All Chapters of พี่เขยจัดหนัก: Chapter 21 - Chapter 30

115 Chapters

ตอนที่ 21

“ก็เอ็งถามตรงๆ พ่อก็ตอบตรงๆ ระหว่างเราไม่มีความลับอะไรต่อกันนี่หว่า” “งั้นผมรู้ละ” ตะวันนึกถึงตอนที่รถเบนซ์ของคุณนายสตาร์ทไม่ติด “รู้อะไร” กำนันเดชย่นหน้าผาก “แสดงว่าป๋าคือคนที่แอบถอดสายแบตเตอรี่รถเบนซ์ของคุณนายใช่ไหม” “อิอิ... ก็ป๋ายังไม่อยากให้คุณนายรีบกลับนี่หว่า... เหมือนอย่างที่เอ็งไม่อยากให้ลูกสาวคุณนายกลับกรุงเทพฯ นั่นแหละ” กำนันเดชยอมรับตรงๆ สองพ่อลูกสบตากัน... แค่นั่นก็รู้ไส้รู้พุงโดยไม่ต้องพูดอะไรให้ยืดยาว“งั้นผมเชียร์ป๋าเต็มที่... ดูท่าทางคุณนายก็สนใจป๋าอยู่นะ”ตะวันสนับสนุน“ฮ้า... เอ็งคิดว่าอย่างนั้นหรือ?”กำนันเดชเผลอยิ้มออกมา“ผมว่าบางทีพ่อกับคุณนายน่าจะเข้ากันได้... อิอิ แล้วถ้าพ่อกับคุณนายลงเอยกันจริงแล้วละก็... ผมกับปรางค์วลัยก็คงลงเอยกันได้ไม่อยาก”ตะวันแย้มพรายแผนการในใจออกมาในที่สุด“อั๊ยย่ะ! ว่าแล้วเชียว ถ้าเป็นแบบนี้ พ่อก็คงเข้าใจไม่ผิดละ ที่สังเกตเห็นแกแอบมองหนูปรางค์ตาเป็นมันเชียว... ที่แท้ก็คิดจะเขมือบลูกสาวคุณนาย”ข้อสันนิษฐานของกำนันเดชเป็นจริงในที่ส
Read more

ตอนที่ 22

“แล้วป๋ามีแผนอะไรบ้างป่ะ?”“มีสิ... คืนนี้ป๋านัดกับคุณนายเอาไว้ว่าจะพาไปดูหิ่งห้อย”“ไปดูอะไร ‘ห้อย’ นะป๋า?”ตะวันแกล้งยกมือขึ้นป้องหู ทำทีว่าได้ยินไม่ชัด“หึ่งห้อยโว้ย... ”กำนันตอบเสียงดังตะวันอดนึกทะลึ่งไม่ได้ ว่าที่บิดาจะหลอกพาคุณนายไปดู ห + สระอำ ห้อย... อะคริๆ“อั๊ยย่ะ... ป๋าแผนสูงกว่าผมอีก”ตะวันยกนิ้วโป้งให้บิดาจอมวางแผน“งั้นป๋าก็รวบหัวรวบหางซะเลย... ผมว่าคุณนายชอบป๋าอยู่นะ จู่โจมให้รู้แล้วรู้รอด ความรักความใคร่ไม่เข้าใครออกใคร... เพราะว่ามันเป็นเรื่องเข้าๆ ออกๆ... อิอิ”“เอ็งนี่มันทะลึ่งจริงๆ”กำนันเดชว่า แต่ก็อดหัวเราะไม่ได้“สรุปว่าคืนนี้ป๋าพาคุณนายไปดูหิ่งห้อย เดี๋ยวผมจัดเซอร์ไพรส์เอาไว้ให้”“อะไรของเอ็งวะ... เซอร์ไพรส์”“เถอะน่ะ... เดี๋ยวป๋ารู้เอง”ตะวันอุบเอาไว้ ยังไม่ยอมบอกบิดา กำนันทำหน้ากังวล ด้วยกลัวเหลือเกินว่าลูกชายคนนี้จะเล่นพิเรนทร์จนเกิดเรื่องราวขึ้นมาอีก“เป็นอันตกลงตามแผนนะป๋า”ตะวันย้ำ“มาถึงขั้นนี้แล้ว เอาไงเอากัน”กำนันเดชตอบเสียงหนัก จากนั้นสองพ่อลูกก็ยกมือสองข้างขึ้นตีกันที่เรือนพักหลังใหญ่ของคุณนายกับลูกสาว“บ้านช่องของไอ้ตะวันใหญ่โตไม่เบาเหมือนกันนะย
Read more

ตอนที่ 23

ด้วยสถานที่ตั้งของตัวบ้านปลูกสร้างอยู่บนเนินสูง เมื่อทอดสายตาผ่านหน้าต่างออกไปจึงแลเห็นทิวเขาสีเขียวขจี ทาบทะมึนเป็นฉากหลัง เชื่อมต่อกับทุ่งหญ้าและไร่ส้มที่ทอดแนวยาวสุดลูกหูลูกตา ทัศนียภาพงดงามที่เห็นล้วนสร้างความประทับใจให้กับสองแม่ลูกเป็นยิ่งนัก “คุณนายกับคุณปรางค์ชอบห้องพักมั้ยคะ... มีอะไรขาดตกบกพร่องบอกดิฉันได้เลยนะคะ”ป้ามะลิซึ่งเป็นแม่บ้านเก่าแก่รับใช้ครอบครัวของตะวันมาหลายปี ตรงเข้ามาถามสองแม่ลูกที่กำลังยืนสนทนากันอยู่“ก็ไม่ขี้เหร่จนเกินไป... พออยู่ได้”คุณนายชดช้อยตอบได้อย่างเป็นตัวของตัวเอง “แล้วคุณปรางค์ล่ะคะห้องนอนโอเคมั้ยคะ”“กว้างขวางมากค่ะ หนูชอบค่ะ หลังห้องมีต้นจำปีด้วยนะคะ กลิ่นหอมมากเลยค่ะ”หญิงสาวตอบด้วยสีหน้าแย้มยิ้มพึงพอใจ จากนั้นป้ามะลิก็ขอตัวไปดูความเรียบร้อยภายในครัว ในเวลาต่อมาทุกคนมาพร้อมหน้ากันที่งานเลี้ยงซึ่งจัดขึ้นกลางสนามหญ้าหน้าบ้านบรรยากาศบนโต๊ะอาหารดำเนินไปอย่างอบอุ่น พ่อเลี้ยงตะวันลงทุนจ้างวงดนตรีโฟล์คซองมาบรรเลงขับกล่อมตลอดงานถัดไปจากโต๊ะอาหารตัวใหญ่ที่เจ้าของไร่จัดเตรียมเอาไว้รับรองแขกคนสำคัญก็คือโต๊ะของบรรดาคนงานในไร่ส้
Read more

ตอนที่ 24

“คุณนายอิ่มแล้วหรือครับ?”กำนันเดชที่นั่งอยู่ตรงข้ามชะโงกใบหน้าเข้ามาถามทันที เมื่อได้ยินคุณนายว่า“อิ่มแล้วจ้ะ”คุณนายชดช้อยตอบเสียงเรียบ“งั้นต่อของหวานเลยนะครับ... ผมตักให้”พูดเสร็จกำนันเดชก็เอื้อมตักขนมจีบมาใส่จานให้คุณนายชดช้อย“อะไรคะ”คุณนายชดช้อยถาม“อ๋อ... ขนมจีบครับ”กำนันเดชตอบเสียงหวาน เน้นตรงคำว่า ‘จีบ’ตะวันกับปรางค์วลัยเห็นเข้าก็อดไม่ได้ต้องหันมามองตากัน ก่อนที่ตะวันจะเป็นฝ่ายหัวเราะคิกคักขึ้นมาก่อน แอบสะกิดแขนของปรางค์วลัยให้ดูท่าทีบิดาของเขากับมารดาของเธอพ่อเลี้ยงไร่ส้มนึกในใจว่าลีลาจีบผู้หญิงของผู้เป็นบิดาช่างแพรวพราวร้ายกาจซึ่งปรางค์วลัยก็สังเกตเห็นว่ามารดาของเธอก็ไม่ได้ปฏิเสธไมตรีของกำนันเดช เธอสังเกตได้จากอาการเขินอายเหมือนสาวๆ ขณะตักขนมจีบใส่ปาก เคี้ยวไปยิ้มไป สลับกับสบตากำนันเดชเป็นระยะๆ“คุณน้าปรางค์ขา... ช่วยตักไส้กรอกให้มะนาวดุ้นนึงสิคะ”มะนาวบอกกับปรางค์วลัยผู้เป็นน้าสาว ด้วยอยากกินไส้กรอกลมควันที่วางอยู่ในจานกระเบื้องสีขาวใบใหญ่ตรงหน้าปรางค์วลัย“ว้าย... มะนาวหลานยาย ใครสั่งใครสอนให้เรียกใส้กรอกว่า ‘ดุ้น’ ”คุณนายชดช้อยมองหลานสาวแล้วส่ายหน้า นึกสงสารเด็ก
Read more

ตอนที่ 25

เหตุนี้นี่เองที่ฉันอยากจะเอาหลานไปเลี้ยงเอง ถ้าปล่อยให้แกอบรมสั่งสอนมีหวังลูกๆ เสียเด็กแน่ๆ”แม่ยายสาดเสียงใส่ลูกเขยชุดใหญ่ ตะวันจิ้มไส้กรอกใส่ปากทำไม่รู้ไม่ชี้ ครั้นเมื่อฉุกคิดขึ้นได้ก็รีบวกลับมา“ถ้าอยากให้เด็กๆ มีแม่... มีคนคอยอมรมบ่มนิสัย ก็ให้น้องปรางค์มาช่วยผมเลี้ยงลูกสิครับ”เสียงของตะวันทำเหมือนพูดเล่นๆ หากในใจเขาคิดจริงจัง“นี่แกหมายความว่ายังไง... อย่าบอกนะว่าแกคิดอะไรกับยัยปรางค์”คุณนายชดช้อยทำตาเขียวปัด จ้องมองหน้าตะวันแล้วก็หันมามองหน้าลูกสาว ปรางค์วลัยหลบสายตาวูบตะวันไม่ได้ตอบอะไร แต่กลับแอบหลิ่วตาให้ปรางค์วลัยอย่างรู้กัน หญิงสาวเอียงอายจนไม่กล้าสบตาเขา“อิ่มแล้วใช่ไหมครับคุณนาย”กำนันเดชรอกระทั่งได้จังหวะ เมื่อเสียงในวงสนทนาเงียบลง“อิ่มแล้วค่ะกำนัน”“งั้นเราปลีกตัวไปชมหิ่งห้อยที่ท้ายไร่กันนะครับคุณนาย... ปล่อยให้หนุ่มสาวเค้านั่งคุยกันไปพลางๆ”กำนันเดชชักชวน หลังจากเกริ่นเอาไว้ตั้งแต่ตอนเย็น หารู้ไม่ว่าคุณนายชดช้อยเองก็แอบใจจดใจจ่อ รอให้กำนันเดชชวนอยู่เหมือนกัน“มืดค่ำแบบนี้จะเหมาะหรือคะ?”คุณนายตอบแบบไว้ท่าที ด้วยเห็นว่าลูกสาวของตนนั่งอยู่ข้างๆ ขืนแสดงกิริยาออกไปโดยไ
Read more

ตอนที่ 26

“ว้าว... เนื่องในโอกาสอะไรคะพี่ตะวัน”หญิงสาวอุทานในทันทีที่เจ้าของไร่ส้มผลักบานประตูกระท่อมเข้าไปข้างใน สายตาของปรางค์วลัยจับอยู่ที่ภาพของโต๊ะหวายเล็กๆ และผ้าปูโต๊ะสีชมพูหวาน พร้อมด้วยเครื่องดื่มที่รินเอาไว้ในแก้วสองใบ แสงจากเทียนหลายเล่มเรืองไสวรายเรียงอยู่ริมระเบียงและดอกกุหลาบสีชมพูหวานในแจกันแก้ว ช่วยสร้างสรรค์บรรยากาศให้โรแมนติกได้อย่างเหลือเชื่อ“โอกาสพิเศษของพี่กับปรางค์ยังไงล่ะจ๊ะ”ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ ดวงตาหวานวาวแทบไม่คลาดไปจากดวงหน้าสะสวยของหญิงสาวปรางค์วลัยชะโงกใบหน้าผ่านกรอบประตู แลไปยังระเบียงหลังห้อง ครั้นแล้วก็อุทานออกมาด้วยความประหลาดใจกับสิ่งที่ พ่อเลี้ยงตั้งใจเตรียมเอาไว้ทำเซอร์ไพรส์“โรแมนติกมากค่ะ”“น้องปรางค์ชอบมั้ยล่ะ”ตะวันถามเสียงหวาน“ชอบมากค่ะ พี่ตะวันแอบมาจัดไว้ตั้งแต่เมื่อไรคะ ปรางค์ไม่เห็นรู้เลย”หญิงสาวทำหน้าฉงนจากนั้นก็เดินช้าๆ มายืนเกาะราวระเบียงหลังกระท่อม ปลายเท้าน้อยๆ เขย่งขึ้นสูดอากาศบริสุทธิ์ ได้กลิ่นหอมของดอกกระดังงารวยรินอยู่ในสายลมเอื่อยอ่อน โชยมาลูบโลมใบหน้า ทำให้รู้สึกสดชื่นรื่นรมย์ ทุกอย่างรอบตัวล้วนมีมนต์ขลัง“เชิญทางนี้ครับ
Read more

ตอนที่ 27

“พี่ตะวันพูดจริงหรือคะ”“จริงที่สุดครับ... ไม่มีเหตุผลที่พี่จะโกหกน้องปรางค์ เรื่องสำคัญแบบนี้พี่ไม่กล้าพูดเล่น”ตะวันก้มลงจูบหลังมือของปรางค์วลัยหญิงสาวสะดุ้ง“ปล่อยมือปรางค์เถอะนะคะ ดะ... เดี๋ยวใครมาเห็นเข้า”“ที่ตรงนี้นอกจากดวงดาวบนฟ้าก็มีแค่พี่กับน้องปรางค์เท่านั้น ไม่มีใครกล้าเข้ามายุ่มย่ามอย่างแน่นอน ทุกคนในไร่รู้ว่าบริเวณนี้เป็นที่ส่วนตัวของพี่”“ปล่อยมือปรางค์นะคะ”“ถ้าปล่อยแล้วน้องปรางค์สัญญานะครับว่าจะดื่มกับพี่อีกแก้ว”“สัญญาค่ะ”คนถูกคะยั้นคะยอจำต้องพยักหน้าพ่อเลี้ยงตะวันค่อยๆ รินสุราลงแก้วของปรางค์วลัยอีกครั้ง จากนั้นก็ส่งแก้วให้เธอ“ขอบคุณค่ะ”หญิงสาวรับมาดื่ม เพียงอึกเดียวก็ทำให้ใบหน้าสะสวยปรากฏริ้วรอยแดงเรื่อของเลือดฝาดฉีดซ่านอยู่ในกายสาว ในค่ำคืนที่สุราและท่าทางเกี้ยวพาของพี่เขยทำให้ปรางค์วลัยรู้สึกร้อนวูบวาบขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูกหญิงสาวจำไม่ได้ว่าเธอดื่มไปกี่แก้ว เพราะว่าตะวันรินเหล้าให้เธอหลายครั้ง มารู้สึกตัวอีกทีก็ตอนที่เริ่มมึนงง พูดช้าลงเพราะลิ้นเริ่มพันกัน“พาปรางค์กลับห้องนะคะพี่ตะวัน ปรางค์อยากนอนค่ะ” หญิงสาวบอกด้วยเสียงอ้อแอ้“ได้เลยครับ... ถ้าง่วงก็ต้องเข
Read more

ตอนที่ 28

“พี่ชอบน้องปรางค์ อย่าห้ามพี่เลยนะครับคนดี ก็น้องปรางค์ทั้งสวยทั้งน่ารัก บอกตรงๆ ว่าพี่อดใจไม่ไหว ยอมเป็นของพี่นะครับคนดี”แผนปิดประตูตีแมวได้เริ่มขึ้นแล้ว“ปรางค์กลัวค่ะ... ”หญิงสาวส่ายหน้า แววตาอิหลักอิเหลื่อที่จะให้มันเกิดขึ้นตามคำรบเร้าของพี่เขย ตั้งแต่เกิดมาจนป่านนี้... เธอยังไม่เคยกอดจูบกับผู้ชายคนไหนเลยสักครั้งตะวันกระตุกยิ้มภาคภูมิใจ คำว่า ‘ไม่เคย’ ทำให้พี่เขยรู้ว่าเขากำลังจะเป็นผู้ชายคนแรกของปรางค์วลัยมือใหญ่ของพ่อเลี้ยงตะวันลูบไล้ขึ้นมาตั้งแต่ปลายเท้าของหญิงสาว“อุ๊ย... ”ปรางค์วลัยสะดุ้งเฮือก ตะวันเริ่มพรมจูบตั้งแต่ข้อเท้า แตะไต่ขึ้นมาตามช่วงขาเรียวยาว เมื่อมาถึงสะโพกกลมกลึงก็เลิกรั้งจนกระโปรงลูกไม้สีครีมระย้าย้วยร่นขึ้นไปกองอยู่เหนือเนินหน้าท้องของเธอซึ่งออกอาการแขม่วเกร็งน้อยๆ“ขอพี่ดูของน้องปรางค์นะครับคนดี”เข่าทั้งสองข้างของปรางวลัยถูกง้างแล้วดันขึ้นไปขนานกับลำตัว พี่เขยจอมหื่นค่อยๆ คลุกเคล้าใบหน้าระคายเคราคลอเคลียแนบคลึง เฟ้นฟอนอยู่กับต้นขาด้านในของเธออย่างหิวกระหายที่จะได้เชยชม“พี่ตะวัน... ”หญิงสาวสะดุ้งอีกครั้ง พี่เขยเกลือกใบหน้าสากระคายไปด้วยตอเคราเข้าที่หน้าท
Read more

ตอนที่ 29

พี่เขยทำเสียงเข้มจริงจัง ทั้งที่แอบหวั่นกลัวอยู่ลึกๆ ในใจว่าถ้าปรางค์วลัยตอบว่า ‘ไม่ชอบ’ ขึ้นมาจริงๆ เขาจะหยุดทุกอย่างตามที่ลั่นวาจาเอาไว้ได้หรือเปล่า“ปรางค์ไม่ได้เกลียดพี่ตะวัน... ถ้าให้ตอบตรงๆ ก็คือปรางค์ชอบพี่ค่ะ”หญิงสาวรีบบอกความในใจ“งั้นก็ไม่มีเหตุอันใดให้ต้องลังเลใจอีกแล้ว”เขายิ้มกว้าง เกลือกตาขึ้นมองใบหน้าเขินอายของน้องเมียด้วยความได้ใจ สองมือตะปบลงบนหัวเข่ากลมกลึงแล้วดันจนแบะอ้าเพื่อจะมองความอะร้าอร่ามให้ชัดเจนเต็มสองตา“ปรางค์อายค่ะ... อย่ามองนะคะ มันน่าเกลียดค่ะพี่ตะวัน อย่าค่ะ”หญิงสาวรู้สึกอับอายที่สุดในชีวิต ในนาทีที่ต้องมานอนหงายอ้าซ่า ปล่อยให้ง่ามขาแบะอ้าอวดกลีบเนื้อสาวอูมล้นออกมายั่วสายตาพี่เขยที่จ้องมองไม่กระพริบ“ใครว่าน่าเกลียด... สำหรับพี่มันน่ากินเหลือเกิน ไม่เชื่อพี่จะกินให้ดูเดี๋ยวนี้ละ”เขาหยอดคำหวานจนปรางค์วลัยคล้อยเคลิ้มหญิงสาวไม่ทันที่จะเอื้อมมือออกไปปัดป้อง ตะวันก็ฝังใบหน้าเข้าจู่โจมกลีบเนื้อสาวที่แบะอ้าอยู่ตรงหน้าอย่างโหยหา“อ๊อย... ”หญิงสาวร้องคราง เรือนร่างบิดเร่าทรมานอยู่ในอารมณ์แบ่งรับแบ่งสู้ปรางค์วลัยกำลังสับสนใจว่าจะผลักไสหรือรั้งร่างของพี่เขย
Read more

ตอนที่ 30

เป็นผู้หญิงของเธออย่างหิวโหย สลับกับบางจังหวะเขาก็ตั้งเรียวลิ้นเป็นลำแข็ง แล้วย้ำแยงเข้าไปในกลีบเนื้อสาวนุ่มแน่น“ฮื่อๆ”หญิงสาวปรือตา ในจังหวะที่ปลายลิ้นของพี่เขยระรัวเลียถี่ยิบ ไม่ยั้ง ทำเอาแพรขนตาของปรางค์วลัยขยับกระพริบพรึ่บพรั่บเหมือนจะหายใจไม่ทันหญิงสาวเสียวซ่านทรมานจนเผลอขยับบั้นท้ายลอยร่อนขึ้นรับการจู่โจมของพี่เขยด้วยความลืมตัว“ฮือๆ... หนุดนะ ปรางค์ทรมานเหลือเกิน”หญิงสาวพยายามผลักศีรษะของเขาให้พ้นไปจากง่ามขาของเธอ แต่ก็ยอมรับว่าการที่ถูกกระทำเช่นนั้น ได้สร้างความรู้สึกซาบซ่านทรมานขึ้นมาอย่างแปลกประหลาด ถึงกับทำให้ลมหายใจของเธอขาดห้วงหาย จากนั้นทั้งสองก็กอดรัดฟัดเหวี่ยงกันจนเสื้อผ้าหลุดลุ่ยออกไปจากร่างกายอึดใจสั้นๆ ต่อมาก็ตกอยู่ในสภาพเนื้อตัวเปลือยเปล่าล่อนจ้อนด้วยกันทั้งคู่ “เอามือมานี่นะครับคนดี”ตะวันเอื้อมไปจับมือของปรางค์วลัย พยายามรั้งมือซึ่งสั่นน้อยๆ ให้มาลูบคลำแก่นกายเครียดขึงของเขาหากหญิงสาวกลับส่ายหน้าหลับตาปี๋ แม้ว่าจะยังไม่เห็นความเป็นชายชาตรีของเขาชัดๆ แต่ความเครียดเขม็งและขนาดไม่ธรรมดาที่วูบไหวเข้ามาในสายตา ขณะที่ตะวันเคลื่อนไหวร่างกายก็ทำให้เธอรู
Read more
PREV
123456
...
12
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status