บททั้งหมดของ ทะลุมิติมาเป็นภริยานายพลแสนร้าย: บทที่ 31 - บทที่ 40

91

บทที่ 31

"เยว่ชิง..." อันฉีเอ่ยขึ้นหลังจากเงียบไปนาน "ระวังตัวไว้หน่อยนะ ยัยซูฉีน่ะ... ฉันเป็นคนเลี้ยงมา ฉันรู้ดีว่ายัยนั่นเวลาไม่ได้สิ่งที่ต้องการ จะน่ากลัวขนาดไหน""ฉันเตรียมการรับมือไว้แล้วค่ะคุณแม่" เยว่ชิงตอบพลางห่มผ้าให้อันฉีอย่างเบามือ "ไม่มีสมการไหนที่แก้ไม่ได้ ถ้าเรามีตัวแปรที่ถูกต้อง"ในขณะเดียวกัน ที่มุมมืดข้างรั้วบ้านตระกูลหลิว ซูฉียืนพิงกำแพงพลางหยิบสมุดบันทึกเล่มหนึ่งออกมา ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความบ้าคลั่ง "ในเมื่อแกแย่งทุกอย่างไปจากฉัน... แย่งแม้กระทั่งคุณน้าอันฉีไป ฉันก็จะทำลายสิ่งที่แกสร้างมาทั้งหมด! ฉันรู้ดีว่าโกดังสินค้าของแกอยู่ที่ไหนเยว่ชิง... ถ้ามันกลายเป็นเถ้าถ่าน แกจะยังอวดเก่งได้อีกไหม!"ซูฉีแสยะยิ้มออกมาท่ามกลางความมืด แผนการเผาทำลายหลักฐานความสำเร็จของเยว่ชิงกำลังเริ่มต้นขึ้น และครั้งนี้... เธอจะไม่ยอมให้ใครมาขวางทางอีกต่อไป!  บทที่ 26  บ่วงแค้นวิปลาสและเดิมพันด้วยใบหน้าความแค้นที่สุกงอมในใจของ ซูฉี บัดนี้ไม่ได้หยุดอยู่แค่การด่าทอหรือใส่ร้ายอีกต่อไป เธอนั่งอยู่ในบ้านไม้เช่าโทรมๆ นอกเขตหมู่บ้านทหาร
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 32

"ซูฉี ความอิจฉาทำให้ระบบสารเคมีในสมองของคุณพังทลายจนเสียสติไปแล้วเหรอ?" เยว่ชิงค่อยๆ ก้าวเท้าไปข้างหน้า "การทำลายใบหน้าของฉันไม่ได้ช่วยให้หลิวเหว่ยกลับมาหาคุณ แต่มันจะส่งคุณเข้าคุกตลอดชีวิต""หุบปาก! แกมันนังปีศาจ! แกแย่งทุกอย่างไปจากฉัน!" ซูฉีเปิดฝาขวดกรด "วันนี้ฉันจะทำลายแกเอง!"ในจังหวะที่ซูฉีกำลังจะสาดกรดออกมา เยว่ชิงก็ขว้างหลอดแก้วในมือลงพื้นทันที!เพล้ง!กลุ่มควันสีขาวหนาทึบพุ่งกระจายออกมาอย่างรวดเร็วจากการทำปฏิกิริยาเคมีเฉียบพลัน ซูฉีและชายฉกรรจ์ทั้งสองคนมองไม่เห็นอะไรเลยในรัศมีสามเมตร"อ๊าก! ตาฉัน! มองไม่เห็นอะไรเลย!" ซูฉีร้องโวยวายพลางสาดกรดออกไปมั่วๆ แต่กรดนั้นกลับโดนเพียงพื้นปูนเปล่าๆเยว่ชิงใช้ความจำเรื่องตำแหน่งที่วิเคราะห์ไว้ก่อนหน้า พุ่งตัวเข้าหาเป่าเป้ยอย่างแม่นยำ เธอใช้มีดพกขนาดเล็กตัดเชือกที่มัดลูกสาวออกในพริบตา "เป่าเป้ย หลับตาไว้ลูก! อย่าลืมตาเด็ดขาด!""จับมันไว้! พวกแกไปจับมัน!" ซูฉีตะโกนสั่งชายคนหนึ่งพยายามจะคว้าตัวเยว่ชิงในกลุ่มควัน แต่เยว่ชิงใช้สเปรย์พริกที่เตรียมมาฉีดเข้าที่ใบหน้าของเขาอย่างจั
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 33

หลิวเหว่ยหันไปทางผู้บังคับการกองรักษาการณ์และเจ้าหน้าที่จากสถานศึกษา "นี่คือหลักฐานทั้งหมดครับ ทั้งจดหมายเรียกตัวประกัน ขวดบรรจุกรดซัลฟิวริกที่เหลืออยู่ และคำให้การของชายรับจ้างที่สารภาพว่าคุณซูฉีเป็นคนจ้างวาน"ผู้อำนวยการโรงเรียนประถมที่ซูฉีเคยทำงานอยู่ ก้าวออกมาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด "ในฐานะตัวแทนของสถาบันการศึกษา พฤติกรรมของคุณซูฉีถือเป็นความผิดร้ายแรงขั้นสูงสุด ไม่เพียงแต่ขาดจริยธรรมของความเป็นครู แต่ยังกระทำการอุกอาจเป็นภัยต่อสังคมและครอบครัวทหาร ทางโรงเรียนขอประกาศไล่คุณซูฉีออกจากตำแหน่งอย่างเป็นทางการ และจะบันทึกประวัติความผิดนี้ลงในแฟ้มประวัติถาวร เธอจะไม่สามารถประกอบอาชีพครูหรือรับราชการได้อีกตลอดชีวิต!"เสียงฮือฮาดังขึ้นรอบบริเวณ ในยุค 80 การถูกไล่ออกจากงานราชการและมีประวัติด่างพร้อยเช่นนี้ เปรียบเสมือนการถูกประหารชีวิตทางสังคม ครูสาวที่ตอนนี้ไม่หลงเหลือสถานะเดิมจะไม่มีที่ยืนในสังคมที่เน้นเรื่องประวัติและความประพฤติอีกต่อไปซูฉีทรุดฮวบลงกับพื้น ร้องไห้โฮออกมาอย่างไม่อายใคร "ไม่นะ! ฉันเป็นครู... ฉันมีการศึกษา! ฉันไม่ควรจบแบบนี้!"เยว่ชิงมองดูภาพนั
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 34

เยว่ชิงที่กำลังนั่งอ่านรายงานการทดสอบผลิตภัณฑ์ใหม่ในตลาดมืดเงยหน้าขึ้นมองสามี "กลับมาแล้วหรือคะหลิวเหว่ย? วันนี้คุณดู... มีความผิดปกติทางพฤติกรรมเล็กน้อยนะคะ อัตราการก้าวเดินของคุณดูไม่สม่ำเสมอเหมือนทุกวัน"หลิวเหว่ยชะงักไปก่อนจะยิ้มเก้อๆ เขาซ่อนมือข้างหนึ่งไว้ที่แผ่นหลังกว้าง "คุณนี่ยังไงนะเยว่ชิง... ขนาดผมเดินเข้าห้อง คุณยังเอาเรื่อง 'ความผิดปกติทางสถิติ' มาจับผิดผมอีกเหรอ?""มันคือการสังเกตการณ์เบื้องต้นค่ะ" เยว่ชิงปิดสมุดบันทึก "มีอะไรจะบอกฉันหรือเปล่าคะ?"หลิวเหว่ยสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เขาเดินเข้ามาใกล้เตียงนอน แล้วยื่นสิ่งที่ซ่อนไว้ด้านหลังออกมา... มันคือช่อดอกกุหลาบสีแดงสดขนาดย่อมที่ดูประณีต แม้ในยุค 80 การหาดอกกุหลาบที่สวยขนาดนี้ในชนบททหารจะเป็นเรื่องที่ยากและต้องใช้ความพยายามอย่างมหาศาลเยว่ชิงนิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง รูม่านตาของเธอขยายกว้างโดยอัตโนมัติ "นี่มัน... สกุล Rosa... กุหลาบแดง? คุณไปหามาจากไหนคะในฤดูกาลนี้?""ผมสั่งให้ทหารคนสนิทไปหามาจากร้านดอกไม้ในตัวเมืองใหญ่" หลิวเหว่ยเอ่ยเสียงทุ้ม แววตาคมปลาบของเขาในยามนี้ดูอ่อนโยนจนน่าใจหาย "ผมรู้ว่
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 35

พันธนาการแห่งเกียรติยศและของขวัญจากสรวงสวรรค์เช้าวันรุ่งขึ้นหลังจากค่ำคืนที่อบอวลไปด้วยมนตราแห่งรัก บรรยากาศในคฤหาสน์ตระกูลหลิวดูจะสดใสกว่าทุกวันที่ผ่านมา ทว่าความสงบสุขนั้นดำรงอยู่ได้เพียงไม่นาน เมื่อรถจี๊ปสีดำติดธงสัญลักษณ์กระทรวงวิทยาศาสตร์แล่นเข้ามาจอดเทียบหน้าบ้าน พร้อมกับชายในชุดสูทสากลสีเข้มที่ดูภูมิฐานสองคนดร. ฟาน หัวหน้าคณะกรรมการวิจัยระดับชาติ ก้าวลงจากรถด้วยสีหน้าเคร่งขรึม เขาเดินทางมาจากปักกิ่งด้วยคำสั่งด่วนที่สุดเพื่อเข้าพบเยว่ชิง"คุณเยว่ชิงครับ" ดร. ฟานเอ่ยขึ้นขณะที่นั่งอยู่ในห้องรับแขก โดยมีหลิวเหว่ยยืนคุมเชิงอยู่ด้านหลังภรรยา "รัฐบาลพิจารณาแล้วว่า ปัญญาของคุณคือสมบัติของชาติ เราต้องการให้คุณไปรับตำแหน่งหัวหน้านักวิจัยที่สถาบันวิจัยกลางในปักกิ่งทันที โครงการดาวเทียมและอาวุธนำวิถีของเราต้องการสมองของคุณเพื่อก้าวข้ามขีดจำกัดเดิม"เขาวางเอกสารที่มีตราประทับสีแดงสดลงบนโต๊ะ "นี่คือโอกาสที่นักวิทยาศาสตร์ทุกคนในแผ่นดินนี้ใฝ่ฝัน คุณจะได้งบประมาณที่ไม่มีจำกัด ห้องแล็บที่ทันสมัยที่สุด และอำนาจในการตัดสินใจสั่งการนักวิจัยนับร้อยคน... แต่คุณต้องย้าย
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 36

ในขณะที่อันฉีที่แอบฟังอยู่หน้าประตูถึงกับปล่อยถ้วยยาบำรุงหลุดมือด้วยความตื่นเต้น "ตายแล้ว! ฉันกำลังจะมีหลานชาย... หรือหลานสาวอีกคนแล้ว! เยว่ชิงเอ๊ย... แกคือพรจากสวรรค์จริงๆ!"ค่ำคืนนั้น เยว่ชิงเขียนจดหมายปฏิเสธตำแหน่งที่ปักกิ่งอย่างสุภาพ แต่เธอเสนอที่จะทำงานในฐานะ 'ที่ปรึกษาทางไกล' แทน เพราะสำหรับเธอแล้ว การเป็นนักวิทยาศาสตร์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ไม่จำเป็นต้องอยู่ในแล็บที่หรูหราที่สุด... แต่อยู่ในที่ที่มีความรักเป็นแรงขับเคลื่อนที่ทรงพลังที่สุดต่างหากบทที่ 30  เกียรติยศแห่งปัญญาและรุ่งอรุณแห่งความสุขหกเดือนต่อมา บรรยากาศในหมู่บ้านทหารและคฤหาสน์ตระกูลหลิวเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ท้องฟ้าฤดูใบไม้ผลิสดใสสะท้อนความเบิกบานของคนในบ้าน เยว่ชิงในวัยตั้งครรภ์ที่ท้องเริ่มนูนเด่นชัดกำลังนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงานขนาดใหญ่ในห้องวิจัยส่วนตัวที่หลิวเหว่ยสั่งสร้างขึ้นเป็นพิเศษภายในบริเวณบ้านแม้จะตั้งครรภ์ แต่สมองระดับอัจฉริยะของเธอก็ไม่ได้หยุดทำงาน เยว่ชิงยังคงทำหน้าที่ที่ปรึกษาพิเศษให้กับกระทรวงวิทยาศาสตร์ผ่านการสื่อสารทางจดหมายด่วนและสายโทรศัพท์พิเศษที่ถูกติดตั้งเพื่อเธอโดย
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 37

"ความรู้ที่ดิฉันมี ไม่ได้มีไว้เพื่อสร้างอาวุธที่ทำลายล้าง..." เยว่ชิงกล่าวสุนทรพจน์ด้วยเสียงที่กังวานและมั่นใจ "แต่มันมีไว้เพื่อสร้างรากฐานที่แข็งแกร่งให้กับประเทศ ให้ลูกหลานของเราเติบโตในโลกที่ขับเคลื่อนด้วยปัญญาและตรรกะ... ดิฉันขอขอบคุณสามีที่เป็นกำลังใจสำคัญ และขอบคุณลูกสาวที่เป็นแรงผลักดันให้ดิฉันอยากสร้างโลกที่ดียิ่งขึ้น"เป่าเป้ยที่นั่งอยู่แถวหน้าสุดข้างย่าอันฉี ปรบมือเสียงดังจนสุดแรง "แม่จ๋าเก่งที่สุด! หนูรักแม่จ๋า!"อันฉีเช็ดน้ำตาแห่งความปลื้มปีติ พลางนึกถึงวันแรกที่เธอเคยดูถูกสะใภ้คนนี้ บัดนี้เธอรู้แล้วว่าสิ่งที่เยว่ชิงนำมาสู่บ้านตระกูลหลิว ไม่ใช่แค่ความฉลาด แต่คือ 'แสงสว่าง' ที่นำพาครอบครัวพ้นจากความมืดบอดคืนนั้น เมื่อกลับถึงบ้าน ท่ามกลางบรรยากาศที่เงียบสงบและอบอุ่น หลิวเหว่ยอุ้มเยว่ชิงไปนั่งที่เก้าอี้โยกริมระเบียงพลางนวดเท้าให้เธออย่างอ่อนโยน"เยว่ชิง... คุณรู้ไหม ตอนที่ผมเห็นคุณยืนอยู่บนเวทีนั่น ผมรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นผู้ชายที่โชคดีที่สุดในแผ่นดินจีน" หลิวเหว่ยสารภาพพลางจุมพิตที่มือเธอ"ฉันเองก็รู้สึกแบบนั้นค่ะหลิวเหว่ย..." เยว่ชิงเอน
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 38

อันฉีที่นั่งขวางอยู่หน้าประตูโถงก็ลุกขึ้นยืนด้วยท่าทางที่สง่างามแต่ดูน่าเกรงขาม "ขอบใจนะจ๊ะหนู แต่หลิวเหว่ยเขากำลังปรึกษาเรื่องแผนยุทธศาสตร์กับเยว่ชิงอยู่ และที่สำคัญ เยว่ชิงเธอกำลังแพ้ท้อง กลิ่นขนมของหนู... น้าเกรงว่ามันจะรบกวนจมูกที่ไวต่อสารเคมีของลูกสะใภ้น้าน่ะจ๊ะ""แต่หนู...""อ้อ แล้วอีกอย่างนะ" อันฉีพูดแทรกด้วยน้ำเสียงที่เย็นขึ้น "หลิวเหว่ยเขามีภรรยาที่ฉลาดที่สุดในประเทศคอยดูแลอยู่แล้ว ขนมหรือของฝากอะไรก็ตาม น้าว่าหนูเอาไปฝากคนอื่นที่เขายังว่างดีกว่านะ บ้านหลังนี้ไม่รับตัวแปรส่วนเกินจ๊ะ"หญิงสาวคนนั้นหน้าซีด รีบขอตัวกลับทันที อันฉีสะบัดหน้ามองตามพลางพึมพำ "เหอะ! คิดจะมาเทียบชั้นกับเยว่ชิงของฉันเหรอ ฝันไปเถอะ"เยว่ชิงที่เดินออกมาเห็นเหตุการณ์พอดีถึงกับหลุดยิ้ม "คุณแม่คะ... การสกัดกั้น ของคุณแม่เฉียบขาดมากเลยค่ะ"อันฉีรีบหันมาประคองสะใภ้ "เยว่ชิง! ลุกมาทำไมลูก มาๆ นั่งลงก่อน แม่ไม่ยอมให้ผู้หญิงหน้าไหนมาทำให้แกขุ่นมัวระคายใจหรอกนะ ใครกล้ามายุ่งกับลูกชายแม่ หรือมาทำให้แกต้องเสียใจ แม่จะจัดการให้เหี้ยนเอง!"หลิวเหว่ยเดินออกมาจากห้องทำงาน เห
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 39

ในระหว่างที่เดินผ่านแถวที่นั่งของผู้ทรงคุณวุฒิและคณะทูตต่างประเทศ สายตาของเยว่ชิงหรือโรซี่ ก็พลันไปสะดุดเข้ากับร่างของหญิงสาวคนหนึ่งในคณะผู้ติดตามทูตฝ่ายวิจัยจากต่างประเทศ หญิงคนนั้นมีใบหน้าและท่าทางละม้ายคล้ายกับ ลินดา เพื่อนร่วมงานในโลกเก่าที่เคยหักหลังและปล่อยควันพิษฆ่าเธอ!หัวใจของโรซี่ในร่างเยว่ชิงกระตุกวูบเพียงวินาทีเดียว “วิเคราะห์ข้อมูลแบบไม่มีอคติ มีความเป็นไปได้ศูนย์  ที่จะเป็นคนเดียวกันตามทฤษฎีควอนตัม แต่นี่คือกระจกเงาแห่งโชคชะตาที่ส่งเธอมาเพื่อพิสูจน์ความสำเร็จของฉัน”หญิงสาวคนนั้นมองมาที่เยว่ชิงด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความอิจฉาและดูแคลนในตอนแรก ตามสัญชาตญาณของคนที่ถือตัวว่ามาจากโลกที่เจริญกว่า แต่เมื่อโฆษกประกาศเกียรติคุณภาษาอังกฤษเสียงดังกังวานถึงผลงานการปฏิวัติวงการเชื้อเพลิงจรวดและเคมีภัณฑ์พื้นฐานของเยว่ชิง หญิงสาวคนนั้นถึงกับอ้าปากค้างและตัวสั่นเทาเยว่ชิงก้าวขึ้นไปบนเวทีอย่างมั่นคง เธอไม่ได้ปรายตามองเงาในอดีตคนนั้นอีกต่อไป"เกียรติยศในวันนี้ ไม่ใช่รางวัลสำหรับความฉลาดส่วนบุคคล..." เยว่ชิ
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 40

เยว่ชิง (โรซี่) นั่งเอนกายอยู่บนเก้าอี้โยกที่หลิวเหว่ยสั่งทำเป็นพิเศษ มือบางลูบไล้ไปตามหน้าท้องที่กลมโตอย่างนุ่มนวล เธออยู่ในช่วง 'ลาคลอด' อย่างเป็นทางการหลังจากส่งมอบงานวิจัยชิ้นสุดท้ายเรื่องการสกัดโปรตีนเพื่อผลิตอาหารเสริมราคาประหยัดให้กับรัฐบาล ซึ่งงานชิ้นนี้ได้รับคำชมจากเบื้องบนอย่างล้นหลามจนมีคำสั่งประกาศเกียรติคุณล่วงหน้าก่อนที่เธอจะลาพัก“วิเคราะห์สภาวะทางกายภาพของตัวเธอเอง อัตราการหดตัวของมดลู ยังอยู่ในเกณฑ์ปกติ แต่แรงกดที่เชิงกรานเพิ่มขึ้น 20% เมื่อเทียบกับเมื่อวาน คาดการณ์ว่ากระบวนการคลอด จะเริ่มขึ้นภายใน 12 ถึง 24 ชั่วโมงข้างหน้า” เยว่ชิงคิดในใจพลางหยิบสมุดบันทึกขึ้นมาจดค่าความดันโลหิตที่เธอเพิ่งวัดเสร็จ"แม่จ๋า... น้องจะออกมาวันนี้ไหมคะ?" เป่าเป้ยที่นั่งอยู่บนพรมข้างๆ เงยหน้าถาม แววตาใสซื่อเต็มไปด้วยความหวัง ในมือของเด็กน้อยถือชุดเด็กอ่อนสีฟ้าที่เธอตั้งใจพับไว้รอรับน้อง"แม่คิดว่าน่าจะเป็นวันนี้หรือพรุ่งนี้จ๊ะเป่าเป้ย" เยว่ชิงยิ้มพล
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
123456
...
10
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status