Semua Bab พี่เขยจัดหนัก: Bab 131 - Bab 140

ปานจันทร์ผวากอดเขาแน่น แรงกระเด้าส่งผลให้เนื้อกับเนื้อสลักแน่นเข้าเป็นหนึ่งเดียวกัน หลังจากความแข็งแกร่งของอดัมส์ถูกดันพรวดเข้ามาจนมิด “ฮึ่ก... แน่นสุดๆ เลยค่ะอาดำขา... อูย”ลูกเลี้ยงเสียวซ่านจนกลีบเนื้อกระตุกสั่น ความใหญ่โตของพ่อเลี้ยงเติมเต็มเข้ามาฝังแน่นจนไม่เหลือที่ว่างให้อากาศแทรกสวนออกมา “ปานจะกดแล้วนะคะ”สองมือโอบคอเขา หล่อนค่อยๆ ขยับ ความรู้สึกฝืดคับในแต่ละครั้งที่ลูกเลี้ยงขยับทำให้พ่อเลี้ยงถึงกับร้องครางในลำคอ“อูย... ”หญิงสาวกระถดกายเนิบช้า ความเสียวแล่นซ่านเข้ามาในช่องท้องปั่นป่วน เมื่อติ่งกระสันโดนบดบี้ตามจังหวะของท่อนเอ็นที่รูดขึ้นๆ ลงๆ เสียดสีกับร้อน“โห... ของหนูปลิ้นเลยปานจ๋า”อดัมส์มองภาพของการสอดประสานด้วยความตื่นเต้นในอารมณ์“ก็ของอาดำใหญ่เหลือเกินนี่คะ”ลูกเลี้ยงหลุบตาลงมองดูกลีบเนื้อบอบบางของตัวเอง ยิ่งทำให้รู้สึกเสียวซ่านสุดๆ ที่เห็นว่ามันปลิ้นรัดดูดกลืนความใหญ่โตสีดำเข้มของเขาได้อย่างน่าอัศจรรย์ใจ รู้สึกฟินสุดๆ ตอนแท่งสีดำของอาดำจมหายเข้ามาในกลีบอวบขาวของหล่อน“ดูดนมให้ปานหน่อยค่ะอาดำขา”คนอยากโดนดูดนมร้องขอ พูดไม่ทันจบริมฝีปากรกไปด้วยไรหนวดของพ่อเลี้ยงก็ครอ

“อ๋อ... คุณราชิตค่ะ... เป็นลูกชายคุณเชนทร์เพื่อนสนิทคุณดำค่ะ เห็นคุณดำบอกว่าคุณราชิตเพิ่งเรียนจบมาจากอังกฤษ พอกลับมาถึงเมืองไทยเลยแวะมาทักทายคุณดำ”ป้าดวงบอกไปตามที่รู้ อันที่จริงหล่อนเคยเห็นราชิตมาตั้งแต่เด็กๆ เพราะคุณเชนทร์ผู้เป็นพ่อเคยพามาเที่ยวที่บ้านหลังนี้บ่อยๆ“ได้การละ”หญิงสาวหลุดคำพูดออกมาทั้งที่ควรจะเก็บเอาไว้ในความคิด ความคับข้องใจบางอย่างทำให้หล่อนอยากทดสอบ ‘หัวใจ’ ของพ่อเลี้ยงอดัมส์ว่าเขาคิดยังไงกับหล่อนกันแน่ ปานจันทร์เริ่มสงสัย ว่าพ่อเลี้ยงสุดหื่นคนนี้มองว่าหล่อนเป็นได้แค่เพียง ‘เงา’ ของเริงรตีผู้เป็นมารดาเท่านั้นเองหรอกหรือ? ที่สงสัยก็เพราะว่าเมื่อคืนก่อนเขาเมาเหล้าแล้วมายืนเคาะประตูทำหน้าหื่นอยู่ที่หน้าห้องนอนของหล่อนครั้นพอเปิดประตูรับ พ่อเลี้ยงก็ตรงเข้ามาจูบกอดหิวกระหาย สุดท้ายหล่อนก็อ่อนระทวย ยอมให้เขาอุ้มร่างเอิบอิ่มขึ้นมาร่วมรักกันเร่าร้อนบนเตียงและในตอนที่กำลังร่วมรักเมามัน... อดัมส์ก็ครางเรียกชื่อ ‘เริงรตี’ ออกมาหลายครั้ง ทำให้ปานจันทร์เริ่มสงสัยว่าที่เขายอมมีความสัมพันธ์กับหล่อนลึกซึ้งหลายครั้งหลายหนนั้นเป็นเพราะว่าอดัมส์ต้องการหล่อนอย่างแท้จริง... หรือว่

ราชิตเข้ามานั่งคุยทำความรู้จักกับปานจันทร์อีกพักใหญ่ๆ อาจเป็นเพราะว่าอยู่ในวันเดียวกัน ทำให้หนุ่มสาวทั้งสองพูดคุยกันอย่างออกรสชาติกระทั่งถึงเวลาอาหารเที่ยง ป้าดวงก็ตามให้ทุกคนเข้ามาในห้องอาหาร ตอนนั้นอดัมส์ลงมาถึงก่อน เขารู้สึกแปลกใจเมื่อพบว่าราชิตกับปานจันทร์ลูกเลี้ยงแสนสวยไม่ได้นั่งรออยู่ในห้องอาหาร“ตามสองคนให้ที... นี่จะจีบกันอีกนานไหม”อาการหวงและหึงทำให้อดัมส์เผลอปึงปัง ทำหน้าเซ็งออกมาด้วยความลืมตัว“เดี๋ยวป้าไปตามให้นะคะ... คุณดำนั่งก่อนค่ะ”ป้าดวงรู้ว่าพ่อเลี้ยงหวงลูกสาว“ไม่เป็นไร... เดี๋ยวผมไปตามเอง”เจ้าของบ้านใจร้อน กล่าวพลางลุกขึ้นพรวด ก้าวยาวๆ เข้ามาในห้องรับแขก“คุยกันเสร็จหรือยังหนุ่มสาว... นั่งจีบกันอยู่นั่นละ... เอางี้ ราชิต... ถ้าชอบยัยปานจริงๆ ก็กลับไปบอกให้พ่อมาสู่ขอนะ”อดัมส์ทำทีกล่าวติดตลก แท้จริงต้องการประชด แต่ราชิตเอาจริง และคำพูดนั้นเองที่ทำให้ปานจันทร์รู้สึกเกิดความน้อยใจแล่นวูบเข้ามาในอก พ่อเลี้ยงทำราวกับว่าจะขับไล่ไสส่งให้หล่อนไปเป็นของคนอื่น“ว้าว... ผมเอาจริงนะครับอาดำ”ราชิตเหลือบตามองปานจันทร์ด้วยสีหน้าเขินๆ อดัมส์หารู้ไม่ว่าคำพูดเล่นๆ ของเขากำลังจะน

และเพียงอึดใจสั้นๆ ต่อมา ไส้กรอกชิ้นมหึมาของอดัมส์ก็พองขยายคับแน่นอยู่ในเป้ากางเกง ปานจันทร์นึกในใจว่าพ่อเลี้ยงคนนี้ช่างร้อนแรงสุดๆ เขาเป็นประเภทไฟซ่อนเชื้อ... เจอน้ำมันอย่างหล่อนกระตุ้นเพียงเล็กน้อยก็แข็งตั้งอย่างที่เห็น“กุ้งตัวใหญ่จัง... ผมตักให้นะครับ”ราชิตช่างเอาอกเอาใจ ค่อยๆ บรรจงตักกุ้งตัวโตใส่ลงในจานของสาวสวยที่นั่งอยู่ใกล้ๆ ถ้าตอนนั้นทุกคนสังเกตสักนิดจะเห็นแววตาไม่สบอารมณ์ของพ่อเลี้ยงที่ฉายวาบขึ้นมาอย่างมิอาจปิดซ่อนความหึงหวงในตัวลูกเลี้ยงแสนสวยคนนี้ “ขอบคุณนะครับสำหรับอาหารเที่ยงแสนอร่อย”ราชิตกล่าวภายหลังเสร็จจากรับประทานอาหารร่วมกันตอนใกล้ค่ำของวันเดียวกันนั้นหลังจากราชิตขับรถกลับออกไปแล้ว อดัมส์ก็ออกจากบ้านไปตั้งแต่บ่ายเช่นกัน เขามีงานด่วนต้องแวะเข้าไปสะสางที่โรงแรม กลับเข้ามาถึงบ้านอีกทีก็ตอนค่ำ“คุณปานคะ” ป้าดวงรีบเดินขึ้นมาตามปานจันทร์บนห้องนอนของหล่อน “มีอะไรคะ” เสียงของป้าดวงเหมือนมีธุระเร่งด่วน “คุณดำเรียกหา”“ค่ะป้า... ”“หนูรีบไปเถอะ... ท่าทางคุณดำกำลังโกรธ”ป้าดวงไม่รู้ว่าอะไรทำให้ผู้เป็นนายโกรธ แต่ปานจันทร์พอจะรู้ว่าอ

หญิงสาวเดินมายืนเกาะขอบหน้าต่าง ตอนนั้นจึงได้รู้ว่าอดัมส์กำลังลงเล่นน้ำอยู่ในสระว่ายน้ำหลังห้อง ที่เตียงอาบแดดริมสระมีแก้ววิสกี้ตั้งอยู่ ปานจันทร์ตัดสินใจก้าวออกมาจากห้องนอนของตัวเอง หล่อนรู้ว่าอดัมส์ไม่ค่อยล็อคประตูห้อง จึงผลักประตูห้องของเขาแล้วรีบก้าวเงียบเชียบเข้ามาในห้องนอนของพ่อเลี้ยงอย่างถือวิสาสะทว่าเพิ่งก้าวเข้ามาในห้องได้เพียงอึดใจสั้นๆ เท่านั้นเอง เสียงฝีเท้าหนักๆ ของเจ้าของห้องที่กำลังเดินกลับเข้ามาจากทางระเบียงหลังห้อง ทำให้ปานจันทร์ตกใจแทบช็อค‘ว้าย’คนบุกรุกเข้ามาในห้องนอนของคนอื่นตกใจจนทำอะไรไม่ถูก ครั้นเมื่อตั้งสติได้ ก็รีบเข้าไปนั่งขดตัวคุดคู้อยู่ในตู้เสื้อผ้าที่ตั้งอยู่ปลายเตียงนอนอดัมส์เปิดประตูเข้ามาในห้อง ตรงมายังตู้เสื้อผ้าซึ่งหารู้ไม่ว่ามีหญิงสาวกำลังนั่งตัวสั่นอยู่ข้างในและในตอนที่ประตูตู้เสื้อผ้าถูกกระชากออกมา คนที่ซ่อนตัวอยู่ข้างในจึงได้รู้ว่าพ่อเลี้ยงอยู่ในสภาพเปลือยกายล่อนจ้อน‘อูย... ’ปานจันทร์ยกมือขึ้นปิดปาก กักกั้นเสียงอุทานกับภาพของดุ้นเนื้อยาวใหญ่เหวี่ยงส่ายเกือบฟาดหน้าหล่อนตอนที่เขาเอี้ยวกายแหวกราวแขวนผ้าให้ตายเถอะโรบิ้น ให้ดับดิ้นเถอะโรเบิร์ต