Alle Kapitel von everytime with you เพราะมีเธอ.... : Kapitel 11 – Kapitel 20

จิรณัฐนั่งอยู่ที่ระเบียงบ้านมองดูรูปถ่ายตัวเองกับภูภูมิที่เคยถ่ายด้วยกัน ภาพในความทรงจำระหว่างเขากับเพื่อนชายก็วนกลับมาให้นึกถึงอีกครั้งย้อนกลับไปเมื่อหลายปีก่อน“จิณ วาเดินมาทางนี้แล้ว” ภูภูมิสะกิดเพื่อนชายให้มองวารีคนที่เขาแอบรักมา3ปี ที่กำลังเดินมาทางพวกเขา“ถ้านายชอบก็ไปบอกสิจะมัวแอบรักอยู่ทำไม ถ้าเธอไปชอบคนอื่นก่อนจะทำไงล่ะทีนี้”“นายไปบอกให้ฉันได้มั้ย”“จะบ้าเหรอ…ใครชอบก็ไปบอกเองสิ”“นะ นะ จิณบอกให้หน่อย โน่นวาเดินมาแล้วนายช่วยหน่อยนะ” ไม่ทันได้ตอบกลับภูภูมิก็ผลักจิรณัฐออกไปเผชิญหน้ากับวารีที่เดินมากับกลุ่มเพื่อนพอดี วารีเองด้วยความที่ชอบจิรณัฐมาก่อนหน้านี้อยู่แล้วพอเห็นชายหนุ่มปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าก็เผยยิ้มเขินออกมา“มีอะไรหรือเปล่าคะ”“มีครับ คือ…เพื่อนผมชอบคุณน่ะ คนที่หลบอยู่หลังต้นไม้” จิรณัฐชี้ไปยังภูภูมิที่หลบอยู่หลังต้นไม้ วารีเองทันทีที่ได้ยินก็หุบยิ้มลง หญิงสาวแสดงความผิดหวังออกมาก่อนหน้านี้ที่เห็นจิรณัฐปรากฏตัววนเวียนใกล้เธอตลอดเพราะคิดว่าชายหนุ่มมีใจให้ ที่ไหนได้กลับเป็นเพื่อนชายของเขาที่ชอบเธอหลังจากที่วารีรับรู้ว่าคนที่ชอบเธอเป็นภูภูมิไม่ใช่จิรณัฐก็ผิดหวังนัก แต่ที่

ช่วงค่ำของวันขวัญข้าวเตรียมจะปิดร้านแต่ต้องตกใจเมื่อหันหลังกลับเห็นธานินทร์ยืนยิ้มให้อยู่ หญิงสาวเห็นชายหนุ่มเอาแต่มองและยิ้มให้ก็อดสงสัยไม่ได้“ร้านปิดแล้วนะคะ”“พี่ไม่ได้มากินข้าว อีกอย่างต้มจืดผักชีที่กินไปเมื่อตอนบ่ายยังไม่ย่อยเลย”“แล้วมาที่นี่ทำไมคะ”“มาหาข้าวนี่แหละ พี่ขอคุยด้วยสักแป๊บได้มั้ย จะคุยเรื่องจิณ”แม้หญิงสาวเองจะไม่อยากคิดถึงเรื่องของจิรณัฐแล้วแต่พอได้ยินชื่อของชายหนุ่มอีกครั้งก็ยับยั้งความอยากรู้เอาไว้ไม่ไหว ในเมื่อธานินทร์ต้องการจะคุยกับเธอเรื่องของจิรณัฐก็น่าจะเป็นเรื่องสำคัญพอสมควร“พี่อยากให้ข้าวโน้มน้าวให้จิณกลับมา พี่กับเขาตกลงจะทำเรื่องหนึ่งด้วยกันแต่จู่ๆ เขาก็เกิดเปลี่ยนใจและก็ไม่ยอมบอกเหตุผลพี่ด้วยว่าเพราะอะไร พี่เห็นว่าข้าวกับจิณดูสนิทกันบางทีถ้าข้าวช่วยพูดจิณอาจกลับมาก็ได้”“พี่คิดผิดแล้วค่ะที่จริงข้าวกับเขาไม่ได้สนิทกันเลย ข้าวไม่มีปัญญาไปโน้มน้าวใจให้พี่จิณกลับมาหรอก ขนาดกลับอเมริกาเขายังไม่บอกข้าวสักคำ”“ไม่มั้งพี่ก็ดูจิณสนใจข้าวดีออก”“เอาเป็นว่าเรื่องพี่จิณข้าวคงช่วยพี่ไม่ได้ พี่ลองไปคุยกับพี่ภัคหรือไม่ก็ป้าสุดาดู สองคนนั้นน่าจะช่วยพี่ได้มากกว่าข้าว

วันต่อมา ช่วงค่ำของวันมาลัยยังตามรบเร้าว่านดาวให้กลับกรุงเทพด้วยอย่างไม่ลดละ ถึงผู้เป็นลูกสาวจะยื่นคำขาดปฏิเสธอย่างไรผู้เป็นแม่ก็ไม่สนใจเพราะเป้าหมายของเธอคือต้องพาผู้ขวัญข้าวกลับด้วยเท่านั้น“ก็ข้าวบอกแล้วไงว่าไม่กลับ”“อุตส่าห์ถ่อมาถึงนี่แล้วยังไงแม่ก็ต้องพาข้าวกลับให้ได้ เอาอย่างนี้มั้ยถ้าข้าวอยากเรียนต่อจริงๆ เดี๋ยวแม่จะคุยกับคุณเชาวลิตให้ เขาอาจจะยอมก็ได้”“แม่! พอสักทีข้าวจะทนไม่ไหวแล้วนะ”“ฉันก็ทนแกไม่ไหวแล้วเหมือนกัน ทำไมฉันถึงมีลูกที่ดื้อด้านแบบแกได้เนี่ย ยังไงวันนี้ฉันต้องพาแกกลับให้ได้” คำพูดที่ดุดันของมาลัยทำขวัญข้าวเริ่มเป็นกังวล สักครู่ก็มีรถตู้คันสีขาวขับมาจอดอยู่ที่หน้าร้านและมีชายคนหนึ่งเดินลงมาจากฝั่งคนขับกำลังพุ่งตรงมาที่เธอ ขวัญข้าวรู้ในทันทีว่าตัวเธอนั้นคงไม่ปลอดภัยแล้ว พอเห็นท่าไม่ดีก็เตรียมจะวิ่งหนีไปแต่ถูกผู้เป็นแม้คว้าแขนรั้งเอาไว้ได้ก่อน“แม่ทำอะไรปล่อยข้าวนะ!”“ก็แกไม่ยอมไปกับฉันดีๆ ฉันก็ต้องใช้วิธีนี้ อย่าหาว่าแม่ใจร้ายเลยนะข้าว ลองทำความรู้จักกับคุณเชาวลิตก่อนข้าวอาจจะชอบความสุขสบายที่เขาให้ก็ได้”“ไม่มีทาง แม่บังคับข้าวไม่ได้ ป้า!” มาลัยรีบเอามือปิดปากขว

“อ้าว…ทำไมไม่รับล่ะ”คำพูดและน้ำเสียงที่ดูกังวลของจิรณัฐหลังจากที่เฌอรินวางสายนั้นทำขวัญข้าวเข้าใจอะไรมากขึ้น เธอเองก็เป็นผู้หญิงทำไมจะมองความคิดของผู้หญิงด้วยกันไม่ออก ดูก็รู้ว่าเฌอรินตั้งใจไม่รับสายของชายหนุ่ม อาการแบบนี้แสดงออกถึงความหึงหวงอย่างเห็นได้ชัด เมื่อสักครู่ที่จิรณัฐพูดคุยกับเธอด้วยความสนิทสนมก็คงทำให้หญิงสาวไม่ค่อยสบอารมณ์เลยวางสายไป ท่าทีชัดเจนแบบนี้ไหนจะสีหน้าแสดงความกังวลของจิรณัฐอีก แค่นี้ก็รู้แล้วว่าทั้งคู่นั้นคงไม่ได้เป็นแค่เพื่อนกันอย่างแน่นอน“ผู้หญิงก็แบบนี้แหละค่ะโกรธไม่นานหรอก เดี๋ยวพี่จิณค่อยโทรไปอธิบายให้เธอฟังก็น่าจะหายโกรธแล้ว” ขวัญข้าวเผยยิ้มบอกต่อชายหนุ่มก่อนจะเก็บถ้วยชามที่วางอยู่บนโต๊ะเดินกลับเข้าครัวไปจิรณัฐหลังที่ขวัญข้าวเดินจากไปก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย น้ำเสียงและสีหน้าที่จริงจังของหญิงสาวเมื่อสักครู่ทำชายหนุ่มสับสนไม่เข้าใจ ไหนจะคำพูดดูแปลกประหลาดนั่นอีก ทำไมเธอต้องให้เขาอธิบายให้เฌอรินฟังด้วย แล้วต้องอธิบายเรื่องอะไรกันจิรณัฐใช้เวลาอยู่ที่ร้านอาหารตามสั่งมาลีจนเวลาล่วงเลยมาพอสมควร ชายหนุ่มตรงมาหาขวัญข้าวที่กำลังเก็บถ้วยชามของลูกค้าที่พึ่งจะทานเสร็จเพ

ประเทศซูดานเฌอรินออกมาที่นอกห้องพักเพื่อผ่อนคลายความฟุ้งซ่านของตัวเอง หญิงสาวครุ่นคิดถึงแต่ท่าทีแปลกไปของจิรณัฐที่กลับไทยในครั้งนี้ ดูเหมือนเป็นครั้งแรกที่ชายหนุ่มไม่อยากที่จะแชร์เรื่องราวที่พบเจอให้เธอได้ฟัง หญิงสาวรับรู้ได้ว่ามีบางอย่างผิดปกติไป จิรณัฐในตอนนี้ดูซับซ้อนยากเกินกว่าที่เธอจะเข้าใจนัก“มาทำงานครั้งนี้ไม่มีความสุขเลยนะ คิดถึงจิณใช่มั้ย” คริสตินาเพื่อนสาวชาวเอเชียเชื้อสายจีนเอ่ยถามอย่างรู้ทัน ตั้งแต่ทำงานมาด้วยกันเป็นครั้งแรกที่เห็นเฌอรินดูไม่ค่อยรื่นรมย์เอาซะเลย และเธอก็รู้เหตุผลนั้นดีเพราะการทำงานครั้งนี้ไม่มีจิรณัฐมาด้วย“แค่รู้สึกเหนื่อยนิดหน่อย”“การแอบรักมันก็เจ็บใจตรงนี้แหละ ห่วงมากก็ไม่ได้ คิดถึงก็บอกไม่ได้ ได้แต่ฟุ้งซ่านเก็บเอามาคิดมากเอง ถ้าเลือกที่จะแอบรักต่อไปก็ต้องทน แต่ถ้าไม่อยากทนแล้วก็ต้องลองเสี่ยงดู” คริสตินารับรู้มาตลอดว่าเฌอรินมีใจให้จิรณัฐมากกว่าเพื่อน พอเห็นเฌอรินเอาแต่เศร้าซึมก็เลยอยากปลุกความกล้าในตัวหญิงสาวขึ้นมา“กลัวผิดหวัง กลัวว่าถ้าบอกไปแล้วจะไม่กล้าสู้หน้าจิณนะสิ”“แล้วถ้าจิณชอบเธอเหมือนกัน ต่างฝ่ายต่างกลัวว่าจะเสียความเป็นเพื่อนเลยไม่กล้าที่จ