Todos os capítulos de ทะลุมิติมาเป็นพระชายาที่ถูกเกลียดชัง: Capítulo 41 - Capítulo 50

หลี่หลินหลินเดินกระทืบส้นเท้าจากมาด้วยความหัวเสีย ก่อนจะนั่งรถม้ากลับเข้าจวนไปด้วยอารมณ์เดือดจัดถึงขั้นขีดสุด“นังสารเลวหลี่เจียนเจียนนั่นมันไม่ยอมมอบเส้นเอ็นหัวใจมังกรให้กับข้าแล้ว กรี๊ด เหตุใดกันจึงเป็นเช่นนี้ไปได้”ไม่พูดเปล่าหลี่หลินหลินยังได้ขว้างปาข้าวของลงบนพื้นเสียจนแจกันราคาแพงระยับหลายใบตกแตกไปอย่างไม่มีชิ้นดี“คุณหนูเจ้าคะ ใจเย็นๆ ก่อนเถิดเจ้าค่ะ ข้าว่าทุกปัญหาย่อมต้องมีทางออกและทางแก้ไขนะเจ้าคะ”หยุนปีสาวใช้ร่างโตกล่าวให้สติผู้เป็นนายน้ำเสียงนุ่ม“เป็นเพราะพวกเจ้า นังตัวดี แผนการของข้าจึงได้พังทลายลงไปอย่างไม่มีชิ้นดีเช่นนี้”ไม่พูดเปล่าหลี่หลินหลินยังฟาดฝ่ามือไปยังใบหน้าของสองสาวใช้จนพวกนางเองมีหยดเลือดไหลซึมออกมาตรงมุมปาก“ข้าไม่ยอม ข้าจะไม่มีวันยอมแพ้ต่อนังแพศยาหลี่เจียนเจียนนั่นเป็นอันขาด มันแย่งทุกอย่างไปจากชีวิตข้า แล้วข้าจะยอมพ่ายแพ้มันต่อไปอีกได้อย่างไรกัน หยุนปีเจ้าจงไปค้นหาให้ทั่วห้องนอนของมัน ข้าคิดว่ามันน่าจะเก็บรักษาเอ็นหัวใจมังกรไว้ในพื้นที่ส่วนตัวและพื้นที่ปลอดภัยที่สุด ส่วนเจ้าปี่ฮุ่ยจงไปตามหาน้ำกรดร้ายแรงขั้นสูงสุดมาไว้ให้กับข้า หากพบเจอหน้

หลี่เจียนเจียนต่อสู้จนสามารถดีดตัวออกมาจากรถม้าพร้อมสาวใช้ทั้งสองคนของนางได้ เมื่อออกมาแล้วนางก็พบว่าคนชุดดำที่ที่มีกันมากถึงสิบคนกำลังยืนรายล้อมหลี่เจียนเจียนและสาวใช้เอาไว้เป็นวงกลมอยู่พร้อมอาวุธครบมือเป็นดาบคนละเล่ม ดูจากรูปร่างของกลุ่มคนชุดดำครานี้แล้ว หลี่เจียนเจียนก็รู้ได้ทันทีว่าพวกนางเป็นผู้หญิงกันทั้งหมดแม้ว่าแต่ละคนจะมีส่วนสูงมากกว่าอีกทั้งยังมีรูปร่างกำยำหนาแน่นมากกว่าเธอมากนักแต่หลี่เจียนเจียนก็ตั้งใจเอาไว้แล้วที่จะต่อสู้โดยไม่ยอมถอยวันนี้นี่แหล่ะที่เธอจะงัดแม่ไม้มวยไทยออกมาต่อสู้ให้ครบสูตรทุกท่ากระบวนความเลยทีเดียว ตอนเป็นนักสู้หน้ากากแมวหลี่เจียนเจียนเคยล้มคู่ต่อสู้มามากถึงสิบสี่คนในตอนเดียวไปในช่วงเวลากลางดึกที่ต้องเร่งทำเวลาในการเดิมพันต่อสู้ ส่วนในตอนนี้เองกลุ่มหญิงชุดดำมีเพียง สิบคนเท่านั้นแล้วเธอจะกลัวพวกนางกันไปทำไม อีกทั้งในตอนนี้เองยังเป็นช่วงเวลากลางวันแสกๆ ที่เธอยังมีเวลาต่อสู้อีกมากไม่ต้องเร่งมือแข่งกับเวลา แบบนี้มันค่อยน่าสนุกหน่อย นึกได้ดังนั้นแล้วการเปิดก่อนได้เปรียบ หลี่เจียนเจียนจึงได้วาดลวดลาย ท่าชวาซัดหอก ชกด้วยหมัดขวาตรงไปที่บริเวณหน้าของอ

หลี่เจียนเจียนเองเมื่อกลับเข้ามาถึงวังหลวงแล้ว นางจึงได้ให้เฉาปูและซูม่อไปเรียกตัวของเตียวชุนเหอให้มาเข้าพบ เมื่อเขาเดินทางมาพบกับนางแล้วหลี่เจียนเจียนจึงได้มอบเอ็นหัวใจมังกรอันล้ำค่าให้เขานำไปปรุงยารักษาอาการประชวรขององค์ไทเฮาต่อ โดยมีข้อแม้เดียวคือไม่ต้องบอกว่าใครเป็นคนมอบเอ็นหัวใจมังกรนี้ให้กับเขา เพราะถ้าหากไทเฮาทรงทราบมาว่าหลี่เจียนเจียนเป็นคนมอบเอ็นหัวใจมังกรให้แล้วล่ะก็ พระองค์อาจจะทรงปฏิเสธต่อการรักษาก็เป็นได้ และหากองค์ไทเฮาทรงซักไซ้เตียวชุนเหอมากเข้าก็ให้เขาบอกออกไปว่า ในช่วงเวลาที่ได้ทำการเสาะหาสมุนไพรเอ็นหัวใจมังกรมารักษาอาการประชวรขององค์ไทเฮานั้นมีเด็กเล็กคนหนึ่งนำมันมามอบให้กับเขาครั้นจะสอบถามเอาความเด็กน้อยผู้นั้นกลับหายตัวไปเสียก่อนเตียวชุนเหอได้ยินดังนั้นแล้ว จึงได้คุกเข่าโขกศีรษะกล่าวถ้อยคำขอบคุณหลี่เจียนเจียนออกไป พร้อมบอกไปว่า “กระหม่อมมิจำเป็นต้องนำเอ็นหัวใจมังกรนี้ไปใช้ในการปรุงยามารักษาอาการประชวรขององค์ไทเฮาทั้งหมดหรอกพ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมขอแบ่งมาใช้เพียงนิดเดียวเท่านั้นเอง ส่วนที่เหลือพระชายาก็เก็บไว้กับตัวเพื่อนำไปมอบให้คนสำคัญของพระชายาต่อไปในอนาคต

ทันใดนั้นเองภาพที่เธอได้ขึ้นเขาไปขอพรกับกลุ่มเพื่อนก็ได้ผุดขึ้นมาในมโนสำนึก พร้อมคำอธิษฐานขอพรของเธอที่ว่า “อนาคตข้างหน้านี้ ขอให้เธอได้พบเจอกับคนรักที่ดีพร้อมในทุกด้าน และรักเธอมากเสียจนยอมตายแทนเธอได้” ก็ได้ผุดขึ้นมาด้วยเช่นกันหลี่เจียนเจียนจึงได้ตอบชินอ๋องเหยียนเค่อสิงออกไปพร้อมหยาดน้ำตาว่า “หม่อมฉันเองก็รักท่านอ๋องเช่นกันเพคะ”หลังได้ยินสาวงามบอกรักพระองค์ออกมาดังนั้นแล้ว ชินอ๋องเหยียนเค่อสิงจึงได้ใช้เชือกดาวกระจายปล่อยออกไปเกาะเข้ากับหน้าผาก่อนที่ร่างของคนทั้งคู่จะร่วงลงสู่ก้นเหว หลังจากนั้นจึงอุ้มหลี่เจียนเจียนด้วยแขนข้างเดียวพานางปีนลงจากบนหน้าผาไปสู่พื้นเบื้องล่างด้วยความปลอดภัย ซึ่งนั่นก็เป็นช่วงเวลาที่ดวงตะวันใกล้จะตกดินมากแล้วเต็มที ชินอ๋องเหยียนเค่อสิงจึงได้พาหลี่เจียนเจียนไปหาที่ปลอดภัยหลบพักจากการถูกคนลอบทำร้ายก่อนจะออกไปหาผลไม้ป่าและน้ำดื่มมาไว้ให้หลี่เจียนเจียนได้ดื่มกิน เมื่อกลับเข้ามาในถ้ำแล้ว พระองค์จึงก่อกองไฟขึ้นมากองหนึ่งก่อนจะทรุดตัวนั่งลงเคียงข้างหลี่เจียนเจียนพร้อมเอ่ยขึ้นมาว่า“ดีกันเถอะนะ ต่อไปนี้ข้าจะไม่ทำร้ายตบตีเจ้าอีกต่อไปแล้ว ข้าจะไม่ทำอะ

เพราะการร่วมรักอันต่อเนื่องยาวนาน ด้วยความเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้า หลี่เจียนเจียนจึงนอนหลับสลบไสลไปข้ามวัน เมื่อลืมตาตื่นขึ้นมาอีกที นางก็พบว่านี่เป็นเวลาเที่ยงตรงแล้ว เฉาปูและซูม่อเองที่กำลังรอคอยที่จะปรนนิบัติพระชายาอยู่ เมื่อพบว่าหลี่เจียนเจียนตื่นนอนขึ้นมาแล้ว พวกนางจึงพากันเข้ามาในห้องพร้อมพาหลี่เจียนเจียนไปแช่น้ำอุ่นอาบน้ำแต่งตัวใหม่ และให้คนมาทำความสะอาดห้องหอต่อ หลี่เจียนเจียนทราบความมาจากสาวใช้ทั้งสองคนว่าผ้ารองเตียงในวันเข้าหอนั้น ชินอ๋องเหยียนเค่อสิงได้นำไปเก็บเอาไว้ที่พระองค์แล้ว ส่วนในตอนนี้เองท่านอ๋องกำลังประชุมกับเหล่าขุนศึกอยู่ แล้วจะแวะมาเสวยข้าวเย็นกับพระชายาต่อเมื่อหลี่เจียนเจียนทราบมาดังนั้นแล้ว นางจึงได้เข้าครัวไปหยิบจับทำนั่นนิด ทำนี่หน่อย ช่วยเหล่าบรรดาพ่อครัว แม่ครัวในตำหนักเพื่อจัดเตรียมตั้งโต๊ะเสวยให้กับชินอ๋องเหยียนเค่อสิงนอกจากนี้ก่อนที่จะได้มากินข้าวพร้อมหน้าพร้อมตากันนั้น หลี่เจียนเจียนที่เข้าครัวมาจำต้องร่วมอาบน้ำแช่น้ำอุ่นขัดถูตัวปรนนิบัติชินอ๋องเหยียนเค่อสิงผู้เป็นสามีด้วย แต่ทว่ามิรู้นางปรนนิบัติเขาดีมากจนเกินไปหรือไม่ เขาจึงได้มอบสั