Semua Bab เผือกร้อนอ้อนรัก NC 25+ ซีรีส์ Strong Heart 5: Bab 311 - Bab 320

เขากระซิบเสียงแตกพร่า เกรซลืมตาขึ้นมาสบตาของเขา ดวงตาของเขาโชนแสงแห่งไฟปรารถนาจนเกรซตัวร้อนผ่าวยิ่งกว่าเดิม เขาหล่อและมีเสน่ห์มากในความรู้สึกของหล่อน ใบหน้าคมเข้มสมชายชาตรี... คืนนี้หล่อนจะเป็นของเขา... เกรซตัดสินใจเด็ดขาดกับตัวเองก่อนจะค่อยผ่อนร่างให้เขาจับขาแยกออกจากกันจนกว้างแฟรงค์มองความงดงามตรงหน้า เขาใช้มือลูบไล้สำรวจทุกตารางนิ้วก่อนจะใช้ลิ้นตามรอยนิ้วมือไปอย่างใช้เวลา“อาว์...แฟรงค์...อื้อ...แฟรงค์...”ได้ยินเสียงหล่อนครางเรียกชื่อเขาแผ่วเบา ทำให้หัวใจของชายหนุ่มรู้สึกเปี่ยมสุขอย่างไม่อาจอธิบายได้และไม่เคยรู้สึกกับผู้หญิงคนไหนเช่นที่รู้สึกกับหล่อน...“คนเก่ง...ไม่ต้องกลัวนะ”เขากระซิบปลอบประโลมจากนั้นก็ไม่พูดอะไรอีก ใช้ลิ้นและปากให้ความสุขกับหล่อนจนเกรซบิดร่างเร่าๆ ด้วยความทรมานปนสุข จนกระทั่งรู้สึกว่าจะรับอารมณ์อัดอั้นนั้นไม่ไหวอีกต่อไป หล่อนเกร็งร่างขึ้นแล้วเรียกชื่อเขาก่อนจะสั่นระริกด้วยอาการถึงจุดแห่งความสุขที่เขาตั้งใจส่งหล่อนไป ชายหนุ่มจุดยิ้มไล้เลียดื่มกินน้ำมธุรสที่หอมหวานดุจน้ำผึ้งในความรู้สึกของเขาเขายังไม่หยุดทำให้หล่อนเร่าร้อนทุรนทุราย ทั้งมือ ทั้งปากและลิ้นยังคงร

“ฉันทำเอง” หล่อนบอกออกมา เขาทำสีหน้าทึ่ง“ว้าว...จริงเหรอ...ถึงว่าผมไม่เคยได้กลิ่นแบบนี้จาก...อื่ม...ใคร” เกือบหลุดปากออกไปว่าจากผู้หญิงคนอื่น แต่ถึงกระนั้นก็ทำให้ร่างบางในอ้อมแขนเกร็งแล้วผลักเขาออก หล่อนพลิกตัวลุกขึ้น คว้าเสื้อผ้าเดินเข้าห้องน้ำไปทันที แฟรงค์มองตามร่างเปลือยที่สวยไร้ที่ติ ชายหนุ่มขยับตัวลุกขึ้นหยิบเสื้อคลุมมาสวม“ผมจะไปอาบน้ำ คุณอย่าเพิ่งกลับนะ”เขาตะโกนบอก นิ่งฟังว่าหล่อนจะว่าอย่างไร แต่ก็ไร้เสียงตอบรับ แฟรงค์ถอนใจแล้วก้าวเดินออกจากห้องไป เขาชะโงกหน้าไปดูตามระเบียงทางเดินนิดหนึ่งเผื่อจ๊ะเอ๋กับมารดา แต่ก็ไม่เห็นมีใคร เวลาหกโมงเช้า ปกติท่านตื่นแล้วและมักจะไปนั่งสวดมนต์ที่หอสวดมนต์ซึ่งตั้งอยู่บนหอคอยรูปโดมด้านปีกซ้ายของตึก โดมทางด้านปีกขวาเป็นหอชมวิวเกรซอาบน้ำอย่างรวดเร็ว หญิงสาวแต่งตัวแล้วเดินออกไปจากห้อง มองเวลาเห็นยังเช้าอยู่ไม่กล้าเรียกคุณป้าไดแอน จึงเดินตรงไปตามทางเดินจนถึงลานกว้างหน้าบันไดและลิฟต์ ตรงนี้เป็นเทอร์เรสรูปวงกลมขนาดใหญ่ เดินออกไปยืนด้านหน้าลูกกรงเห็นสวนสวนและบริเวณด้านหน้าคฤหาสน์ทั้งหมดสวนกว้างถูกตกแต่งด้วยดอกไม้นานาพันธ์และไม้ประดับปลูกเป็นระเบียบส

“คุณถือวิสาสะอะไรเข้ามาในนี้อีก”หล่อนตะคอกเสียงขุ่นใส่ เขายักไหล่แต่ไม่ยอมพูดอะไรออกมา หญิงสาวค้อนคว่ำให้ทีหนึ่งแล้วเดินไปคว้ากระเป๋าเป้ประจำตัว หยิบของใช้ไม่กี่ชิ้นยัดใส่ลงไป เสื้อผ้าแค่สองชุด หล่อนกวาดตามองรอบห้องก็ยกเป้ขึ้นสะพายหลัง เดินไปยังประตู เอื้อมมือไปหมายจะคว้าพวงกุญแจรถที่หล่อนเอาวางไปตรงโต๊ะข้างประตู... เกรซกวาดสายตามองหา หญิงสาวขมวดคิ้วมุ่น หันขวับไปมองคนที่นั่งบนเตียง เขาเลิกคิ้วมองปากยกยิ้ม ในมือใหญ่ยกกุญแจรถขึ้นอวดแล้วแกว่งเล่นไปมา เกรซชักสีหน้าบึ้งตึงอารมณ์ฉุนเฉียวพุ่งปรี๊ดขึ้นทันตาเห็น หล่อนสาวเท้ากลับไปยังเตียง เอื้อมมือไปคว้ากุญแจแต่เขาก็หลบได้อย่างรวดเร็ว“เอาคืนมาเดี๋ยวนี้นะ”หล่อนเอ่ยสั่งเสียงเข้ม กำหมัดเข้าหากันแน่น อุตส่าห์ว่าจะไม่ชกเขาแล้วนะ แต่เขาก็หาเรื่องให้หล่อนอยากกระแทกหน้าเขาจนได้ เกรซเหวี่ยงหมัดไปทันทีไม่รอให้เขาตั้งตัว เป้าหมายคือใบหน้ายียวนกวนประสาทของเขา...ผัวะ!เสียงหมัดกระทบลำแขนที่เขารีบยกขึ้นมารับ เกรซไม่รอช้าเหวี่ยงกำปั้นอีกข้างไปยังแก้มซ้ายเขาก้มหลบทันพร้อมกระตุกแขนข้างนั้นจนหล่อนล้มลงไปบนที่นอน เขาขยับขึ้นนอนทับทันที ใบหน้ากวนอารมณ์จุดยิ้ม

“เส้นนั้น ตรงไปเลย”เขาเอ่ยบอก จากนั้นก็มีความสุขกับการได้นั่งแนบชิดโอบกอดด้านหลังเกยคางไปบนไหล่บางมองดูทิวทัศน์สลับกับการขโมยจูบแก้มและซอกคอหอม ไม่กี่นาทีต่อมาก็ถึงที่หมาย แฟรงค์นึกเสียดายที่ระยะทางมันสั้นไปนิดหนึ่ง น่าจะไปต่ออีกสักชั่วโมง เขาคิดชายหนุ่มก้าวลงจากเบาะหลัง เกรซจอดรถใต้ร่มไม้ เห็นน้ำตกสูงประมาณสิบเมตรตกเป็นเส้นสีขาวลงมายังแอ่งน้ำตรงหน้า โขดหินก้อนมหึมาเรียงราย แมกไม้รายล้อมทำให่บรรยากาศร่มครึ้มและเย็นสบายแฟรงค์เปิดกระเป๋าหนังที่ห้อยตรงท้ายเจ้าฮาร์เลย์ออก หยิบผ้าปูปิกนิก ผ้าเช็ดตัว พร้อมกับน้ำดื่มสองขวดตามที่ลูกน้องได้จัดไว้ให้ เกรซจอดรถเสร็จก็วิ่งไปยังน้ำตกตรงหน้า มองมันด้วยสายตาตื่นเต้นกับความงาม ตรงซอกหินมีดอกไม้ป่าขึ้นแซม สีม่วงสีแดง เหลือง เขียว สวยงามยิ่งแฟรงค์มองดูท่าทางเหมือนเด็กน้อยของหล่อนก็ต้องยิ้มเอ็นดูออกมา ชายหนุ่มเลือกปูผ้าหลังโขดหินก้อนหนึ่งที่พื้นเรียบเสมอกัน จากนั้นก็ถอดเสื้อถอดกางเกงขาสั้นเหลือเพียงกางเกงชั้นในสีดำตัวเท่ เขากระโดดลงไปในแอ่งน้ำทันที เกรซทำตาโตมองดูร่างสูงดำผุดดำว่ายตรงไปยังโขดหินด้านใน“ลงมาสิคุณ น้ำใสเย็นสบายจริงๆ”เขาตะโกนร้องเชิญช

​เกรซไปถึงคฤหาสน์นาโควิชในเวลาห้าโมงเย็นตามที่ตั้งใจเอาไว้ เวลาอาหารเย็นของที่นี่คือหกโมงครึ่ง“เฮเลน วันนี้ขึ้นไปช่วยเสิร์ฟแทนมินดี้ด้วยนะ มินดี้ขอลาต่ออีกวัน”เสียงมิชาร์ หัวหน้าแม่บ้านกล่าว ปกติแล้วเกรซจะทำงานในห้องครัวและนำอาหารมาไว้ที่ห้องพักอาหาร คนเสิร์ฟจะเป็นอีกชุดหนึ่งซึ่งจะกี่คนนั้นก็แล้วแต่โอกาส“ได้ค่ะ” เกรซเอ่ยรับคำ“คุณท่านกลับมาจากเซนส์ปีเตอร์สเบิร์กแล้ว ก่อนหน้าเธอนี่เอง คืนนี้มีแขกของคุณหนูตามปกติ”มิชาร์เอ่ยบอก เกรซค้อมศีรษะรับคำ เขาไม่เห็นบอกว่าจะมาทานข้าวที่นี่ แต่นั่นอาจจะเป็นเหตุผลที่เขาอาสาจะมาส่งหล่อนก็ได้ ทำนองว่าพบหล่อนระหว่างทางเลยให้ติดรถมาด้วย อะไรประมาณนี้ เกรซคิดเวลาหกโมงครึ่ง ณ ห้องรับประทานอาหารของคฤหาสน์คาโนวิชคานน์ คาโนวิช ชายร่างสูงใหญ่เจ้าของคฤหาสน์วัยห้าสิบต้นๆ นั่งอยู่หัวโต๊ะเป็นประธาน ฟีโดร่าสวมชุดเดรสสีส้มสายเดี่ยวนั่งอยู่ด้านซ้ายและแฟรงค์สวมเสื้อเชิ้ตกางเกงสแล็คนั่งอยู่ตรงกันข้ามกับหล่อน“การเดินทางเป็นยังไงบ้างครับ” แฟรงค์เอ่ยถามคานน์“ก็น่าเบื่อเหมือนเดิมนั่นแหละแฟรงค์ ผมไม่ได้โชคดีเหมือนคุณที่ได้บริหารสวน