تسجيل الدخولElena's Pov"Nakakainggit 'yan, ha." Unti-unti kong minulat ang aking mga mata at nakahinga nang maluwag nang makitang si Liam lang pala iyon. “The hell with you, Liam?” Enzo’s eyes darkened, and he put me on his back. Hinawakan ko ang kanyang kamay. Sinulyapan niya iyon bago ibinaling ang tingin sa akin, at nang makitang ngumiti ako, ngumiti rin siya pabalik. “He was the one who told me everything, Enzo.” Mahina kong bulong, nakangiti. Nagkakasalubong ang kanyang dalawang kilay, “What are you talking about?” “I'm saying that he was a friend,” mahinahon kong sinabi ngunit sinamaan lang niya nang tingin si Liam na kalmadong nakaupo sa single sofa. “Tsk,” he hissed, and in the end, we both walked through to the sofa in front of Liam. Nakangisi pa rin siya, nang-iinis kay Enzo dahil alam niyang pikunin ang isang ito. Tumikhim siya, umayos ng upo habang matamang nakatingin sa akin. “Kampante na akong iiwan ka ngayon.” Sa pagkakataong ito ay may kung ano sa kanyang ngiti na hindi k
Elena’s pov“Saan ka nagpunta kagabi? Saan ka galing?”“At ano itong nalaman namin na may kasama kang lalaki kagabi?”“Sino naman kaya iyon?” Sunod-sunod nilang tanong sa akin. Tinakpan ko na lamang ang aking tainga at naglakad palayo sa kanila, ngunit sumunod naman ang dalawa hanggang sa kwarto. Alas kuwatro ng umaga, ako ay nagpasyang lumabas sa condo ni Enzo upang walang makahalata, at buong akala ko naman ay tulog ang dalawang ito. Pero hindi ko akalain na magigising sila o sadyang nag-abang lang sa amin.“Wala akong alam sa mga sinasabi ninyo,” maikli kong sagot para MAs safe ako sa kung anumang lalabas sa bibig ko. Sigurado akong kapag nagkamali lang ako nang isang beses, katapusan ko na. Nasa walk-in closet ko ang NASA. Naghahanap sana ako ng susuotin ko para mamaya sa trabaho. Bigla na lamang sumulpot si Stacey sa gilid ko, kaya halos mapatalon na lamang ako at napahawak sa aking dibdib. God, muntik na akong atakehin sa puso. I let out a heavy sigh and face them. Si Stace
Elena's Pov"Y-you're what?" Nauutal niyang tanong, tila hindi makapaniwala, pero hindi ko na inulit ang aking sinabi. Nagkatitigan lang kaming dalawa. Ang lakas pa rin ng tibok ng puso ko, pero sa pagkakataong ito ay hindi na ako sigurado kung tibok lang ba ito ng puso ko o kanya rin. Nakita ko kung paano siya naplunok habang nakatingin sa akin. Hinawakan niya ang aking mukha at marahan iyong hinaplos, tila ba tinatansya niya kung totoo ba talaga ako o isa na naman sa kanyang mga guni-guni. Kaya hinawakan ko ang kanyang kamay na nakahawak sa aking pisngi. Ang init at gaspang ng kanyang palad ay tumatak sa aking balat na tila ba kahit hawak ko lang siya ay pagmamay-ari na niya ako.His eyes lit up when he realized that I was real."You're real?" Napansin ko ang saya sa kanyang boses at inilapit ko ang aking sarili sa kanya upang mas lalo kaming maglapit dalawa. Binasa niya ang kanyang pang-ibabang labi. Isinandal niya ang kanyang noo sa akin upang lalo kaming dalawa na magkalapit
Elena's Pov"Pumasok na tayo sa loob," bulong ko kay Liam, pero hinawakan niya ang kamay ko upang pigilan akong pumasok, kaya tiningnan ko siya nang may pagtataka.Kumunot ang noo ko, "What?" Itanong ko, ngunit hindi siya sumagot. Tinitigan niya lang ako. Pakiramdam ko tuloy ay may dumi ako sa mukha. "May problema?" Tinatanong ko ulit dahil hindi naman kasi siya nagsasalita. Ngunit tinitigan niya lang ako na tila ba ako lang ang nakikita niya. Tapos ay billable siyang ngumiti nang maya-maya at mahigpit na hinawakan ang aking mga kamay. Dumako ang tingin ko doon."I'll tell you a secret, Elena." Liam whispered, at habang nakangiti siya—nakikita ko sa kanyang mga mata ang kalungutan at pagtanggap sa pagkatalo. Ano bang ginagawa niya? Why was he acting so weird?“Liam,” hinawakan niya ang aking kamay nang mahigit at tila ba ayaw akong pakawalan.Wala siyang sinabi; tinitigan lang ako. Bahagya kong itinagilid ang aking ulo at bigla siyang hinila papalayo sa kung saan walang tao. May
Elena’s Pov “Liam?!” Napatayo ako at hindi ko alam kung bakit bigla ko siyang pinuntahan at niyakap nang mahigpit. Ang buong akala ko ay sa susunod na buwan pa siya uuwi. Kumawala ako sa pagyakap sa kanya at tiningnan siya nang maigi. Tumingin siya sa akin, pagkatapos ay bumalik naman kay Enzo na nakatingin din sa amin—tulala. Mukhang hindi niya inaasahan ang ginawa ko. Kahit naman ako. Shit! Hindi ka talaga nag-iisip, Elena! Pinagmasdan ko si Enzo; nakita ko kung paano dumaan ang sakit sa kanyang mga mata, pero agad ding nawala, parang hindi man lang nangyari. Napalunok ako. Did I just… What a foolish action! Gusto kong singhalan ang sarili ko, ngunit sa huli, wala na rin akong nagawa at hinayaan na lang dahil wala naman na akong magagawa. Nangyari na. At bakit ko ba iniisip kun
Elena’s PovKanina pa nagtatalo ang puso at isipan ko, ngunit sa huli ay naglakad ako patungo sa lugar kung saan siya pumunta. Sinundan ko siya.Nasa labas siya. Mukhang nagpapahangin siya kahit siya ang pinakaimportante sa event na ito. Hinanap ko kung nasaan siya, ngunit hindi ko pa rin siya makita. Nagpasya na akong umalis dahil hinanap ko naman siya at hindi naman ako nagkulang. Kaso lang, nang paalis na ako sa aking kinatatayuan—napansin ko ang pamilyar na bulto na nakaupo sa bench, na hindi masyadong naaninag dahil sa matatayog na mga bulaklak. Huminga ako nang malalim bago ako naglakad patungo sa kanya. Mag-isa lang siya. May hawak na malborro. Hindi ko sinasadyang mapaubo, kaya napansin niya ako. Nilingon niya ako, pinanliitan ng tingin—mukhang tinitingnan kung sino ang sumusunod sa kanya. Hindi ako nagsalita; nakatingin lang sa kanya. Nang makumpirma niyang ako iyon, agad niyang inihulog sa damuhan (bermuda grass) ang sigarilyo at inapakan ng mamahalin niyang sapatos.
Elena’s Pov Mag-isa na lamang ako sa aking kwarto. Kaya malayang naglalakbay sa kung saan-saan ang aking utak. Mr. Monteverde texted me that the dinner will be on Monday because tomorrow is Saturday. Hindi ko na siya ni-reply-an. Biglang bumalik sa akin ang sinabi ng dalawang kaibigan. Ba
Elena’s Pov Pagdating ko sa condo ay agad na bumungad sa akin ang mukha ng dalawa kong kaibigan. Sa unang pagkakataon simula nang lumipat ako ay ngayon ko lang sila natagpuang gising dahil weekend bukas at hindi naman busy ang kumpanya. Nagtaas si Stacey ng soju. Mukhang umiinom pala sila, k
Elena’s Pov “Huwag kang masyadong lumapit diyan kay Stella,” bulong ng isa naming katrabaho. Kumunot ang aking noo. Naghahanda ako para sa aking kliyente mamayang alas tres nang tumabi siya sa akin. May pinuntahan kasi si Stella, kaya malaya silang malapitan ako. Napapansin kong madalas ay t
Elena’s Pov Nakatutok pa rin ang aking mga mata sa aking laptop. Halos mamanhid na ang aking kamay sa kakatipa sa keyboard at halos manlabo na ang aking mga mata. “You can take a rest,” narinig kong sinabi ni Mr. Monteverde na nasa tabi ko. Nilingon ko siya. Parehas lang naman kaming kanina







