บททั้งหมดของ ทะลุมิติมาเป็นภริยานายพลแสนร้าย: บทที่ 21 - บทที่ 30

91

บทที่ 21

เมื่อถึงหน้าบ้าน ซูฉีหยุดยืนนิ่ง ดวงตาที่เคยดูอ่อนหวานบัดนี้เต็มไปด้วยความอาฆาตแค้น “เยว่ชิง... แกทำให้ฉันขายหน้ามาหลายครั้งแล้ว คอยดูเถอะ สักวันฉันจะกระชากหน้ากากแกออกมา และทำให้แกต้องสูญเสียทุกอย่างที่แกพยายามสร้างขึ้นมาให้ได้!”เงาแค้นของซูฉีทอดยาวไปตามถนน ขณะที่ภายในบ้าน หลิวเหว่ยกุมมือเยว่ชิงไว้แน่นกว่าเดิม ราวกับจะบอกว่าไม่มีใครสามารถแทรกกลางระหว่างพวกเขาได้อีกต่อไปบทที่ 18 วิกฤตลับและจุดเริ่มต้นของธุรกิจความงามท่ามกลางบรรยากาศที่ดูเหมือนจะสงบสุขในคฤหาสน์ตระกูลหลิว สัญชาตญาณนักวิทยาศาสตร์ของ เยว่ชิง กลับเริ่มสังเกตเห็น "ความผิดปกติ" ในระบบนิเวศของบ้าน เธอพบว่าวัตถุดิบอาหารที่ป้าหวังนำมาใช้เริ่มมีคุณภาพลดลงอย่างต่อเนื่อง ผักที่เคยสดใหม่กลับดูเหี่ยวแห้ง และเนื้อสัตว์ที่เสิร์ฟบนโต๊ะก็ลดปริมาณลงอย่างเห็นได้ชัด"ป้าหวังคะ ทำไมวันนี้ถึงใช้แป้งสาลีเกรดต่ำทำหมั่นโถวล่ะคะ?" เยว่ชิงถามขณะเดินเข้าไปในครัวป้าหวังมีสีหน้าลำบากใจ เธอถอนหายใจยาวก่อนจะลดเสียงลง "คุณนายน้อยคะ... คือช่วงนี้คุณนายใหญ่สั่งลดงบประมาณค่าอาหารลงน่ะค่ะ แกบอกว่าต้องประหยัดไว้ก่อน แต่ป้าแอบเห็นแกเอาเงินปึกใหญ่ไปให้ญา
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 22

คืนนั้น หลิวเหว่ยเดินเข้ามาในห้อง เห็นภรรยากำลังนั่งออกแบบฉลากสินค้าอย่างตั้งใจ เขาเดินเข้าไปกอดเธอจากด้านหลัง "ทำอะไรอยู่น่ะเยว่ชิง? กลิ่นในห้องนี้หอมเหมือนดอกไม้เลย""ฉันกำลังคิดเรื่องอนาคตของเราค่ะหลิวเหว่ย" เยว่ชิงพิงศีรษะกับไหล่เขา "ฉันมีบางอย่างจะเซอร์ไพรส์คุณเร็วๆ นี้... เตรียมรับตำแหน่งสามีของเศรษฐีนีไว้ได้เลยนะคะ"หลิวเหว่ยหัวเราะเบาๆ แม้จะไม่เข้าใจทั้งหมด แต่เขาก็เชื่อมั่นในทุกก้าวที่ภรรยาของเขาเดิน และเขาก็พร้อมจะสนับสนุนเธออย่างสุดตัวโดยไม่รู้เลยว่า ภรรยาตัวน้อยของเขากำลังจะเปลี่ยนโฉมหน้าเศรษฐกิจของบ้านตระกูลหลิวไปตลอดกาลกุหลาบในตลาดมืดและความลับที่หอมหวานรุ่งสางในยุคต้นทศวรรษที่ 80 บรรยากาศของเมืองกำลังอยู่ในช่วงรอยต่อของการปฏิวัติเศรษฐกิจ แม้รัฐบาลจะเริ่มเปิดเสรีมากขึ้น แต่การค้าขายสินค้าคุณภาพสูงที่ยังไม่มีในระบบรัฐสวัสดิการก็ยังคงต้องพึ่งพา "ตลาดมืด" หรือที่ชาวบ้านเรียกกันว่าตลาดเสรีใต้ดินเยว่ชิง ในชุดผ้าฝ้ายสีเรียบง่ายแต่ดูสะอาดสะอ้าน เธอสะพายตะกร้าไม้ไผ่ที่มีผ้าคลุมมิดชิด ภายในบรรจุสบู่สมุนไพรสูตรพิเศษที่เธอสกัดสารบำรุงด้วยกระบวนการทางเคมีที่ล้ำยุค เธอเดินมุ่งหน้า
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 23

อันฉีหน้าซีดเผือดราวกับถูกสาดด้วยน้ำเย็นจัด เธออ้าปากค้าง "แก... แกแอบดูสมุดบัญชีฉันเหรอ!""ฉันแค่ใช้การอนุมานจากคุณภาพชีวิตในบ้านที่ลดลงสวนทางกับรายได้ของสามีค่ะ" เยว่ชิงลุกขึ้นยืนพลางจูงมือเป่าเป้ย "ทานให้อิ่มนะลูก เนื้อพวกนี้แม่หามาให้หนูด้วยสมองและสองมือของแม่เอง ไม่ได้เบียดเบียนใคร"เยว่ชิงเดินออกจากห้องอาหารไป ทิ้งให้อันฉีนั่งตัวสั่นด้วยความโกรธปนหวาดระแวงคืนนั้น เมื่อหลิวเหว่ยกลับมา เขาเห็นเป่าเป้ยดูร่าเริงและมีน้ำมีนวลขึ้นอย่างเห็นได้ชัด เขาเดินเข้าไปในห้องนอนเห็นเยว่ชิงกำลังนับเงินปึกหนึ่งแล้วรีบซ่อนมันไว้ใต้หมอน"ทำอะไรน่ะเยว่ชิง? ทำตัวลับๆ ล่อๆ" หลิวเหว่ยแกล้งถามพลางเดินเข้าไปโอบไหล่"ฉันแค่กำลังวางแผนการลงทุนน่ะค่ะ" เยว่ชิงหันมาสบตาเขา "หลิวเหว่ยคะ ถ้าวันหนึ่งฉันรวยกว่าคุณ คุณจะว่ายังไง?"หลิวเหว่ยหัวเราะพลางจุมพิตที่หน้าผากเธอ "ผมก็จะเกษียณมาเป็นบอดี้การ์ดให้คุณคนเดียวไงล่ะ... แต่ตอนนี้บอกผมหน่อยสิ กลิ่นหอมๆ ที่ติดตัวคุณมานี่มันคืออะไร? มันหอมจนผมไม่อยากปล่อยคุณไปไหนเลย"เยว่ชิงไม่ได้ตอบ แต่เธอกลับซุกหน้าลงกับอกแกร่งของสามี ในใจเริ่มวางแผนที่ใหญ่กว่าเดิม เธอจะขยายตลาดมืด
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 24

อันฉีที่แอบดูอยู่ถึงกับแข้งขาอ่อนจนเกือบจะทรุดลงกับพื้น "นี่... นี่มันไม่ใช่ชู้สาว แต่มันคือ... ธุรกิจ?""เป็นไปได้ยังไง!" ซูฉีสั่นไปทั้งตัวด้วยความอิจฉา "เธอเอาสูตรพวกนี้มาจากไหน! สินค้าพวกนี้มันระดับของนำเข้าชัดๆ นังเยว่ชิงทำทั้งหมดนี่ได้ยังไง!"ในขณะที่ทั้งสองกำลังตกตะลึง เยว่ชิงก็เดินออกมาจากโกดังและหยุดนิ่งอยู่หน้าหน้าต่างที่พวกเขาสะกดรอยตามมาพอดี เธอเปรยขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบโดยไม่ได้หันไปมอง"การแอบดูความสำเร็จของคนอื่นผ่านรูหน้าต่าง อาจจะทำให้สายตาพร่ามัวได้นะคะคุณแม่... หรือว่าคุณครูซูฉีอยากจะเข้ามาเรียนรู้วิธีการทำการตลาดเชิงรุกแทนการใส่ร้ายเรื่องชู้สาวดีคะ?"อันฉีและซูฉีสะดุ้งสุดตัว ทั้งสองรีบออกมาจากที่ซ่อนด้วยใบหน้าที่ซีดเผือดและอับอายอย่างถึงที่สุด"แก... แกรู้อยู่แล้วเหรอว่าพวกฉันตามมา!" อันฉีแผดเสียงแก้เก้อ"สัญชาตญาณของการเป็นนักวิจัย ต้องคอยสังเกต 'สิ่งแปลกปลอม' ในสภาพแวดล้อมเสมอค่ะ" เยว่ชิงหันกลับมาประจันหน้า ดวงตาคมปลาบของเธอทำให้ซูฉีต้องก้มหน้าหลบ "ในขณะที่คุณแม่มัวแต่คิดเรื่องสกปรก ฉันกลับกำลังสร้างความมั่นคงให้ตระกูลหลิว... เงินปึกนี้คุณแม่จะยังบอกว่าเป็นเงิน
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 25

"กฎของบอยล์และชาร์ลส์ใช้ไม่ได้กับโปรเจกต์นี้หรอกค่ะ" เสียงหวานแต่ราบเรียบของเยว่ชิงดังขึ้นทำลายเสียงหัวเราะห้องทั้งห้องเงียบกริบ ศาสตราจารย์จางขมวดคิ้ว "คุณว่าอะไรนะ?"เยว่ชิงเดินก้าวไปข้างหน้าอย่างช้าๆ ท่ามกลางสายตาดูแคลนที่เริ่มเปลี่ยนเป็นความสงสัย "พวกคุณพยายามคำนวณหาจุดระเบิดโดยละเลยค่าความหนาแน่นของอนุภาคในภาชนะที่มีปริมาตรคงที่ เมื่อก๊าซถูกอัดจนมีความหนาแน่นสูง มันจะไม่ประพฤติตัวตามทฤษฎีพื้นฐานที่คุณเรียนมา สมการที่คุณเขียนไว้บนกระดานนั้น... แถวที่สี่ผิดพลาดที่จุดทศนิยมตำแหน่งที่สาม ซึ่งนั่นทำให้ผลลัพธ์คลาดเคลื่อนไปถึง 15% ทุกครั้งที่คุณทำการทดลอง""เหลวไหล! ผมคำนวณเองกับมือ!" นักวิชาการหนุ่มคนหนึ่งท้วงเยว่ชิงไม่ตอบ แต่เธอหยิบชอล์กขึ้นมาแล้วเดินไปที่กระดานดำ เธอเริ่มขีดฆ่าสูตรยาวเหยียดที่ถูกเขียนไว้ก่อนหน้านี้ทิ้งทั้งหมด ก่อนจะเริ่มตวัดมือเขียนสมการใหม่ด้วยความเร็วที่น่าอัศจรรย์ เสียงชอล์กกระทบกระดานดัง 'ป็อกๆๆ' เป็นจังหวะสม่ำเสมอหลิวเหว่ยยืนกอดอกมองภรรยาด้วยรอยยิ้มภาคภูมิใจ เขาเห็นแผ่นหลังที่แน่วแน่ของเธอแล้วรู้สึกว่าผู้หญิงคนนี้ช่างทรงอำนาจเหลือเกินเยว่ชิงเขียนสูตรการปรับป
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 26

น้ำแข็งกรีดใจและกระจกเงาแห่งความจริงหลังจากเหตุการณ์การแก้สมการประวัติศาสตร์ที่ฐานทัพทหารลับจบลง ชื่อของเยว่ชิงก็กลายเป็นที่กล่าวขานในหมู่ทหารระดับสูง แต่สำหรับ ซูฉี ข่าวนี้กลับเป็นดั่งยาพิษที่กรีดลึกเข้าไปในความถือดีของเธอ“เป็นไปไม่ได้... นังนั่นมันจะเป็นที่ปรึกษาโครงการจรวดได้ยังไง!” ซูฉีแผดเสียงอยู่ในห้องพักส่วนตัว มือของเธอกำจดหมายจากอันฉีจนยับยู่ยี่ “มันต้องใช้เล่ห์เหลี่ยมยั่วยวนพวกนักวิทยาศาสตร์แก่ๆ พวกนั้นแน่ๆ ฉันไม่เชื่อว่าผู้หญิงไร้หัวนอนปลายเท้าอย่างมันจะฉลาดกว่าฉันที่เป็นถึงครู!”ความริษยาทำให้ซูฉีตัดสินใจทำเรื่องอุตริ เธอเลือกสวมชุดกระโปรงผ้าไหมสีชมพูอ่อนที่ดูบอบบางและน่าทะนุถนอมที่สุด แต่งหน้าให้ดูซีดเซียวเล็กน้อยราวกับคนกำลังเจ็บป่วยทางใจ เธอแอบอ้างชื่อของอันฉีเพื่อขอผ่านด่านตรวจเข้าไปในเขตที่พักนายทหาร โดยมีเป้าหมายเดียวคือการดักพบ หลิวเหว่ย ในช่วงเวลาเลิกงานที่ลานจอดรถหน้าอาคารบัญชาการ หลิวเหว่ยเดินออกมาพร้อมกับกลุ่มนายทหาร ท่าทางของเขาสง่างามและเคร่งขรึมจนซูฉีใจสั่น เธอรีบก้าวออกมาขวางทางเขาไว้ พร้อมกับแสร้งทำท่าจะล้มลง“อุ๊ย! คุณหลิวเหว่ยคะ...” ซูฉีครางออกมาเบาๆ พ
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 27

เสียงก่นด่าในใจของซูฉีเต็มไปด้วยความวิปลาส ทว่าในขณะนั้นเอง เยว่ชิงที่นั่งอยู่ในรถจี๊ปอีกคันที่มารอรับหลิวเหว่ย มองเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดผ่านกระจกหน้าต่าง เธอไม่ได้รู้สึกสะใจ แต่เธอกลับมองซูฉีด้วยความสมเพช“วิเคราะห์ข้อมูลตอนนี้ ตัวแปรคือ ‘ซูฉี’ เธอกำลังเข้าสู่สภาวะไม่คงตัวทางอารมณ์ ความเสี่ยงต่อการเกิดพฤติกรรมทำลายล้างเพิ่มขึ้นเป็น 95% ฉันต้องเตรียมแผนป้องกันเชิงรุกไว้รับมือเสียแล้ว” เยว่ชิงคิดพลางลูบหัวเป่าเป้ยที่หลับปุ๋ยอยู่ข้างๆเมื่อหลิวเหว่ยเปิดประตูขึ้นมาบนรถ เขาก็เปลี่ยนจากพยัคฆ์ร้ายกลายเป็นแมวหนุ่มที่แสนอบอุ่นทันที เขาเอื้อมมือไปกุมมือภรรยาไว้ “รอส... เอ้ย เยว่ชิง รอนานไหมครับ?”“ไม่นานค่ะ... และฉันก็ได้เห็น ‘การสาธิตวิชากำจัดขยะ’ ที่ยอดเยี่ยมที่สุดเท่าที่เคยเห็นมาเลยล่ะค่ะนายพล” เยว่ชิงยิ้มมุมปากอย่างมีเลศนัยหลิวเหว่ยหัวเราะร่าพลางกระชับมือเธอแน่น “เพื่อคุณ... ต่อให้ต้องกำจัดขยะทั้งกองทัพ ผมก็ยินดีครับ”รถจี๊ปแล่นออกไป ทิ้งเงาแค้นของซูฉีไว้เบื้องหลัง สงครามประสาทครั้งนี้เยว่ชิงชนะขาดลอย แต่เธอก็รู้ดีว่า ยิ่งเธอสูงขึ้นเท่าไหร่ ลมพายุแห่งความริษยาก็จะยิ่งพัดแรงขึ้นเท่านั้น และเ
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 28

“ฉันยังไม่สรุปว่าเป็นเจตนาหรืออุบัติเหตุค่ะ แต่ที่แน่ๆ แหล่งปนเปื้อนมาจากถังกรองชั้นที่สอง ที่มีตะกอนสะสม” เยว่ชิงเริ่มสั่งการทันที “ทหาร! ปิดวาล์วน้ำหลักทั้งหมดเดี๋ยวนี้! และห้ามใครใช้พัดลมหรือเครื่องปรับอากาศที่ใช้น้ำหล่อเย็นเด็ดขาด!”หลิวเหว่ยที่เพิ่งทราบเรื่องและตามมาถึง ได้ยินคำสั่งของภรรยาก็รีบสั่งการตามทันทีโดยไม่ลังเล “ทำตามที่ภรรยาผมสั่ง! เร็วเข้า!”เยว่ชิงรีบเขียนสูตรการบำบัดน้ำฉุกเฉินลงในกระดาษ “หลิวเหว่ยคะ เราต้องใช้ผงถ่านกัมมันต์ผสมกับสารส้มและปูนขาวในอัตราส่วนที่ฉันเขียนไว้ เพื่อดูดซับสารพิษและปรับค่า pH ของน้ำให้เป็นกลางทันที และต้องประกาศให้ทุกบ้านต้มน้ำผสมเกลือแร่ที่ฉันจะปรุงขึ้นมาเดี๋ยวนี้!”ตลอดทั้งบ่าย เยว่ชิงทำงานเคียงบ่าเคียงไหล่กับทหารและทีมแพทย์ เธอควบคุมการผสมสารบำบัดน้ำด้วยความแม่นยำระดับมิลลิกรัม เธอไม่ห่วงความสวยงามหรือความเหน็ดเหนื่อย เสื้อผ้าที่เคยสะอาดสะอ่านบัดนี้เปื้อนไปด้วยคราบโคลนและสารเคมีเพียงไม่กี่ชั่วโมงหลังจากน้ำในระบบเริ่มถูกบำบัดและผู้ป่วยได้รับน้ำเกลือแร่สูตรพิเศษของเยว่ชิง อาการของทหารและครอบครัวที่เคยทรุดหนักก็เริ่มคงตัวและดีขึ้นอย่างเห็นได
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 29

"เข้าเมืองต้องใช้เวลาอย่างน้อยสามชั่วโมง! เธอไม่รอดแน่ถ้าคุณทำแค่รอ!" เยว่ชิงก้าวออกมาข้างหน้า แววตาของเธอคมกริบจนหมอหวังต้องชะงัก"คุณนายหลิว... ท่านจะทำอะไรครับ? แม้แต่หมออย่างผมยังหาต้นเหตุไม่ได้เลย"เยว่ชิงไม่สนใจคำถาม เธอเดินไปที่โต๊ะเครื่องแป้งและชั้นวางยาของอันฉี เธอเริ่มรื้อค้นขวดโหลยาบำรุงและตลับยาจีนที่อันฉีชอบกินเป็นประจำ "ป้าหลิวคะ! เอา 'ยาบำรุงหัวใจเม็ดสีแดง' ที่คุณนายใหญ่เพิ่งซื้อมาจากตลาดเมืองหลวงมาให้ฉันดูหน่อย!"เมื่อได้รับขวดมา เยว่ชิงดมกลิ่นและใช้ปลายนิ้วสัมผัสผงยาเพียงเล็กน้อย ก่อนจะหันไปดูขวดน้ำดื่มของอันฉีที่วางอยู่ข้างเตียง "หลิวเหว่ยคะ คุณแม่ไม่ได้หัวใจวายเพราะโรคชราหรือโรคระบาดค่ะ แต่นี่คือ 'ภาวะเป็นพิษจากสารประกอบไกลโคไซด์ ที่เกิดจากการใช้ยาผิดประเภทอย่างรุนแรง!""ยาผิดประเภท? แม่ผมกินยาบำรุงนี้มาเป็นเดือนแล้วนะ!" หลิวเหว่ยค้าน"ยาบำรุงนี้มีส่วนผสมของสารสกัดจากพืชที่มีฤทธิ์ต่อหัวใจค่ะ" เยว่ชิงอธิบายรวดเร็ว "แต่มันจะกลายเป็นพิษทันทีถ้าถูกนำไปกินร่วมกับ 'น้ำแร่ธรรมชาติ' ที่มีความเข้มข้นของโพแทสเซียมสูง ซึ่งคุณนายหวังเพิ่งจะเอามาฝากคุณแม่เมื่อวาน! ปฏิกิริยาเคมีใ
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 30

ซูฉีที่เห็นภาพนั้นได้แต่ยืนกำหมัดแน่นอยู่ที่มุมห้อง ความพ่ายแพ้ครั้งนี้มันใหญ่หลวงนัก เพราะเยว่ชิงไม่ได้ชนะแค่ด้วยอำนาจ แต่ชนะด้วย 'บุญคุณ' ที่อันฉีไม่อาจปฏิเสธได้อีกต่อไป“วิเคราะห์ผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นตอนนี้ อัตราการรอดชีวิตของอันฉีอยู่ที่ 99% ความสัมพันธ์ในครอบครัวเริ่มมีการจัดระเบียบใหม่..และ ก้าวต่อไปคือการทำให้ปัญญาของฉันเป็นที่ประจักษ์จนไม่มีใครกล้าสั่นคลอนตำแหน่งนี้ได้อีก” เยว่ชิงคิดในใจก่อนจะเดินออกจากห้องไปพักผ่อน โดยมีสายตาที่เต็มไปด้วยความเทิดทูนของหลิวเหว่ยตามหลังไปไม่ห่าง  รอยร้าวในใจและการหักหลังของความภักดีภายในห้องนอนที่เคยอบอวลไปด้วยกลิ่นน้ำหอมราคาแพง บัดนี้กลับถูกแทนที่ด้วยกลิ่นสมุนไพรอ่อนๆ และความเงียบสงบ อันฉี นอนพักฟื้นอยู่บนเตียงไม้หลังใหญ่ แสงแดดยามบ่ายที่ลอดผ่านม่านลูกไม้สาดส่องลงบนใบหน้าที่เคยแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางหนาเตอะ ทว่าบัดนี้มันกลับดูซูบซีดและไร้พิษสงอันฉีมองไปที่ร่างของ เยว่ชิง ที่กำลังนั่งตรวจวัดอุณหภูมิและจดบันทึกค่าช
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
123456
...
10
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status