All Chapters of ทะลุมิติมาเป็นภริยานายพลแสนร้าย: Chapter 61 - Chapter 70

อันฉีหน้าตึงขึ้นทันที "แกกำลังจะบอกว่า ยัยเยว่ชิงมันเริ่มดูถูกฉันเพราะมันรวยกว่างั้นเหรอ?""ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้นเสียทีเดียวค่ะ" เสี่ยวเม่ยรีบแก้ตัว (ตามแผน) "แต่คุณแม่จำได้ไหมคะ เมื่อกี้ที่เยว่ชิงตะโกนใส่คุณแม่ว่าคุณแม่เป็นแค่คนแก่ที่หลงอำนาจ... นั่นมันไม่ใช่คำพูดของคนที่เคารพผู้ใหญ่เลยนะคะ มันคือคำพูดของคนที่คิดว่า 'ฉันมีเงิน ฉันมีสมอง ฉันไม่ต้องง้อใครก็ได้' ฉันเกรงว่าถ้าปล่อยไว้แบบนี้ ต่อไปเธอคงจะยึดอำนาจทั้งหมดในบ้านตระกูลหลิว และอาจจะบีบให้คุณแม่ไปอยู่ที่เรือนพักรับรองแทนฉันก็ได้ค่ะ"คำพูดนี้แทงใจดำอันฉีอย่างรุนแรง ความกลัวที่จะกลายเป็นคนไร้ค่าในบ้านตัวเองคือจุดอ่อนที่ใหญ่ที่สุดของเธอ"นังตัวดี! ฉันว่าแล้วเชียว ที่มันขยันทำธุรกิจนั่นไม่ใช่เพื่อครอบครัวหรอก แต่มันเพื่อสร้างฐานอำนาจให้ตัวเอง!" อันฉีตบโต๊ะดังปัง "แล้วไอ้ชู้หน้านวลนั่นล่ะ? แกเห็นกับตาใช่ไหมเสี่ยวเม่ย?""ฉันเห็นเขาแลกเงินปึกใหญ่กันบ่อยๆ ค่ะคุณแม่... และท่าทางของอาเฉินคนนั้นก็ดูสนิทสนมกับเยว่ชิงเกินกว่าคนแปลกหน้า" เสี่ยวเม่ยเติมเชื้อไฟ "เยว่ชิงอาจจะคิดว่าท่านนายพลมัวแต่ยุ่งงานทหาร เลยใช

"หยุดอ้างศัพท์เทคนิคของคุณเสียที!" หลิวเหว่ยสะบัดมือออก "ตอนนี้ผมไม่รู้แล้วว่าเยว่ชิงคนไหนคือตัวจริง คนที่แสนดีในห้องนี้ หรือคนที่แอบเซ็นชื่อโกงเงินชาติลับหลังผม! ถ้าเรื่องนี้พิสูจน์ไม่ได้ ผมไม่เพียงแต่จะเสียภรรยา แต่ผมจะเสียเกียรติยศทั้งหมดที่สร้างมา!"ในขณะนั้นเอง เสี่ยวเม่ย วิ่งเข้ามาในห้องด้วยท่าทางตื่นตระหนก "ท่านนายพลคะ! เกิดอะไรขึ้นคะ? เยว่ชิง... เธอทำอะไรผิดหรือเปล่า? อย่าดุเธอเลยนะคะ เธออาจจะแค่อยากมีเงินเก็บไว้ให้เป่าเป้ยในอนาคตจนหน้ามืดตามัวไปบ้าง...""เสี่ยวเม่ย... หยุดการแสดง" เยว่ชิงหันไปมองเพื่อนสาวด้วยสายตาที่คมกริบดุจมีดผ่าตัด "อัลกอริทึมความชั่วร้ายของเธอทิ้งร่องรอยไว้ในทุกที่ที่เธอเดินผ่าน""เยว่ชิง! แกยังจะไปว่าเสี่ยวเม่ยอีกเหรอ!" อันฉี ที่เดินตามเข้ามาสมทบตวาดลั่น "หลักฐานมัดคอขนาดนี้ แกยังจะมาทำตัวเป็นนักวิทยาศาสตร์ขี้ฉ้ออีก! หลิวเหว่ย! แกดูมันนะ ขนาดโดนจับได้มันยังไม่สำนึกสักนิด!"หลิวเหว่ยยืนนิ่งอยู่กลางวงล้อมของความขัดแย้ง แววตาของเขาที่เคยมองเยว่ชิงด้วยความรัก บัดนี้มีเพียงความมืดมิดและความเหนื่อยล้าที่เกินรับไหว"ผมจะกักบ

สมการที่ถูกบิดเบือนและหยาดน้ำตาแห่งความจริงความมืดมิดปกคลุมห้องปฏิบัติการส่วนตัวที่บัดนี้กลายเป็น "กรงขัง" ของเยว่ชิง แสงจากตะเกียงน้ำมันสั่นไหววูบวาบสะท้อนใบหน้าที่ซีดเซียวแต่แววตามุ่งมั่น นักวิทยาศาสตร์สาวรวบรวมสารเคมีที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิดในตู้เก็บของ แอลกอฮอล์ความเข้มข้นสูง สารละลายไอโอดีน และน้ำกลั่นที่เธอเตรียมไว้เอง"วิเคราะห์ชั้นหมึก: หากเป็นหมึกแท้จากกองทัพที่ผลิตเมื่อสามปีก่อน ปฏิกิริยากับไอโซโพรพิลแอลกอฮอล์จะให้ค่าการแยกตัว  ที่ช้าและสม่ำเสมอ... แต่ถ้าเป็นหมึกปลอมที่ผสมสารเร่งแห้ง จะเกิดการตกตะกอนของสารสีสังเคราะห์ทันที"เยว่ชิงใช้เข็มฉีดยาขนาดเล็กดูดสารละลายทดสอบที่เธอปรุงขึ้นอย่างระมัดระวัง เธอหยดมันลงบนรอยตราประทับ "นายพลหลิวเหว่ย" บนเอกสารที่เป็นปัญหาเพียงอึดใจเดียว สีแดงเข้มของตราประทับเริ่มแตกตัวออกเป็นจุดสีชมพูบานเย็นสว่างจ้า ซึ่งเป็นลักษณะของสีสังเคราะห์  ที่ไม่มีในหมึกราชการยุคปัจจุบัน"หลักฐานมัดตัว..." เยว่ชิงพึมพำ น้ำตาแห่งความหวังคลอเบ้า "ฉันทำได้แล้วหลิวเหว่ย... ฉันจะพิสูจน์

“สภาวะทางจิต การสร้างความแปลกแยก. ทำลายรากฐานความมั่นคงทางอารมณ์... เปลี่ยนความรักเป็นความระแวง... อัตราการบรรลุเป้าหมายสูง” เสี่ยวเม่ยคิดในใจด้วยตรรกะที่โหดเหี้ยม"แล้ว... แล้วคุณพ่อล่ะคะ?" เป่าเป้ยถามถึงที่พึ่งสุดท้าย"คุณพ่อเขาก็เสียใจจ๊ะ" เสี่ยวเม่ยทำเสียงเศร้า "เขาเสียใจที่คุณแม่เยว่ชิงหลอกลวงเขาจนเขาเกือบเสียเกียรติยศทหาร ตอนนี้คุณพ่อเขาเหนื่อยมาก น้าไม่อยากให้หนูไปกวนคุณพ่อเลย... ตอนนี้เหลือแต่น้านี่แหละที่รักและห่วงเป่าเป้ยที่สุด น้าจะอยู่เคียงข้างหนู ไม่ทิ้งหนูไปหาห้องแล็บหรือไปทำเรื่องโกหกเหมือนคนอื่น"เป่าเป้ยรับลูกกวาดมาใส่ปาก รสหวานซ่านที่ลิ้นกลับรู้สึกขมขื่นในหัวใจ เด็กน้อยซบหน้าลงกับบ่าของเสี่ยวเม่ย ร้องไห้สะอื้นฮัก "แม่จ๋าใจร้าย... แม่จ๋าทิ้งเป่าเป้ย... แม่จ๋าไม่รักเป่าเป้ยแล้ว"เสี่ยวเม่ยโอบกอดเด็กน้อยไว้พลางลอบยิ้มมาดร้ายเหนือหัวของเป่าเป้ย "ใช่... ร้องออกมาเยว่ชิงน้อย ร้องให้ความรักที่แกมีต่อแม่แกมันตายไปพร้อมกับน้ำตานั่นแหละ"ในขณะนั้นเอง หลิวเหว่ย เดินผ่

“สมมติฐานใหม่: หากศัตรูใช้ความเชื่อทำลายความจริง... ฉันจะใช้ความตายสร้างความจริงขึ้นมาใหม่!”เยว่ชิงมองไปที่ซอกมุมหนึ่งของห้องขัง ที่นั่นเธอเห็นแมลงสาบตัวเล็กๆ ไต่ผ่านไป เธอเริ่มคิดถึงสูตรสารเคมีบางอย่างที่เธอแอบจดไว้ในใจ... สารที่สามารถจำลอง "ภาวะความตายชั่วคราว"ได้ หากเธอสามารถทำให้หลิวเหว่ยเชื่อว่าเธอตายเพราะความตรอมใจหรือสารพิษบางอย่าง ความรู้สึกผิดจะเปิดช่องโหว่ในใจเขา และเมื่อนั้น... สัญชาตญาณทหารของเขาจะกลับมาทำงานเพื่อตามหาความจริงที่แท้จริงสงครามประสาทครั้งนี้เพิ่งจะเริ่มต้น และนักวิทยาศาสตร์สาวอัจฉริยะคนนี้... ก็พร้อมที่จะเดิมพันด้วยชีวิตของเธอเอง! หลุมพรางสีเลือดและบทสรุปของความลวงบรรยากาศภายในห้องสอบสวนพิเศษของกองรักษาการณ์มณฑลทหารดูอึดอัดและกดดันกว่าปกติ โต๊ะไม้ตัวเก่าที่มีโคมไฟดวงเดียวส่องสว่างท่ามกลางความมืดมิดรอบตัว เยว่ชิง นั่งอยู่ที่เดิม แววตาของเธอสงบนิ่งแม้ร่างกายจะเริ่มซูบซีดลงจากการถูกกักขังและผลกระทบของสารเคมีที่เสี่ยวเม่ยแอบใส่ให้ก่อนหน้าเสียงปลดล็อกประตูเหล็กดังขึ้นอย่างหนักแน่น ร่างขอ