All Chapters of A Night Owned by the CEO: Chapter 61 - Chapter 70

Kinabukasan ay mas maaga kaysa karaniwan ang pagdating ng mga empleyado. Halos lahat ay abala sa kani-kanilang mesa matapos ang sunod-sunod na inspection nitong mga nakaraang araw. Ngunit sa kabila ng tila normal na umaga, may isang bagay na hindi mapakali sa buong kumpanya.Si Rosset.Tahimik siyang nakaupo sa mesa niya ngunit paulit-ulit na tumatapik ang mga daliri sa ibabaw ng desk. Nakatingin siya sa opisina ni Rafael habang unti-unting kumukulo ang dugo niya.“Hanggang ngayon…” mahina niyang bulong sa sarili habang napapangisi. “Hindi pa rin bumibitaw sa babaeng ’yon.”Lumapit ang isa niyang alipores at marahang yumuko.“Teh… wala pa rin ba?”Napatingin si Rosset dito bago ngumisi.“Hindi pa. Pero malapit na.”“Yung nasa drive?”Marahan siyang tumango.“Hindi pa ngayon. Mas masakit kapag pinatikim muna sila ng saya.”Tahimik na napatingin ang alipores niya sa opisina ni Rafael.“Kaso… paano kung malaman?”Napatawa si Rosset.“Walang makakaalam.”Samantala, sa kabilang bahagi ng b

Naroon pa rin sina Rafael at Luna sa loob ng opisina. Tahimik ang buong silid ngunit mabigat ang hangin sa pagitan nila. Nakalatag sa mesa ang ilang dokumento, tablet, at laptop, ngunit ni isa sa mga iyon ay wala sa isip nila. Pareho silang nakaupo sa sofa, magkatapat, habang iniikot ni Rafael ang baso ng malamig na tubig sa kamay niya. Hindi pa rin niya magawang sabihin nang direkta ang lahat ng nalaman niya dahil alam niyang kapag narinig iyon ni Luna, baka tuluyan itong panghinaan ng loob.Si Luna ang unang bumasag sa katahimikan.“Sir… kanina pa po kayo hindi nagsasalita. Simula noong sinabi niyo na may balak sina Victor at Rosset, parang ang lalim na po ng iniisip niyo. Hindi ko na po kayo halos makilala.”Napabuntong-hininga si Rafael bago marahang inilapag ang baso sa center table. Tumingin siya kay Luna, at sa unang pagkakataon ay nakita nitong may halong pagod at kaba ang malamig na mga mata ng CEO.“Luna… hindi ako natatakot para sa kumpanya.”Napakunot-noo si Luna.“Hindi p

Hindi agad nagsalita si Rafael matapos nilang pag-usapan ang posibleng iskandalong ikakalat nina Victor at Rosset. Tahimik siyang nakaupo sa swivel chair habang nakatitig sa mga dokumentong nakalatag sa mesa. Paminsan-minsan ay napapailing siya na tila may mabigat na desisyong pilit niyang binubuo sa isip.Sa kabilang banda, hindi mapakali si Luna. Kanina pa niya napapansin ang kakaibang katahimikan ni Rafael.“Sir…” mahina niyang tawag habang marahang inilapag ang tasa ng kape sa mesa nito. “Kanina pa po kayo seryoso. May naisip na ba kayong paraan?”Hindi agad sumagot si Rafael.Sa halip ay tumayo ito, lumapit sa malaking bintana ng opisina, saka isinuksok ang dalawang kamay sa bulsa ng pantalon.“I think…”Huminto siya.“…may naiisip na ako.”Bahagyang lumiwanag ang mukha ni Luna.“Totoo po? Ano pong plano?”Tumalikod si Rafael at pinagmasdan siya nang ilang segundo.Hindi siya nagsalita.Mas lalo tuloy kinabahan si Luna.“Sir… huwag niyo po akong titigan nang ganyan. Kinakabahan p

Kinabukasan ay tila mas maingay ang buong kumpanya kaysa sa mga nakaraang araw. Hindi dahil sa bagong proyekto o sa pagdating ng mga kliyente, kundi dahil sa mga usap-usapang unti-unti nang kumakalat sa bawat departamento. Halos lahat ay may hawak na cellphone habang palihim na nagbabasa ng social media.Tahimik namang dumating si Luna. Suot niya ang paborito niyang office uniform, maayos ang buhok, at gaya ng nakasanayan ay nakangiti niyang binati ang mga empleyadong nadadaanan.“Good morning.”May ilan na ngumiti rin bilang tugon.Ngunit mayroon ding nagbulungan sa sandaling makalampas siya.“Siya na naman…”“Siya ba talaga ’yon?”“Hindi ko alam kung sino ang paniniwalaan.”Hindi na lamang sila pinansin ni Luna. Sanay na siyang maging sentro ng tsismis nitong mga nakaraang linggo. Kung dati ay tahimik lang siyang nagtitiis, ngayon ay iba na.Hindi na siya ang dating Luna na umiiyak lang sa sulok.Hindi na rin siya ang babaeng laging nananahimik.Habang inaayos niya ang laptop sa des

Kinabukasan ay tila mas maingay ang buong opisina kaysa sa mga nakaraang araw. Hindi dahil may meeting o may bagong proyekto, kundi dahil halos lahat ng empleyado ay may hawak na cellphone habang palihim na nagbabasa ng mga bagong post na kumakalat sa social media.May mga anonymous office pages na nagsimulang mag-post ng mga screenshot ng mga patama nina Rosset at Luna. Wala namang direktang pangalan, pero sapat na ang mga detalye upang mahulaan ng mga tao kung sino ang tinutukoy.“Grabe… sila na naman.”“Trending na yata sa office community.”“Ang dami nang nakikicomment.”“Bakit parang bawat post nila may bagong episode?”Tahimik lamang na dumating si Luna. Bitbit niya ang bag at kape gaya ng nakasanayan. Hindi niya pinansin ang mga matang sumusunod sa bawat hakbang niya.Pagkaupo niya sa desk ay agad siyang sinalubong ng notification.Mahigit limang libong reactions.Libo-libong comments.Hindi dahil influencer siya.Kundi dahil may ilang sikat na entertainment pages at office gos