《A Night Owned by the CEO》全部章節：第 51 章 - 第 60 章

Kinabukasan ay tila mas mabigat ang hangin sa buong kumpanya. Hindi dahil sa trabaho, kundi dahil sa balitang kumalat sa buong building matapos ang nangyaring komprontasyon nina Luna at Rosset kahapon. Maging ang mga empleyadong hindi naman mahilig sa tsismis ay hindi napigilang magbulungan habang naglalakad sa hallway. Sa bawat pagdaan ni Luna, may ilang napapatingin, may ilang ngumingiti nang palihim, at mayroon ding agad na umiiwas ng tingin nang mapansing napatingin siya sa kanila.Tahimik lang si Luna habang inaayos ang mga papeles sa desk niya. Hindi na niya pinansin ang mga bulungan. Sa isip niya, wala na siyang lakas para patulan pa ang kung anu-anong iniisip ng mga tao. Mas importante ang matapos ang trabaho kaysa ipaliwanag ang sarili sa mga taong wala namang balak umintindi.Ilang minuto lamang ang lumipas nang marinig niya ang pamilyar na tunog ng elevator. Bumukas iyon at lumabas si Rafael, suot ang kulay itim na suit na lalong nagpatingkad sa malamig nitong aura. Tulad n

Naroon pa rin si Rafael sa harap ng malaking bintana ng opisina habang pinagmamasdan ang desk ni Luna mula sa salamin. Tahimik ang buong floor, ngunit sa loob-loob niya ay tila may ingay na hindi matigil. Hindi niya maalis sa isip ang sinabi ni Victor, ang nangyari noong nakaraan, at ang kakaibang kutob na may panibagong binabalak si Rosset.Ilang segundo pa ang lumipas bago siya bumuntong-hininga at pinindot ang intercom.“Ms. Luna, come to my office.”Sa kabilang mesa, napatingin si Luna sa telepono bago marahang tumayo. Napansin iyon ng ilang empleyado.“Pinapatawag na naman…”“Araw-araw na yata.”“Huwag kayong tumingin, baka mahuli tayo.”Hindi na lamang pinansin ni Luna ang mga bulungan. Bitbit ang tablet at maliit na notebook, marahan siyang kumatok.“Sir?”“Come in.”Pagpasok niya ay agad na isinara ni Rafael ang pinto. Hindi siya agad nagsalita. Naupo lamang siya sa swivel chair habang nakatitig kay Luna na tila sinusuri kung may mali na naman ba rito.Napakunot-noo si Luna.“

Kinabukasan ay mas maaga pa sa karaniwan ang dating ni Rafael sa kumpanya. Hindi niya alam kung bakit, ngunit simula nang mangyari ang insidente kay Victor, tila hindi na siya mapakali sa tuwing hindi niya nakikita si Luna. Pagkababa pa lamang niya ng elevator ay agad niyang hinanap ang desk nito.Naroon si Luna, tahimik na nakaupo habang nakatutok sa laptop. Maayos ang postura nito, ngunit halata sa ilalim ng mga mata ang pagod. Sa bawat paggalaw nito ay para bang pilit lamang niyang ibinabalik ang dating sigla.Napangunot ang noo ni Rafael.“She didn’t sleep well…”Mahina niyang bulong bago tuluyang lumakad papunta sa opisina.Hindi niya napansing habang naglalakad siya ay maraming empleyado ang palihim na sumusunod ng tingin sa kanilang dalawa. Maging ang mga bulungan ay mas naging madalas nitong mga nakaraang araw.“Hindi ba kayo nagtataka?”“Sobrang protective na talaga ni Sir Rafael.”“Halos araw-araw nasa office niya si Luna.”“May something talaga.”Hindi nila alam na mula sa

Kinabukasan ay mas maaga nagsimula ang inspection kaysa sa inaasahan ng lahat. Halos bawat departamento ay may kanya-kanyang report na kailangang ipresenta habang magkasabay na umiikot sina Rafael at Victor sa bawat floor ng kumpanya. Bilang assistant ni Victor para sa proyektong iyon, halos hindi rin mapirmi si Luna. Hawak niya ang tablet, ilang folders, at notebook habang maingat na isinusulat ang bawat correction at instruction na ibinibigay ng dalawang CEO.Sa unang tingin ay tila normal lamang ang lahat. Ngunit para kay Luna, bawat segundo na nasa tabi niya si Victor ay nagpapaalala sa kanya ng gabing gusto na sana niyang kalimutan.“Ms. Luna.”Napakurap siya nang marinig ang boses ni Victor.“Yes, sir?”“Can you check if this financial report matches the updated file?”Lumapit siya at kinuha ang dokumento. Maingat niyang tiningnan ang figures bago bahagyang tumango.“It matches, sir. May dalawang corrections lang po sa last page.”“Good.”Ngumiti si Victor habang nakatingin sa k

Kinabukasan ay mas maaga pa sa nakasanayan ang pagdating ni Rafael sa kumpanya. Tahimik ang buong executive floor habang naglalakad siya sa hallway. Hawak niya ang isang folder ng mga dokumentong rerepasuhin para sa susunod na inspection nila ni Victor. Ngunit kahit nakatutok ang mga mata niya sa papel, ibang tao ang laman ng isip niya.Luna.Pagkabukas ng elevator ay agad niyang napansin ang pamilyar na maliit na pigura na papasok pa lamang sa lobby. Bitbit nito ang laptop bag at may hawak pang kape habang mabilis ang lakad.Hindi niya namalayang bahagya siyang napangiti.“Good morning, sir.”Tumango lamang siya sa mga empleyadong bumati ngunit hindi inaalis ang tingin kay Luna.Napansin iyon ng buong floor.“Hala… kanina pa yata inaabangan ni sir.”“Hindi pa nga nakakapasok si Ms. Luna, nakatingin na.”“Feeling ko talaga may something.”Tahimik lamang si Luna habang inilalapag ang bag sa desk. Hindi na niya pinansin ang mga bulungan. Sanay na siyang maging sentro ng tsismis nitong m