Ang malalaking patak ng ulan ay walang-awang humahagupit sa salamin ng bintana ng dambuhalang mansyon ng mga Villaraza sa Forbes Park. Madilim ang kalangitan ng Maynila, tila nakikidalamhati sa tuluyang pagkamatay ng kalayaan ni Dr. Seraphina Villaraza. Tahimik siyang nakatayo sa gitna ng kanyang malawak at marangyang kwarto. Sa ibabaw ng kanyang kama ay may isang simpleng itim na duffel bag. Walang mamahaling designer clothes. Walang mga alahas, sapatos na gawa sa Europa, o mga evening gown. Gaya ng malamig na utos ni Niguel, tanging ang mga scrub suits, puting uniporme ng doktor, ilang simpleng damit pambahay, at ang kanyang medical kit lamang ang maaari niyang dalhin. Isinara ni Seraphina ang zipper ng bag. Bawat tunog nito ay tila pag-ikot ng susi sa bago niyang kulungan. Bumukas ang pinto ng kanyang kwarto. Pumasok si Don Arturo, nakasuot ng silk robe, may hawak na baso ng alak, at may bakas ng matinding ginhawa sa mukha. Wala na ang takot ng matanda kaninang umaga dahil opis
Read more