ทะลุมิติมาเป็นพระชายาที่ถูกเกลียดชัง

ทะลุมิติมาเป็นพระชายาที่ถูกเกลียดชัง

last update최신 업데이트 : 2026-02-28
에:  อ้ายเฟย연재 중
언어: Thai
goodnovel12goodnovel
순위 평가에 충분하지 않습니다.
53챕터
5.3K조회수
읽기
보관함에 추가

공유:  

보고서
개요
장르
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.

พยายามรวบรวมสติ ตั้งจิตอธิษฐาน มูเตลูขอพรกับกลุ่มเพื่อนอยู่ดี ๆ ไหงลืมตาตื่นขึ้นมาอีกทีถึงได้มาโผล่ในยุคจีนโบราณอันมีอิอ๋องหน้าเหม็นคนนี้คอยเป็นเจ้ากรรมนายเวรอยู่ได้!! คำก็เจ้ามันเป็นสตรีน่ารังเกียจ สองคำก็ว่าเจ้ามันเป็นสตรีน่าชิงชัง โธ่เอ๋ย!! ใครจะอยากไปใกล้ชิดกันกับท่านอ๋องผู้นี้กันด้วยล่ะ ยิ่งเกลียดกันไปเลยก็ยิ่งดี สถานะสามีภรรยากันแต่ในนามวันนี้ นางจะหาทางตัดขาดให้ได้เลยคอยดู เรามันก็นักมวยหญิงอันดับหนึ่งของค่ายมวยพยัคฆ์สีทองเลยนะเว่ย เรื่องการต่อยตีใช้กำลังอะไรกันนั่น มีหรือที่เราจะยอมพ่ายแพ้!!

더 보기

1화

หลี่เจียนเจียน

허설아는 회사에 낙하산으로 온 상사가 자기 딸의 친아빠일 줄은 상상도 못 했다.

여기서 권지헌을 마주칠 줄 알았으면 무슨 일이 있어도 이 회사에 입사하지 않았을 것이다.

며칠 전부터 부서는 젊고 능력 있는 상사가 임명된다며 시끌시끌했었다.

태어날 때부터 금수저를 물고 태어난 권율 그룹 총수 집안 도련님이라고 했다.

인생 이력 하나하나 일반 직장인들은 감히 따라갈 수도, 비교할 수도 없는 존재였다.

한 손을 주머니에 찔러넣은 채 회의실에 서 있는 남자의 맞춤 정장은 원래도 늘씬한 남자를 더 우아하고 기품있어 보이게 했다.

예전의 풋풋함은 이미 날 선 카리스마로 다듬어져 있고 어린 나이답지 않게 위압감이 넘쳤다.

남자는 뼈마디가 선명한 손으로 리모컨을 쥐고 PPT 내용을 보며 여유롭게 설명했다.

저음의 매력적인 목소리가 회의실 안에 울렸다.

사람들 모두 상사에게 겁에 질린 첫인상을 보일까 봐 숨도 크게 쉬지 못했다.

허설아는 쥐구멍에라도 숨고 싶었다.

하지만 안타깝게도 빛이 나게 닦인 회의실 바닥은 숨을 곳은 커녕 난처해서 어쩔 줄 몰라하는 허설아의 얼굴만 더 선명하게 비췄다.

권씨 집안의 그룹일 줄을 알았지만 그게 권지헌의 권 일 줄은 몰랐다.

허설아는 민망함에 몸 둘 바를 몰랐고 등줄기에서는 식은땀이 흘러내렸다.

숨이 턱 막혀왔다.

3년이었다.

3년 전에 헤어지고 3년 만에 처음 만나는 것이었다.

"이 프로젝트 담당자 누구예요?"

단상 위에서 무심한 듯한 저음의 목소리가 들렸다.

권지헌의 시선이 앉아 있는 모든 직원을 훑었지만 순간 얼어붙은 것처럼 아무도 답이 없었다.

권지헌은 미간을 살짝 찌푸리고 목소리 톤을 높였다.

"본인이 맡은 프로젝트도 잊은 겁니까?"

허설아 옆에 있던 동료가 잔뜩 긴장한 채 덜덜 떨며 일어섰다.

"대표님, 제 담당입니다."

착각일지는 몰라도 허설아는 고개를 든 순간 왠지 권지헌과 눈이 마주친 것 같았다.

공기마저 얼어붙는 듯한 기분에 허설아는 숨이 턱 멎는 듯했다.

권지헌은 빠르게 시선을 돌리고 차갑게 말했다.

"내용 보완이 필요해요. 어떻게 이렇게 작성한 걸 보고할 생각을 했어요?"

허설아는 안도의 숨을 내쉬었다.

아마 허설아를 못 본 듯했다.

지금의 허설아는 3년 전과 완전히 다른 사람이었다.

허설아는 고개를 최대한 낮추어 자신의 존재감을 드러내지 않으려 했다.

시선을 바닥에 고정하고 있던 허설아의 눈앞에 갑자기 빛이 나게 닦인 고급 구두가 우뚝 멈춰 섰다.

마치 깊은 바다에 빠진 것처럼 짜디짠 바닷물이 허설아의 숨결을 삼켜버린 듯했고 팔다리가 순간 굳어버렸다.

권지헌이 허설아 옆에 멈춰 섰다.

동료가 옆에서 변명했다.

"대표님, 이미 고객 피드백은 통과한 상황이어서……"

들고 있던 리모컨을 책상 위로 툭 던진 권지헌이 고개를 들었다.

권지헌은 날 선 시선으로 허설아 옆에 있는 동료를 빤히 쳐다보며 또박또박 말했다.

"미숙한 기획안은 결국 미숙한 거예요. 고객을 핑계로 대충 넘어가는 게 기준이에요? 아니면 회사 일이 장난 같아요?"

고고하게 우위에 서서 평가를 내리는 듯한 시선은 허설아 옆에서 보고하는 동료가 아니라…… 허설아를 향해 있었다.

사람들 모두 권지헌의 불똥이 자신들한테 튈까 봐 발등만 쳐다보았다.

허설아는 숨을 깊게 들이쉬며 마음을 진정시키려 했다.

권지헌이 다시 이어 말했다.

"보완해서 다시 보고해요."

"네, 대표님."

모두가 안도의 숨을 내쉬고 있던 그때, 권지헌의 시선이 허설아에게 꽂혔다.

얼굴은 여전히 예뻤지만 예전보다 훨씬 말라 있었다.

지금은 깔끔한 오피스룩에 머리카락까지 귀 뒤로 단정하게 넘겼지만 여전히 빛이 날 정도 하얀 피부에 턱밑까지 내려온 다크서클과 피곤함을 감추지 못하고 있었다.

시선은 단 한 번도 권지헌에게 향한 적 없었다.

권지헌이 입꼬리를 끌어올리고 냉소를 지으며 말했다.

"앞으로 다시 이런 기획안 보고하면 알아서 책임져요."

늘씬한 손가락이 허설아의 책상 위를 불규칙하게 톡톡 두드렸다.

이건 권지헌이 지금 기분이 좋지 않다는 신호라는 걸 허설아는 알고 있었다.

감정을 읽을 수 없는 칠흑같이 검은 눈동자를 마주치는 것만으로도 허설아는 손바닥에 땀이 맺혔다.

다행히 권지헌은 더 이상 묻지 않고 다른 프로젝트 진행 상황을 체크했다.

허설아는 종아리가 미세하게 떨리는 것 같았다.

회의가 끝난 뒤.

동료들과 자리로 돌아온 허설아는 자리에 앉아 물을 반 컵 벌컥벌컥 비우고 나서야 숨을 고를 수 있었다.

권지헌이 지적한 기획안 중에는 허설아 팀이 맡은 프로젝트도 있었다.

거의 부서 전체가 야근 예약이었다.

옆에 있던 동료가 절규하듯 말했다.

"부임 초반엔 원래 세게 잡는다더니 우리 완전 제대로 걸렸어. 설아 씨, 대표님이 왜 계속 우리 옆에만 서 있었는지 알아? 진짜 놀라 죽을 뻔했어!"

허설아는 잠시 멈칫했다.

권지헌이 옆에 서 있었던 건 아마 동료의 답변을 더 잘 듣기 위해서인 줄 알았다.

하지만 다른 팀 프로젝트를 체크할 때도 자리를 옮기지 않았다.

계속 허설아 옆에만 서 있었다.

허설아는 고개도 들지 못하고 회의가 끝나자마자 눈이라도 마주칠 세라 도망쳤다.

하지만 권지헌은 이미 두 사람의 황당하고 짧았던 만남을 이미 다 잊은 듯했다.

아니면 왜 계속 허설아 옆에 서 있었을까.

신경을 쓰지 않아야 그렇게 아무렇지 않게 행동할 수 있을 것이다.

예전의 권지헌은 건영대 경제학부에서 4년 내내 캠퍼스 킹 자리를 지킨 레전드 존재였다.

허씨 집안 큰딸인 허설아와의 열애는 당시 캠퍼스를 뒤흔들었다.

그때 사람들은 하나같이 허설아가 권지헌에게 돈을 퍼부어서 몸을 바치게 한 거라고 수군거렸다.

허설아조차도 그렇게 생각했다.

그때만 해도 권지헌은 형편이 어려운 대학생 같았다.

하지만 권지헌은 허설아가 주는 돈을 받은 적 없었다.

그러다 권지헌 생일이 다가오던 어느 날, 허설아는 권지헌의 쇼핑 앱 계정에 접속하여 비싸서 장바구니에만 담아놓고 사지 못한 물건이 있으면 선물로 사주려 했다.

그런데 쇼핑 앱에서 권지헌이 다른 사람과 나눈 개인 메시지를 보게 되었다.

상대는 권지헌을 다정하게 지헌 오빠라고 불렀다.

심지어 권지헌이 허설아를 좋아할 사람 같지 않다고 했다.

순간 머리끝부터 발끝까지 얼음물을 뒤집어쓴 것 같았다.

하지만 상관없었다. 권지헌이 답하지 않았으니까.

선물도 예정대로 샀다.

생일 파티에서 선물을 받은 권지헌은 놀라지도 기뻐하지도 않고 그저 덤덤하게 고맙다는 말만 했다.

잠깐 화장실 다녀오는 사이에 미리 결제하러 갔던 허설아가 룸으로 돌아오는데 안에서 비웃음 가득한 말들이 들려왔다.

"허설아가 뻔뻔하게 지헌 오빠한테 들러붙지 않았으면 오빠가 저렇게 속물 같은 여자를 만날 리 없지."

"맞아, 돈 좀 있다고 유난이야."

그때, 권지헌의 말이 허설아의 귓가에 때려 박혔다.

"나도 사실 허설아 별로 신경 쓰지 않아."

주변 사람들의 웃음소리가 권지헌의 말끝을 흐려버렸다.

"지헌 오빠가 저런 졸부를 좋아할 리가 없다고 했잖아!"

허설아는 그때의 기분을 절대 잊을 수 없었다. 숨도 쉬기 힘들 만큼 가슴이 아프고 손발이 찌릿찌릿 저렸다.

그러다 마침 집안에 일이 생기면서 허설아의 아버지가 허설아를 해외로 보냈다.

그렇게 3년이 지났다.

3년 뒤에 돌아왔더니 낙하산으로 부임한 상사가 권지헌일 줄이야?

전엔 밥도 아르바이트나 장학금으로 겨우 사 먹던 권지헌이 권율 그룹의 외동아들일 줄은 허설아는 꿈에도 몰랐다.

하지만 조금 전 반응을 보아하니 아마 모르는 척하기로 마음먹은 듯했다.

오히려 잘된 일이었다.

대표 사무실 안.

권지헌은 부드러운 가죽 소파에 앉아 가늘고 긴 손가락으로 마우스를 움직여 전체 직원 정보를 확인했다.

당연히 허설아도 있었다.

1년 전에 입사한 허설아는 화려한 이력과 뛰어난 능력 덕분에 입사 1년 만에 정규직 전환뿐 아니라 프로젝트 팀장까지 맡게 되었다.

권지헌은 굳은 표정으로 책상 위를 두드렸다.

옆에 서 있던 비서 조민규가 권지헌의 표정을 살피며 물었다.

"대표님, 분부하실 게 있으신가요?"

권지헌은 옆에 놓인 커피잔을 들어 우아하게 한 모금 마시고 차분하게 말했다.

"새로 부임해서 프로젝트들이 아직 익숙하지 않네요. 팀장들 소개 좀 부탁할게요."

조민규는 바로 알아듣고 하나하나 소개하기 시작했다.

마지막에야 허설아 이름이 나왔다.

"허설아 씨는 나이가 어리고 본사에서 근무한 지는 1년밖에 안 됩니다. 원래는 해외사업부에 있었는데 실적이 아주 뛰어났습니다."

'실적이 뛰어나?'

권지헌은 입꼬리를 씩 끌어올렸다.

권지헌 기억 속 허씨 집안 큰따님이 체면을 굽히고 입사했다니?

실적이라는 게 허씨 집안 돈으로 산 건 아닌지도 몰랐다.

어차피 돈으로 모욕감을 주는 걸 즐기는 사람이니까.

또한 감정이 깊어질 때쯤 아무 말도 없이 사라지는 여자였다.

권지헌이 아무 말도 하지 않자 조민규가 눈치를 살피며 이어 말했다.

"이 프로젝트는 허설아 씨가 거의 다 도맡았는데 이사회에서도 기대가 큽니다."

조민규는 가볍게 한숨을 쉬었다.

허설아는 인턴 시절부터 조민규가 직접 챙기며 키운 편이었다.

조민규는 허설아처럼 말수가 적고 튀려고 하지 않고 일을 깔끔하게 하는 능력 있는 젊은 사람들을 높이 샀다.

조민규가 잠시 주저하다 몇 마디 거들었다.

"혹시라도 부족한 부분이 있으면 마음껏 혼내시고 기회만 한 번 더 주시면 됩니다."

권지헌이 싸늘하게 고개를 들고 눈을 치켜올렸다. 싸늘한 시선이 느껴졌다.

입사한 지 1년 만에 벌써 누군가 편을 들어주는 사람이 있다?

사람 마음을 휘어잡는 건 여전한 듯했다.

조민규는 권지헌의 표정을 눈치채지 못하고 한숨을 쉬며 이어 말했다.

"허설아 씨는 집안 사정이 좋지 않습니다. 아버지가 돌아가시고 어머니도 병이 많이 위중하십니다. 어린 딸도 하나 있는데 아이도 몸이 좋지 않아요. 그런데 하필이면 남편은 또……"

권지헌이 싸늘한 시선을 보내며 차갑게 말을 끊었다.

"조민규 씨, 사생활이나 캐고 다니라고 월급 주는 줄 알아요?"

조민규는 화들짝 놀라서 거듭 사과하고 권지헌이 일부러 난처하게 하려는 뜻이 아닌 걸 알고는 허리 숙여 인사하며 사무실을 나섰다.

'아직은 대표님 기분을 가늠하기 어려우니 조심히 행동해야겠어.'

사무실이 다시 조용해졌다.

권지헌은 조금 전 흘렸던 커피를 닦고 마우스 스크롤을 내려 허설아의 직원 정보를 클릭했다.

증명사진은 대학 시절, 허설아가 같이 가자고 졸랐던 그날 찍었던 사진이었다.

스크롤을 더 내려 혼인 상황란에 멈췄다.

기혼이었다.

펼치기
다음 화 보기
다운로드

최신 챕터

더보기
댓글 없음
53 챕터
หลี่เจียนเจียน
หลี่เจียนเจียน สาวน้อยผมบ๊อบหน้าม้ายาวประบ่า นัยน์ตากลมโตสุกใสดุจดั่งดวงดาวที่สุกสกาวพร่างพราวอยู่บนท้องฟ้า กำลังตวัดปลายพู่กันแต่งแต้มลวดลายภาพวาดลงบนผืนผ้าใบอยู่ด้วยสีหน้าผ่อนคลายน่าชื่นชม สายลมเย็นจากท้องทะเลพัดพาความเย็นอันชุ่มฉ่ำมาปะทะร่างงามอยู่เป็นระยะ ทำเอาสาวน้อยต้องพลันระบายรอยยิ้มน้อย ๆ ออกมาแต่งแต้มอยู่บนใบหน้าด้วยท่าทีมีความสุข ภาพที่เธอกำลังวาดอยู่นี้เป็นภาพคฤหาสน์สีขาวสไตล์โมเดิร์น-โคโลเนียลที่เธอชื่นชอบ ตั้งอยู่ท่ามกลางสนามหญ้าที่เขียวขจี และแปลงดอกไม้อันงดงามนา ๆ ชนิด ในขณะที่เธอกำลังลงสีก้อนเมฆสีขาวดุจปุยฝ้ายอยู่นั้น เสียงเรียกเข้าจากโทรศัพท์สุดหรูราคาแพงระยับก็ดังขึ้นมาขัดจังหวะเสียก่อน หลี่เจียนเจียนเหล่สายตาเหลือบมองดูหน้าจอโทรศัพท์แวบหนึ่ง เธอคิดเอาไว้ในใจว่าหากเป็นเบอร์แปลกโทรเข้ามาแล้วล่ะก็ เธอจะตัดสายทิ้งและปิดเครื่องไปในทันที จะไม่ยอมเสวนากับใครในเวลานี้เป็นอันขาด แต่ทว่าชื่อที่ขึ้นโชว์หราอยู่บนหน้าจอนั้นกลับขึ้นแสดงคำว่า ปะป๋าสุดที่รัก จึงทำให้สาวน้อยต้องละมือจากการวางพู่กันลงอย่างแสนเสียดาย และสัมผัสหน้าจอรับสายผู้เป็นบิดาด้วยท่าทีไม่สบายใจอย
더 보기
คุณตาผู้เป็นไอดอล
“นายนี่นะ จะเป็นคู่ซ้อมมวยให้กับฉันดี ๆ ไม่ได้เลยหรือยังไงกัน เอาหน่อย สู้หน่อย เหวี่ยงหมัดให้แรงกว่านี้ ให้ไวกว่านี้เร็วเข้า” หลี่เจียนเจียนออกคำสั่งคนขับรถของเธอด้วยความหัวเสีย เขาแรงน้อยเช่นนี้แลดูเหมือนกับว่าจะไม่ได้กินอะไรตกถึงท้องมาตลอดทั้งวันเลยสิหน่า “หยางฟ่ง นายอย่าเอาแต่ปัดป้องอยู่อย่างนี้ มาสู้กันกับฉันเร็วเข้า นายไม่ต้องออมมือให้กับฉันหรอกนะ” ในขณะพูดหลี่เจียนเจียนก็ยังคงวาดลวดลายแม่ไม้มวยไทยใส่คู่ซ้อมอย่างหยางฟ่งออกมาอย่างไม่ขาดสาย ซึ่งหยางฟ่งเองก็เอาแต่เพียงปัดป้อง ป้องกันตัวและหลบหลีกจากคุณหนูของตนเพียงเท่านั้น ไม่กล้าประเคน หมัด เท้า เข่าศอก ใส่คุณหนูแสนงามเลยแต่อย่างใดสร้างความขุ่นข้องหมองใจให้เกิดขึ้นกับหลี่เจียนเจียนเป็นอย่างมาก จนเธอถึงกับเหวี่ยงหมัดเข้าใส่ที่ปลายหางคิ้วของเขาเข้าอย่างจังทำเอาหยางฟ่งถึงกับล้มทั้งยืนไปเลยทีเดียวหยาดเลือดไหลซึมออกมาตรงปลายหางคิ้วของเขาราวกับสายน้ำหลาก หลี่เจียนเจียนเห็นดังนั้นจึงหยุดซ้อมมวยในทันใด ก่อนจะพ่นลมหายใจออกมาทางปาก “นายรีบไปทำแผลที่คลินิกเถอะ และต้องขอโทษด้วยที่ฉันอารมณ์ร้อน
더 보기
ความฝันของหลี่เจียนเจียน
บรรยากาศการทำงานที่บริษัทจัดจำหน่ายอาหารชื่อดัง ในฝ่ายการตลาดและการออกแบบการผลิตบรรจุภัณฑ์ วันนี้ดูคึกคักตั้งแต่เช้า ทุกคนต่างกำลังพูดคุยกันเรื่องการออกแบบบรรจุภัณฑ์ใส่อาหารตัวใหม่กันอย่างออกรสชาติ บ้างก็กำลังกางแผนงานธุรกิจพร้อมการออกแบบของตนออกมาให้คนในทีมได้รับรู้กันไปทั่วด้วยหลี่เจียนเจียนเดินอมยิ้มน้อย ๆ ไปนั่งลงตรงโต๊ะทำงานของเธอ พร้อมนำแผนการออกแบบและแผนงานธุรกิจของเธอในลิ้นชักโต๊ะ ออกมาอ่านทบทวนอีกครั้งก่อนที่จะเข้าร่วมประชุมทีมกันในวันนี้เวลาบ่ายโมงครึ่งแม้ว่าหลี่เจียนเจียนจะเป็นลูกสาวของนักธุรกิจที่ร่ำรวยระดับหมื่นล้าน แต่เธอเองกลับตัดสินใจเลือกที่จะสมัครเข้าทำงานในบริษัทใหม่ที่ไม่ได้อยู่ใกล้กันกับบ้านเกิด เพื่อที่เธอจะได้เรียนรู้การทำงานได้จากประสบการณ์ตรง ไม่ใช่มีแต่คนมาประจบสอพลอเพราะเห็นว่าเธอเป็นลูกสาวท่านประธานบริษัทเพียงเท่านั้น หากจะพูดถึงธุรกิจหมื่นล้านของบิดาแล้วล่ะก็หลี่เจียนเจียนก็สามารถบอกได้อย่างเต็มปากเต็มคำเลยว่า บิดาของเธอนั้นทำธุรกิจอสังหาริมทรัพย์พ่วงด้วยร้านอาหารสุดหรูในเครือโรงแรมประจำตระกูลหลี่อยู่มากมายกระจายไปทั่วทุกแห่งหน นอกจ
더 보기
พรรคพวกของหลี่เจียนเจียน
หลี่เจียนเจียนนั่งนิ่งมาตลอดเส้นทางกลับบ้านเกิดที่เมืองหนานโจว บางคราเธอก็ส่งสายตาออกไปมองข้างนอกรถด้วยใบหน้านิ่งสงบ ไม่ทราบว่าในวัยทำงานนี้แต่ยังไม่มีแฟนเป็นความผิดปกติที่ตรงใดหรือไม่ บิดาถึงได้ดิ้นรนอยากจะจับคู่คลุมถุงชนเธอกับบรรดาลูกชายเศรษฐีพวกนั้นนักการเดินทางครั้งนี้ใช้เวลาทั้งสิ้นราวสี่ชั่วโมงด้วยกัน เมื่อหลี่เจียนเจียนเดินทางไปถึงก็พบว่าครอบครัวของเธอต่างอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากันอย่างครบครัน แต่ทว่าเหล่าบรรดาพี่สะใภ้และคนรักของพี่ชายนั้นกลับไม่ได้มาด้วย พวกเขาต่างให้เหตุผลว่า ฝากให้ภรรยาช่วยดูแลงานที่บริษัทบ้าง และพวกเธอมีธุระบ้างจึงไม่ได้ให้ติดตามมาด้วย พร้อมบอกว่าอยากให้การเจอกันครั้งนี้มีเพียงคนในครอบครัวมากกว่า หลี่เจียนเจียนจึงไม่ได้ว่าอะไรและพยักหน้าลงน้อย ๆ เป็นเชิงรับรู้ หลังจากที่กล่าวถ้อยคำทักทายกันพอให้หายคิดถึง ก็เป็นเวลากินอาหารเที่ยงร่วมกันพอดี ทุกคนจึงได้พากันไปรวมตัวกันในห้องอาหารขนาดใหญ่ต้องบอกก่อนว่าคฤหาสน์ที่หลี่เจียนเจียนอาศัยอยู่ตั้งแต่เกิดนั้นมีขนาดที่ใหญ่โตกว้างขวางเป็นอย่างมาก กินพื้นที่ไปมากมายหลายไร่เลยทีเดียว รายการอาหารวันนี้ก็มีมากมา
더 보기
มูเตลูขอพรกับกลุ่มเพื่อน1
กว่าหลี่เจียนเจียนจะขอตัวออกเดินทางกลับมายังบ้านพักสุดหรูของเธอได้ ก็แทบจะลากเลือดในการกล่าวปฏิเสธต่อถ้อยคำชวนของผู้เป็นบิดาและมารดาในการขอให้เธอพักค้างคืนอยู่กับพวกเขาต่อไปอีกสักคืนเลยทีเดียวร่างเล็กนั่งยกมือขึ้นมากุมขมับพร้อมนวดคลึงไปมาเบา ๆ หยางฟ่งเองก็เอาแต่ลอบสังเกตดูคุณหนูของเขาอยู่บ่อยครั้ง ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยความห่วงใยว่า“คุณหนูจะให้ผมแวะซื้ออะไรอุ่น ๆ หรือขนมหวาน มากินรองท้องก่อนกลับถึงที่พักหรือเปล่าครับ”“อืม ได้จิบนมอุ่น ๆ สักแก้วก็ดีเหมือนกัน นายช่วยแวะปั๊มข้างหน้าด้วยนะหยางฟ่ง” หลี่เจียนเจียนพูดพลางเป่าลมหายใจออกมาทางปาก“ครับคุณหนู” หยางฟ่งกล่าวรับคำพร้อมรีบแวะปั๊มน้ำมันลงไปหาซื้อนมอุ่น ๆ มามอบให้กับคุณหนูของเขา“ต้องลำบากนายแล้วจริง ๆ นะ หยางฟ่ง นายเองก็ดูแลฉันมาตั้งหลายปีแล้ว ไม่คิดจะลาออกจากตำแหน่งนี้ แล้วไปแต่งงานมีครอบครัวหรือยังไงกัน?”หลี่เจียนเจียนเอ่ยถามพร้อมจิบนมอุ่นไปด้วย สีหน้าที่ผ่อนคลายมากยิ่งขึ้น“ไม่ละครับคุณหนู เพราะผมเอ่อ ผมยังไม่มีแฟนครับ” หยางฟ่งตอบพร้อมกับก้มหน้าลงเล็กน้อย“ถามแค่นี้ก็ถึงกับก้มหน้าก้มตาลงเลยหรือ ตั้งใจขับรถหน่อยสิหยางฟ่ง
더 보기
เหยียนอ๋องคนสารเลว!
กลิ่นกำยานที่ไหลวนตลบอบอวลไปทั่วห้องบวกกับเสียงร้องไห้ปริ่มจะขาดใจตายนั้น ส่งผลให้หลี่เจียนเจียนต้องขยับเปลือกตายุกยิกค่อย ๆ ลืมตาตื่นขึ้นมาอย่างช้า ๆเมื่อพบเจอเข้ากับหญิงสาวนางหนึ่งที่แต่งกายแปลกตาด้วยชุดจีนโบราณกำลังนั่งร้องไห้ครวญครางพร้อมมีหยาดน้ำตาร่วงพรูหยดลงมาต้องใบหน้างามของเธออยู่เป็นระยะ ก็ทำเอาหลี่เจียนเจียนถึงกับขมวดคิ้วมุ่นด้วยความสงสัย“ธะ เธอเป็นใครกันน่ะ?”หลี่เจียนเจียนเปล่งเสียงถามน้ำเสียงเบาหวิว“พระชายาทรงฟื้นแล้ว หม่อมฉันดีใจเหลือเกิน เพคะที่พระชายาทรงฟื้น”หญิงสาวผู้นั้นเอ่ยขึ้นด้วยท่าทีดีใจเป็นอย่างมาก“พระชายาทรงรอสักนิดนะเพคะ หม่อมฉันได้ให้เฉาปูไปตามท่านอ๋องให้เสด็จมาที่นี่แล้วเพคะ”“พระชายา ท่านอ๋อง นี่มันเรื่องอะไรกัน!?”หลี่เจียนเจียนอุทานออกมาด้วยความไม่เชื่อหูตนเองนัก จำได้ดีว่าก่อนที่เธอจะฟื้นขึ้นมาที่นี่ เธอกำลังแบกฟ่านจื่อหลานขึ้นขี่หลัง เดินทางไปหาหมอตอนเพื่อนของเธอเกิดอาการไม่ดี ในขณะที่กำลังพากันนั่งขอพรอยู่บนเขาไม่ใช่หรือยังไงกัน นั่งมูเตลูขอพรอยู่อย่างดิบดี ทำไมตกเขาแล้วลืมตาตื่นขึ้นมาอีกทีเธอถึงได้มาอยู่ในสภาพนี้กันได้นะในขณะที่หลี่
더 보기
จำได้แค่บางคน 1
ในช่วงที่หลี่เจียนเจียนเป็นลมไม่ได้สติไปนี้ ภาพความทรงจำเดิมได้ปรากฏขึ้นให้เห็นว่า ดรุณีน้อยรูปงามผู้หนึ่งที่มีรูปร่างหน้าตาพิมพ์เดียวกับเธอโดยไม่ผิดเพี้ยนกำลังทรุดตัวนั่งร้องห่มร้องไห้ด้วยความเศร้าโศกเสียใจเหลือประมาณ หลังจากนั้นนางจึงได้เกิดความคิดชั่ววูบตัดสินใจผูกคอตนเองเข้ากับขื่อคาน จนจบชีวิตลงในที่สุด ซึ่งตัวเธอเองในยุคปัจจุบันที่กำลังไปไหว้เจ้าขอพรมูเตลูกับกลุ่มเพื่อนอยู่ดี ๆ ก็ประจวบเหมาะเคราะห์ร้ายผลัดตกเขาเข้า จึงทำให้วิญญาณของเธอต้องได้มาเกิดใหม่ในร่างนี้อย่างน่าอัศจรรย์หลี่เจียนเจียนรู้แต่เพียงว่าร่างนี้มีสาวใช้คนสนิทอยู่ด้วยกันสองคนคือ เฉาปู กับซูม่อ มีบิดานามหลี่หวางโจวที่เป็นขุนนางรับใช้ใกล้ชิดองค์ฮ่องเต้ตำแหน่งอัครมหาเสนาบดี มีมารดานามไห่ถังถังที่มีกิจการการค้าอันร่ำรวยหลายอย่าง เนื่องด้วยบิดาของไห่ถังถังเองมีตำแหน่งเป็นถึงเจ้ากรมการคลังของแค้วนเหลียวเลยทีเดียวนอกจากนี้เจ้าของร่างนี้ยังมีน้องสาวหนึ่งคนที่รู้สึกไม่ชอบหน้าเอาเสียเลยนามหลี่หลินหลิน ในภาพจำนั้นหลี่เจียนเจียนสามารถจดจำรายละเอียดและรูปร่างหน้าตาคนรอบกายของร่างเดิมได้เป็นอย่างดี แต่ทว่าต่อให
더 보기
จำได้แค่บางคน 2
เอาล่ะวะ เธอจะหาทางใช้ข้ออ้างเรื่องที่เธอเป็นลมล้มหัวกระแทกพื้นนี้แสร้งทำเป็นคนความจำเสื่อมขึ้นมาท่าจะดี เพราะเธอจะได้ลองสอบถามหาข้อมูลกับสาวใช้ทั้งสองคนนี้ได้“เอาล่ะ ๆ รีบลุกขึ้นมาเร็วเข้า ถ้วยยาตกแตกแค่นี้เอง พวกเจ้าก็ไปต้มยามาใหม่ พร้อมเก็บเศษกระเบื้องนี้ออกไปก็เป็นอันสิ้นเรื่อง ทำไมต้องพากันคุกเข่าโวยวายทำเป็นเรื่องราวใหญ่โตกันด้วยล่ะ?”หลี่เจียนเจียนพูดขึ้นน้ำเสียงเบาสบาย พร้อมคลี่ยิ้มออกมาน้อย ๆ ด้วยท่าทางใจดีเป็นอย่างยิ่ง ทำเอาสองสาวใช้ถึงกับพากันอ้าปากค้างด้วยความตื่นตะลึงปนสงสัย“เอาล่ะเฉาปูเจ้าไปต้มยาถ้วยใหม่มาให้กับข้า ส่วนซูม่อเจ้าอยู่เป็นเพื่อนข้าก่อน พอดีข้ามีเรื่องที่อยากจะสอบถามเจ้าหน่อยน่ะ”“เพคะ” สองสาวใช้ทั้งสองคนต่างขานรับคำสั่งขึ้นมาอย่างพร้อมเพรียงกันหลี่เจียนเจียนเองก็ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่อีกครั้ง หลังจากนั้นจึงถามออกไปว่า“ทำไมพวกเจ้าสองคนถึงได้ดูมีท่าทีหวาดกลัวข้านักเล่า?”“หม่อมฉันกลัวว่าจะถูกพระชายาตบตีเข้าเพคะ”ซูม่อเอ่ยขึ้นน้ำเสียงเบาหวิว“ฉัน เอ้ย ข้านี้นะ จะตบตีคนอื่นด้วยเรื่องไร้สาระอย่างนี้?” หลี่เจียนเจียนขมวดคิ้วถาม เดิมทีที่ผ่านมา
더 보기
บุกหาท่านอ๋อง
หลังกล่าวพึมพำอะไรกับตนเองเสร็จ หลี่เจียนเจียนก็เดินสำรวจดูไปรอบห้อง ก่อนจะพบเข้ากับมุมแต่งตัวของหลี่เจียนเจียนคนเดิมเข้า เธอจึงได้เดินเข้าไปดูอยางช้า ๆ เมื่อพบเข้ากับกระจกทองเหลืองบานหนึ่ง ด้วยความอยากรู้อยากเห็นหลี่เจียนเจียนจึงได้หยิบยกเอากระจกขึ้นมาส่องดูใบหน้าของเธอเข้า หลังจากนั้นหลี่เจียนเจียนจึงได้นิ่งอึ้งตะลึงงันไปชั่วขณะเมื่อพบว่าร่างนี้ในยุคจีนโบราณนี้ มีรูปร่างหน้าตาพิมพ์เดียวกันกับเธออย่างกับแกะ แตกต่างกันแค่เพียงทรงผมและการแต่งกายเพียงเท่านั้นหลี่เจียนเจียนเห็นอย่างนั้นแล้วก็เกิดอาการขาสองข้างอ่อนแรงไปชั่วขณะ จนเธอถึงกับเซถลาไปทรุดตัวนั่งลงบนเก้าอี้ พร้อมยกมือกุมขมับขึ้นมาทันทีด้วยความคาดไม่ถึงไอ้เรื่องเสียใจที่ตายจากโลกยุคปัจจุบันมานั้นมันก็น่าเสียใจมากอยู่หรอก เพราะเธอยังอยู่ในวัยเริ่มต้นทำงานเก็บเงินสร้างเนื้อสร้างตัวเท่านั้น ยังไม่มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอันขึ้นมาเลยแม้แต่น้อย กลับต้องมาตกเขาตายไปเสียก่อน แต่หากจะให้เธอนั่งลงกรีดร้อง ร้องไห้โวยวายตีอกชกหัวตนเองนั่นล่ะก็ เธอย่อมไม่ทำแน่ เพราะความอ่อนแอนี้มันไม่ใช่นิสัยของหลี่เจียนเจียนเลยแม้แต่น้อยหลี่
더 보기
ปะทะกันเล็กน้อย
ชินอ๋องเหยียนเค่อสิงเองเมื่อเห็นว่าบุรุษชายฉกรรจ์เอาแต่พากันจ้องมองพระชายาที่ตนเองแสนจะเกลียดชังจนตาค้างนิ่งอึ้งตะลึงงันกันไปเป็นแถวเช่นนั้นแล้วจึงแสร้งกระแอมไอขึ้นมาเสียงดังเพื่อดึงสติของพวกเขาให้กลับคืนมาเสียหน่อยได้ผลเพียงชินอ๋องเหยียนเค่อสิงส่งเสียงกระแอมไอไปได้เพียงครั้งเดียวเท่านั้น เหล่าชายฉกรรจ์ทุกคนก็ดึงสติกลับมาหาตนเองได้ดั่งเก่าด้วยความรวดเร็ว ก่อนจะพากันยกชาขึ้นมาจิบแก้เก้อ“ช่างเป็นสตรีที่ไร้มารยาทเป็นอย่างยิ่ง กล้าดีเช่นไร จึงได้บุกเข้ามาในเขตหวงห้ามของข้าเช่นนี้”ชินอ๋องเหยียนเค่อสิงตรัสขึ้นน้ำเสียงเย็นยะเยือก ทำเอาผู้คนที่อยู่ ณ ที่นั่นต้องเกิดอาการหวาดกลัวกันไปหมดจนขนหัวลุกอย่างบอกไม่ถูก ผิดกันกับหลี่เจียนเจียนที่เธอเองไม่ได้มีความหวาดกลัวต่อท่านอ๋องผู้นี้เลยแม้แต่น้อย ถึงกลับตอบเขากลับคืนไปอย่างไม่ยอมน้อยหน้าว่า“ฉัน”หลี่เจียนเจียนเอ่ยออกมาได้เพียงเท่านั้นเฉาปูและซูม่อต่างก็ช่วยกันดึงชายเสื้อของเธออยู่ยิก ๆ เป็นเชิงเตือนสติให้หลี่เจียนเจียนได้รับรู้ว่าตอนนี้เธอกำลังพูดคุยกับใครอยู่ หลี่เจียนเจียนจึงได้สติกลับมาได้พร้อมเอ่ยออก ไปว่า “หม่อมฉันมีเรื่องสำคัญท
더 보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status