All Chapters of พี่เขยจัดหนัก: Chapter 41 - Chapter 50

115 Chapters

ตอนที่ 41

“ว้าย!... ”คุณนายร้องด้วยความตกใจ ความใหญ่โตที่ตั้งตระหง่านอยู่นั้น... ให้ตายสิ! ขนาดของมันพอๆ กับแขนเด็ก“ไม่นะกำนัน... ฉันตายแน่”คุณนายคิดในใจว่าจะเอาชีวิตมาทิ้งไว้ที่ไร่ส้มก็วันนี้เสียแล้วกระมัง“อย่ากลัวครับ”เสียงทุ้มลึกปลุกปลอบให้กำลังใจคุณนายซึ่งจ้องมองอาวุธประจำกายของเขาด้วยแววตาขยาด“ประเดี๋ยวคุณนายจะชอบ”กำนันไม่รอช้า ร่างท้วมหนาทรุดลงนั่งคุกเข่า สองมือดันหัวเข่ากลมกลึงของคุณนายจนแบะอ้าขึ้นไปขนานแนบลำตัว แล้วส่วนปลายแดงก่ำก็กดพรวดเข้าสู่พูทุเรียนหนีบแน่นตรงหน้า“อร๊าย... ฮือๆ”คุณนายร้องลั่น เนื้อตัวสั่นเทิ้มกำนันเดชค่อยๆ เติมเต็มเข้าไปทีละน้อยทีละนิด ใบหน้าบิดเบ้ของคุณนายฟ้องว่าเขาใหญ่โตเกินกว่าหลืบเนื้อนุ่มแน่นของหล่อนจะรับไหว หากความชุ่มลื่นที่หลั่งออกมาตามธรรมชาติ ก็ทำให้มันสามารถเคลื่อนเข้าไปสนิทแน่นเป็นเนื้อเดียวกันได้อย่างเหลือเชื่อ“เบาหน่อยกำนัน”คุณนายพรูลมหายใจคล้ายกับคนที่แบกรับความรู้สึกหนักอึ้ง มือเรียวยังคงยื้อยันแผงอกของกำนันเดชที่คร่อมอยู่เหนือร่างอ่อนเปลี้ยไร้เรี่ยวแรงจะขัดขืนกำนันคงลืมไปว่าเกือบยี่สิบปีมาแล้วที่หัวใจของคุณนายปิดตายจากความรักความใคร่หล
Read more

ตอนที่ 42

คุณนายชดช้อยแสดงอาการตอบสนองได้อย่างเร่าร้อนเช่นกัน ด้วยหล่อนไม่ใช่ผู้หญิงที่ไม่ประสีประสาในเรื่องพวกนี้มาก่อน จากนั้นสองร่างก็กอดรัดนัวเนีย ขโยกขย่มกันจนไม่สนใจโมงยามกระทั่งอิ่มเอมด้วยกันทั้งคู่ ร่างท้วมใหญ่ของกำนันเดชก็ทรุดฮวบลงทับเรือนร่างหอบระโหยของคุณนาย“ฉันมีความสุขเหลือเกิน... กำนันจ๋า”คุณนายชดช้อยพบว่าตัวเองได้ถึงสวรรค์ไปพร้อมๆ กับเขา ร่างกายของหล่อนเบาหวิว ภายในสมองว่างโหวง สติสัมปชัญญะแหว่งวิ่นหลุดลอย หล่อนไม่อาจปฏิเสธความสุขซึ่งมาพร้อมๆ กับอารมณ์ตำหนิตัวเอง... ที่พ่ายแพ้ต่อความต้องการซึ่งพยายามเก็บกดเอาไว้ตลอดสิบปีที่ผ่านมาของการครองชีวิตม่าย“พาฉันกลับเถอะ... กำนันจ๋า”“อะไรกัน... นี่แค่เพิ่งเริ่มเท่านั้นนะครับ ราตรีนี้ยังอีกยาวไกล”กำนันเดชยิ้มกรุ้มกริ่ม“หมายความว่ายังไง... ”คุณนายตกใจ “เมื่อกี้ถือว่าซ้อมใหญ่ เป็นการอุ่นเครื่อง คราวนี้ผมจะเอาจริงแล้วครับ”“ว้าย! มะ... ไม่... ”คุณนายทัดทานออกมาได้เพียงถ้อยคำสั้นๆ จากนั้นร่างท้วมใหญ่ของกำนันก็เบียดแทรกลงมาระหว่างง่ามขาของหล่อนอีกครั้งกำนันนึกขอบคุณยาบำรุงพลังที่พ่อเลี้ยงตะวันสั่งให้คนใช้ต้มมาให้ดื่มเพื่อเตรียมควา
Read more

ตอนที่ 43

กลางดึกของคืนเดียวกันนั้น ภายหลังงานเลี้ยงเลิกรา ทุกคนพากันกลับเข้ามาในบ้าน หากแต่เสียงร้องที่ดังลั่นออกมาจากห้องนอนของลูกสาวก็ทำเอาคุณนายตกอกตกใจ หลังจากย่องกลับเข้าห้องมานอนซม กำนันเดชทำเอาเจ็บระบมจนก้าวขาไม่ถนัด “อร๊ายยย... ” เสียงนั้นยังคงดังออกมาจากห้องของปรางค์วลัย คุณนายรีบก้าวออกจากห้องด้วยความเป็นห่วง ตรงรี่ไปเคาะประตูห้องนอนของหญิงสาว หารู้ไม่ว่าพอกลับมาจากกระท่อม พ่อเลี้ยงตะวันก็พาปรางค์วลัยมาเล่นจ้ำจี้มะเขือยาวกันต่อในห้องของเธอ “ยัยปรางค์... เป็นอะไรลูก” นางชดช้อยร้องถามด้วยความตกอกตกใจ หญิงสาวรู้ว่าตัวเองพลาดอย่างแรง ที่ระงับอารมณ์เอาไว้ไม่ไหว ก็จะให้กลั้นเสียงครางได้ยังไง... เพราะว่าพ่อเลี้ยงตะวันเอาแต่ตั้งหน้าตั้งตาขย่มขโยกโดยไม่ห่วงว่าสะโพกจะเคล็ด “บอกไปว่าตุ๊กแก” พ่อเลี้ยงกระซิบข้างหู เมื่อสังเกตเห็นว่าปรางค์วลัยอึกอัก ไม่รู้จะตอบมารดาว่ายังไง “ตะ... ตะ... ตุ๊กแกค่ะแม่” “ว้าย... ตัวใหญ่มั้ยลูก” คุณนายชดช้อยถาม “เท่าแขนค่ะแม่”
Read more

ตอนที่ 44

คุณนายพยายามเงี่ยหูฟัง นึกถึงเสียงร้องครวญครางของตัวเองตอนที่อยู่ในกระท่อมกับกำนันเดช กำนันเดชเห็นท่าไม่ดีจึงรีบออกอุบายช่วยลูกชายจอมหื่น “ตุ๊กแกคงไปแล้วจริงๆ ไม่มีอะไรแล้วละครับคุณนาย ผมว่าคุณนายกลับเข้าห้องเถอะนะครับ” “ไม่... ฉันห่วงยัยปรางค์” “อย่าดื้อนะครับคุณนาย กลับเข้าห้องเดี๋ยวนี้” กำนันทำเสียงดุ “ฉันไม่กลับ” คุณนายจอมดื้อเถียงไม่ลดละ ทำให้เข้าทางกำนันเดช “ถ้าไม่กลับผมจะอุ้มไปส่งที่เตียง” “ว้าย...!” คุณนายร้องลั่น หากไม่ทันได้ขัดขืนก็ถูกกำนันเดชช้อนร่างเอิบอิ่มในชุดนอนบางๆ ขึ้นอุ้มเอาไว้ในอ้อมแขนแล้วพาเข้าห้องปิดประตูตีแมวเอาเสียดื้อๆ ครู่ต่อมา เมื่อพายุสวาทภายในห้องของปรางค์วลัยสงบลง ตะวัน ชะโงกหน้าชุ่มเหงื่อออกมามองขวามองซ้าย จากนั้นก็ย่องออกมาจากห้อง เมื่อเห็นว่าเส้นทางปลอดโปร่ง ขณะที่ปรางค์วลัยกำลังจะปิดประตูห้องของตัวเอง ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงร้องครวญครางดังแว่วออกมาจากห้องนอนของมารดา “อร๊ายยย... อ๊อย อูย”
Read more

ตอนที่ 45

หนึ่งปีต่อมา ที่ไร่ล้อมตะวัน ย้อนกลับไปเมื่อหนึ่งปีก่อนหน้า งานวิวาห์ได้ถูกจัดขึ้นอย่างใหญ่โตและเอิกเกริก สาเหตุที่ต้องจัดงานวิวาห์ขึ้นอย่างใหญ่โตสมฐานะ ก็เป็นพราะว่า ไม่ใช่คู่เดียว แต่มีสองคู่ในงานวิวาห์เดียวกัน คู่พ่อแม่ก็คือ ‘กำนันเดช’ กับ ‘คุณนายชดช้อย’ และคู่ลูกก็คือ ‘พ่อเลี้ยงตะวัน’ กับ ‘ปรางค์วลัย’ นับเป็นการกินดองที่ค่อนข้างแปลกประหลาดและไม่มีให้เห็นบ่อยนัก ใครจะเชื่อว่ามันช่างเป็นความบังเอิญที่ลงตัวได้อย่างเหลือเชื่อ คู่ลูกได้กัน... แล้วคู่พ่อแม่ก็ยังได้กันอีกแน่ะ กำนันเดชคิดไม่ผิด ที่ตกลงวางแผนร่วมกับลูกชายจอมเจ้าเล่ห์ ว่าจะรวบหัวรวบหางคุณนายกับลูกสาวเพราะว่าภายหลังจากคุณนายชดช้อยและกำนันเดชมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งต่อกัน อะไรๆ ก็ดูง่ายดายไปหมด ความเป็นคนเรื่องมาก วางฟอร์มและไว้ท่าทีของคุณนายลดลงอย่างเห็นได้ชัด ไม่ว่ากำเดชจะแนะนำอะไรหล่อนก็ยินยอมไปหมด ชี้นกเป็นนก ชี้ไม้เป็นไม้“ดีแล้ว... ที่คุณนายยอมให้หนูปรางค์แต่งงานกับเจ้าตะวันลูกชายผม”กำนันโอบเอวคุณนายชดช้อย พากันออกมาเดินสูดอากาศบริสุทธิ์ในไร่ส้ม“ฉันก็เห็นดีเห็
Read more

ตอนที่ 46

คำพูดของกำนันทำให้คุณนายหน้าแดงเหมือนสาวๆ ครั้นแล้วก็รีบเปลี่ยนเรื่องเสียก่อนที่กำนันเดชจะทะลึ่งมากไปกว่านี้“แล้ววันนี้เด็กๆ ยังไม่ตื่นกันหรอกรึ”คุณนายถามหาหลานๆ“โน่นไงครับ... พูดถึงก็มาละ”กำนันชี้มือไปยังสนามหญ้าซึ่งแลเห็นอยู่ไม่ไกล เสียงเจื้อยแจ้วของเด็กๆ กำลังวิ่งเล่นวิ่งไล่กันมาอย่างสนุกสนาน “มะพร้าว... มะนาว มาหาคุณปู่กับคุณยายเร้ววว” คุณนายชดช้อยร้องเสียงสูงเรียกหลานๆ มะพร้าวกับมะนาวรีบวิ่งเข้ามาให้กอด ท่าทางประจบประแจงเอาใจ ด้วยรู้ว่าผู้ใหญ่ทั้งสองรักและตามใจทุกอย่าง “แล้วพ่อตะวันกับน้าปรางค์ไม่มาด้วยหรือ” กำนันเดชถามหลานรักทั้งสอง “ทำซึ้งกันอยู่ตรงโน้นครับคุณปู่” มะพร้าวชี้มือไปทางเนินหญ้าริมสระน้ำ แลเห็นตะวันกำลังยืนยิ้มกริ่ม สวมกอดภรรยาจากทางด้านหลัง ปรางค์วลัยพิงศีรษะแนบไว้กับอกของสามี“เฮ้ย... ตะวัน มาทางนี้สักประเดี๋ยว พ่อมีเรื่องจะคุยด้วย”กำนันเดชตะโกนเรียกลูกชายตะวันจูงมือภรรยาเดินมายังจุดที่ทุกคนยืนอยู่“ก่อนฟังเรื่องของพ่อ... ฟังข่าวดีของผมก่อนดีกว่า”ตะวันยิ้มแก้มปริ ลูบฝ่ามือลงบนท้องของปรา
Read more

ตอนที่ 47

ทุกคนในภาพยิ้มร่า สายตาทุกดวงพรายพราวไปด้วยความสุขล้นที่สวรรค์ลิขิตให้มีคืนวันอันแสนพิเศษร่วมกัน“แช๊ะ... ”เสียงชัตเตอร์ลั่น เก็บภาพอันอบอุ่นของครอบครัวใหญ่เอาไว้เป็นสักขีพยานว่าครั้งหนึ่ง ‘ที่ไร่ล้อมตะวันแห่งนี้’ เคยมีเรื่องราวความรักความใคร่แสนเร่าร้อนเกิดขึ้นมาแล้ว และความสัมพันธ์ลึกซึ้งได้สานสายใยให้หญิงชายสองคู่ผูกพันรักใคร่จนถึงขั้นตกลงปลงใจใช้ชีวิตร่วมกันในที่สุดแม้ว่าครอบครัวของตะวันกับปรางค์วลัยจะเคยมีเรื่องราวขุ่นข้องหมองใจกันมาก่อน แต่กาลเวลาก็นำพาความเปลี่ยนแปลงมาทุกสิ่ง‘ความรัก’ และ ‘ความเข้าใจ’ ช่วยร้อยรัดหัวใจทุกดวงเข้าด้วยกันอีกครั้ง ทำให้ไร่ล้อมตะวันแห่งนี้อบอวลไปด้วยอุ่นไอรักและความเข้าใจต้นส้มในไร่ก็ดูเหมือนจะรับรู้และพลอยมีความสุขไปด้วย เพราะว่านับวันก็ยิ่งผลิดอกออกผลสะพรั่ง ดุจเดียวกับพ่อเลี้ยงตะวันผู้เป็นเจ้าของไร่... ที่ตั้งหน้าตั้งตาผลิตลูกอย่างเอาจริงเอาจังในเวลาต่อมาไร่ส้มก็เต็มไปด้วยเจ้าตัวเล็กๆ สมความตั้งใจของคุณปู่กับคุณยายที่อยากได้หลานหัวปีท้ายปี ...............จบบริบูรณ์...............อีกเรื่องต่อจากนี้คือ ร้อนรักพ่อเลี้ยงไร่ส้ม“ร้อนรัก... พ่อเ
Read more

ตอนที่ 48

แต่ดูเหมือนว่าสิ่งที่เขตต์ตะวันกำลังให้ความสนใจมากกว่าวิไลก็คือสาวน้อยผู้มีใบหญ้าสะสวยสะดุดตา ผิวพรรณของเธอขาวสะอ้านและเปล่งปลั่งไปด้วยเลือดเนื้อของวัยสาวสะพรั่ง นั่งอยู่ข้างๆ สตรีผู้ถูกแนะนำเป็นคนแรก ซึ่งเขาเดาว่าน่าจะเป็นมารดาของเธออย่างไม่ต้องสงสัย เพราะมีใบหน้าละม้ายคล้ายคลึงกันเหลือเกิน “จากวันนี้ไปคุณวิไลจะมาอยู่กับพ่อ” นายบัญชาบอกไม่อ้อม “อ๋อ... เมียใหม่พ่อน่ะเอง... นึกว่าคนสำคัญที่ไหน แล้วนี่คงเป็นลูกติดสินะ... ถ้าผมเดาไม่ผิดนะ... ” เขตต์ตะวันเอ่ยออกมาตรงๆ สายตาซึ่งอ่านอารมณ์ไม่ออกชำเลืองมองใบหน้าสะสวยของสาวน้อยที่นั่งเคียงข้างอยู่กับนางวิไลด้วยความลืมตัว “เอ่อ... จะว่าอย่างนั้นก็ได้... เอาตรงๆ เลยละกัน คุณวิไลจะมาอยู่กับพ่อในฐานะเมียของพ่อ... ” ตอนแรกนายบัญชาสะดุ้งเล็กน้อยกับคำพูดแบบขวานผ่าซากของเขตต์ตะวันซึ่งฟังดูไม่ให้เกียรติเมียใหม่ของตนเลยสักนิด แต่ปกติใครๆ ก็รู้กันทั้งนั้นว่าเขตต์ตะวันเป็นแบบนี้ เขาโผงผาง เสียงดัง ดื้อรั้นเอาแต่ใจตัวเองจนติดเป็นนิสัย ซึ่งนายบัญชารู้ดีว่าต้นเหตุก็มาจากตัวเขาเองที่ตามใจล
Read more

ตอนที่ 49

“ถ้าหมดธุระสำคัญของป๋าแล้วเห็นทีว่าผมคงต้องขอตัวนะครับ” เขตต์ตะวันพยายามจะบอกให้รู้ว่าเขามีงานอื่นซึ่งสำคัญกว่ารออยู่ “อ้าว... จะรีบไปไหนวะ ตอนนี้ยังเช้าอยู่เลยนี่นา นั่งคุยกันก่อนสิ” นายบัญชาทำหน้าสงสัย “ผมไม่อยากเสียเวลาครับ มีงานในไร่รออยู่” บอกเพียงเท่านั้นเขตต์ตะวันก็ลุกขึ้นจากเก้าอี้ อึดใจต่อมาก็ขับรถกระบะขับเคลื่อนสี่ล้อสีส้มคันใหญ่ออกมาจากลานหญ้าหน้าบ้าน ตรงไปยังทางดินเล็กๆ ที่มุ่งไปสู่ไร่ส้ม ท่ามกลางประกายแสงแดดสีทองของยามสายโรยตัวอยู่เหนือไร่ส้มเขียวขจี ฟางข้าวมองตามร่างสูงใหญ่ของเขตต์ตะวันตาละห้อย รู้สึกน้อยใจที่ได้ยินเขาบอกว่าไม่อยากเสียเวลาอยู่คุยกับเธอ “คุณวิไลอย่าถือสาเจ้าเขตต์ตะวันลูกชายผมเลยนะครับ ที่มันพูดเหมือนไม่ให้เกียรติคุณกับลูกสาว... เจ้าเขตต์มันก็เป็นแบบนี้” นายบัญชาเอ่ยกับสองแม่ลูกซึ่งเขารู้ว่าคงต้องใช้เวลาสักพัก กว่าจะเคยชินกับนิสัยของพ่อเลี้ยงเขตต์ตะวันคนนี้ “ไม่เป็นไรค่ะ... ดิฉันเข้าใจความรู้สึกของคุณเขตต์ดีค่ะ เขาคงรู้สึกแปลกๆ ที่จู่ๆ ก็มีผู้หญิงสองคนเข้ามาเป็นส่วนเ
Read more

ตอนที่ 50

“อ๊า... มันส์เหลือเกินวิไลจ๋า เธอไม่เคยทำให้ฉันผิดหวังเลยสักครั้ง”นายบัญชาละล่ำละลักออกมาขณะมือทั้งสองข้างของเขาช้อนสะโพกของหล่อนให้ร่อนขึ้นรับแรงอัดกระแทกจากบั้นท้ายหนา กระหน่ำดุ้นเนื้อขนาดไม่ธรรมดาเข้าใส่ร่องสวาทแฉะฉ่ำของนางวิไลเสียงดังบลั่กๆ จนเตียงนอนสั่นคลอน เคลื่อนไปกระแทกเข้ากับผนังด้านหนึ่งของห้องเสียงดังกึกๆ กักๆ อยู่นานเป็นครู่“อูย... เสียวเหลือเกินค่ะคุณพี่ แรงๆ แบบนั้นแหละค่ะ วิไลจะถึงแล้วค่ะ... คุณพี่เรี่ยวแรงดีเหลือเกิน อร๊ายย เสียวจวนจะขาดใจอยู่แล้วค่ะ”ได้ยินที่นางวิไลร้องขอ นายบัญชาไม่รอรี รีบทาบฝ่ามือเข้ากอบกุมทรวงอกอวบใหญ่ของหล่อนแล้วบีบขยำสลับก้มหน้าลงดูดเลียปลายถันอย่างเร่าร้อนลนลานจนนางวิไลแอ่นกายสะท้าน ปลายหัวนมแดงปลั่งขยับยกขึ้นเป็นตุ่มไตรับริมฝีปากที่ครอบดูดลงมาจนลึกสุดวงป้านสีเนื้อ“เสียวเหลือเกินค่ะคุณพี่... อร๊ายยย”นางวิไลส่ายหน้าอกอวบใหญ่ให้นายบัญชาดูดเลียด้วยความลุ่มหลง ท่าทางของหล่อนบอกให้รู้ว่าเป็นหญิงเร่าร้อนในเชิงโลกีย์ในจังหวะที่นางวิไลขยับบั้นท้ายขึ้นๆ ลงๆ บนหน้าตักของนายบัญชา ฟางข้าวมองเห็นได้ชัดเจนว่าแท่งเนื้อร้อนผ่าวของเขากำลังสอดเสียบเข้าใส่
Read more
PREV
1
...
34567
...
12
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status