All Chapters of The Billionaire Soldier and the Heiress Doctor : Chapter 11 - Chapter 20

"Wag kang malikot," mababa, paos, at nang-aakit na boses ni Niguel ang umalingawngaw sa mismong tainga ni Seraphina. Mabilis siyang hinatak pabalik ng kapitan at idiniin muli sa dibdib nito, mas mahigpit pa kaysa kanina. "Huwag mong sirain ang init. Nililigtas ko lang ang buhay mo, Doktora." Nanigas ang buong katawan ni Seraphina. Ang kanyang utak ay pilit na pinoproseso ang sitwasyon, ngunit ang kanyang mga pandama ay tila nilalamon ng reyalidad ng kanilang posisyon. Napakadilim sa loob ng abandonadong kubo. Sa labas, patuloy ang walang-awang paghampas ng Bagyong Lopez. Umuungol ang hangin at marahas na bumabagsak ang ulan sa natitirang yero ng bubong. Ngunit para kay Seraphina, ang mas nakabibingi ay ang mabilis at mabigat na pagtibok ng puso ng lalaking yakap-yakap siya. Nakaupo siya sa mismong kandungan ni Niguel. Ang kanyang mga binti ay nakapulupot sa magkabilang gilid ng matigas na baywang nito. At dahil pareho na silang walang suot na pang-itaas, maliban sa manipis at itim

Sa isang mabilis, kalkulado, ngunit nanginginig na galaw, nakalas ang maliit na kawit ng itim na lace bralette sa likuran ni Seraphina.Kasabay ng pagbukas nito ay ang tuluyang pagguho ng huling pader ng pagpipigil ni Kapitan Niguel Arandia. Sa loob ng ilang araw, pinilit niyang maging isang disiplinadong sundalo, isang opisyal na hindi dapat magpadala sa tukso ng isang sibilyan. Ngunit ngayong gabi, sa gitna ng walang-awang hagupit ng Bagyong Lopez at sa loob ng abandonadong kubong ito, hindi na siya isang kapitan. Siya ay isang lalaking nagugutom, at ang babaeng nasa ilalim niya ang kaisa-isang makakapawi sa uhaw na iyon.Dahan-dahan, hinaplos ng magagaspang na daliri ng sundalo ang manipis na tela, inilalaglag iyon mula sa malalambot na balikat ng dalaga pababa sa mga braso nito, hanggang sa tuluyan itong maihagis sa madilim na sulok ng sahig na kawayan.Saktong gumuhit ang isang matalim at nakakapasong kidlat sa kalangitan. Ang nakakasilaw na puting liwanag nito ay tumagos sa mga

"Lieutenant Rivera," malamig, mababa, at nakakakilabot na tawag ni Kapitan Niguel. Ang bawat pantig ay may dalang banta na tila handang pumatay ng tao. "Mukhang masyadong malinis ang uniporme mo para sa isang clearing operation. Gusto mo bang sumama sa akin sa putikan para matuto kang magtrabaho?" Bumagsak ang nakakabinging katahimikan sa loob ng medical tent. Mabilis na binawi ni Mateo ang kamay nitong nakalahad sana kay Seraphina. Agad itong tumayo nang tuwid, pinagdikit ang mga takong ng kanyang combat boots, at sumaludo nang mabilis. Nawala ang malalalim nitong dimples at napalitan ng kaba ang maaliwalas nitong mukha. Sanay ang lahat sa kampo na istrikto si Kapitan Niguel, pero ang awra nito ngayon ay iba. Madilim. Nakakapaso. Parang isang leong handang manila anumang oras. "S-Sir! Negative, Sir!" mabilis at pormal na sagot ni Mateo. "Kakarating ko lang po mula sa bayan para i-report na secure na ang evacuation center. Dumaan lang po ako para kumustahin ang kalagayan ni Dr. V

Kinabukasan, ang sikat ng araw sa Camp Bravo ay tila walang awang sumusunog sa balat ng lahat. Matapos ang matinding bagyo, ang hangin ay naging mabigat, malagkit, at mainit. Ngunit para kay Dr. Seraphina Villaraza, ang init ng panahon ay walang sinabi sa nakakapasong kaba at tensyon na namumuo sa kanyang dibdib.Alas-otso ng umaga. Nakapila ang buong medical staff sa gitna ng malawak at patuyo na sanang putikan ng training field. Suot ni Seraphina ang isang hapit na olive-green tactical shirt at itim na cargo pants, na pares ng mabibigat na combat boots. Sa kabila ng simpleng suot na ito, hindi maitago ang perpektong kurba ng kanyang katawan, na kanina pa nakakakuha ng mga palihim na sulyap mula sa mga sundalong nakapila rin sa paligid.Ngunit may isang pares ng mata na hindi palihim kung tumitig. Isang pares ng mata na nagmamay-ari, nanlilisik, at nag-uutos.Nakatayo si Kapitan Niguel Arandia sa harap ng pormasyon. Nakasuot ito ng itim na combat shirt na hapit na hapit sa matipuno n

"Masyado kang matagal, Doktora," isang paos, malalim, at nagugutom na bulong ang umalingawngaw sa mismong tainga ni Seraphina.Ang mainit na hininga ni Kapitan Niguel ay sumunog sa kanyang balat sa gitna ng matinding kadiliman ng supply tent. Sa paligid nila, ang amoy ng luma at tuyong canvas, alikabok, at ang barakong amoy ng pawis ng sundalo ay tila isang nakakalasing na timpla na pumupuno sa kanyang baga.Diniinan ni Niguel ang pagkakadagan sa kanya, pilit na ipinaparamdam ang matigas at naghuhuramentadong pagkalalaki nito na nakadiin sa kanyang puson. Ngunit sa pagkakataong ito, imbes na magpatangay sa takot o sa bigat ng lalaki, isang mapangahas na ideya ang sumiklab sa isip ni Seraphina.Sanay ang kapitan na siya ang nag-uutos. Sanay itong siya ang nasa itaas. Gusto niyang makita kung gaano katatag ang disiplina ng isang Niguel Arandia kapag siya naman ang humawak sa manibela ng kanilang pagnanasa.Dahan-dahang itinulak ni Seraphina ang matigas na dibdib ni Niguel. Bahagyang nag