“ก็เอ็งถามตรงๆ พ่อก็ตอบตรงๆ ระหว่างเราไม่มีความลับอะไรต่อกันนี่หว่า” “งั้นผมรู้ละ” ตะวันนึกถึงตอนที่รถเบนซ์ของคุณนายสตาร์ทไม่ติด “รู้อะไร” กำนันเดชย่นหน้าผาก “แสดงว่าป๋าคือคนที่แอบถอดสายแบตเตอรี่รถเบนซ์ของคุณนายใช่ไหม” “อิอิ... ก็ป๋ายังไม่อยากให้คุณนายรีบกลับนี่หว่า... เหมือนอย่างที่เอ็งไม่อยากให้ลูกสาวคุณนายกลับกรุงเทพฯ นั่นแหละ” กำนันเดชยอมรับตรงๆ สองพ่อลูกสบตากัน... แค่นั่นก็รู้ไส้รู้พุงโดยไม่ต้องพูดอะไรให้ยืดยาว“งั้นผมเชียร์ป๋าเต็มที่... ดูท่าทางคุณนายก็สนใจป๋าอยู่นะ”ตะวันสนับสนุน“ฮ้า... เอ็งคิดว่าอย่างนั้นหรือ?”กำนันเดชเผลอยิ้มออกมา“ผมว่าบางทีพ่อกับคุณนายน่าจะเข้ากันได้... อิอิ แล้วถ้าพ่อกับคุณนายลงเอยกันจริงแล้วละก็... ผมกับปรางค์วลัยก็คงลงเอยกันได้ไม่อยาก”ตะวันแย้มพรายแผนการในใจออกมาในที่สุด“อั๊ยย่ะ! ว่าแล้วเชียว ถ้าเป็นแบบนี้ พ่อก็คงเข้าใจไม่ผิดละ ที่สังเกตเห็นแกแอบมองหนูปรางค์ตาเป็นมันเชียว... ที่แท้ก็คิดจะเขมือบลูกสาวคุณนาย”ข้อสันนิษฐานของกำนันเดชเป็นจริงในที่ส
Read more