All Chapters of พี่เขยจัดหนัก: Chapter 31 - Chapter 40

“แน่นเหลือเกินค่ะพี่ตะวัน... ”เพราะหญิงสาวเอาแต่หลับตาไม่กล้ามอง เธอจึงเข้าใจว่าสิ่งที่ล่วงล้ำเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในกายสาวนั้นคือความเป็นชายชาตรีของเขาอย่างแน่นอนหากคำตอบที่ได้รับก็ทำให้ปรางค์วลัยแสดงอาการตกใจออกมาอย่างเห็นได้ชัด“อันนี้แค่นิ้วครับ... ยังไม่ใช่ของจริง”“ฮ้า!... ”หญิงสาวอุทานพลางส่ายหน้า นึกขยาดว่าเพียงแค่ลำนิ้วยังสร้างความซ่านสยิวจนเธอแทบขาดใจโอ้ย! แล้วถ้าเปลี่ยนเป็นแก่นกายอลังการที่เธอเห็นเมื่อครู่แล้วละก็... ไม่อยากจะคิดเลยว่าจะเป็นเช่นไร ปรางค์วลัยเริ่มหวาดกลัวว่าความไม่ธรรมดาของพี่เขยจะสร้างปัญหาให้กับความคับแคบและบอบบางของเธออย่างแน่นอน “ของน้องปรางค์แน่นดีจัง... อู้ว”ลำนิ้วแกร่งของตะวันยังคงเคลื่อนเข้าๆ ออกๆ อยู่ระหว่างกลีบเนื้อสาวสดสวย นิ้วหัวแม่มือใหญ่บดบี้ขยี้ปุ่มปมน้อยๆ จนผุดเผยขึ้นมาปูดเป่งเป็นตุ่มไต สิ่งที่เห็นทำให้เขาอดใจไม่ไหว ต้องก้มลงปาดปลายลิ้นระรัวเลียสลับกับลำนิ้วที่เคลื่อนไม่หยุด“อูยยย... ”หญิงสาวร้องครางเสียงยืดยาน จากนั้นไม่นานตะวันก็รับรู้ได้ถึงความอุ่นร้อนของหยาดน้ำผึ้งเหนียวเหนอะ หลั่งเลอะออกมาชโลมลำนิ้วของเขา“ดีครับ... ปล่อ

เขาจดจ่อสวยปลายปริ่มน้ำเข้าใส่ร่องเนื้อแฉะฉ่ำอีกครั้ง ปรางค์วลัยสูดหายใจแรงลึก ก่อนจะระบายลมหายใจออกมาอย่างกระท่อนกระแท่น“ฮือๆ... สุดหรือยังคะ”หญิงสาวน้ำตาเล็ดไหล พ่อเลี้ยงค่อยๆ กดแก่นกายความเป็นชายชาตรีซึ่งกำลังตั้งลำเครียดเขม็งเข้าในไปความคับแน่น ทำเอากายสาวแอ่นสะท้าน“สะ... สุดหรือยังคะ”“เกือบแล้วจ้ะน้องปรางค์จ๋า”ความแข็งแกร่งซึ่งล้อมเอาไว้ด้วยเส้นเอ็นปูดโปนขรุขระตลอดลิ่มลำ ค่อยๆ เคลื่อนเข้าไปในกายสาวทีละเปลาะปมจนกระชับชิด สนิทแน่นเข้าด้วยกันในที่สุด“อ๊อยยย... ”ใบหน้าสะสวยส่ายสะบัด กัดฟันทรมาน ปรางค์วลัยเกิดอาการสะบัดร้อนสะบัดหนาวขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก เมื่อความดุดันของพี่เขยเคลื่อนเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในกายสาว เนื้อกับเนื้อเบียดบดเข้าหากันแน่น“ฮือๆ... ”ใบหน้าสะสวยของหญิงสาวบิดเบะเหมือนจะร้องไห้ ในวินาทีที่พรหมจรรย์ได้ถูกทำลายลงแล้ว“ไม่ต้องร้องไห้นะครับคนดี พี่ขอสัญญาว่าจะรับผิดชอบทุกอย่างหลังจากนี้”สุ้มเสียงหนักแน่นจริงจังของพี่เขย ทำให้มือเรียวของปรางค์วลัยเอื้อมไปรัดรั้งร่างสูงใหญ่ให้ทาบทับลงมาที่เรือนร่างบอบบางของเธอ“อย่าฝืนนะครับ... ถ้าเจ็บบอกพี่”“จ้ะ... ”พอหญิงสาวพยั

สะโพกกลมกลึงของปรางค์วลัยกระถดเข้าใส่แก่นกายของพี่เขยที่ลอยร่อนขึ้นเสียบเสยอย่างรู้จังหวะ จุ่มจ้วงความใหญ่โตเข้าใส่ความเป็นสาวของปรางค์วลัยไมยั้ง“มะ... ไม่ไหวแล้วค่ะพี่ตะวันขา”ได้ยินเสียงเรียกร้องของน้องเมีย แก่นกายของพ่อเลี้ยงไร่ส้มก็กระหน่ำเข้าใส่กลีบเนื้อสาวไม่ยัง“พี่จะทำแรงแล้วนะครับ... ถ้ารับไม่ไหวรีบบอกพี่นะจ๊ะ”พูดไม่ทันจบตะวันก็เสียบเสยแก่นกายเข้าไปความบอบบางของปรางค์วลัยที่กำลังวนสะโพก โยก ร่อน ว่อนวนอยู่บนลำตัวของเขา ในท่วงท่าที่เธอสามารถควบคุมความล้ำลึก หนัก เบา เอาตามแต่ใจปรารถนา“เราถึงพร้อมกันนะครับคนดี”ตะวันคลายมือที่บีบขยำเต้าทรวงอวบใหญ่อย่างเมามัน จากนั้นก็ลูบเลื่อนลงมาโอบเอวคอดกิ่วของหญิงสาว แล้วโขกบั้นท้ายขึ้นรับกลีบเนื้อนุ่มที่ทิ้งลงมารูดรัด อัดแน่นเข้าในตัวตนของเขาเป็นจังหวะ“อร๊ายยย... อ๊อย”ปรางค์วลัยเปล่งเสียงร้องออกมาก่อน“อู้ยยย... ”ตะวันเปล่งเสียงตามออกมาเกือบจะในวินาทีเดียวกัน เขาสามารถโยกควงบั้นเอวได้อย่างพลิ้วไหว... ร้ายเหลือ ทำเอาหญิงสาวเสียวกระสันเสียจนต้องบีบหนั่นเนื้อทรวงอกนุ่มนิ่มกระแทกทิ่มเข้าใส่อุ้งปากของพี่เขยเสียเอง ตะวันดูดเสียงดังจ๊วบๆ เหม

คุณนายพยายามสลัดอารมณ์วาบหวามออกไปจากความคิด “ต้องซ้ำอีกแก้วนะครับคุณนาย จะได้เข้าที่ ไม่งั้นอารมณ์จะค้าง” ว่าพลางรินน้ำขาวลงแก้วแล้วยื่นมาตรงหน้าคุณนายอีกครั้ง “กำนันเดชตั้งใจจะมอมเหล้าฉันหรือเปล่า?” คุณนายตะแคงใบหน้าถาม กำนันเดชทรุดร่างสูงใหญ่นั่งเคียงข้าง กระแซะเข้ามาใกล้จนคุณนายหัวใจเต้น “คุณนายไม่ไว้ใจผมหรือครับ?” “ที่ยอมมาด้วยก็เพราะเห็นว่ากำนันเดชเป็นผู้ใหญ่ ท่าทางน่าเคารพนับถือ” คนถูกชมนึกในใจว่า ‘ไม่รู้อะไรซะแล้ว’... หึๆ “ไว้ใจผมก็ดื่มอีกแก้วสิครับ” ร่างสูงใหญ่กระแซะเข้ามาอีก บนเก้าอี้ยาวตัวเล็กซึ่งพื้นที่ค่อนข้างแคบทำให้แขนและลำตัวของทั้งสองสัมผัสกันโดยไม่ตั้งใจ แววตาที่มองมาอย่างออดอ้อนรบเร้า ทำให้คุณนายต้องรับแก้วสุรามาดื่มอีกครั้ง “คุณนายครับ” กำนันเดชทำเสียงหล่อ สายตาจับอยู่ที่เส้นผมสีดำสลวยของคุณนาย “มีอะไรคะ?” “ช่วยรวบผมมาทางนี้ได้มั้ยครับ” “ทำไมล่ะ” “ก็... จะได้มีผมอยู่ข้างๆ คุณนาย

เมื่อถูกจูบไซ้แรงๆ ที่ทรวงอกอวบใหญ่ ตอเคราระคายจากใบหน้าและแผงหนวดดกหนาเหนือริมฝีปากของกำนันที่ถากทิ่มไปทั่วผิวเนื้อนุ่มอ่อน ทำคุณนายสะดุ้งแล้วสะดุ้งอีก“กำนันอย่าเล่นพิเรนทร์นะ... ”คุณนายขัดขืนเมื่อสติคืนกลับมาหากทุกอย่างก็เกิดขึ้นรวดเร็วเหลือเกิน แม้ว่าหล่อนจะรู้สึกโกรธสักเพียงใดที่กำนันใช้วิธีรวบหัวรวบหางปิดประตูตีแมวเช่นนี้ แต่การเล้าโลมอันร้ายกาจของเขา ก็ทำให้หล่อนยอมรับว่าเกิดอาการร้อนรุ่มไปทั้งร่างจู่ๆ ความรู้สึก ‘อยากร่วมรัก’ ก็ลามไหลเข้าไปในช่องท้องของหล่อนอย่างไม่มีที่มาที่ไป อารมณ์ความต้องการที่พยายามสะกดเก็บมานานหลายปี จึงเหมือนกับตะกอนลาวาที่ซุกซ่อนอยู่ภายใต้ปล่องภูเขาไฟที่สงบนิ่งเพื่อรอวันระเบิดรุนแรงขึ้นมาอีกครั้ง“ปล่อยตัวตามสบายนะครับคุณนาย รับรองว่าผมจะทำให้มีความสุขจนไม่อยากกับกรุงเทพฯ เลยทีเดียว”กำนันลงมือถอดเสื้อผ้าให้กับคุณนายที่นอนเอียงอาย ดีดดิ้นบิดกายไปมา ก่อนจะหลับตาปี๋เพราะไม่กล้าสบตาซึ่งลุกโชนไปด้วยเพลิงสวาทของกำนันเดช“แม่เจ้าโว้ย... ผิวขาวน่ากินเหลือเกิน”คนแพ้ความ ‘ขาว’ ละล่ำละลักชม ผิวพรรณของคุณนายช่างขาวผ่องเป็นยองใย แม้จะอยู่ในความมืดก็ตาม“ฉันอาย