Semua Bab เผือกร้อนอ้อนรัก NC 25+ ซีรีส์ Strong Heart 5: Bab 61 - Bab 70

“ฉันก็เหมือนกัน อุตส่าห์แอบแฝงตรงขั้วมะม่วงขนาดนี้ก็ยังมิได้กิน คืนนี้เมาเป๋ ไม่ไล่ไม่เลิก”“ฉันบอกพวกแกแล้วว่าอย่าสะเออะ ถ้าสุดหล่อเขาสนใจพวกแกก็คงจะสอยไปตั้งแต่ปีมะโว้โน่นแล้ว” อีกนางเอ่ยออกมาพร้อมกับทำท่าสมน้ำหน้าเพื่อน“แต่เขาก็สมกันดีนะ ความจริงฉันรู้ระแคะระคายมานานแล้ว ตั้งแต่ตอนคุณโจมาอยู่ที่นี่โน่นแหละ ฉันเห็นสุดหล่อลงมาเดินเล่นยามเที่ยงคืนเป็นประจำ โดยเฉพาะคืนที่รู้ว่าคุณโจยังไม่กลับน่ะ”อีกคนกล่าวขึ้น ทุกคนหันไปมองหน้าเพื่อนคนดังกล่าวแล้วถอนหายใจทำหน้าเศร้าอย่างคนอกหักรักคุดพร้อมกันยามหน้าประตูรีบคำนับเมื่อเห็นเบนกับโจซิเฟียเดินออกประตูไปยังลานตรงหน้าโรงแรม แท็กซี่เข้ามาจอดเทียบทันที“ระวังตัวด้วยนะคนดี”เขาเอ่ยย้ำอีกครั้ง ก้มมาหอมแก้มแล้วเปิดประตูรถให้ โจซิเฟียหน้าแดงที่เขาแสดงความรักต่อหล่อนในที่สาธารณะอย่างไม่แคร์สายตาใครแบบนี้ เห็นจะต้องพยายามทำความเคยชินกับการมีคนรักที่แสนน่ารักและโรแมนติกในทุกโอกาสและสถานที่เช่นคนตรงหน้าเสียแล้วโจซิเฟียยิ้มหวานแล้วโบกมือให้ เขาทำท่าหลิ่วตายกมือขึ้นทำท่าตะเบ๊ะล้อเลียน แท็กซี่ค่อยขับเคลื่อนออกไปจากหน้าโรงแรม เบนหมุนร่างเดินเข้าไปภายใน

“มึงหมายถึง กูจัดการแล้วมันรู้สึกเสียศักดิ์ศรีกันงั้นเหรอ? เสียตรงไหนวะ กูเห็นมันได้กับได้ เช่น ได้เมียเร็วกว่าที่พวกมันจะจัดการกันเอาเอง ได้แต่งงานสร้างครอบครัวเร็วๆ ได้มีการผลิตลูกให้เต็มบ้านหลานเต็มเมืองออกมาสืบทอดสายพันธุ์มนุษย์โลกให้ยั่งยืนนานต่อไป ถ้าขืนปล่อยให้พวกมันจัดการเอง ป่านนี้คงไปไม่ถึงไหนหรอก”“ก็ใช่ แต่ถ้าหากปล่อยให้คนมันลองแก้ปัญหาให้เต็มที่เสียก่อน ถ้าไม่ได้จริงๆ ค่อยยื่นมือไปช่วยหรือช่วยแนะนำให้ อุปมาเหมือนพ่อแม่ ถ้ามึงเลี้ยงลูกโดยการคอยตามแก้ปัญหาให้เขาทุกเรื่องทุกอย่าง เด็กก็จะไม่ได้เรียนรู้ที่จะแก้ปัญหาเอง อะไรๆ ก็เคยชินกับการที่มีมึงคอยช่วยคิดช่วยแก้ให้น่ะ พอมึงตาย แล้วลูกๆ จะเป็นยังไง มึงจะอยู่แก้ปัญหาให้พวกเขาตลอดไปก็ไม่ใช่ ทุกอย่างต้องให้เขาเรียนรู้ด้วยตัวเอง เรียนผูกเรียนแก้เอง เราเป็นผู้ใหญ่เราก็ต้องดูว่าเรื่องไหนที่คิดว่าเขาควรจะแก้ไขเองได้บ้างก็ปล่อยเขาให้ลองไป” เบอร์นาโดกล่าวจบ สเตฟานอ้าปากหวอจ้องมองตาปริบๆ“พระเจ้า! ไอ้เบอร์ดี้ ตั้งแต่คบกันมากูเพิ่งเห็นมึงมีสาระก็วันนี้เอง”สเตฟานกล่าวทำให้ไทสันต้องเบือนหน้าไปยิ้มขบขันกับการไม่เคยยอมให้กันระหว่างสองเจ้า

โจซิเฟียเห็นชายผู้นั้นนั่งอยู่แถวหลังหล่อนกับเชอร์ล็อกไปสามแถว สายตาเขม็งเครียดจ้องมองมา สัญชาตญาณบอกว่าคนผู้นั้นกำลังจับตาดูหล่อนอยู่ โจซิเฟียสะกิดเชอร์ล็อก“ฉันได้กลิ่นไม่ค่อยดีเลยเชอร์รี่ เดี๋ยวพอไฟดับหนังเริ่มฉายให้แกเดินออกไปตรงทางออกนี่นะ” โจซิเฟียกระซิบ“เฮ้ย อะไรของแกยัยโจ หนังจะฉายแล้วแกจะให้ฉันเดินออกไปทำไม เรามาดูหนังกันนะเว้ย”เชอร์ล็อกท้วงอย่างไม่เข้าใจ โจซิเฟียจึงเล่าให้ฟังอย่างคร่าวๆ เรื่องที่เบนถูกยิงและคิดว่าคนที่อยู่ใกล้เขาอาจจะพลอยได้รับอันตรายไปด้วย เชอร์ล็อกทำหน้าตกใจยกมือขึ้นปิดปาก“แกอย่าหันไปมองนะ เดี๋ยวแกเดินออกไปแล้วเรียกแท็กซี่กลับโรงแรมเลย เข้าใจไหม”โจซิเฟียคิดว่าควรให้เชอร์ล็อกแยกตัวไปเพื่อไม่ให้เกิดอันตรายกับเพื่อน หากหล่อนคือเป้าหมายของมัน โจซิเฟียก็จะต้องกันเชอร์ล็อกออกไปให้ห่างที่สุด“เฮ้ย อะไรของแกยัยโจ ให้ฉันกลับโรงแรม? แล้วแกล่ะ จะให้ฉันทิ้งแกได้ไงวะ ไม่เอาหรอก ฉันจะอยู่กับแกนี่แหละ เอาอย่างงี้นะ แกลองลุกเดินออกไปซิ ฉันจะคอยดูเองว่าเจ้านั่นจะลุกตามแกไปหรือเปล่า ถ้ามันลุกฉันก็ลุกตาม ดีไหม”เชอร์ล็อกเอ่ยบอกแผนที่คิดขึ้นมาได้ โจซิเฟียจึงพยักหน้า“โอเค

“ก็ได้ ผมมีเวลาให้พวกคุณแค่ไม่เกินหนึ่งชั่วโมงนะ ผมจะรอที่ห้องก็แล้วกัน”เฮ็กตัดสินใจ สเตฟานวางสายแล้วพยักหน้ากับเบอร์นาโด“เรียบร้อย เราไปกันเถอะ”เบอร์นาโดเป็นคนขับรถ พวกเขาต้องการทำกันอย่างเงียบๆ เหมือนที่รอยด์บอกจึงไม่ได้เรียกบอดีการ์ดชุดใหญ่ขาลุยมาด้วย แค่นี้ไม่เหลือบ่ากว่าแรงพวกเขาสองคนอยู่แล้วโจซิเฟียหน้าซีดหากพยายามสงบสติอารมณ์ไม่ให้สั่นกลัว เชอร์ล็อกเองก็เงียบกริบ ทั้งสองถูกขังอยู่ในห้องสี่เหลี่ยมโล่งห้องหนึ่งซึ่งอยู่ชั้นสอง“เจ้านายจะมาอีกหนึ่งชั่วโมงโน่น พวกมึงเฝ้าเอาไว้ให้ดี กูจะไปดูท่าเรือหน่อย”ลูซเอ่ยกับอีกสองคน เขาต้องไปดูท่าเรือที่มีลูกน้องถูกวางตัวให้รอสินค้าอีกสองวัน ทั้งรถราก็เตรียมกันพร้อมแล้ว“ครับ” สองคนรับคำ ก็ลากเก้าอี้มาเฝ้าตรงหน้าห้องที่ขังเชลยไว้โจซิเฟียกับเชอร์ล็อกถูกยึดโทรศัพท์ไปตั้งแต่ถูกจับตัวได้“เดี๋ยวเบนคงจะมา แกไม่ต้องกลัวนะเชอร์รี่”โจซิเฟียเอ่ยปลอบใจเพื่อนที่ต้องมาตกอยู่ในสถานการณ์นี้กับหล่อน“ฉันเป็นผู้ชายนะยะ หล่อนนั่นแหละทำใจดีๆ ไว้ หน้าซีดเชียว ไม่ต้องกลัวหรอก ไม่ได้ยินเหรอว่าอีกตั้งชั่วโมงน่ะ ฉันไม่กลัวหรอกแกไม่ต้องห่วง ชีวิตไม่ได้ตื่นเต้นแ

​สเตฟานและเบอร์นาโดได้รับเชิญไปยังห้องพักเพรสซิเด้นท์สวีทของเฮ็ก ทั้งสองยกมือขึ้นลูบเคราให้แน่ใจว่าติดเรียบร้อยแน่นหนาและไม่หลุด คนของเฮ็กเปิดประตูเชิญให้เข้าไปภายใน“สวัสดีปีเตอร์ จอร์จ เชิญนั่งก่อน ผมต้องขอโทษที่จะต้องรีบนะ เพราะมีธุระเร่งด่วนจริงๆ เราเข้าสู่ประเด็นกันเลยดีไหม”เฮ็กเอ่ยขึ้นทันทีเมื่อสเตฟานกับเบอร์นาโดหย่อนตัวลงนั่ง เฮ็กกระดิกนิ้วสั่งให้ลูกน้องจัดการเสิร์ฟเหล้า สเตฟานกับเบอร์นาโดรับมาถือไว้“ได้สิเฮ็ก พวกผมแวะเข้ามาแบบนี้ก็เกรงใจคุณจะแย่ ขอบคุณที่สละเวลาพบกับพวกผม”เบอร์นาโดเอ่ยเสียงสุขุม เฮ็กพยักหน้ายิ้มพอใจที่ทั้งคู่เป็นคนที่ไม่เซ้าซี้และเข้าใจอะไรง่าย“นี่คือร่างสัญญา คุณลองอ่านดู” สเตฟานส่งแฟ้มเอกสารในมือให้กับเฮ็ก ซึ่งก็รีบเอาไปเปิดอ่าน“ให้เพิ่มอีกสองเท่า ว้าว!” เฮ็กอุทานอย่างพอใจ สเตฟานลอบสบตากับเบอร์นาโดส่งภาษาว่าปลาฮุกเหยื่อแน่“ใช่แล้วเฮ็ก คุณสมควรได้ราคานี้ รอบที่แล้วคุณขนเข้ามาเท่าไหร่นะ เห็นว่าล็อตใหญ่สูสีกับทางเอเชียไม่ใช่เหรอ ของเอเชียคุณภาพสู้ของคุณไม่ได้หรอก ผมลองเอามาเปรียบเทียบกันดูแล้ว”สเตฟานเอ่ยหว่านแหหาข้อมูล โดยมีรอยด์กำลังฟัง