บททั้งหมดของ Someone Like You : บทที่ 31 - บทที่ 40

Someone Like You Vanessa POV Nasa kwarto ako ngayon, nakahiga lang at nagpapahinga. Day off ko kasi ngayon matapos ang isang linggong halos trabaho lang ang inatupag ko. Sarap sana ng tahimik na pahinga pero biglang tumunog ang cellphone ko. Napabuntong-hininga ako bago sagutin. “Hello, Sir.” Si Brent. Nasa out of the country siya ngayon kaya alam kong hindi pa rin siya titigil sa kakulitan niya. [Hello, Van! Pwede ba tayong mag-Skype? Boring kasi dito eh! Sabi ko naman sa’yo sumama ka na!] Napairap ako. “Nagpapahinga ako. Iba na lang ang kausapin mo!” Inis kong sagot. Istorbo talaga sa pahinga. “At saka wala akong laptop!” dagdag ko pa, para tuluyan na siyang tumigil. [Sige na, please! Sige na! Padadalhan kita ng laptop diyan.] Napatawa na lang ako sa sobrang kulit niya. Pasalamat talaga siya at mabait ako. “Grabe ka, parang bata. Okay, sige na!” Narinig ko ang hiyaw niya sa kabilang linya, parang nanalo sa raffle. “Baliw ka lang. Sige nga, padala mo na dito tapos

Vanessa POV Kinaumagahan, tinatamad pa akong bumangon pero wala akong choice. Kailangan ko kasing pumasok ng trabaho, kesa nandito lang ako, mas naiisip ko ang sitwasyo namin ni Vince. “Hala! Alas-onse na?!” Napabangon ako bigla nang makita ko ang oras sa aking cellphone. Napasarap ata ako ng tulog. Grabe, tinanghali ako ng gising. Kasalanan ko rin kasi ilang araw na din kasi akong puyat at kulang sa tulog, sa gabi lang naman. Mabilis akong naligo at nag ayos ng sarili ko. Grabe nakakahiya naman na late ako. Samantalang ako pa nagsabi kay Brent na walang late kahit siya pa ang may ari ng kumpaniya niya. Hindi ko tuloy mapupuntahan sina Vincent at Vannie ngayon. Siguro mamaya na lang pag-uwi, babawi na lang ako sa kanila sa day off ko. O kaya mamaya pag uwi ko na lang, mamasyal kami. Pagdating ko sa C.R., bumungad sa akin ang pamilyar na amoy ng pabango ni Vince. Awtomatikong sumikip ang dibdib ko. Nakakamiss. Tuwing gabi nga, napapaginipan ko pa siyang katabi palagi. Palagi

Someone Like You Vanessa POV Lihim ang relasyon namin ni Vince dahil sa kalagayan ni Chelsea. At naiintindihan ko naman ang pag aalala ni Vince para dito. Na trauma din kasi siya mga sinapit niya sa mga tauhan siguro ni Mommy. Ayan kasi ang kaniyang kwento kay Vince. Pero ang pinagtataka ko, Bakit siya sasaktan nang sarili niyang ina eh kambal nga kami diba? Mommy ko syempre Mommy din niya. Napag buhatan kami ng kuya ko ng kamay ni mommy, pero hindi hahantong sa halos ikamatay na namin. Sana maging malinaw na din sakin ang lahat. Dahil hanggang ngayon sobrang naguguluhan pa din ako. "Hon, bakit hindi ka pa nakabihis?" Lumingon ako sa kaniya nagbibihis na kasi siya para pumasok. Tanghali na rin siyang pumapasok dahil sakin. Nahihirapan kasi akong pumasok nang napakaaga. Palagi na kasi akong may morning sickness. Kaya sinabi ko kay Brent na mag leave muna ko ng ilang araw. Kaso itong si Vince gusto akong makasama at mag resign na, kasi palaging sinasama niya ko sa trabaho niy

Someone Like You Vanessa POV Hindi ko alam kung sinasadya ba ng panahon. Nagpresinta akong maging assistant ni Vince dahil naka-leave ang assistant niya. Kagabi kasi pag-uwi niya, sobrang mainit ang ulo niya. Akala ko may madami siyang problema, yunn pala sobrang pagod lang… at siguro namiss din niya ako. “Hon, anong oras ang meeting ko?” tanong niya habang inaayos ang cufflinks niya. Tumango ako at kinuha ang notebook. “Ahm… may meeting ka dapat ngayon sa Villamor,” sagot ko sa kaniya habang siya abala sa kaniyang inaayos ang sarili. “Kaso tumawag sila. Nag-back out daw muna ngayon dahil may emergency meeting silang pupuntahan.” Binura ko ang schedule gamit ang ballpen. “Tatawag na lang daw ulit sila para mag-set ng another meeting.” Tumango siya pero agad ding umiling. “No, Hon. Kapag tumawag sila ulit, sabihin mo wala nang meeting na magaganap.” Napatingin ako sa kanya. “Why?” “They’re playing games,” malamig niyang sagot. “At ayoko ng ganon.” Tumango-tango ako ka

Vanessa POV "Girl, para na tayong tanga dito! Bakit kailangan mo palaging puntahan dito yang lalaki na yan?! Eh! diba ayaw niya na nga sayo!" Inis ni Zandro sakin. Nasa labas kasi kami ng Mansion nila Vince. Ganito ako tuwing umaga at saka gabi,kahit malayo basta makita ko lang sila sapat na sa akin. Nakita kong kasama niya ang mag-Ina niya. Siguro ihahatid nila si Vincent sa School. "Mommy hatid mo na po ako. Male late na po ako." Tumango ako kay Vannie at instart na ang sasakyan. "Girl sorry ah, pero hindi na ko natutuwa sa mga ginagawa mo! Alam kong mahal mo ang boylet na yun pero hindi tamang sa kanila ni Vincent umiikot ang mundo mo. Si Vannie nandyan kailangan ka niya!" Tumango ako at tinignan ang anak ko. Hinatid na namin si Vannie sa bago niyang School. Pagkatapos nun hinatid ko na si Zandro sa trabaho niya. Ako naman ay papasok na din. Habang nagdadrive ako nang nag red light napatingin ako sa isang Taxi. Na bumaba yung driver at kinatok ang kotse ko para siyang kin