ลีรภัทรคลายอ้อมกอดออกมองสำรวจหญิงสาวทุกซอกทุกมุมเพื่อให้แน่ใจอีกครั้งว่าเธอปลอดภัยไม่ได้บาดเจ็บจริงๆ ไม่ต่างจากเกวลินที่ทำเช่นเดียวกันกับเขาหลังจากที่ลีรภัทรได้รับสายจากป้าน้อยว่าเกวลินขับรถฝ่าฝนขึ้นเขาก็เป็นกังวลอย่างมาก ชายหนุ่มจึงรีบวิ่งเท้าเปล่าลงเขาเพื่อตามหาหญิงสาว ครั้นจะขับรถลงเขามาคงมีหวังได้ติดหล่มเช่นกันแน่“คุณนี่จริงๆ เลยดีนะที่ไม่เป็นอะไร เข้าไปในรถก่อนเถอะ” ลีรภัทรจูงมือเกวลินมานั่งพักในรถ ในตอนนี้ฝนก็คงกระหน่ำตกไม่มีทีท่าว่าจะหยุดพอเข้ามานั่งในรถเกวลินเอาแต่น้ำตาไหลไม่ขาด หญิงสาวมองไปที่ชายหนุ่มอย่างโล่งใจ เธอไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้าลีรภัทรเป็นอะไรไปขึ้นมาจริงๆ แล้วเธอจะอยู่ต่อยังไง ตอนที่ได้ยินว่าชายหนุ่มได้รับบาดเจ็บทุกอย่างก็ดูพังทลายไปหมด คิดแค่ว่าต้องขึ้นเขามาหาชายหนุ่มที่บ้านสวนให้เร็วที่สุด โดยไม่ได้สนใจเลยว่าตัวเองอาจจะได้รับบาดเจ็บด้วย“หยุดร้องไห้ได้แล้วผมไม่ได้เป็นอะไรจริงๆ” ลีรภัทรเช็ดน้ำตาที่ไหลอาบแก้มของหญิงสาวก่อนจะถูกเธอโผเข้าซบกอดไว้อีกครั้ง“ฉันนึกว่าคุณจะเป็นอะไรไปซะแล้ว ไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าการไม่มีคุณมันจะน่ากลัวขนาดนี้”“เด็กโง่…อย่าทำแบบนี้อีกนะ ถ
อ่านเพิ่มเติม
เข้าสู่ระบบ
