All Chapters of After One Night, He Became My Boss: Chapter 171 - Chapter 180

Stacey's Pov "Unlike trends that change quickly, land and property remain tangible assets people will always need." I started while we were starting to show him a huge mansion. Nagpunta kami sa taas. Kulang pa ba ang iyong bahay? "What makes this property valuable isn't just the location—it's the long-term opportunities. While having this land and property, you can benefit from investing here because you can rent it to someone, and then you'll earn." Nakangiti kong in-explain sa kanya. Hindi talaga puwedeng hindi ko gawan ng paraan ito, dahil alam kong kahit anong kailangan kong maibenta sa kanya. "I didn't know you were professional." Maghunos dili ka lang, Stacey. Kalmahan mo lang. Ngumiti ako, hindi ko pinansin ang kanyang sinabi at ipinakita ko sa kanya ang loob ng baha

Stacey’s Pov“Elena, wala ba talagang iba na puwedeng maging assistant ng demon—I mean, ni Mr. Delgado?” Tanong ko kay Elena. Mabuti na lamang at pumayag si Enzo na mag-inom kami sa rooftop, tinawagan ko si Cassandra kaso lang ay unavailable siya dahil may emergency na naman sa kanila, kaya kami lang dalawa ni Elena. Uminom siya ng isang baso bago niya ako tiningnan. “Actually, ako ang nag-recommend kay Mr. Delgado sa’yo.” She uttered it perfectly, and my forehead creased. “Why?”“I saw your repost kasi sa IG about financial,” lumiit ang kanyang boses nang sinabi niya ang huling salita. “Tsaka, alam ko naman na hindi ka pabor na bigyan kita, kaya iyon na lang ang ginawa ko since desperate din talaga si Mr. Delgado na maghanap ng assistant niya.”“Eh, pumayag agad si Enzo?” “Hindi,” naku! Akala ko pumayag agad si Sir. Talagang magtatampo ako sa kanya kung ganoon. “You’re one of his best employees,” si

Stacey's Pov My life went to hell after those people discovered that I came from a low-income family. At malamang ay alam din ni Matteoiyin dahil kung utusan at apihin niya ako ay para bang pagmamay-ari niya ang buong pagkatao ko. I couldn't complain to my friends, especially to Elena. Lalo na sa tuwing maalala ko ang aking mga kapatid na nangangailangan ng aruga at maalala ko na kailangan naming umahon sa kahirapan. Mamaya na muna siguro iyong pride. Saka na kapag afford ko nang maging maayos ang buhay ko, at malamangan ko na sila. Sa ngayon, kailangan kong magpakumbaba dahil ang nasa baba ay itinataas ng Panginoon, pero siyempre kailangan kong magsumikap upang mangyari iyon. At kahit hindi ako sanay na nasisigawan o napapagalitan dahil palpak ang trabaho ko, I had to accept defeat. Nang sa ganoon ay magtatagal ako sa aking buhay. "Magandang gabi, mga bunso," sigaw ko nang maabutan ko sil

Stacey’s Pov“Sino ‘yon?” Tanong ni Caspian, nagkibit-balikat lang ako. “Bago lang siguro sa bar ‘yon,” sagot ko. “Ano? Tara sa loob?” Inanyaya ko siya tapos ay iniangkla ko ang aking kamay sa kanyang braso na palagi kong ginagawa noong nasa high school pa lang kami. “Alam mo, namiss talaga kita,” I told him, just like before. Well, ganoon lang naman kasi kami noon pa. Vocal sa kung ano ang gusto naming sabihin, maliban na lamang kung siyempre ay tungkol sa nararamdaman ko sa kanya. Ginulo niya ang aking buhok. Sinamaan ko siya ng tingin, pero tumawa lang siya. And funny how those old days started to live me like it, because I have him. Nag-uusap lang kaming dalawa. Pakiramdam ko ay tumigil ang mundo ko at siya na lang ang nakikita at naririnig ko. Parang lahat ata ng mga pinagsamahan namin noon ay bumabalik sa akin. I watched him gently treat me like a princess, just as before. Siya ang nag-ord

Stacey's Pov Ano kayang nangyari kay Mr. Delgado? Kung hindi siya beast mode, nagiging cold naman ang treatment niya sa akin. Wala naman akong ginagawa para galitin siya. Kung timplahan ko na lang kaya siya ng kape? Tama, tama. Magtitimpla na lang ako. Tumayo ako, nagtungo sa may coffee maker—sinipat ako ng tingin ng isang babae pero hindi ko siya pinansin at ginawa na lamang ang kailangan kong gawin. Nang pagmasdan niya ako at mahinuhang para kay Mr. Delgado iyon, "Inutusan ka ba ni Mr. Delgado?" Nilingon ko siya. Ano bang pakialam niya kung inutusan o hindi? Girlfriend ba silang lahat dito ni Mr. Delgado? Ugh! Kainis naman talaga. Sila na lang kaya ang gumawa para sa lalaki, tutal mga bida-bida naman silang lahat. Huminga ako nang malalim at hindi na pinansin ang babae, pero bago pa man ako makaalis ay binanggaan niya ako. “Ayaw ni Mr. Delgado na pinapangunahan siya sa kanyang gusto—” Nabitin sa ere ang gusto niyang sabihin dahil agad ko na itong