Todos os capítulos de ร้อนรัก เพลย์บอยเถื่อน ( ตระกูลมัส 4 ) : Capítulo 31 - Capítulo 40

EP31.ห่างเหิน วันต่อมา….. ลิษาตื่นขึ้นมาเพียงลำพัง ประกายฝ้ายหายไป ซึ่งเมื่อคืนเธอมัวแต่เสียใจจนลืมเพื่อนไปเสียสนิท คิดได้ดังนั้น มือบางก็รีบคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาก่อนจะต่อสายตรงหาเพื่อนสนิททันที แต่ในจังหวะนั้นเอง ประตูห้องกลับถูกเปิดเข้ามาพอดิบพอดี ซึ่งคนที่เปิดเข้ามาก็ไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นฝ้าย ที่ลิษากำลังโทรหาอยู่นั่นแหละ “อีฝ้าย!! มึงไปไหนมา ทำไมเพิ่งกลับมาป่านนี้” ลิษารีบตั้งคำถาม “เอ่อ คือ….เมื่อคืนกูเมามากเลยมึง พี่ที่แผนกกูเขาเลยลากกูไปนอนด้วย เพราะมาส่งกูที่ห้องไม่ไหว” “แน่ใจ? ไม่ใช่ว่าไปแอบนอนกับผู้ชายนะ” “เฮ้ย! มึงบ้าปะ! แถวนี้จะมีผู้ชายที่ไหนให้กูนอนด้วยวะ” ฝ้ายพยายามทำตัวให้เป็นปกติที่สุด เพราะในความจริง….เรื่องมันไม่ใช่แบบที่เธอเล่าออกไปเลย “กูแค่ล้อเล่น ทำไมมึงต้องร้อนตัวขนาดนั้น” “กูไม่ได้ร้อนตัวนะมึง ปวดหัวอะ เดี๋ยวกูไปอาบน้ำก่อนนะ” ประกายฝ้ายรีบบ่ายเบี่ยง ไม่อยากยืนโดนเพื่อนจับผิดไปมากกว่านี้ “อืม เดี๋ยวนะ…ทำไมท่าเดินมึงมันถึงดูแปลกๆ” ประกายฝ้ายตาโตรีบก้มลงไปมองขาตัวเองอัตโนมัติ นี่อุส่าห์พยายามเดิมแบบปกติแล้วนะ “จะ….จริงเหรอมึง! มึ

EP33.ป่าเถื่อน NC นิยายเรื่องนี้มีเรื้อหาที่ไม่เหมาะสม นักเขียนไม่สนันสนุนให้ใช้ความรุนเเรง เป็นเนื้อหาที่เขียนขึ้นมาเพื่อความบันเทิงเท่านั้น "อะอื้ออ" มารฺ์ตินก้มลงมาบดขยี้จูบริมฝีปากบางด้วยความร้อนแรงปนสั่งสอน เขาจัดการล็อคสองมือของเธอเอาไว้ก่อนสอดลิ้นไปตวัดรัดเกี่ยว ต้อนลิ้นน้อยในโพรงปากหวานไปมาอย่างหนักหน่วง มือหนาใช้โอกาสที่อีกคนกำลังเคลิบเคลิ้มไปกับจูบเสน่หา ส่งสองมือไปรูดซิปชุดจั๊มออกจากหลังเนียนอย่างเบามือ ชุดสวยหล่นกองไปอยู่บนพื้นหญ้า ตอนนี้บนกายสาวเปลือยเปล่ามีเพียงแค่กางเกงในกับที่ปิดหัวนมอยู่บนร่างสวยเท่านั้น ลิษาผละจูบออกจากอีกคน เมื่อได้รับรู้ถึงสัมผัสของลมเย็นที่ลอยมาปะทะร่างกาย หญิงสาวตกใจสุดขีดกับการกระทำอันแสนอุกอาจของคนตัวโต เขาจับเธอแก้ผ้ากลางสวนงั้นเหรอ! "ค...คุณมาร์ติน! คุณมันบ้าไปแล้ว" ดวงตากลมโตน้ำตาคลอเบ้า ยกสองมือขึ้นมาปิดหน้าอกของตัวเองโดยอัตโนมัติ "จะมาอายอะไร หันหลังไป" "ไม่!" พรึ่บ! ในเมื่อบอกดีๆไม่ฟังเขาก็เลยเลือกที่จะจับเธอหันหลังไปอย่างรวดเร็ว เขายืนบังเธอไว้ขนาดนี้แม้มีคนเดินผ่านไปมาก็ไม่มีใครเห็นอยู่แล้ว แต่เชื่อเถอะว่ามุมนี้เป็

EP35.แฟนเก่า วันเปิดกอง….. วันนี้เป็นวันเปิดกองของละครที่แก้มแสดงบนเกาะอันดาราวันแรก ตั้งแต่เมื่อวานที่เจอกันที่บีชบาร์ เธอกับมาร์ตินก็ไม่ได้สนทนาอะไรกันอีก ลิษาได้แต่คอยมองดูมาร์ตินสวีทกับแฟนของเขาอยู่ไกลๆด้วยหัวใจที่ปวดหนึบ เธอรู้ตัวดีว่าตัวเองนั้นอยู่ในสถานะแบบไหน “ลิษา….มาช่วยพี่ยกอาหารไปส่งที่กองถ่ายหน่อยน๊ะจ๊ะ” “ค่ะพี่ไผ่” หญิงสาวพยักหน้าเข้าใจก่อนจะเดินตามไผ่หลิวเข้าไปในครัว แม่จะเจ็บช้ำจิตใจเพียงใด แต่เธอก็ต้องแยกแยะเรื่องงานกับความรู้สึกส่วนตัวออกจากกันให้ได้ @กองถ่าย “เหนื่อยไหม” เสียงมาร์ตินเอ่ยถามแฟนสาวด้วยความเป็นห่วง แม้จะไม่ได้เต็มใจนักที่จะต้องตามมาเฝ้าแก้มถ่ายละครทั้งวันแบบนี้ แต่ด้วยความที่แก้มเสนอข้อแลกเปลี่ยนมาว่าหากเขายอมทำตัวเป็นแฟนที่ดีต่อหน้าคนอื่นหลังจากถ่ายละครที่นี่เสร็จเธอจะเป็นคนประกาศบอกเลิกเขาเอง มาร์ตินจึงจำต้องยอมทำ “ไม่เลย~สนุกมาก” “โอ้ยยย อิจฉาจริงคุณน้อง ทำบุญด้วยอะไรคะถึงได้แฟนหล่อขนาดนี้” ทีมงามสาวสองคนหนึ่งเอ่ยแซวแก้มด้วยความอิจฉาที่ดาราสาวมีมาร์ตินคอยตามประกบ “ก็คนมันสวยนี่คะพี่ดาว” แก้มฉีกยิ้มกว้างก่อนจะสะบัดผมไปมาต

EP37.ความรัก “ก็ได้ค่ะ” “อื้มมมม” ร่างสูงประกบจูบลงบนปากของลิษาอย่างรวดเร็ว เขาดันร่างเล็กให้ไปหยุดอยู่ที่เตียง แม้ขนาดของมันจะเล็กไปหน่อย แต่ก็ไม่ได้มีปัญหาในการนอนทับกันของทั้งสองเลยแม้แต่น้อย “อะอื้อ คุณมาร์ติน~” น้ำเสียงหวานหยดที่เอ่ยเรียกเขา ทำเอาร่างสูงรู้สึกเลือดสูบฉีดขึ้นมาอย่างฉุดไม่อยู่ มือหนาจัดการถอดชุดเดรสกวนใจของเธอออกไปจากกายสาวอย่างรวดเร็ว เขาใช้สองมือลูบไล้ไปทั่วร่างของลิษาด้วยความคิดถึงคะนึงหา ร่างเล็กยอมให้คนด้านบนทำทุกอย่างตามที่เขาต้องการแต่โดยง่ายๆพราะเธอเองก็ต้องการเขามากเหมือนกัน เพราะมาร์ติน….เธอจึงกลายเป็นคนเสพติดในเรื่องนี้ไปแล้ว “ฉันอยากให้รางวัลเด็กดี” น้ำเสียงทุ้มดังอยู่ข้างหูก่อนจะเอื้อมมือไปบีบเคล้นยอดปทุมถันด้วยความเบามือ ริมฝีปากหนาก้มลงไปโลมเลียนเม็ดเชอร์รี่ทั้งสองข้าวสลับกันไปมา ร่างบางเกร็งกระตุกเมื่อเจอปรนเปรอที่บริเวณจุดอ่อนไหวแบบถี่ยิบ มือบางคล้องคอแกร่งเอาไว้ก่อนจะแอ่นอกรับสัมผัสนั้นด้วยความเต็มใจ “อ๊าา สะเสียว อื้ออ” มาร์ตินกระตุกยิ้มอย่างพึงพอใจก่อนจะผละหน้าออกจากอกโตแล้วลุกขึ้นไปจัดการถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกจากร

EP39.วิวทะเลยามค่ำคืน NC คืนนี้ลิษาขอร้องให้มาร์ตินออกมาเดินเล่นด้วยกันที่ชายหาด ซึ่งไม่น่าเชื่อว่าเขาเองก็ยอมรีบเคลียร์งาน เพื่อมาเดินเล่นกับเธอ ทั้งสองคนเดินจับมือกันไปเรื่อยๆจนกระทั่งมาถึงโขดหินใหญ่ที่ตั้งตระหง่านอยู่ติดชิดกับน้ำทะเล ตรงนี้ยังพอมีแสงไฟสาดส่องอยู่บ้าง นับว่าไม่ใช่จุดอันตรายอะไร เพียงแต่ว่าในเวลานี้ไม่ค่อยมีคนมาเดินเพ่นพ่านตรงนี้เท่านั้นเอง “ขึ้นมาสิ” คนตัวโตเอ่ยบอกร่างเล็ก ก่อนที่เขาจะยื่นมือไปหาเธอ เพื่อช่วยเหลือหญิงสาวในการปีนขึ้นมาด้านบน “ว้าว~สวยจังเลยค่ะ” เมื่อขึ้นมาได้ร่างเล็กก็ฉีกยิ้มออกมาอย่างชอบใจให้กับวิวแสงจันทร์ตรงหน้า สีเหลืองนวลผ่อง ส่องประกายไปบนผืนน้ำสีคราม แสงดาวพราวระยิบระยับเต็มฟากฟ้าทำเอาร่างเล็กอดไม่ได้ที่จะยกโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปเอาไว้ แชะ! “ชอบมากเหรอ” น้ำเสียงทุ้มเอ่ยถาม เขายิ้มตามรอยยิ้มของเธอไปโดยไม่รู้ตัว “ค่ะ ชอบมากก ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าคุณจะเป็นคนสร้างที่นี่ขึ้นมา” “เมื่อก่อนที่นี่มีแต่ป่าเต็มไปหมด ตอนนั้นฉันก็ไม่คิดว่าตัวเองจะมาอยู่จุดนี้ได้” อย่าว่าแต่คนอื่นไม่เชื่อเลย เขาเองก็ยังไม่อยากจะเชื่อตัวเองเหมือนกันว่