All Chapters of นางร้ายหวนคืนแค้น: Chapter 161 - Chapter 170

ตอนที่ 162 เจ้าเอาอะไรใส่ในน้ำชาเกิดเสียงฮือฮาขึ้นมา หลังจากที่อวี่โม่ฉินเอ่ยเรื่องของจินหย่าหลีขึ้นมา ฮองเฮาถึงกับเปลี่ยนสีหน้า และรีบปรับท่าทีในทันใด เพราะหากว่าปล่อยให้อวี่โม่ฉินพูดต่อไป แน่นอนว่าคงจะถูกสืบสาวไปจนถึงองค์ชายหกอย่างแน่นอน“เหตุใดจึงเป็นเช่นนั้นเล่า”“กราบทูลฝ่าบาท นั่นเป็นเพราะว่าคุณหนูทั้งสอง ได้รับบาดเจ็บจากอาวุธคนละอย่าง ทำให้ถูกพิษที่ไม่เหมือนกัน ส่วนตำรับยาที่แม่ทัพหลี่หามาได้ รักษาได้เพียงพิษของคุณหนูจินเท่านั้นพ่ะย่ะค่ะ”“ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้นี่เอง น่าเสียดายจริง ๆ ผู้ที่รักษาหาย กลับอายุสั้น ส่วนคนที่ยังอยู่ ตอนนี้ยังหาวิธีแก้พิษไม่ได้อีกงั้นหรือ หมอเต๋อ… เจ้าพอจะมีวิธีรักษาหรือไม่”ฝ่าบาทหันมาถามเต๋อชวน ซึ่งนั่งอยู่กับจื่อหยาง เขารีบเดินออกมาและกราบทูลข้าง ๆ โม่ฉินทันที“กราบทูลฝ่าบาท พิษที่คุณหนูฟางได้รับ เกิดจากแมลงพิษแปดชนิด การจะทำยาถอนพิษ ต้องรู้ก่อนว่าพิษที่ถูกสร้างขึ้นมา ทำมาจากแมลงชนิดใดบ้าง ถึงจะสามารถรักษาได้ กระหม่อมยอมรับว่า พิษที่คุณหนูฟางได้รับ ยากเกินกว่าที่ความสามารถของกระหม่อม จะสามารถรักษาได้พ่ะย่ะค่ะ”“ให้ตายเถอะ พิษอะไรกันที่แแม้แต่หมอเทว

ตอนที่ 164 ช่างโหดเหี้ยมยิ่งนัก“หมายความว่าอย่างไรกันแน่ซานถิง ข้าฟังอย่างไรก็ไม่เข้าใจ นี่เจ้าเข้าใจหรือไม่โม่ฉิน”แม้แต่โม่ฉินก็เริ่มขมวดคิ้วจนเป็นปม เมื่อซานถิงตอบกลับมาเช่นนั้น เขาเองก็ไม่เข้าใจ “เจ้าช่วยอธิบายให้มากกว่านี้สักหน่อยได้หรือไม่ซานถิง”ซานถิงยิ้มและตอบกลับมา“เดิมทีข้าก็ไม่ได้คิดจะทำร้ายนาง เพียงแต่ว่าข้าแอบเห็นว่า หลังจากที่ฮองเฮาจำใจสั่งลงโทษองค์ชายหก นางได้เรียกสาวใช้เข้าไปหา เพื่อสั่งการอะไรบางอย่าง และข้าก็ได้ยินเข้าพอดี”“เดี๋ยวก่อนนะ เจ้าได้ยินสิ่งที่พวกนางคุยกันได้งั้นหรือ มิใช่ว่าที่นั่งของเจ้าและที่ประทับของฮองเฮา อยู่ไกลกันพอสมควรเลยมิใช่หรือ”“พี่จื่อหยางคงลืมไปแล้วว่า ชาติก่อนข้าตาบอด ดังนั้นเมื่อชาติที่แล้ว ข้าฝึกการใช้ประสาทสัมผัสทั้งห้าจนชำนาญ แม้ว่าจะมองไม่เห็น แต่การรับรสสัมผัส ได้กลิ่นและการได้ยิน จะรับรู้ได้ดีกว่าคนอื่น ๆ”“ที่เจ้าบอกว่าจะไปเข้าห้องน้ำ ตอนนั้นเจ้าตามสาวใช้นั่นไปงั้นหรือ”องค์ชายเก้าเอ่ยถาม“ใช่แล้วเพคะ ข้าตามสาวใช้ผู้นั้นไปยังห้องเครื่องด้านหลัง พวกท่านลองเดาดูสิว่า ข้าเห็นอะไร”ทุกคนหันมามองหน้ากัน และมองกลับไปที่นางทันที ด้วยคว

ตอนที่ 166 ถือว่าข้าเตือนท่านแล้วนะ“เดี๋ยวก่อนสิซานถิง! ให้ตายเถอะนางไปโน่นแล้ว นี่ท่านเป็นบ้าอะไร ปกติท่านใจเย็นและสุขุมมากกว่านี้มิใช่หรือ แล้วแบบนี้จะไม่แย่เอาหรือ”องค์ชายเก้ามองตามหลังซานถิง ที่เดินออกไปจากตำหนักหยางจิ่ง และหันมาตบไหล่จื่อหยางเบา ๆ“นางกลับไปที่สกุลฟู่ก่อนน่ะดีแล้ว ตอนนี้การที่นางไม่อยู่ในวัง เป็นเรื่องที่ข้าวางใจได้มากที่สุด”จื่อหยางหันมาแปลกใจ เมื่อองค์ชายตรัสออกมาด้วยน้ำเสียงเบาและหนักแน่น“นี่ท่าน… จงใจดุ และยั่วให้นางโกรธ เพื่อให้นางกลับจวนไปงั้นหรือ”“ใช่แล้วล่ะ ให้นางโกรธข้าไปแบบนี้ ดีกว่าต้องมาเสี่ยงอันตราย แม้ว่าพี่หกจะยังไม่หายดี แต่อย่าลืมว่ายังมีคนของฮองเฮาอยุ่ หากนางอยู่ในวังหลวง อย่างไรข้าก็ยังไม่วางใจ”“ที่แท้ท่านก็เป็นห่วงนางนี่เอง แต่การที่นางกลับไปแบนี้ จะไม่ยิ่งน่าสงสัยงั้นหรือ ท่านก็บอกเองว่าในงานเลี้ยง นางลุกออกไปเข้าห้องน้ำ หากว่ามีคนเอาเรื่องนี้ไปฟ้องละก็…”“ไม่ต้องห่วง เจ้าก็แค่ซื้อตัวสาวใช้สักสองคน แล้วบอกว่าเจอซานถิงที่ห้องน้ำก็จบเรื่องแล้ว”“เรื่องนั้นข้าไม่ห่วงหรอก จัดการให้ท่านได้อยู่แล้ว ที่ต้องห่วงน่ะ ทางนั้นต่างหากเล่า ท่านอย่าลื

ตอนที่ 168 หนักกว่าที่คิดเอาไว้เสียอีก“คุณหนู… ท่านเป็นอะไรไปเจ้าคะ ข้าตกใจหมดเลย”นางบ่นพึมพำคนเดียวอยู่ในห้อง เมื่อคิดถึงคำพูดขององค์ชายเก้า ก็อดตะโกนออกมาไม่ได้ แม้ว่าวันนี้ เขาพึ่งจะปกป้องนางต่อหน้าพระพักตร์ เกือบถูกฮองเฮาสั่งลงโทษโบยนางก็ตาม แต่ฉีฝูที่พึ่งกลับเข้ามา ตกใจเมื่อได้ยินเสียงนางตะโกนจึงรีบถาม ซานถิงได้แต่ส่ายศีรษะปฏิเสธ“ไม่มีอะไรหรอกฉีฝู ว่าแต่ทำไมเจ้ากลับมาเร็วนักล่ะ รู้เรื่องแล้วงั้นหรือ"“เจ้าค่ะ เห็นบอกว่าฮูหยินผู้เฒ่าได้ยินว่า คุณหนูรองถูกนายท่านไล่ให้กลับจวน เพราะนางสวมชุดของนางรำไปร่วมงาน ก็เลยโกรธจนเป็นลม ล้มทั้งยืนไปเลยเจ้าค่ะ”“ตายจริง หนักกว่าที่ข้าคิดเอาไว้เสียอีก แล้ว…”“เห็นว่าก่อนหน้านี้ ฮูหยินผู้เฒ่าก็ปรามนางแล้วว่า ควรสวมใส่ชุดสีเรียบกว่านั้นหน่อย เพราะดูไม่เหมาะสมกับวัยและเห็นว่าคุณหนูรองยังไม่ออกเรือน ไม่ควรสวมชุดทีจัดจ้าน โดดเด่นเกินงาม แต่นางไม่เชื่อฟัง ยืนยันจะสวมชุดนั้นไปให้ได้เจ้าค่ะ”“เฮ้อ… ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้ มิน่าเล่าถึงกับโกรธจนเป็นลมไป นี่จะโทษว่าเป็นความผิดข้ามิได้นะ เพราะว่าข้าเอาชุดใหม่ไปให้นางเลือก แต่นางกลับเลือกที่จะสวมชุดนั้นเอง”“

ตอนที่ 170 ยังไม่หายโกรธเขาอีกหรือ“อะไรนะ! อาการขององค์ชายหกงั้นหรือ นี่เจ้า… เป็นห่วงเขาหรือว่าจะถามข้าว่า เขาตายหรือยัง เพราะพิษของเจ้า”“เรื่องนั้นไม่สำคัญหรอกเจ้าค่ะ ที่ข้าอยากรู้ก็คือ นอกจากพิษฝีไข่ปลา และพิษซินฮวนในตัวเขาแล้ว นอกจากนี้พี่เต๋อชวน ยังพบโรคอื่นอีกหรือไม่”“เรื่องนี้เจ้าก็รู้งั้นหรือ สมกับเป็นเจ้าจริง ๆ นะซานถิง องค์ชายหกนอกจากจะมีสองพิษในร่างกายแล้ว ตอนนี้เขายังเป็นกามโรคด้วยน่ะสิ เห็นว่าน่าจะติดมาจากหอนางโลม เต๋อชวนกำลังรักษาอยู่ ตอนนี้ตำหนักองค์ชายหก ถูกสั่งให้ปิดตำหนักและกักบริเวณ ห้ามคนเข้าออกอยู่น่ะ”ซานถิงถอนหายใจออกมาอย่างอ่อนแรง ที่สุดแล้วสิ่งที่นางกำลังสงสัย ก็ได้ข้อพิสูจน์ ฟู่หนิงเยว่ติดกามโรคมาจากองค์ชายหกที่สำส่อนไม่เลือกผู้นี้จริง ๆ จื่อหยางเป็นสีหน้าของซานถิงไม่ค่อยดี จึงถามออกมาตรง ๆ“มีอะไรหรือซานถิง เรื่องที่องค์ชายหกป่วย เป็นเรื่องที่ปกปิดเอาไว้ ไม่ให้ผู้ใดรู้ ไม่ต้องห่วงนะเรื่องงานเลี้ยงเมื่อวานนี้ องค์ชายเก้าให้ข้าจัดการแล้ว สาวใช้สองคนจะเป็นพยานให้เจ้าว่า พวกนางเจอเจ้าที่ห้องน้ำในวัง จะได้เลี่ยงข้อครหา ที่เจ้าหายออกไปจากงานเลี้ยง”“ขอบคุณท่านม