Semua Bab เด็กมันแสบ: Bab 31 - Bab 40

พรึ่บ!ร่างบางถูกวางลงบนเตียงพร้อมกับร่างใหญ่ของมาร์วินที่คร่อมทับขึ้นมา ริมฝีปากร้อนชื้นประกบจูบลงมาทาบทับริมฝีปากเล็กรูปกระจับบดคลึงหนักๆ อย่างเร่าร้อน มือหนาเคลื่อนขึ้นมาปลดกระดุมเสื้อนักศึกษาออกพร้อมกับดึงชายเสื้อออกจากกระโปรงพลีทตัวบางมาด้วยนิ้วแกร่งเรียวยาวเคลื่อนลงมาสอดเข้าไปใต้กระโปรงนักศึกษาลูบสัมผัสกลีบกุหลาบอวบอูมผ่านกางเกงซับในและเนื้อผ้าบางของกางเกงชั้นในเบาๆ แต่กลับทำร่างเล็กสะดุ้งเฮือกด้วยความตกใจเกร็งขาโดยอัตโนมัติ"อย่าเกร็ง" เสียงทุ้มพร่าเอ่ยชิดริมฝีปากหลังจากถอนจูบออกห่างเล็กน้อย เลื่อนริมฝีปากร้อนมาตามแก้มเนียนใสสีชมพูระเรื่อลงมายังลำคอขาว ขบเม้มกัดเบาๆ เพื่อกระตุ้นอารมณ์สาวในขณะที่มือยังคงสาละวนอยู่กับกลีบเนื้อนุ่มอย่างไม่ลดละหัวใจดวงน้อยเต้นแรงอย่างบ้าคลั่งด้วยความตื่นเต้น มือบางยกขึ้นมาป้องปากใช้ฟันคมเล็กขบกัดมันเบาๆ กลั้นเสียงครางเอาไว้ในขณะที่ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความเสียวซ่านหลับตาลงรอรับความรู้สึกที่คนตัวโตมอบให้สัมผัสวาบหวิวทำสองร่างร้อนวูบวาบ กางเกงซับในตัวบางพร้อมทั้งกางเกงชั้นในตัวจิ๋วถูกถอดออกจากเรียวขาสวยเหลือเพียงกระโปรงพลีทตัวบางที่ร่นขึ้นมาอยู่เหนื

"คุณมาร์วินเห็นยังไงบ้างครับ"กวินเงยหน้าขึ้นจากเอกสารด้านหน้าตัวเองขึ้นยังเพื่อนสนิทที่นั่งด้านข้างหลังจากเกิดความเงียบขึ้นแทนที่เพื่อนเขาจะตอบกลับวิศวกรที่นั่งตรงข้ามไป เท้าหนักเตะสะกิดเรียกสติเพื่อนที่เอาแต่นั่งมองไปยังเอกสารเหมือนร่างไร้วิญญาณ มัวแต่คิดอะไรอยู่ก็ไม่รู้"..." ใบหน้าคมหล่อหันขวับยังเพื่อนรักที่ใช้เท้าเตะสะกิดด้วยความสงสัย ขมวดคิ้วเล็กน้อยเป็นเชิงถามว่ามีอะไรก่อนจะได้รับการส่งซิกให้อย่างรู้กัน มาร์วินหันกลับมายังคนด้านหน้าซึ่งเป็นเจ้าของคำถาม บอกความเห็นตัวเองเกี่ยวกับโครงร่างงานที่กำลังจะเริ่มด้วยความเห็นส่วนตัวโดยที่ไม่ได้ฟังในสิ่งที่คนถามบรรยายรายละเอียดการก่อสร้างเลยด้วยซ้ำ แต่คำตอบความเห็นของเขาก็สอดคล้องกับงานหมดทำให้ไม่ได้เกิดข้อสังเกตอะไรหลังจากการประชุมที่เขาแทบจะไม่ได้ฟังอะไรเลยสักนิดเพราะมัวแต่คิดอะไรก็ไม่รู้ในสมองเต็มไปหมดจบลงเสียงผ่อนลมหายใจของคนข้างๆ ก็ดังแทรกขึ้นมาทันทีที่ผู้ร่วมกันประชุมอีกสองคนเดินออกไปจากห้องแล้ว เรียกความสนใจของคนไม่มีสมาธิให้หันมองตามอย่างเลี่ยงไม่ได้"มึงเป็นอะไร ถอนหายใจทำไม""กูสิต้องถามว่ามึงเป็นห่าอะไร ดูไม่มีสมาธิไม่ฟังที่

ฟิ้ว~ภายในห้องรับแขกตกอยู่ในความเงียบมาได้สักพักใหญ่ๆ หลังจากที่ทุกคนได้เดินกลับเข้ามาในห้องแล้ว ฮันนี่หันมองพี่ชายกับคู่หมั้นหนุ่มที่นั่งมองหน้ากันโดยไม่มีใครเอ่ยพูดอะไรออกมาอยู่พักใหญ่จึงคิดทำลายความเงียบด้วยการแกะขนมในกล่องออกมา อย่างน้อยก็เรียกความสนใจจากใครคนใดคนหนึ่งได้บ้างแหละ"นั่งดีๆ" เสียงทุ้มนิ่งของมาร์วินทำร่างเล็กที่ขยับโน้มตัวแกะขนมเงยหน้ากลับขึ้นมองเขา มือหนาคว้าหมอนอิงใบใหญ่ที่เธอเพิ่งวางข้างๆ กลับมาวางบนหน้าตักบางปิดกระโปรงนักศึกษาตัวบางที่ร่นขึ้นเล็กน้อย พร้อมกับทำตาดุใส่เธอ"พี่มาร์วินจะทานขนมไม่ใช่เหรอคะ เดี๋ยวหนูแกะให้นะคะ""ทำไม รีบไล่ฉันกลับเพราะอยากอยู่กับมันงั้นเหรอ เธอลืมไปหรือเปล่าฮันนี่ว่าเธอกับฉันมีสถานะอะไรกันแต่เธอกลับอยากอยู่กับผู้ชายคนอื่นเนี่ยนะ หึ! ฉันควรต้องบอกเรื่องนี้กับผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายหรือเปล่า""หนู...""เดิมทีมึงก็ไม่ได้อยากหมั้นอยู่แล้วนี่บอกไปเลยฮันนี่จะได้เป็นอิสระ" หา... พี่เธอพูดอะไรออกมาเนี่ย น่าจะรู้ๆ ว่าเธอจะอยากหมั้นถึงแม้คนตัวโตจะไม่อยากหมั้นก็เถอะแล้วทำไมต้องพูดแบบนั้นออกมาด้วยเนี่ย ดวงตากลมโตหันกลับมองหน้าพี่ชายส่ายหัวน้อยๆ เพื

"พี่มาร์วินอยู่ในห้องไหมคะ"เสียงใสเอ่ยถามผู้ช่วยเลขาสาวหน้าห้องทำงานรองประธานบริษัทด้วยรอยยิ้ม ฮันนี่ในชุดนักศึกษายืนอยู่หน้าโต๊ะทำงานรอคำตอบจากผู้ช่วยสาวโดยที่มือเรียวมีกระเป๋าผ้าแบรนด์หรูติดมืออยู่ด้วย"คุณมาร์วินอยู่ในห้องค่ะ""งั้นหนูขอเข้าไปหาพี่มาร์วินนะคะ""ได้ค่ะ" ผู้ช่วยสาวส่งยิ้มให้เด็กสาวตรงหน้าผายมือเชิญอย่างเป็นมิตรก่อนร่างเล็กจะเดินเข้าไปเปิดประตูห้องทำงานของรองประธานบริษัทโดยที่ไม่ได้เคาะขออนุญาตเพราะคิดว่าเขาคงไม่ว่าอะไรเพราะเขารู้อยู่แล้วว่าเธอจะมา ก็เธอบอกเขาตั้งแต่เช้าแล้วนี่นาว่าจะมาหาเขา เขาก็ต้องรู้แหละ"...คุณฮัน.." ผู้ช่วยสาวที่เหมือนนึกอะไรบางอย่างออกรีบยกมือเรียกเด็กสาวไว้แต่ก็ไม่ทันการเพราะร่างเล็กได้เดินเข้าไปในห้องก่อนแล้ว เธอจะบอกว่าเจ้าของห้องกำลังมีแขกก็ไม่ทันแล้ว หวังว่าเธอจะไม่โดนคาดโทษทีหลังหรอกนะฮันนี่ที่กำลังยิ้มด้วยความอารมณ์ดีชะงักเท้าสองข้างทันทีที่เข้ามาภายในห้องทำงานของรองประธานบริษัท กลิ่นหอมไอเฉพาะตัวของเจ้าของห้องลอยมาปะทะใบหน้า ไอความเย็นจากเครื่องปรับอากาศที่กระทบร่างบางทำให้รู้สึกเย็นยะเยือกยามสายตาสวยโฟกัสเข้ากับสองคนหลังโต๊ะทำงานตัว

"ยกก้นขึ้น""อืออ"มาร์วินสอดมือยกสะโพกมนขึ้นกดท่อนเอ็นแข็งขึงเข้ากลางกายสาวจนสุดความยาว เกร็งสะโพกขยับเอวเนิบช้าสองสามครั้งก่อนจะกระทุ้งกดน้ำหนักตรงจุดหนักๆ พร้อมกับเพิ่มจังหวะการเข้าออกของท่อนเนื้อไปด้วยเสียงครวญครางหอบหืดดังทั่วห้องกว้างสลับกับเสียงเนื้อกระทบกันเสียงดังหยาบโลน อากาศเย็นจากเครื่องปรับอากาศตกกระทบร่างเปลือยเปล่าสองร่างบนโซฟาท่ามกลางความเร่าร้อนที่เล่นเอาเหงื่อผุดเปียกชุ่มไปทั่วร่างส่องแสงแวววาวยามต้องแสงไฟจากด้านบน"อ๊าา อื้อ!"มือหนากดหน้าท้องแบนราบกัดกรามตอดอัดกระแทกความใหญ่โตของท่อนเอ็นแข็งเข้าไปในกายสาวอย่างเอาเป็นเอาตาย ความเสียวซ่านแล่นไปทั่วร่างโน้มตัวลงตวัดปลายลิ้นกวาดยอดทับทิมสวยเข้าปากดูดดุนแรงๆ จนมันแข็งเป็นไตในขณะที่เอวสอบยังคงทำหน้าที่เคลื่อนไหวเข้าออกหลืบร่องแคบอย่างหนักใบหน้าหวานบิดเบี้ยวเหยเกแสดงสีหน้าเสียวซ่านทรมานทุกครั้งที่แก่นกายใหญ่ตอดอัดเข้ามาจนจุกท้องน้อย กว่าบทเพลงรักเร่าร้อนจะจบลงก็กินเวลาและพลังงานร่างกายไปกว่าครึ่ง ท้องฟ้าเปลี่ยนสีบ่งบอกให้รู้ว่าได้ว่าเลยเวลาโพล้เพล้มาได้ระยะหนึ่งแล้ว มาร์วินที่ได้ปลดปล่อยความรู้สึกทุกอย่างเข้าสู่กายสาวหอ