All Chapters of สวรรค์ส่งความรวยมาให้ แต่ไฉนส่งว่าที่สามีมาตั้งสามคน!: Chapter 101 - Chapter 110

พระหัตถ์ของอดีตโอรสสวรรค์ที่กำตราหยกแผ่นดินกดกระแทกลงสู่รอยบุ๋มกึ่งกลางเข็มทิศแม่เหล็กขนาดยักษ์ด้วยความเร็วทว่าในเสี้ยวลมหายใจที่ความเป็นความตายของเมืองหลวงทั้งเมืองแขวนอยู่บนเส้นด้าย ซวี่หยางมิได้แผดเสียงคำรามให้เสียเวลา ชายหนุ่มระเบิดลมปราณขั้วหยางที่บีบคั้นจากจุดตันเถียนจนถึงขีดสุดพุ่งทะยานร่างฝ่าอากาศ กระบี่ในมือขวาตวัดวูบกลายเป็นเส้นแสงสีเงินยวงที่ฟาดฟันเข้าใส่ข้อมือของพระบิดาอย่างโหดเหี้ยมและไร้ความลังเลเคร้งงง!ประกายไฟสว่างวาบเจิดจ้าเมื่อกระบี่อ่อนปะทะเข้ากับลมปราณคุ้มกายขั้นแข็งกร้าวที่แผ่ซ่านออกมาจากวรกายของอดีตฮ่องเต้ แรงปะทะมหาศาลทำเอาซวี่หยางต้องถอยร่นไปครึ่งก้าว ฝ่ามือที่จับด้ามกระบี่ชาหนึบจนปริแตก เลือดสีสดหยดทะลัก“คิดจะขวางข้าหรือไอ้ลูกเนรคุณ!”อดีตฮ่องเต้ตวาดก้อง สุรเสียงดุดันและเปี่ยมไปด้วยพลังยุทธ์ที่ซุกซ่อนมานับสิบปี พระองค์ละความสนใจจากเข็มทิศกลไก ตวัดพระหัตถ์ซ้ายที่รวบรวมลมปราณมหาศาล ฟาดเข้าใส่แผงอกของซวี่หยางอย่างจังทว่าซวี่หยางหาได้ยืนหยัดสู้เพียงลำพังไม่!ซีซิงที่ยืนดูลาดเลาอยู่เบื้องหลังไ

มวลน้ำเย็นเยียบจากแม่น้ำใต้ดินทะลักทลายกำแพงศิลาเข้ามา เสียงคำรามของกระแสน้ำกึกก้องกลบเสียงหัวเราะวิปลาสของอดีตโอรสสวรรค์จนสิ้น ทว่าคลื่นเสียงใดเล่าจะบาดลึกและทำลายล้างได้เท่ากับถ้อยคำที่เพิ่งกรีดแทงลงกลางใจของซวี่หยาง“สายเลือดของนักฆ่า… น้องสาวร่วมอุทร...”อดีตเทพสงครามแห่งต้าฉู่พึมพำเสียงเลื่อนลอย นัยน์ตาสีรัตติกาลที่เคยสุกสกาวและทรงอำนาจ บัดนี้ว่างเปล่าและแตกสลาย กระบี่ในมือร่วงหล่นลงสู่สายน้ำที่เอ่อท่วมถึงข้อเท้า ชายหนุ่มทรุดฮวบลงคุกเข่า ร่างกายสูงใหญ่ที่เคยหยัดยืนท้าทายพายุหิมะนับหมื่นสั่นสะท้านอย่างไม่อาจควบคุม ความทรงจำอันแสนหวานและจุมพิตที่แลกเปลี่ยนความตายกลับกลายเป็นตราบาปที่กรีดรื้อวิญญาณจนแหว่งวิ่น“ฮ่าๆๆ เจ็บปวดหรือไม่เล่าบุตรชายที่รัก” อดีตฮ่องเต้กระอักเลือดสีดำคล้ำ ทว่าพระพักตร์กลับเปี่ยมไปด้วยความสะใจอย่างถึงที่สุด“แผ่นดินนี้สอนให้รู้ว่าความรักคือยาพิษที่ร้ายกาจที่สุด พวกเจ้าจงกอดคอกันตายอย่างน่าสมเพชในก้นชีพจรมังกรแห่งนี้ พร้อมกับบาปหนาที่ไม่อาจลบล้างเถิด!”มวลน้ำไหลบ่าเข้าท่วมถึงระดับเอ

เกล็ดหิมะสีขาวบริสุทธิ์โปรยปรายลงมาเยือนเมืองหลวง ทว่าบรรยากาศริมสระไท่เหย่กลับอบอวลไปด้วยรังสีสังหารซึ่งเย็นเยียบเสียดกระดูกซีซิงยืนตระหง่านอยู่ริมสระน้ำที่จับตัวเป็นน้ำแข็ง อาภรณ์ที่เปียกชุ่มแนบลู่ไปกับสัดส่วนโค้งเว้า นัยน์ตาที่เคยสุกสกาววาวโรจน์ นางกระชับตราหยกในมือแน่น แผ่นหลังบางแนบชิดกับแผงอกกว้างของซวี่หยาง“ท่านหลอกลวงทุกคนมาตลอดสิบห้าปี แสร้งทำตัวเป็นขุนนางตงฉินผู้รักครอบครัว ที่แท้ก็เป็นเพียงจิ้งจอกเฒ่าที่กินเนื้อคนไม่คายกระดูก!”ซีซิงเค้นเสียงลอดไรฟัน ตวาดก้อง“ทหารม้าเหล็กนับหมื่นของสามีข้าถูกท่านใช้เล่ห์กลกวาดล้างจนสิ้น บิดาที่แท้จริงย่อมไม่หยิบยื่นความตายให้บุตรีของตน! ท่านมันเดรัจฉาน!”เสนาบดีซ้ายผู้สวมเสื้อคลุมขนจิ้งจอกสีขาวสะอาดตาแย้มยิ้มละมุนละม่อมประดุจบัณฑิตผู้ทรงศีล ทว่าแววตากลับดำมืดไร้ก้นบึ้ง ชายชราก้าวอาด ๆ เข้ามาใกล้ วงล้อมของทหารชุดดำนับหมื่นกระชับพื้นที่แคบลงทุกขณะ“ซิงเอ๋อร์ เจ้าช่างกล่าววาจาตัดรอนบิดาเสียจริง”น้ำเสียงของเสนาบดีซ้ายทุ้มต่ำและอ่อนโยน “การเมืองย่อมต

ความเย็นเยียบของหยาดน้ำจากเพดานถ้ำหินย้อยหยดกระทบใบหน้าขาวซีดของซีซิง ดรุณีน้อยกอดร่างไร้ลมหายใจของซวี่หยางไว้แนบอกแน่น กลิ่นคาวเลือดผสมผสานกับตะไคร่น้ำคละคลุ้ง ทว่าสิ่งที่ทำให้หัวใจของนางหนาวเหน็บยิ่งกว่ากระแสน้ำในสระไท่เหย่คือถ้อยคำวิปลาสของบุรุษในหน้ากากทองคำเบื้องหน้า“ศพของสามีข้าไม่ใช่ตุ๊กตาให้สุนัขหน้าไหว้หลังหลอกเช่นท่านนำไปเชิด!”ซีซิงแผดเสียงตวาดก้อง นัยน์ตาที่เคยสุกสกาววาวโรจน์ด้วยเพลิงกัลป์ที่พร้อมแผดเผาทุกสรรพสิ่ง “ไท่จื่อ! ท่านแสร้งตายเพื่อหนีเอาตัวรอด ปล่อยให้ผู้อื่นหลั่งเลือดชโลมแผ่นดิน แล้วยังกล้าคลานกลับมาจากนรก เพื่อขโมยแม้กระทั่งร่างไร้วิญญาณของคนที่ช่วยชีวิตท่านกระนั้นหรือ!”ไท่จื่อยืนตระหง่านอยู่ท่ามกลางกลุ่มนักฆ่าชุดดำ รอยแผลเป็นไหม้เกรียมบนใบหน้าครึ่งล่างบิดเบี้ยวเมื่อเขาแสยะยิ้ม นัยน์ตาสีเทาขุ่นมัวทอดมองสองสามีภรรยาด้วยความสมเพช“วาจาสามหาวของเจ้ายังคงคมกริบไม่เปลี่ยนเลยนะ ซีซิง”เสียงของโอรสสวรรค์แหบพร่า “ทว่าแผ่นดินนี้ผู้ที่ยืนหยัดเป็นคนสุดท้ายต่างหากคือผู้ชนะ ข้าแสร้งตายในคุกหลวงก็เพื่อลอบรวบรวมขุมกำลังของหอซิงหลัวที่กระจัดกระจาย ยามนี้กองทัพมนุษย์กู่นับหม

แสงเพลิงจากคบเพลิงนับพันดวงสาดส่องขับไล่ความมืดมิดภายในโถงถ้ำศิลาจนสว่างไสว กลิ่นยางไม้ที่เผาไหม้ผสมผสานกับกลิ่นคาวเลือดสด ๆ คละคลุ้งจนชวนให้อึดอัด เสนาบดีซ้ายผู้เป็นบิดาบังเกิดเกล้าของซีซิงก้าวเดินอาด ๆ เข้ามาอย่างโอ่อ่า แวดล้อมด้วยกองทัพทหารเกราะดำนับหมื่นนายที่เรียงราย“ค้นหาให้ทั่ว! สังหารกบฏให้สิ้นซาก!”เสียงประกาศิตของนายกองตวาดลั่นก้องสะท้อนไปตามผนังถ้ำที่เต็มไปด้วยหินย้อย ทว่าในเสี้ยวอึดใจที่คมหอกคมดาบกำลังจะพุ่งทะลวงเข้าใส่จุดที่สองสามีภรรยาซ่อนตัวอยู่ เงาร่างนับสิบในชุดแนบเนื้อสำหรับรัตติกาลของนักฆ่าหอซิงหลัวพลันพุ่งทะยานออกมาจากเงามืดเคร้ง! ฉัวะ! อ๊าก!เสียงโลหะปะทะกันดังกึกก้อง อาศัยจังหวะชุลมุน ซวี่หยางกัดฟันกรอดข่มความวิงเวียนและอาการคลื่นไส้ที่ตีตื้นขึ้นมาถึงคอหอย ชายหนุ่มตวัดกระบี่ในมือขวา รวบเอวคอดของซีซิงด้วยแขนซ้าย ใช้วิชาตัวเบาทะยานร่างถอยร่นลึกเข้าไปในอุโมงค์แคบด้านหลังอย่างรวดเร็ว“ท่านพี่! ปล่อยข้าลงเถิด ท่านกำลังแพ้ท้องแทนข้าอยู่นะ! ขืนฝืนใช้ลมปราณร่างกายท่านจะรับไม่ไหว!” ซีซิงเอ็ดเสียงหลง นัยน์ตาเอ่อล้นด้วยความห่วงใย นางพยายามแกะวงแขนแกร่งที่รัดแน่น“ให้สามีท