฉันแบบที่พูดว่าฉันจะรู้สึกกับเธอหรือเปล่า""ซีไม่พูดเพราะมันไม่แฟร์""หึ..." ชายหนุ่มยกยิ้มออกมา ไวเท่าความคิดที่ริมฝีปากหยักได้รูปประกบจูบทาบทับเรียวปากของอีกคน"อื้อออ~" หญิงสาวเริ่มต่อต้าน เมื่อมือหนาเลื่อนมาบีบเคล้นที่สะโพกกลมกลึง เรียวลิ้นสากสอดเข้าไปในโพลงปากบาง ตวัดควานหาความหวาน เกี่ยวพันลิ้นเล็กป้อนรสจูบที่คุ้นเคยไม่ยอมให้ถอยหนี ซีรีย์หลับตาพริ้ม ดิ้นเบาๆ บนหน้าตักแกร่ง เธอหลุดสีหน้างอแงในตอนที่ผ้าขนหนูถูกแกะที่ปม"พี่ลม!""ขอ...""อื้ออ

เวลาผ่านไป"นี่มันชุดนักศึกษาของซีนี่คะ" ดวงตากลมเบิกกว้าง ขาเรียวที่พึ่งก้าวออกมาจากห้องน้ำเดินไปจับชุดขึ้นมาก่อนจะพิสูจน์ด้วยการใช้ปลายจมูกสูดดม"กลิ่นน้ำยาปรับผ้านุ่มของซีด้วย""อืม สั้นแบบนี้ไม่ต้องพิสูจน์ก็รู้ว่าเป็นของเธอ" ชายหนุ่มกระแนะกระแหนอย่างอดไม่ได้ แต่อีกคนมองหน้าเขาอย่างไม่เข้าใจ"พี่ลมเข้าไปในห้องของซีได้เหรอ?" คนถูกถามไหวไหล่พลางเดินผ่าน เธอแค่ยังไม่รู้ว่าเขาสามารถทำได้มากกว่านั้น"พี่ลมมีคีย์การ์ดห้องซีเหรอคะ?""ถามเยอะ รีบแต่งตัวเถอะน่า จะยั่วให้ฉันมีอารมณ์ขึ้นมาอีกรอบหรือไง" ซีรีย์ถอยกรูดทันที ตอนแรกเธออาจจะเป็นฝ่ายเดินหน้าเข้าหาเขาก็จริง แต่พักหลังคู่หมั้นของเธอเขาดุชะมัดเลยดวงตากลมโตก้มมองชุดนักศึกษาสีขาวสะอาดสะอ้านในมืออีกครั้ง ความที่ทำทุกอย่างให้โดยไม่พูดของเขามันน่ารักชะมัดเลยระหว่างเดินทางไปมหาวิทยาลัย"ช่วยแวะร้านกาแฟด้านหน้าให้ซีหน่อยนะคะ" จอห์นคลี่ยิ้มจางๆ มองเจ้าของคำขอผ่านกระจกมองหลัง แว๊บหนึ่งที่เหลือบมองผู้เป็นเจ้านายที่นั่งไขว้ห้าง สายตาคมกริบยังคงเรียบเฉยแบบเดิม"ซีขอเวลาห้านาที พี่ลมอยากได้อะไรไหมคะ""ไม่ล่ะ" หญิงสาวพยักหน้าเบาๆ ทีอยู่ต่อหน้าคนอื