Alle Kapitel von the alternate bride เจ้าสาวสำรอง: Kapitel 21 – Kapitel 30

ธาราขับรถพารัชชญามาที่บ้านหลังหนึ่งหลังจากทานมื้อเช้าเสร็จเรียบร้อย เป็นบ้านชั้นเดียวยกพื้นสูงสไตล์โมเดิร์นขนาดไม่ได้ใหญ่มากแต่ก็ไม่ได้เล็กจนเกินไป“คุณชอบมั้ย” ธาราเอ่ยถามหญิงสาวที่ยืนอยู่ข้างๆ ดูเหมือนว่ารัชชญาเองก็ดูจะพอใจบ้านหลังดังกล่าวเช่นกัน“อย่าบอกนะว่านี่เป็นบ้านของพวกเรา” หญิงสาวหันมาถามชายหนุ่มด้วยความตื่นเต้น“ใช่ บ้านของพวกเรา หลังจากที่คุณตอบตกลงแต่งงาน ผมก็เลือกหาดูบ้านทันที ถ้าจะให้สร้างใหม่คงอีกนานกว่าจะได้เข้าไปอยู่ เห็นบ้านหลังนี้ประกาศขายพอดีเดี๋ยวรีโนเวทเพิ่มก็น่าอยู่แล้ว คุณชอบมั้ย ว่าจะพาคุณมาดูตั้งนานแล้ว แต่เห็นคุณกำลังยุ่งเรื่องโรงแรมก็เลยจัดการเอง ช่วงที่ผมหายหน้าไปถ้าไม่อยู่ออฟฟิศก็อยู่บ้านนี้นี่แหละ”“อย่างนี้นี่เอง”“ชญา…ผมรู้ว่าคุณอึดอัดที่ต้องอยู่บ้านกับยัยวา ยังไงก็ทนเอาอีกเดือนนะ รอให้ทุกอย่างเรียบร้อยแล้วเราจะย้ายเข้ามาอยู่บ้านหลังนี้ด้วยกัน”“ได้ค่ะ เอ่อ…คุณธาร ฉันอยากจะขอคุณเรื่องหนึ่ง ต่อไปนี้ถ้ามีเรื่องอะไรที่ไม่เข้าใจกันระหว่างฉันกับคุณ คุณต้องการอะไรหรือฉันไม่ชอบอะไร ฉันอยากให้พวกเราเปิดใจคุยกันตรงๆ เพราะถ้าทำแบบนี้เราจะได้เข้าใจว่าอีกฝ่ายต้อง

ธารายอมรับว่าตกใจที่เห็นรัชชญาอยู่ในห้องพักของเขมมิกา หญิงสาวที่ยืนตรงหน้าเอาแต่ยิ้มให้เขาโดยไม่เอ่ยอะไรออกมาแม้แต่น้อย ชายหนุ่มไม่รู้ว่าตอนนี้รัชชญากำลังคิดอะไรอยู่ เธอจะโกรธ จะน้อยใจ หรือรู้สึกยังไงบ้างที่เห็นเขาปรากฏตัวอยู่หน้าห้องของเขมมิกาตอนนี้ ธาราไม่อาจเดาใจหญิงสาวได้เลย“พี่ธารมาแล้วเหรอคะ”เสียงของเขมมิกาดังออกมาจากข้างในห้อง พอรู้ว่าชายหนุ่มมาถึงก็รีบวิ่งออกมา ก่อนจะคว้าแขนของชายหนุ่มมาควงไว้แล้วพาเข้าไปยังข้างในห้อง“คุณชญาคะ นี่พี่ธาร…แฟนของฉันที่เล่าให้คุณฟังไงคะ พี่ธาร…นี่คุณชญาค่ะ เธอทำงานอยู่ที่โรงแรมนี้และก็เป็นเพื่อนใหม่ของฉันด้วย” เขมมิกาแนะนำให้ทั้งสองได้รู้จัก แต่สีหน้าและท่าทางของคนทั้งคู่ดูกระอักกระอ่วนอยู่ไม่น้อย จนทำให้เธอเองก็แปลกใจอยู่เหมือนกัน“มีอะไรคะ ทำไมหน้าตึงกันจัง” เขมมิกาเอ่ยถามคนทั้งคู่อีกครั้ง ตอนนี้สายตาของธาราก็เอาแต่มองไปที่รัชชญา“ฉันขอตัวก่อนดีกว่า พวกคุณสองคนก็คุยกันนะคะ”รัชชญาหันมายิ้มตอบให้คนทั้งคู่ ก่อนจะคลายยิ้มนั้นออกแล้วเดินออกจากห้องไป แต่ไม่ทันเดินพ้นประตูก็ถูกธาราเดินมาคว้าข้อมือของเธอเอาไว้ได้ก่อน“ชญา…อย่าพึ่งไปสิ”ธารากุมมือรัช

ธาราได้แต่ยิ้มหัวเราะชอบใจที่ได้เย้าหยอกรัชชญา พอเห็นใบหน้าที่บึ้งตึงของหญิงสาวก็รีบดีดตัวลุกจากเตียง ขืนหยอกนานกว่านี้ หญิงสาวคงได้โกรธเขาเข้าให้จริงๆ แน่“ดูอารมณ์ดีจังเลยนะ แฟนคุณบินกลับอเมริกาแล้วไม่เสียใจเหรอ”“ทำไมคุณชอบพูดถึงเขมจัง พอพูดขึ้นมาก็พาลไม่พอใจผมอีก”“ไม่ใช่สักหน่อย” หญิงสาวรีบสวนกลับ“นี่เห็นมั้ย คุณไม่พอใจผมแล้วจริงๆ ”“ไร้สาระ ฉันไม่พูดถึงคุณเขมแล้วก็ได้” หญิงสาวหน้างอใส่ธาราอีกครั้งก่อนจะเดินตรงเพื่อไปยังห้องน้ำ แต่ก็ถูกธาราคว้าตัวเข้ามาสวมกอดเอาไว้“อะไรของคุณอีก”“ผมอยากจะทำข้อตกลงกับคุณเหมือนกัน ในเมื่อคุณมีเงื่อนไขกับผม ผมก็จะมีเงื่อนไขกับคุณบ้าง”“ได้สิ เงื่อนไขของคุณคืออะไรล่ะ”“ต่อไปนี้ถ้าคุณพูดถึงเขมต่อหน้าผมอีก ผมจะ….”“จะทำอะไร?”“จะลงโทษคุณในแบบของผม”ธารารวบตัวหญิงเข้ามากอดเอาไว้แน่นมากกว่าเดิม สายตาจับจ้องไปที่ปากชมพูของเธออย่างเว้าวอน ก่อนจะถูกรัชชญาดันตัวออกไป หญิงสาวรู้ดีว่าชายหนุ่มหมายถึงอะไร“เงื่อนไขของคุณมีแต่เอาเปรียบฉันอยู่ดี”“ถ้าคุณไม่อยากโดนทำโทษ คุณก็แค่ไม่พูดถึงเขม แค่นี้ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้นแล้ว คุณเอาแต่พูดถึงเขมแบบนี้แล้วเมื่อไหร่ผมจะล

วันต่อมาธาราเดินทางมาทำงานแต่เช้า พอชายหนุ่มมาถึงก็เห็นเขมมิกายืนยิ้มต้อนรับอยู่ที่หน้าประตู สีหน้าของหญิงสาวดูร่าเริงสดใสเหมือนครั้งที่ทั้งสองยังคบกันอยู่ รอยยิ้มของเขมมิกาทำให้ชายหนุ่มอดคิดถึงวันวานไม่ได้“ทำไมเขมมาทำงานล่ะ พี่หมวยไม่ได้บอกเหรอว่าให้เขมเริ่มงานอาทิตย์หน้า”“บอกค่ะ แต่เขมอยู่ห้องไม่รู้จะทำอะไร แต่ถ้าพี่ธารไม่สะดวกเดี๋ยวเขมกลับก็ได้ค่ะ”“ไม่เป็นเป็นไรหรอกมาแล้วงั้นก็เริ่มงานวันนี้เลยแล้วกัน นั่นโต๊ะทำงานของเขม ถ้ามีอะไรสงสัยก็ถามทุกคนในออฟฟิศได้นะ”“ค่ะ” หญิงสาวยิ้มรับ เธอมองตามชายหนุ่มจนละสายตา ก่อนจะกลับมานั่งที่โต๊ะทำงานของตัวเองระหว่างนั่งอยู่นั้นก็มีเสียงซุบซิบของพนักงานสาวสองคนกำลังพูดถึงเรื่องของธาราอยู่ ทั้งคู่พูดเรื่องข่าวการแต่งงานที่ได้ยินมาว่าผู้เป็นเจ้านายของพวกเธอได้แต่งงานไปแล้วแต่กลับไม่มีใครในออฟฟิศได้เห็นหน้าผู้เป็นภรรยาของธาราเลยสักคน สองสาวเลยพุ่งเป้ามาที่เขมมิกา เพราะหญิงสาวปรากฏตัวมาได้เวลาที่เหมาะสมพอดี แถมทั้งคู่ก็ดูสนิทสนมกันมากอีกด้วยเขมมิกาพอได้ยินแบบนั้นก็ยิ้มออกมาเล็กน้อย เธอรู้สึกดีมากที่พนักงานในออฟฟิศคิดว่าเธอเป็นภรรยาของธารา แต่นั่น

วันต่อมาชลธีรีบเดินทางมาที่โรงพยาบาลเมื่อทราบข่าวจากธาราว่าเขมมิกานอนรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาล พอมาถึงก็เห็นหญิงสาวนั่งพูดคุยอยู่กับอิงดาวเพื่อนสาวคนสนิทของเธอด้วยท่าทีสดใสก็ค่อยคลายความกังวลลงได้บ้าง“ไม่เป็นไรใช่มั้ย”“ไม่เป็นไรแล้ว พี่ธารบอกธีเหรอว่าเขมอยู่ที่นี่”“อืม โล่งอกได้หน่อยที่เขมไม่เป็นอะไร”“เขม….ฉันไปทำงานก่อนนะ ต้องรีบไปเคลียร์งานที่ค้างอยู่ ไว้ตอนเที่ยงเดี๋ยวมารับกลับ” อิงดาวแจ้งต่อเพื่อนสาว เธอแค่อยากแวะมาดูอาการเขมมิกาก่อนที่จะกลับไปทำงานต่อ“ไม่เป็นไรหรอกอิง เดี๋ยวธีไปส่งดาวที่คอนโดเอง”“ได้ งั้นฝากเขมกับธีด้วยนะ” อิงดาวตอบรับชลธี ก่อนจะหันมายิ้มให้เขมมิกาแล้วเดินออกจากห้องไป“ธีไม่โกรธเขมแล้วเหรอ”“ธีไม่ได้โกรธเขมสักหน่อย ต่อให้ธีไม่พอใจเขมเรื่องของพี่ธาร แต่เขมก็ยังเป็นเพื่อนธี เพื่อนเป็นห่วงเพื่อนไม่เห็นจะแปลกตรงไหนเลย”เขมมิกาน้ำตาคลอเมื่อรับรู้ถึงความห่วงใยของชายหนุ่ม เธอรู้ดีว่าทำให้ชลธีผิดหวังในตัวเธอมาก พอเห็นชลธีวิ่งมาหาเธอด้วยความเป็นห่วงแบบนี้ก็อดที่จะซาบซึ้งใจไม่ได้จริงๆ ไม่ทันนขาดคำน้ำตาของหญิงสาวก็ไหลรินออกมา“เขมร้องไห้ทำไม”“เขมนึกว่าธีจะโกรธเขมจนไม