All Chapters of Someone Like You : Chapter 71 - Chapter 80

Author’s POV Nagising si Vanessa sa lamig ng balat niya na dumadapo. Hindi ito hangin na nanggagaling sa labas kundi lamig mula sa aircon. Dinilat niya ang kaniyang mga mata.Nilibot ng kaniyang tingin ang kisame. Nasa ospital ba siya? Pero hindi — may asul na pintura ang kisame, para itong langit o karagatan.Nakauwi na kaya siya sa kaniyang tahanan? Iniligid niya ang kaniyang mga mata sa paligid.Nag-iba ang itsura ng paligid. Pati ang kalagayan niya ay iba na.Hindi siya nakatali at hindi rin siya nakahubad. Ngunit alam niya ang plano nila DS, kaya’t marami siyang katanungan sa sarili kung bakit siya narito sa magandang silid. Naka-damit na rin siya, at maganda pa ang suot niya.Sa gilid ng maliit na mesa ay punong-puno ng mga pagkain at iba’t ibang laruan. Lumapit siya sa mga naka-display doon, ngunit lalo siyang napukaw sa mga Doraemon at Dragon Ball characters."You like it?"Bigla niyang ibinalik ang laruan na hawak niya sa lalagyan."Uhm… siguro nung dati, magugustuhan ko," s

Author’s POV " Umalis na kayo dito, please… hayaan niyo na lang ako dito." Hinawakan siya ni Vince at mahigpit na niyakap. Ngunit hindi siya gumanti ng yakap. "Honey, what’s wrong with you? Nandito na ako! Ililigtas kita, kukunin kita dito!" sabi ni Vince, halatang naiirita at naguguluhan sa mga kilos niya. Marahang bumitiw si Vanessa sa yakap nito kahit ayaw ng puso niya. "Hinihintay tayo ng mga anak natin. Ipinagpapalit mo ba kami sa lalaking ’yan, Van? Hindi mo na ba kami mahal?" desperadong tanong ni Vince. "A-alam mo kung gaano ko kayo kamahal, Vince. Higit pa sa buhay ko," umiiyak na sagot ni Vanessa. "’Yon naman pala eh! Ano na naman ba ang ibig sabihin nito?! May alam ka ba na hindi ko na naman alam? May nanakot na naman ba sa’yo kaya sinasakripisyo mo na naman ang sarili mo? " " Tell me, Honey! Tell me please!" Naluluha na si Vince habang nakahawak sa mga balikat niya. "Mahal na mahal kita, Honey. Mahal na mahal kita din nang mas higit pa sa buhay ko! Alam mong

Author’s POV " Hindi na namin siya nakita s-simula nun." Umiiyak na sabi ni Vanessa. "N-nalaman namin ang totoong sinapit niya nang nagsimula na kaming pumasok nila Young sa mga illegal transactions. " Lumapit si Vanessa kay Jonas. "S-sorry sa nangyari sayo. Kung alam ko lang sana ako na lang!" Niyakap ni Vanessa ang lalaki. "Sorry din na nakalimutan kita sa mahabang panahon. Sorry. H-hayaan mo babawi ako babawi ako sayo." "Van wala kang kasalanan sa kaniya o kahit kanino pa!" Sigaw ni Zandro kay Van. "P-pero ako ang dahilan Zandro! Ako dapat ang sisihin dito, ako! Sakin nagmula kung bakit siya naging ganiyan!" Humahagulgol si Van dahil sa sinisisi niya ang kaniyang sarili. Hindi niya mapatawad ang sarili na may isang tao na pinagdamutan ng kamusmusan noon. "Pero hindi mo siya pinilit at kung talagang may halaga ka sa kaniya, Bakit ka niya nagawang saktan?!" Sigaw naman ni Brent na hindi na kinakaya ang ppangyayari. "Wala kang inutos sa kaniyang gawin yun o gawin sa

Author’s POV Excited na nang makauwi sina Vanessa dahil na-miss na nila ang mga anak nila, pero hindi alam ni Van kung kikiligin ba siya sa inaasta ni Vince o kung ano. Nakayakap lang siya sa kaniya magdamag sa buong byahe. Nakarating sila nang matiwasay sa kanilang mansion. “Mommy!” sigaw ng mga anak nilang papalapit sa kanila. Yumakap ang mga bata kay Vanessa, pero si Vaughn lang ang hindi. “Mommy!” umiiyak si Vance. “Ang baby Vance ko! Na-miss kayo ni Mommy!” umiiyak din si Vanessa. “Mom? Aalis ka po ba ulit?” tanong ni Vincent. “Hindi na, Kuya. Dito lang si Mommy. Aalagaan ko na ulit kayo,” hinalikan ni Van ang panganay niya. “Ate, kamusta?” “Na-miss kita, Mommy. Pati na rin po si Daddy,” malambing na sabi ng prinsesa niya, at niyakap siya. “My Princess, halika kay Daddy,” sabi ni Vince at lumapit sa prinsesa. “Na-miss ni Daddy ang prinsesa.” “How about me, Dad?” paglalambing ni Vance. “Come to Daddy, Baby Vance,” lumapit si Vince at yumakap sa anak. Bumulong si Vin

Special Chapter 2 Vince POV Nang matapos na kaming kumanta para sa Honey ko, hinila agad ako ng mga kaibigan papasok sa dressing room. "Hindi ko pa nga nakikitang magpalit ng gown ang asawa ko eh," angal ko sa kanila. "Bro, wag ka ng umarte. Mamaya din naman makikita mo siya," sabi ni Luc, na nag-aayos na din. "Oo nga, Bro. Surprise yun kaya hindi mo pwedeng makita," dagdag ni Diego, habang ayos na rin ang sarili. Tumingin ako sa paligid; lahat sila nag-aayos na. "What the fuck! Kayo ang ikakasal?!" tanong ko na inis. "Eh ang bagal mo eh!" sigaw ni Nilo. Umiling na lang ako—kinakabahan talaga ako. First time kong ikasal sa ganitong paraan. Sobrang mahal ng ginastos ko dito, pero okay lang—para sa asawa ko naman. Simula pa noong bata pa ako, alam ko na siya na ang makakasama ko habang buhay. Nabigla ako sa tapik ni Jeric. "Congrats, Bro!" bati niya. "Thanks," sabi ko, habang napatingin sa tatlo na nakangiti. "I mean, thank you sa inyong lahat. Sa lahat-lahat." Mas lalo