หลิวเหว่ยโน้มตัวลงจุมพิตที่หน้าผากภรรยาอย่างแสนรัก "ขอบคุณนะเยว่ชิง... ขอบคุณที่มอบของขวัญที่ล้ำค่าที่สุดในชีวิตให้ผม""คุณจะตั้งชื่อเขาว่าอะไรดีคะ?"หลิวเหว่ยนิ่วหน้าคิดครู่หนึ่ง ก่อนจะมองสบตาภรรยาด้วยแววตาที่เป็นประกาย "ผมอยากให้เขาชื่อ 'หลิวเทียน' (Liu Tian) ที่แปลว่าสวรรค์... เพราะเขาคือของขวัญจากสวรรค์ที่ส่งมาเติมเต็มสมการความสุขของเรา""หลิวเทียน... ไพเราะมากค่ะ" เยว่ชิงพยักหน้าเห็นด้วยไม่นานนัก อันฉีและเป่าเป้ยก็ได้รับอนุญาตให้เข้ามา เป่าเป้ยตื่นเต้นจนแทบจะกระโดด "น้องชาย! หนูมีน้องชายแล้ว! น้องเทียนตัวเล็กจังเลยค่ะแม่จ๋า"อันฉีน้ำตาซึมพลางลูบมือเยว่ชิง "ขอบใจนะเยว่ชิง แกทำเพื่อตระกูลหลิวมามากเหลือเกิน... จากนี้ไป แม่จะดูแลแกและเจ้าตัวเล็กนี่เอง ไม่ต้องห่วงอะไรทั้งนั้น"บรรยากาศภายในห้องเต็มไปด้วยความอบอุ่นที่เหนือกว่าอุณหภูมิใดๆ ในห้องแล็บที่โรซี่เคยรู้จัก เธอหลับตาลงอย่างมีความสุขในอ้อมกอดของหลิวเหว่ย โดยมีเสียงเจื้อยแจ้วของเป่าเป้ยและคำปลอบประโลมของอันฉีเป็นดนตรีประกอบในฤดูใบไม้ผลิปีนั้น ตระกูลหลิวไม่เพียงแต่ได้รับทายาทคนใ
อ่านเพิ่มเติม
เข้าสู่ระบบ
