All Chapters of เจ๊ครับ...รับรักหน่อย: Chapter 31 - Chapter 40

คิมหันต์มองคนข้างๆที่หลับสนิทอยู่บนเตียงนอนของเค้า ก็อดยิ้มขึ้นมาไม่ได้ แม่คุณอ้อนสารพัดว่าเหนื่อย ปวดเมื่อย ขอพักสักวันได้หรือเปล่า แถมยังกว่าเสียงดังจะไปรบกวนพ่อกับแม่อีกด้วย เค้าพยักหน้าตามใจไม่เซ้าซี้เธอ แต่กลับถอดเสื้อผ้าตัวเองออกอย่างรวดเร็วแล้วนอนเล่นอยู่บนเตียงโดยที่ไม่รบกวนเธออีก  วีรดามองคนข้างๆที่ร้ายกาจอย่างอ่อนใจ เค้านัวเนียคลอเคลียเธอ ตั้งใจจะจัดการเธออีกรอบก่อนนอนเหมือนทุกที แต่เธอปฎิเสธเสียงหวานแล้วยังอ้อนเค้าสารพัดว่า เหนื่อยแล้ว คิมหันต์ผิดหวังอยู่นิดหน่อย แต่ก็ยอมปล่อยเธอแต่โดยดี เธอดึงผ้าห่มขึ้นมาห่ม เตรียมตัวจะหลับตาลงแต่คนตัวร้ายของเธอกลับโชว์ร่างกายเปลือยเปล่าที่เธอชอบ หน้าอกขาวผ่องที่เหมือนจะมีกล้ามเนื้อมากขึ้น นมชมพูรสดีที่เธอชื่นชอบ กล้ามท้องที่สุดเซ็กซี่ กับไรขนอ่อนๆไล่ลงไป แล้วเธอจะนอนยังไง มือบางลูบไล้หน้าอกเหมือนโดนมนตน์สะกด คิมหันต์แอบยิ้มออกมา เค้าลูบไล้แก่นกายของตัวเองเล่นเบาๆ "วีนอนเถอะครับ ผมขอเล่นสักแปปแล้วจะนอนแล้ว" ชายหนุ่มส่งเสียงอ้อน แล้วลูบไล้แก่นกายของตัวเองเบาๆ พร้อ

วีรดาเปิดประตูร้านเข้าไปในช่วงสายด้วยใบหน้าเบิกบานสุดขีด แพมมี่รีบส่งสายตาจิกกัดไปทันที "แหม หายเงียบไปเลย ไปบ้านพ่อผัวมาเป็นไง เล่าซิ"คิมหันต์เดินถือถุงขนมเข้ามาหอบใหญ่ แล้วส่งรอยยิ้มหวานทักทาย เพื่อนร่วมงานด้วยสีหน้าเปี่ยมสุข  "อีเจ๊ ไม่ต้องเล่าแล้ว หน้าบานยิ้มแฉ่งมาทั้งคู่แบบนี้ หนูยังไม่พร้อม มีความอิจมาก"  ลูกน้องในร้านยิ้มกันอยากอารมณ์ดี วีวี่เดินหมุนตัวไปรอบๆแพมมี่ ก่อนจะกระแอมเสียงออกมา เรียกความสนใจ แล้วชูมือข้างซ้ายขึ้นมาปิดหน้า อวดแหวนทองที่นิ้วอย่างมีลีลา แพมมี่มองแหวนที่นิ้ว แล้วไปยืนข้างๆเพื่อยืนยันนิ้วนางข้างซ้ายที่ใส่  "อีเจ๊" เสียงของแพมมี่ดังลั่นเรียกชื่อเจ้านายตัวเอง วีวี่ยิ้มอย่างไร้เดียงสาแล้วบอกเสียงเบา  "ปิดร้านทองสวมแหวนเลยแก

"วันนี้ลางานวันนึงได้ไหมอะ ปวดหัว" เสียงเค้างัวเงียตื่นขึ้นมา แล้วบอกเธอท่าทางอ้อนๆ วีรดาขยับตัวเข้าไปใก้ล แตะมือตัวเองกับหน้าผากเค้าเบาๆ "ตัวไม่ร้อน ปวดหัวมากหรอ" เธอถามออกไป ชายหนุ่มเอาผ้าห่มปิดหน้า "อืม ปวดหัว ไม่ไปนะ" พูดจบก็หลับตานอนทันที "หาอะไรกินด้วย แล้วกินยาก่อน แล้วจะนอนต่อก็นอน" เสียงเธอบอกกับเค้าก่อนไปทำงาน คิมหันต์ไม่ตอบอะไร เธอถอนหายใจออกมาแล้วปิดประตูห้องของตัวเอง แล้วเดินทางมาทำงานตามปกติ  "อ้าว เจ๊ ทำไมวันนี้มาคนเดียว คิมไปไหนละ" ลูกน้องถามออกมา เจ๊หยุดเดินมองลูกน้องก่อนจะตอบออกมา "ปวดหัว ลาวันนี้" เธออดเป็นห่วงเค้าไม่ได้คิดว่าถ้าไม่มีอะไร ก็จะรีบกลับไปหาคนป่วยเหมือนกัน  "อืม ให้พักบ้างเถอะ ทำงานมาตั้งหลายเดือนไม่เคยลาสักวัน ทำทั้งกลางวัน ทั้งกลางคืน หรือว่าหักโหมมากไปป่าว เด็กเลยเครียด" เสียงแพมมี่แซวออกมา วีรดาส่ายหน้ายิ้มๆแล้วเดินเข้าห้องทำงานตัวเอง เธอดูรายละเอียดของงานต่างๆอยู่อย่างมีสมาธิ

คุณหมอยกแก้วเหล้าขึ้นจิบช้าๆแล้วมองคนข้างๆ เอวบางนิดเดียวแบบนี้ กินข้าวบ้างหรือเปล่า เค้าขยับตัวเข้าไปใก้ลก่อนจะยิ้มกับตัวเอง "น่ารักนะครับ"  เสียงเค้าบอกออกมาลอยๆแต่มั่นใจว่าเธอคงได้ยิน แพมมี่ใจเต้นตุบตับด้วยความตื่นเต้น เธออยากจะบ้า คนโดนชมหันมามองเค้าอย่างเอียงอาย "อะไรนะคะ คุยกับแพมหรือเปล่า" สาวสวยหันไปมองแล้วโปรยเสน่ห์ใส่ทันที จีบมาจีบกลับ แพมมี่ไม่โกงค่ะ เธอหันไปมองเค้าเต็มตา ก่อนถามออกไป ชายหนุ่มพยักหน้าเบาๆแล้วบอกประโยคเดิม "น่ารักนะครับ" คนฟังหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาทันที แล้วยิ้มน้อยๆออกมา "รู้ค่ะ ว่าตัวเองน่ารัก" เธอย้อนกลับไป คนฟังยิ้มกว้างออกมา ตุบ ตุบ เสียงหัวใจแพมมี่ดังทะลุออกมา ยิ้มแบบนี้ แพมมี่ยอมตายค่ะ สาวสวยเอามือลูบแก้มตัวเองอย่างเขินที่สุด "วันนี้โสดหรอคะ ถึงได้มาชมสาวๆแบบนี้" เธอถามออกไปทันที ชายหนุ่มพยักหน้า "โสดครับ แต่ไม่ใช่โสดแค่วันนี้ ผมโสดทุกวัน"  ส

รถหรูจอดที่หน้าคอนโดของเธอก่อนเวลานัด สาวสวยรีบแต่งตัวก่อนจะเดินลงจากห้องมาอย่าง​รวดเร็ว   "มาแล้วค่ะ รอนานไหม" เธอถามออกไป เค้าส่ายหน้า "น่ารักอีกแล้ว ถ้าเป็นแฟนกัน ผมหวงแย่เลย" ชายหนุ่มหันมองคนข้างตัว เธอสวมเสื้อยืดกางเกงยีนส์กับรองเท้าส้นสูงเท่านั้น แต่ทำไมถึงได้เฉิดฉายขนาดนี้ คุณหมอหันไปมองเธอก่อนจะส่งมือของตัวเองไป  "ขอจับมือได้ไหมครับ "   เค้าถามออกไป คนสวยหน้าแดงก่ำแล้วยิ้มออกมาก่อนจะส่งมือไป  "เป็นเพื่อน เป็นพี่ก็จับมือได้หรอคะ" คนโดนขอมือถามออกไปอย่างสงสัย คุณหมอพยักหน้า  "ครับ จับได้สิ เป็นอะไรก็จับได้นะครับ เพราะว่าจริงใจ" มือบางวางลงมือตัวเองลงที่มือเค้า ก่อนที่เค้าจะยกมือเธอขึ้นมาจูบเบาๆ "แพม ผมว่า ผมจะจีบแพมนะครับ แล้ววันนี้ เป็นเดทแรกของเรา " สิ้นคำพูด เธอคิดว่าหน้าเธอแดง