LOGINเมื่อถึงกำหนดการบินกลับประเทศ เฌอริลิณญ์พาณิชามาส่งพี่ชายคนใหม่ที่สนามบินพร้อมกับราเชน เด็กชายยื่นตุ๊กตาเจ้าหญิงให้เธอเป็นของขวัญ เจ้าตัวยิ้มกว้างเรียกชื่อเธอและพูดอย่างชัดถ้อยชัดคำเป็นภาษาไทยที่แอบฝึกเมื่อไม่กี่วันก่อน“เจอกันใหม่นะ เจ้าสาวของฉัน” วาเลรีก้มลงหอมแก้มเธอด้วยสีหน้ายิ้มแย้มท่ามกลางสายตาของคนเป็นพ่อแม่ และคนที่ตกใจมากที่สุดก็คือราเชน ดวงตาเบิกกว้าง อ้าปากเตรียมโวยวายแต่ถูกภรรยาปิดปากไว้ก่อนชายหนุ่มจับมือเธอออกแล้วบ่นงุบงิบ “เด็กนั่นหอมแก้มลูกสาวเรานะ” ก่อนจะหันไปมองค้อนอชิตพล “แล้วอะไรอีกนะ เจ้าสาวเหรอ ใครอนุญาตให้เรียกลูกสาวฉันแบบนั้น ทำไมนายไม่รู้จักห้ามลูกตัวเอง”คนตรงหน้าขมวดคิ้วมุ่น เพิ่งจะรู้ว่าตัวเองเป็นพ่อคนไม่กี่วันก่อนแต่กลับกลายเป็นคนที่โดนด่าว่าไม่สั่งสอนลูกเสียอย่างนั้น เจ้าตัวไม่สนใจคนขี้หวงเดินมาร่ำลาเฌอริลิณญ์เพราะคงต้องอยู่ที่ต่างประเทศอีกนานกว่าเรื่องราวทั้งหมดจะสะสาง“รีบไปสักที” คนหวงก้างไม่ยอมเลิกราง่าย ๆ “ลูกกับภรรยานายรออยู่ตรงนั้นแล้ว ไปสักทีเถอะ”“เออรู้แล้ว…” อชิตพลเบ้หน้าใส่คู่แข่งแล้วบอกทิ้งท้ายว่า “จบงานนี้เมื่อไหร่ฉันจะมาจัดการนายทีหลัง ดูแล
ราเชนฟังไม่ออกว่าวาเลรีพูดอะไรกับแม่ของเขาบ้างเพราะสื่อสารเป็นภาษารัสเซีย แต่เด็กน้อยแสดงออกถึงท่าทางงอแงเหมือนไม่ได้ดั่งใจ สีหน้าไม่สบอารมณ์ราวกับเป็นคุณชายตัวน้อยที่ทุกคนต้องคอยเอาอกเอาใจวาเลรีวางสายแล้วหันมาบอกราเชนว่า [ยังไงคุณก็เป็นพ่อของผม เพราะฉะนั้นช่วยกลับรัสเซียกับผมด้วยครับ][ทำไมต้องคะยั้นคะยอให้กลับขนาดนี้ นายมีเรื่องอะไรปิดบังกันแน่] ชายหนุ่มไม่รู้เลยว่าพวกเขามีเรื่องอะไรกันเพราะแม่ของเขาบอกแค่เพียงว่าเรื่องมันยาวจะเล่าให้ฟังตอนที่เดินทางถึงประเทศไทยเท่านั้น[เพราะคุณทิ้งพวกเรามา รู้ไหมว่าตอนนี้กลุ่มเชคอฟกำลังบังคับให้แม่แต่งงานกับเขา] เด็กน้อยไม่สบอารมณ์ที่มีคนมารังแกแม่ของตัวเอง แม้จะเป็นตระกูลมาเฟียเหมือนกันแต่ว่าผู้เป็นตากำลังล้มป่วยทำให้ไม่สามารถยืนหยัดปกป้องได้เท่าที่ควรจนเหมือนตระกูลใหญ่กำลังเสื่อมอำนาจวาเลรีคิดแค่เพียงว่าหากเขามีพ่อจะทำให้สมดุลอำนาจกลับมาและคนที่จะมาเป็นพ่อของเขาก็ต้องดูเหมือนเสือร้ายพร้อมขย้ำทุกคนเช่นกัน[ในมือถือนายก็มีรูปของพ่อแท้ ๆ อยู่นี่ ชวนพ่อนายกลับรัสเซียสิ] ราเชนโน้มน้าวใจให้เด็กน้อยเลิกเรียกเขาว่าพ่อสักทีเพราะกลัวว่าเฌอริลิณญ์ได้ยินแ
“โอ๊ะ…” ราเชนเผลอหลุดปากบอกคนอื่นเร็วเกินไปหนึ่งวัน เพราะพวกเขาตั้งใจจะเซอร์ไพรส์ทุกคนในวันพรุ่งนี้ เขาตอบทันที “ครับ... สามเดือนแล้วด้วย”“ว้าว! ฉันจะมีหลานอีกคนแล้ว แต่ไม่สิ นายอย่าเพิ่งมาเปลี่ยนเรื่อง ตกลงว่าคนในข่าวใช่นายหรือเปล่า” เขมภัทรยังคงไม่ลืมเรื่องที่ค้างคา“ไม่ใช่ครับ คุณคอยตามสืบเรื่องของผมอยู่แล้วนี่ ถ้าผมทำอย่างนั้นจริง คุณคงไม่ปล่อยให้ผมรอดมายืนเถียงกับคุณหรอกใช่ไหมล่ะ” ราเชนอธิบายอย่างเป็นเหตุเป็นผล “ผมอยู่กับเฌอริลิณญ์ทั้งวันทั้งคืน ตัวติดกันเป็นปาท่องโก๋ขนาดนี้แล้วจะมีเวลาไหนไปยุ่งกับคนอื่น”“ฉันไม่ผิดสักหน่อย ก็นายมันพวกคนมีอดีตนี่” คนเป็นพี่ชายไม่เคยเชื่อว่าเขาจะกลับตัวกลับใจจริง เวลามีเรื่องนิดหน่อยก็เริ่มระแวงเพราะเป็นห่วงน้องสาว“พี่เขม ทำอะไรอยู่คะ” เสียงหวานที่คุ้นเคยดังเล็ดลอดออกมา “พี่ราเชนโทรมาเหรอ”“อืม” เขายิ้มให้เธออย่างอ่อนโยนก่อนจะพูดกระซิบกับคนปลายสายว่า “อย่าให้ฉันจับได้แล้วกัน ไม่งั้นฉันจะอุ้มน้องสาวฉันหนีจากนาย”ราเชนคิดในใจ เฮอะ ผู้หญิงของตัวเองก็มีอยู่แล้ว ทำไมต้องมายุ่งกับผู้หญิงของฉันด้วย สั่งให้นทีพาผู้หญิงคนนั้นไปซ่อนดีไหมนะ ชายหนุ่มกำลังนึ
เวลาผ่านไปสองปีเศษราเชนเพิ่งตื่นนอน ท่าทางงัวเงียเพราะเมื่อคืนนี้จัดหนักจนแทบไม่ได้นอนพลันรู้สึกได้ว่าข้างกายมีไออุ่นของใครบางคนอิงแอบใกล้ชิด มือข้างหนึ่งลูบไล้เอวบาง ผิวนวลของเรือนร่างเปลือยเปล่ากระตุ้นให้ส่วนล่างตื่นตัวตั้งแต่เช้า มืออีกข้างเกี่ยวผมที่ปิดหน้าขึ้น อยากเห็นใบหน้าคนรัก“เธอเป็นใคร!” ดวงตาของเขาเบิกโตเมื่อเห็นว่าคนที่นอนกอดอยู่ไม่ใช่เฌอริลิณญ์ผู้เป็นภรรยาหญิงสาวตกใจเสียงของเขาจึงสะดุ้งตื่นแล้วบอกว่า “ทำไมถึงลืมกันเร็วขนาดนั้นคะ เมื่อคืนเราสองคนทำอะไรหลายอย่างด้วยกัน จำไม่ได้เลยเหรอ”“อย่าเข้ามาใกล้ฉันนะ” ราเชนขยับตัวออกห่างพลางมองรอบห้องแล้วพบว่าที่แห่งนี้ก็คือห้องนอนของเขาเอง แต่ไม่ว่าจะคิดอย่างไรก็คิดไม่ออกเลยว่าทำไมถึงได้พาผู้หญิงคนอื่นมานอนที่นี่“คุณเป็นคนขย่มสะโพกสอดเจ้านั่นเข้ามาในตัวฉันแท้ ๆ จะไม่รับผิดชอบกันเหรอคะ” เธอยังคงทำหน้าตาไร้เดียงสาแล้วเดินเข้าหาเขาด้วยสีหน้ายั่วยวนก่อนจะจับส่วนสำคัญข้างล่างไว้หมับ“ทำไมถึงขยับไม่ได้ เธอเอายาอะไรให้ฉันกิน” ราเชนโวยวายคนตรงหน้า มึนงงและสับสนเป็นที่สุดก่อนจะรู้สึกว่าทั้งร่างกายกำลังตอบสนองกับการเย้ายวนของเธอจึงตะโกนออ
สีหน้าอิ่มเอมเร่งเร้าให้เขากระหน่ำถี่ขึ้น เฌอริลิณญ์ยิ่งครวญครางน้ำตาเอ่อคลอ ร่างบางสั่นไปตามแรงโยกของคนบ้าพลังที่กำลังมัวเมาอารมณ์สุขสมท้ายที่สุดก็ทนไม่ไหวปลดปล่อยออกมาพร้อมกัน หญิงสาวเอนตัวซบอกแกร่งของเขาอย่างหมดแรงแต่ส่วนล่างรับรู้ได้ว่านอกจากช่องทางนั้นจะเปียกแฉะเพราะของเหลวสีขาวขุ่นแล้ว ของสำคัญของราเชนไม่มีทีท่าจะถูกกำราบลงบ้างเลย“ไหนบอกว่าจะรีดจนพี่น้ำหมดตัวไง ทำไมถึงชิงหมดแรงไปก่อนแล้วละครับ เด็กดี” ราเชนจูบกลางกระหม่อมของเธออย่างอ่อนโยนเหมือนที่ชอบทำจนติดเป็นนิสัยอ้อมแขนอบอุ่นกอดเธอไว้แน่น กระซิบข้างหู “เดี๋ยวพี่จัดการเองนะ” ก่อนจะหอมแก้มเธอฟอดใหญ่แล้วพลิกให้ร่างบางนอนอยู่ใต้เขาพลางยกขาของเธอขึ้นพาดบ่าแล้วดันส่วนขึงขังเข้าไปช่องทางเดิมดัง พั่ก พั่ก“อ๊า!!!” จากที่เคยเหนื่อยล้าเมื่อครู่ ดวงตาสีน้ำตาลเข้มอมเขียวเบิกโพลงเพราะส่วนปลายที่แทงลึกเข้ามารวดเดียว คนเป็นสามีชอบใจนักเวลาเห็นเธอแสดงสีหน้าเว้าวอนของของเขา“ช้า ช้าได้ไหม…” เสียงของเธอขาดห้วง“อืม ช้าแล้ว…” ราเชนยิ้มกว้างเลียริมฝีปากตัวเองแล้วตะบี้ตะบันซอยไม่หยุด ส่วนหัวล่างชี้ชันครูดด้านในกายเฌอริลิณญ์จนน้ำตาไหลพรากอีกคร
ห้าเดือนต่อมาวันครบรอบแต่งงานได้เวียนมาถึง บรรยากาศในบ้านเต็มไปด้วยความสุขอบอวล ราเชนยิ้มกว้างให้ภรรยาที่กำลังมองดูของขวัญที่เขาซื้อให้เธอเสียงหัวเราะอันเป็นเอกลักษณ์เวลาคิดแผนการทำให้หญิงสาวรู้สึกหวั่นใจชอบกลจึงไม่ยอมเปิดกล่องของขวัญเสียที“กำลังคิดอะไรทะลึ่งอยู่แน่ ๆ เลยใช่ไหมคะ พี่ราเชนเคยส่องกระจกดูหน้าตัวเองบ้างไหม”ชายหนุ่มได้ยินอย่างนั้นหัวเราะร่า “เห็นชัดเลยเหรอ อุตส่าห์อดทนไว้แล้วนะ” “เฮ้อ…” เธอถอนหายใจเพราะรู้ว่าถ้าไม่ยอมเปิด คนตรงหน้าคงจะนั่งเฝ้าตลอดทั้งคืน มือข้างหนึ่งแกะส่วนฝาออก อีกข้างดึงตัวกล่องด้านล่างพลันได้เห็นผ้าลูกไม้สีแดงเฌอริลิณญ์จีบนิ้วหนีบของสิ่งนั้นขึ้นมาดูให้เห็นชัด ๆ แล้วถามเขาว่า “นี่มันชุดอะไรกันคะ”“ชุดนอนครับ” เจ้าตัวเลิกคิ้ว สีหน้าทะเล้น“ไม่ใส่เด็ดขาด” เธอปฏิเสธเพราะมองยังไงก็เหมือนชุดชั้นในซีทรูมีท่อนบนและท่อนล่างแยกกัน ไม่ใส่เสื้อผ้ายังจะดูโป๊น้อยกว่าท้ายที่สุดแล้ว คนเป็นภรรยาก็ทนต่อการรบเร้าของสามีไม่ไหวยอมใส่ชุดนั้นให้เขาได้เห็นอย่างที่ต้องการร่างบางในชุดนอนลูกไม้ซีทรูสีแดงที่ดูไม่เหมือนชุดนอน ด้านบนมีเพียงผ้าชิ้นบางคาดหน้าอกเอาไว้ ด้านล่างเ
มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งวันเปิดเรียนที่ราเชนรอคอยได้มาถึงเพราะวันนี้เขาจะได้เจอกับรุ่นน้องคนพิเศษของเขาสักทีจึงเริ่มต้นวันด้วยการโผล่มาต้อนรับน้องใหม่ตั้งแต่หน้าห้องสาขาทั้ง ๆ ที่ปกติไม่เคยก้าวเท้าเข้ามาวุ่นวายเลยสักครั้งสายตาเจ้าเล่ห์มองเห็นเป้าหมายในระยะสอง
ช่วงอาทิตย์นี้ ราเชนยังคงวุ่นวายกับการประสานงานธุรกิจบริษัทใหม่ ในใจนึกเพียงอย่างเดียวว่าต้องตกลงกันให้เรียบร้อยก่อนถึงวันนัดหมายกับมาริน ลูกสาวของซีอีโอบริษัทเคทีสตีลที่เขาจะต้องแต่งงานด้วยตามคำสั่งของพ่อเขาตั้งใจเลื่อนนัดหมายไปเรื่อย ๆ จนถูกพ่อกดดันไม่น้อย แต่เ
หลังจากที่เฌอริลิณญ์ได้พบอชิตพลในงานประมูลครั้งนั้น พวกเขานัดมาเจอกันบ่อยขึ้น หญิงสาวกำลังตั้งใจอ่านหนังสือเพื่อเตรียมสอบเข้ามหาวิทยาลัย ครั้นเห็นว่าอชิตพลเรียนวิชาคณิตศาสตร์เก่งจึงขอให้อีกฝ่ายติวให้เป็นการส่วนตัวแม้ว่าจะห่างหายกันไปนานแต่ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ยั
งานประมูลเครื่องประดับแบรนด์คามิลล่าเพื่อการกุศลถูกจัดขึ้นในช่วงเดือนธันวาคมของทุกปี แขกเหรื่อที่มาร่วมงานโดยส่วนใหญ่เป็นคนในแวดวงธุรกิจที่มีอิทธิพลต่อสังคมวงกว้างการเข้าร่วมงานในแต่ละครั้งไม่ได้เป็นเพียงการเสริมภาพลักษณ์ของกลุ่มธุรกิจที่มีความรับผิดชอบต่อสังคมเท่านั้น แต่ยังรวมไปถึงการคบค้าทำความ







