All Chapters of After One Night, He Became My Boss: Chapter 11 - Chapter 20

Elena's Pov The next day, I was preparing for myself. It was a big task, and I needed to do it right. Hindi ata ako nakatulog ng maayos kagabi sa kakaaral kung anong mga dapat at hindi ko dapat gawin sa harap ng babae. Mahirap i-please si Ms. Asuncion ayon sa aking nakita kaya kailangan kong magpresent sa kanya ng maayos lalo pa at isa siya sa pinakamalaking investor sa kompanya. Naglagay ako ng kunting kolorete sa aking mukha at nagsuot ng mas pormal na damit kaysa araw-araw na suot ko. Tiningnan ko ang aking sarili sa salamin, ngumiti. I always believe that first impressions are the last, so I need to make my first impression not just good but the best. Hindi pwedeng bahala na, kailangang iyon ang pinakamaganda niyang makikita sa akin. Kasi hindi pwedeng hanggang dito lang ako sa kompanya ni Mr. Monteverde, marami pa akong dapat na makilala at mapuntahan kasi alam kong hindi lang ako hanggang dito. Nang matapos na ako ay agad akong nagtungo sa baba, malayo pa naman ang ora

Enzo’s Pov “Fvck you, Vergara!” Isang malakas at malutong na mura ang pinakawalan ko nang patayin ko ang tawag ni Elena. Tumawa siya ng malakas, may pahampas sa kanyang paa at halos maubusan na ng hininga habang tinuturo ako. “Y-your face!” tinuro niya ang mukha ko, hindi parin nawala iyong pagtawa niya. Nagkibit balikat lang ako, ni-rolled up ang longsleeve patungo sa aking siko at kinuha ang tako upang maglaro ng billiard. Madalas ako sa bahay ni Arthur—noong mga bata pa kami—ako, Si Vince, at si Anton ang laging magkasama na mag-sleep over sa bahay ni Arthur tapos maglalaro ng billiards o di kaya ay soccer. Pingpong, and baseball were boring—sila daddy lang ang gustong-gusto na maglaro niyan. Humupa na ang kanyang pagtawa nang mapansin niya na nagiging seryoso na ako. “Bro, you're in love!” puna niya, salubong ang aking mga kilay na napatingin sa gawi niya. Me? In love? No freaking way! Love is an ill. Hindi ko nakikita ang sarili ko na ma-inlove, and by just think

Elena’s Pov “Ito na po iyong pinagawa mo sa akin, sir.” Inilapag ko sa lamesa ang mga papel na kanina ay pina-arrange niya sa akin pero hindi siya mismo ang nag-utos. Kundi si Cassandra pa. Hindi siya sumagot o tinapunan man lang ako ng tingin. Simula ng matapos kaming mag-usap ay ganyan na siya sa akin, parang hindi na niya ako nakikita. Napapout na lang ako at nagpaalam na umalis na kasi mukhang wala naman siyang iuutos sa akin. Pagbalik ko sa upuan ay agad akong kinuyog nina Stacey at Cassandra kaya nagtataka ko silang tinitingnan. “Kanina pa wala sa mood si sir,” puna ni Stacey tapos tumingin sa akin. “May problema ba siya?” “Bakit mo sa akin itatanong iyan?” diretsa kong tanong kaya pareho silang natigilan pero dahil sanay na silang mabara ko ay tinawanan na lamang nila ako. “Pero nag-away ba kayo? May ginawa ka ba?” si Cassandra naman ang nagtanong sa mahinang boses lang. “Hindi ‘no!” agap ko. Ano namang pag-aawayan namin? At bakit naman kami mag-aaway? We

Elena’s Pov Hanggang sa makauwi kami sa aking condo ay iyon parin ang laman ng utak ko. Hindi naman dapat talaga na iniisip ko iyon kasi wala naman sigurong malisya ang maglike sa isang post, diba? Hindi kasi ako masyadong exposed sa social media after I deactivated all my accounts and left everything behind. Pero ang gawing big deal ito ng dalawa ay…hindi mo mapigilan na mag-isip. Is there something wrong with it? I shook my head. Cassandra and Stacey felt at home as soon as they entered my condo unit. Sinarado ko na ang pintuan, at nakita kung paano pinag-aralan ng dalawa ang kabuuan ng condo. “Feel at home,” iyon lang ang sinabi ko. “Uy,” hinila nila ako papuntang sofa kaya wala akong nagawa kundi ang sumama. May pinakita sila sa akin, account iyon ni Mr. Monteverde. “What about him?” “He’s freaking handsome.” “So?” “Sabihin mo na kasi na may something kayo.” Pagpupumilit sa akin ni Stacey, pero seryoso ko lamang siyang tiningnan. “He’s handsome, I w

Enzo’s Pov Hindi ko maalis ang tingin kay Elena habang nakikipag-usap sa isang waiter na dapat ay nagtatrabaho at hindi nakikipaglandian sa aking sekretarya. Hindi ba sila naturuan ng tamang asal kung paano makisalamuha sa mga customer nila? Habang nagsasalita si Mr. Peralta ay hindi ko maiwasang palihim na lingunin ang gawi ng dalawa. Naramdaman ko ang pagkulo ng aking dugo nang tumabi ang lalaki sa kanya at may ibinulong—tila gustong lumipad ng aking kamao patungo sa lalaki. Hindi ko maintindihan kung bakit biglang nag-aalab sa galit itong puso ko kahit wala naman siyang ginagawang masama sa akin. Sandaling nagdilim ang aking paningin habang nakikita kung paano interesado si Elena sa sinasabi ng lalaki. Kumuyom ang aking kamao sa ilalim ng mesa. “Mr. Monteverde,” Ms. Asuncion snapped her finger in front of me. “What?” Iritado kong tanong. “Kanina ka pa namin tinatawag,” sagot niya sa propesyunal na paraan. “Are you with us? Ipagpapatuloy pa ba natin ang meeting?”