All Chapters of ร้อนรัก เพลย์บอยเถื่อน ( ตระกูลมัส 4 ) : Chapter 21 - Chapter 30

EP22.คนหวงของ NC @ร้านอาหาร ภายในร้านอาหารทะเลขนาดใหญ่ ท่ามกลางเสียงคุยหันของจอห์นกับลิษา ทำให้มาร์ตินรู้สึกไม่ค่อยสบอารมณ์เท่าไหร่ ถึงเธอจะนั่งอยู่ข้างเขาแต่หญิงสาวกลับคุยกับจอห์นที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามมากกว่า “พี่จอห์นชอบทานกุ้งมั้ยคะ” น้ำเสียงหวานชวนอีกคนคุยอย่างอารมณ์ดี ลิษารู้สึกว่าจอห์นเป็นผู้ชายที่เฟรนลี่มากๆ ทำให้เธอรู้สึกคุยด้วยแล้วสนุก “ชอบครับ แต่ไม่ชอบแกะ” จอห์นตอบกลับด้วยสีหน้าที่ยิ้มอยู่ตลอดเวลา สร้างความรำคาญให้มาร์ตินเป็นอย่างมาก เพราะเขารู้สึกว่าวันนี้เพื่อนของตัวเองหล่อเกินหน้าเกินตาเกินไป ทั้งๆที่ในความเป็นจริงทั้งสองคนหน้าตาดีพอๆกัน แต่ด้วยความที่ลิษาชอบส่งยิ้มหวานให้จอห์น มาร์ตินเลยคิดมากไปหมด “งั้นเดี๋ยวลิษาแกะให้ได้นะคะ ลิษามีทริคในการใช้ช้อนกับส้อมแกะกุ้งค่ะ” “ยินดีมากเลยครับ ไม่เคยมีใครแกะกุ้งให้พี่กินมาก่อนเลย ฮ่าๆ” “ฉันก็ชอบกินกุ้งนะ” ท่ามกลางเสียงหัวเราะชอบใจของทั้งสองคน จู่ๆมาร์ตินก็เอ่ยขึ้นมาราวกับเรียกร้องความสนใจจากคนตัวเล็ก “คะ?” “มากับฉันก็ต้องแกะให้ฉันกินสิ” คนตัวโตตอบออกไปเพื่อแสดงออกถึงควสมเป็นเจ้าของอย่างชัดเจน “อ้าว พ

EP24.หนีเที่ยว @Sayyes bar ป่าตอง ช่วงค่ำของที่นี่ค่อนข้างจะครึกครื้น สองฝั่งของพื้นที่นี้มีแต่ผับบาร์เต็มไปหมด ของกินก็เยอะ มีชาวต่างชาติพลุ่กพล่านมากกว่าคนไทยเสียอีก ทำเอาคนที่มาครั้งแรกอย่างลิษารู้สึกตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก ตอนนี้ทั้งห้าคนเข้ามานั่งในบาร์แห่งหนึ่งที่มีแสงสีเสียงครบมาก มาถึงสามหนุ่มก็จัดการสั่งเหล้ามากินกันตั้งแต่หัววัน ส่วนลิษากับเจนนิสสั่งค็อกเทลมาจิบคนละแก้ว ลิษาไม่ค่อยได้สนใจคนข้างๆเท่าไหร่เลย เธอมัวแต่ตื่นตาตื่นใจ มองคนนั้นคนนี้ด้วยความรู้สึกที่แปลกใหม่ เพราะไม่เคยมาสถานที่ที่คนเยอะแล้วก็แสงสีจัดเต็มเท่านี้มาก่อน “อย่ามองผู้ชาย” น้ำเสียงทุ้มเอ่ยบอกขึ้นอย่างไม่จริงจังนัก มาร์ตินรู้สึกหงุดหงิดทุกครั้งที่มีคนมองเธอ “ให้หลับตาเลยไหมคะ” ลิษาถามออกไปอย่างประชดประชัน แฟนก็ไม่ใช่ จะมาหึงหวงอะไรนัก ชิ! “ก็ดี” อีกคนตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงกวนๆปนชอบใจ “โอ๊ะ คุณมาร์ติน” เสียงของหญิงสาวคนนึงดังขึ้น ก่อนที่เธอจะค่อยๆคลี่ยิ้มแล้วเดินมาหามาร์ตินที่โต๊ะ VIP “จำน้ำฝนได้ไหมคะ” น้ำฝนโค้งตัวลงตรงหน้าเขาก่อนจะเอ่ยถามเจ้าของเกาะอันดาราด้วยน้ำเสียงหวานหยด ส

EP26.ไม่ไหวแล้ว NC มาร์ตินจัดการพาคนตัวเล็กมาหยุดอยู่หน้าอ่างล้างหน้าก่อนจะดันตัวของลิษาให้ครึ่งบนนอนราบไปกับเคาท์เตอร์สีขาวที่เอาไว้วางของ มือหนาลูบไล้กลีบกุหลาบงามก่อนจะใช้นิ้วล้วงไปกวาดเอาน้ำรักจากรอบแรงออกมาเกือบหมด “อะ…อึก…อ๊ะ” ร่างบางสั่นสะท้าน เพียงแค่นิ้วของเขาสัมผัสโดนจุดอ่อนไหว เธอก็สะดุ้งเฮือกหลายครั้งติด สวบ! เมื่อท่อนเอ็นไซต์บิ๊กเเข็งขึ้นอีกรอบ มาร์ตินก็ไม่รอช้าที่จะใส่มันเข้าไปในร่องของเธออีกครั้ง มือหนาจับขาข้างขวาของอีกคนชี้ขึ้น ก่อนจะกระแทกเอวเข้าไปเน้นๆ ซ้ำๆ จนใบหน้าสวยบิดเบ้แทบจะตลอดเวลา เพราะความจุกที่โดนกระแทกเข้ามาในมดลูกของตัวเอง “อะอ๊าาา….อ๊ะๆๆ…ส..เสียว” ลิษาทนความเสียวซ่านไม่ไหว เธอปลดปล่อยน้ำออกมาอีกครั้งอย่างเลี่ยงไม่ได้ มันเสียวจนใจแทบขาด ยามเข้ากระแทกเอวเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง ปึก ปึก ปึกๆๆๆ เสียงลามกดังไปทั่วห้อง เนื่องจากจุดเชื่อมต่อเต็มไปด้วยน้ำรักของทั้งสองคนทำให้การเสียดสีผลุบโผล่เข้าออกได้อย่างไหลลื่น “อื้มม อย่าขมิบแรง” เพี๊ยะ! เสียงมือหนาฟาดไปบนก้นงามด้วยความหมั่นเขี้ยว รอบนี้ดุเดือดเช่นเดิมก็จริง แต่ทว่ามาร์ตินก็ไม่ได้ทำร

EP28.รู้สึกผิด หลังจากทานชาบูหม้อใหญ่พร้อมกันเสร็จ ทุกคนก็ไม่ได้ไปเที่ยวไหนกันต่อเพราะจอห์นจองเครื่องบินเอาไว้รอบบ่าย หนุ่มออสเตรเลียจึงจำต้องบอกลาเพื่อนเอาไว้แค่นี้ ส่วนการันต์กับเจนนิสก็ต้องรีบกลับไปเคลียร์งานที่กรุงเทพต่อ มาร์ตินกับลิษาจึงต้องกลับกระบี่อย่างช่วยไม่ได้ ทริปถือว่าจบลงแต่เพียงเท่านี้ เพราะมาร์ตินเองก็ต้องรีบกลับไปเคลียร์งานที่โรงแรม ส่วนลิษานั้นเเอบรู้สึกเสียดายอยู่ลึกๆในใจ อุส่าห์ได้มาเที่ยวภูเก็ตทั้งทีแต่กลับไม่ได้ออกไปไหนเลย แต่ก็ช่วยไม่ได้ล่ะนะ ในเมื่อทุกคนติดงานกันหมด “นะ…..นี่มันอะไรกันคะ!?” คนตัวเล็กตะโกนออกมาเสียงดังด้วยความตกใจ ตอนนี้เธอกำลังอยู่บนรถเพื่อเดินทางกลับกระบี่ แต่ลิษาเพิ่งเปิดเจอข่าวของเธอกับมาร์ตินแบบสดๆร้อนๆ ถึงแม้ข่าวมันจะออกมาตั้งแค่ช่วงเช้าแล้วก็เถอะ แต่เธอเพิ่งมาเห็นเอาป่านนี้ “อะไร?” คนที่กำลังขับรถอยู่เอ่ยถามขึ้น “ข่าวคุณนอกใจแฟน…..” เธอตอบเสียงเบาหวิว รู้สึกผิดขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก ความรู้สึกจุกหน่วงในอก ยังคอยตอกย้ำซ้ำๆว่าสุดท้ายเธอก็เป็นได้แค่คู่นอน ที่พ่วงตำแหน่งเมียน้อยสินะ….. “ไม่ต้องสนใจ รูปนั้นไม่ได้เห็นหน้าเธ

EP30.ไม่ได้รู้สึก “อืม ก็ได้” ตึก ตึก มาร์ตินมองตามแผ่นหลังของลิษาไปจนลับสายตา หัวใจพาลหงุดหงิดงุ่นง่านเมื่อเห็นว่าเธอเดินไปกับใคร เขามาทันได้ยินทุกประโยคที่เธอกับไอ้หมอนั่นคุยกัน และแน่นอนว่าตอนนี้ร่างสูงกำลังรู้สึกไม่พอใจเอามากๆที่จู่ๆเขาก็มีคู่แข่งเพิ่มมาหนึ่งคน แถมที่สำคัญ…..ลิษาไม่ปฎิเสธไปซะด้วย ………. “ฉันว่าจะไม่กลับเข้าไปในงานนะ ฝากบอกฝ้ายด้วย” น้ำเสียงหวานเอ่ยบอกพีพีในขณะที่กำลังเดินออกมาจากห้องแต่งตัว ซึ่งร่างสูงของพีพีก็หยุดชะงัก หันมามองผู้หญิงที่ตัวเองรู้สึกดีด้วย ด้วยสีหน้างุนงงเล็กน้อย “ทำไมล่ะ ฝ้ายรอเธออยู่นะ” “ฉันรู้สึกปวดหัวนิดหน่อยอะ นายไปเถอะ ฉันว่าจะกลับไปพัก” “งั้นเหรอ….ไม่เกี่ยวกับที่ฉันสารภาพรักเธอใช่ไหม” พีพีแกล้งถาม เพราะหากเป็นแบบนั้นจริงเขาคงรู้สึกไม่ดี เขาไม่อยากให้ลิษาต้องมาอึดอัดเพราะเขา “ไม่ๆ ไม่ใช่เพราะเรื่องนั้นหรอก ไม่ต้องคิดมาก คือฉันรู้สึกปวดหัวจริงๆ” “อืม ถ้างั้นก็ไปพักเถอะ” “ฉันฝากดูยัยฝ้ายด้วยนะ ตอนนี้ยัยนั่นคงเมาหัวราน้ำแล้วมั้ง” ลิษาอดไม่ได้ที่จะเป็นห่วงประกายฝ้าย ก่อนออกมายัยนั่นก็ดูกรึ่มๆได้ที่แล้ว “โอเค