Tous les chapitres de : Chapitre 11 - Chapitre 20

EP12.ข่าวลือ “อ๊ะ อ๊ะ อ๊าา” ปึก! ปึก! ปึก! เสียงคนตัวเล็กออกแรงขย่มจากด้านบน ส่งผลให้ทั้งสองตกอยู่ในห้วงแห่งราคะที่ยากจะออกได้ มาร์ตินมองภาพนั้นอย่างตราตรึงใจ โดยที่ไม่รู้ตัวเลยว่าหัวใจของตัวเองกำลังเผลอไผลไปกับความไร้เดียงสาของอีกคนในแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน “อื้มม ดีมาก ขอแรงๆ” เขากระตุ้นเธอโดยการงับยอดอกของเธอเบาๆ ก่อนจะใช้ลิ้นเลียวนปานสีชมพูอ่อนอย่างหื่นกระหาย หยอกล้อสองเต้าจนพอใจ หนุ่มลูกครึ่งก็หันไปซุกไซร้ที่ซอกคอของอีกคนแทน ลิษาตอนนี้เตลิดไปกับเขาเรียบร้อยเเล้ว เธอเสียวซ่านถึงขั้นใกล้เสร็จสมมากขึ้นทุกที “อ๊ายย อ่าส์ นะเหนื่อย” ฟุ่บ! แข้งขาเเน่งน้อยอ่อนปวกเปียกในทันทีเมื่อเธอถึงจุดสุดยอดก่อนเขาไปแล้ว ร่างบางฟุบลงบนอกแกร่งอย่างหมดแรง เธอรู้สึกเหนื่อยเหมือนออกแรงวิ่งเผาผลาญไปหลายกิโลเมตร “ทำไมชอบทิ้งฉันให้ค้าง” “อ๊ะ อ๊าา คะคุณมาร์ตินมันจุกนะ!” ลิษาสะดุ้งเฮือกเมื่อจู่ๆเอวหนาก็กระแทกสวนขึ้นมาทำเธอจุกมดลูกไปหมด มือบางจับไหล่แกร่งเอาไว้แน่น เพราะอีกคนตอนนี้กำลังกระแทกแก่นกายสวนเข้ามาอย่างแรงทำเอาเธอแทบทรงตัวไม่อยู่ ปึก! ปึก! ปึก! “จะเสร็จแล้ว อ่าาส

EP14.ต้อนให้จนมุม “อุ้ย! สวัสดีค่ะคุณมาร์ติน ได้เจอกันอีกแล้วนะคะ” ผมหันไปมองตามน้ำเสียงนั้น แล้วก็พบเข้ากับหญิงสาวคนนึงที่หน้าตาดูคุ้นๆอยู่เหมือนกัน เธอน่าจะเป็นเด็กฝึกงานที่อยู่ในห้องอาหารเหมือนกันกับลิษา เขาจำได้แล้ว….ผู้หญิงคนนี้ที่ชอบเดินเข้ามาทักเขาบ่อยๆ หึ~มองแวบเดียวก็รู้แล้วว่าต้องการอะไร “สวัสดี เธอคือ?” “ฟ้าใสค่ะ ทำงานอยู่ที่ห้องอาหาร” ฟ้าใสส่งยิ้มหวานอย่างมีจริตให้กับคนตรงหน้า ซึ่งมาร์ตินก็ยิ้มตอบแบบรู้งาน เขาส่งสายตาสำรวจร่างสูงหุ่นดีตรงหน้าไปพลางๆ ถ้าไม่ติดว่าเธอเป็นลูกน้องของเขา เขาอาจจะลากไปจัดการในห้องเสียตั้งแต่ตอนนี้ เพราะท่าทางของเธอมันดูออกง่ายเหลือเกินว่ากำลังอ่อยเขาอยู่ “งั้นเหรอ…เธอคงรู้จักฉันดีเลยสินะฟ้าใส” “ยังหรอกค่ะ ฟ้าใสยังอยากรู้จักคุณมาร์ตินให้มากขึ้นอีก” เธอตอบกลับอย่างมีชั้นเชิงพร้อมกับถือวิสาสะใช้นิ้วของตัวเองทำปูไต่ไปบนแผ่นอกกว้าง มาร์ตินยิ้มออกมาให้กับความรู้งานของอีกคน แต่ทว่า….จริตจะก้านแบบนี้เขารู้สึกเบื่อมันเสียแล้ว ตอนนี้เขาชอบวิ่งเข้าหาใครสักคนมากกว่าที่จะเป็นฝ่ายให้คนอื่นวิ่งเข้าหาตัวเอง “งั้นไว้มีโอกาส เธอค่อย

EP16.คนคุมเกมส์ NC คนตัวโตจับมือบางไปวางทาบทับแก่นกายอันใหญ่ของตนเองท่ามกลางความชอบใจของเขา คนเมาสำรวจท่อนเอ็นสีชมพูโอบล้อมไปด้วยเส้นเลือดอย่างไม่รู้จักเขินอายเลยสักนิด ไม่อยากเชื่อเลยว่าสิ่งนี้มันจะยัดเข้าไปในตัวเธอได้ทั้งหมด ตอนนี้ลิษายอมเขาง่ายๆ เพราะเธอไม่อยากให้เขาดึงเพื่อนของเธอมาเกี่ยว หญิงสาวแอบคิดไปเอง หากวันไหนเขาเบื่อเธอ เรื่องบ้าๆทุกอย่างมันคงจบลงอย่างที่เธอต้องการ “อ่าส์ มือเธอนิ่มดีนะ” เขาแสยะยิ้มกลับมาให้ ลิษาเลิกสนใจท่าทีกวนประสาทราวกับผู้ชนะของเขา ก่อนที่เธอจะเริ่มจัดการใช้ปากกับตรงนั้นของเขาอย่างที่เคยเห็นผ่านๆตามาบ้าง พ๊วบ! “อื้ม อย่าให้โดนฟันล่ะ” มาร์ตินนอนมองภาพตรงหน้าด้วยความพึงพอใจ ถึงท่าทางของอีกคนจะดูเงอะงะไปบ้างแต่เขาก็เข้าใจดีว่านี่เป็นครั้งแรกของเธอ ลิษาดูดดันท่อนเอ็นร้อนๆของเขาไปตามประสา ครั้งนี้เธอไม่ได้รู้สึกแย่เหมือนที่ผ่านๆมา พอทำใจได้แล้วว่าต้องมาทำอะไรแบบนี้กับเขามันก็ทำให้เธอรู้สึกดีมากขึ้น “อื้อ ซี๊ดดด ดูดหัว แบบนั้นแหละ” มือหนาเอื้อมไปจับหัวทุยของอีกคนเอาไว้อัตโนมัติ ยามที่ร่างกายชักกระตุกและเหลืออีกเพียงนิดเดียวเขาก็จะไปถึงฝั

EP18.ผู้ชายมักมาก “คุณมาร์ตินคะ เราไปต่อกันเถอะค่ะ” ฟ้าใสใช้สองมือเกาะแขนแกร่งเอาไว้ก่อนจะพยายามออดอ้อนเขาอีกครั้ง “ไม่ล่ะ ลืมเรื่องเมื่อกี้ไปซะ” เขาหันมาบอกอีกคนด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งก่อนจะผละเเขนออกจากการกอบกุมแล้วเดินหนีเข้าโรงแรมไปในทันที ปล่อยให้ฟ้าใสยืนทำหน้าหงุดหงิดอยู่คนเดียว แผนของเธอใกล้จะสำเร็จอยู่แล้วเชียว เป็นเพราะยัยลิษาหรอกเหรอ มาร์ตินถึงได้ไม่ไปต่อกับเธอ “เหอะ! น่ารำคาญชะมัด” อีกด้าน…. “อีษา มึงโอเคไหมเนี้ย” ฝ้ายเอ่ยถามขึ้น หลังจากเดินออกมาจากตรงนั้น จนกระทั่งมาถึงในห้องพัก ลิษายังไม่ยอมพูดอะไรออกมาเลยสักคำ ทำเอาประกายฝ้ายเริ่มรู้สึกไม่ดีแทนเพื่อน “มึง….ทำไมผู้ชายถึงชอบทำตัวสำส่อนว่ะ” คนกำลังเสียใจเอ่ยคำถามโง่ๆออกมา เธอที่อุส่าห์พยายามตีตัวออกห่างผู้ชายทุกคนมาตลอดเพราะเคยเห็นผู้ชายเจ้าชู้มาเยอะ หรือเรียกง่ายๆว่าป๊าเธอเป็นผู้ชายที่เจ้าชู้มากๆ เจ้าชู้จนได้เลิกกับแม่ ถึงตอนนี้บิดาจะเลิกเป็นคนแบบนั้นแล้ว แต่หญิงสาวก็ยังคงจำฝังใจอยู่ ที่ผ่านมาลิษาจึงเลี่ยงที่จะมีแฟนมาตลอด เธอไม่อยากรักใครเพราะไม่ต้องการเผชิญกับความผิดหวัง แต่วันนี้ความรู้สึกพวกน

EP20.ปกป้อง “อย่ามาทำเป็นรู้ดีเลยมึงอะ แล้วทำไมมาคนเดียวไอ้กันไปไหน” มาร์ตินถามหาการันต์เพราะนึกว่าหมอนั่นจะมาที่นี่พร้อมกับจอห์น “มันบอกจะตามมาคืนนี้ แล้วพรุ่งนี้ว่าไง จะไปภูเก็ตกับกูไหม” จอห์นเอ่ยถาม รอบนี้เขามาพักร้อนที่เมืองไทย เลยถือวิสาสะนัดเพื่อนทั้งสองไปเที่ยวด้วยกันซะเลย “กูไปได้แค่คืนเดียวนะ ช่วงนี้งานเยอะมาก ใกล้คริสมาสต์แล้วด้วย แขกเต็มทุกห้องลากยาวไปถึงกุมภาแล้ว” “เออ คืนเดียวก็คืนเดียว กูอยู่ที่นี่ได้ไม่นานเหมือนกัน ว่าจะขึ้นไปเชียงใหม่ ยังไม่เคยไปเลย” “มึงจะไปอ่อยสาวเหนือก็บอกมาเถอะ” “มึงก็น่าจะรู้อยู่แล้ว ระดับกู” จอห์นไหวไหล่น้อยๆอย่างไม่สนใจ สองหนุ่มนั่งคุยกันไปสักพัก ก่อนที่จอห์นจะขอตัวขึ้นไปพักผ่อนยังห้องที่จองเอาไว้ ตลอดระยะเวลาที่มาร์ตินนั่งอยู่ในห้องอาหาร เขาก็ลอบมองลิษาอยู่ตลอดเวลา หัวใจพาลนึกโมโหในเวลาที่หญิงสาวยิ้มให้แขกคนอื่นๆ เพราะความอิจฉาที่รอยยิ้มแบบนั้น เขาไม่เคยได้รับมันจากเธอเลยสักครั้ง ตกดึก…… ลิษาลัดเลาะเดินผ่านสวนใหญ่เพื่อลงมายังรีสอร์ทด้านล่างอย่างเช่นทุกวัน ร่างบางตั้งใจเดินโดยไม่ทันสังเกตุว่าด้านหลังของเธอนั้นมีใคร