Tous les chapitres de : Chapitre 151 - Chapitre 152

“อูย... สัมภาษณ์นานไปแล้วนะคะ... พอเถอะค่ะบอสขา”คนถูกสัมภาษณ์ทรมานแทบขาดใจ ขณะลำนิ้วแข็งของอดัมส์ชักเข้าชักออกเป็นจังหวะ นิ้วหัวแม่มือบดบี้อยู่กับเนินเนื้อน้อยๆ ที่เรียกว่าติ่งกระสัน กำลังเบ่งขยาย ปูดเป่งขึ้นเป็นตุ่มไตตามแรงกระตุ้น“พอเถอะค่ะ... เป็นไง... ผ่านไหมคะ... อูย”หญิงสาวถามทั้งเสียงครางสั่นเครือ ขณะกลีบมาลีชุ่มลื่นกำลังขมิบกลืนลำนิ้วของเขาตามจังหวะชักเข้าๆ ออกๆ สม่ำเสมอ เขารัวถี่จนหล่อนสะกดเก็บเสียงครางเอาไว้ไม่ไหว“ทั้งนุ่มทั้งแน่นแบบนี้เกินผ่านจ้ะ... แต่ยังเหลือการทดสอบอีกอย่าง”อดัมส์อุ้มร่างของหล่อนขยับลุกขึ้นจากเก้าอี้เพื่อทำการทดสอบในด่านสุดท้ายตอนที่ร่างระทดระทวยถูกอุ้มขึ้นมานั้นหญิงสาวรู้เลยว่าดุ้นเนื้อใหญ่โตบริเวณหน้าขาของเขาบดคลึงดุนดันอยู่กับหนั่นสะโพกของหล่อนราวกับบอกเป็นนัยว่ามันอยากจะเข้ามาอยู่ในที่ในทางของมันโครม...ฝ่ามือใหญ่ของอดัมส์เหวี่ยงออกไปกวาดเอกสารบนโต๊ะทำงานจนร่วงลงไปกองอยู่กับพื้น ในนาทีที่เขารู้สึกว่าสิ่งของพวกนั้นเกะกะไร้ค่าเสียเต็มประดา ด้วยตอนนี้ไม่มีสิ่งใดล้ำค่าไปกว่าโปเกม่อนอวบใหญ่ของหญิงสาวที่เขาเฝ้ารอด้วยความคิดถึง“ขอฉันกินโปเกม่อนของเธอ