Semua Bab ชุนหนี ฮู้เกินโคลนใบไม้ผลิคุ้มราก: Bab 131 - Bab 140

เจ็ดวันต่อมา... จดหมายด่วนจากเมืองตงไห่ก็ได้ถูกส่งมาถึงร้านค้าสมบัติสวรรค์สาขาเมืองหลวง ซึ่งบัดนี้ได้กลายเป็นสถานีกลางในการติดต่อสื่อสารระหว่างสองเมืองไปโดยปริยาย พร้อมกันนั้น... เกวียนหลายสิบเล่มที่บรรทุกแตงโมผลใหญ่สีเขียวเข้ม และเครื่องบรรณาการคลายร้อนที่ถูกคัดสรรมาอย่างดีที่สุดโดยเสิ่นหลิวเวย ก็ไ

“ถ้วยนี้ น้องเล็กเรียกว่าน้ำแกงเห็ดหูหนูขาวเมล็ดบัวขอรับ” เสิ่นจวินสือที่มาด้วยพูดขึ้น หวังจื้อหาวที่แทบจะไม่แตะต้องอาหารมาหลายวันมองถ้วยของว่างที่กำลังส่งกลิ่นหอมหวานอ่อน ๆ ช่วยให้จิตใจสงบไม่วางตาส่วนถ้วยอีกใบ... คือผลไม้สีแดงก่ำที่ถูกคว้านเมล็ดออกแล้วนำไปนึ่งจนนุ่ม... ราดด้วยน้ำเชื่อมสีอำพัน... ซ

“ท่านพ่อลองคิดดูนะเจ้าคะ... คนที่ได้ประโยชน์จากถนนเส้นนี้มากที่สุดคือใคร” นางเว้นจังหวะลงเล็กน้อย“ก็คงจะเป็น... เหล่าพ่อค้าและคหบดีที่ต้องขนส่งสินค้าใช่หรือไม่” เสิ่นอี้หานตอบพลางลูบคางของตนไปมา“ถูกต้องเจ้าค่ะ!” เวยเวยตัวน้อยดีดนิ้วดังเปราะ “แล้วถ้าหาก... ท่านพ่อในนามของเจ้าเมือง... ออกประกาศเชิญช

“แล้วพี่ชายหวังคังเล่าขอรับ เหตุใดไม่มาด้วย” เสิ่นจื้ออัน อดไม่ได้ที่จะถามถึงพี่ชายอีกคนจ้าวหมิงฮุยที่กำลังถูกเด็กหญิงตัวเล็กจูงมือและถูกล้อมรอบไปด้วยเหล่าพี่ชายของนางอีกห้าคน... ถึงกับต้องยกมือขึ้นนวดขมับ... ความรู้สึกคุ้นเคยอันแสนวุ่นวายนี้... เขากลับรู้สึกคิดถึงมันอย่างน่าประหลาด“ใจเย็น ๆ ก่อน”

เวลาเก้าวันผ่านไปอย่างรวดเร็ว...ในที่สุดวันสุดท้ายของการสอบฮุ่ยสื้ออันหฤโหดก็มาถึง... เสิ่นอี้เฟยและไห่ซวนนำขบวนรถม้าไปรอรับเหล่าบัณฑิตจากมณฑลตงไห่ที่หน้าสนามสอบตั้งแต่เช้าตรู่ บรรยากาศของเช้าวันนี้เต็มไปด้วยเหล่าญาติพี่น้องและบ่าวไพร่ที่มารอรับผู้เข้าสอบด้วยความกระวนกระวายใจเมื่อประตูสนามสอบเปิดอ