Tous les chapitres de : Chapitre 21 - Chapitre 30

คืนนั้นเขาคนนี้ก็ไปด้วย ได้คุยกันหลายคำจนจำหน้าได้“น้องลินนี่เอง มาได้ไงครับ?”“ฟ้าเล่าปัญหาให้ลินฟังหมดแล้วค่ะ เห็นว่านัดพี่วิณณ์มาช่วยเคลียร์กับคู่หมั้นที่ชื่อเพนกวินที่นี่ พวกเขามากันหรือยังคะ”เอกชัยร้องอ้อในใจ ก่อนพยักเพยิดหน้าไปทางห้องด้านใน“เดี๋ยวพี่พาไปครับ ลินรีบช่วยห้ามทัพหน่อยก็ดี พี่ขี้เกียจเช็ดเลือด”ไพลินเดินตามเข้าไปอย่างงุนงง “ห้ามทัพอะไรอ่ะพี่”“เดี๋ยวก็รู้” เอกชัยเดินนำหน้าไพลินเข้าไปด้านในหลังร้าน เปิดประตูห้องหนึ่งออก ดันร่างเล็กเข้าไปแล้วปิดประตูอย่างเร็ว“โอ้ย! ฟ้า กรุณาให้เกียรติสูทพี่หน่อยครับ”เสียงวิณณ์ตะโกนก้อง ไพลินจึงมองเห็นฟ้าพราวกำลังวิ่งตามร่างสูงรอบโซฟา พยายามดึงสูทออกจากบ่ากว้าง“ถอดสูทออกก็ใช้ได้แล้ว มานี่เลยไอ้พี่วิณณ์”การไล่ล่ายังคงโรมรัน ทั้งสองยังคงวิ่งตามกันไปมาภายในห้องคับแคบเสือร้ายถูกแมวไล่ข่วนจนเนื้อตัวขาวๆ ขึ้นสีแดงทั้งแถบไพลินหันไปถามเอกชัย “เกิดอะไรขึ้นเนี่ย?”ชายหนุ่มเห็นว่าตรงหน้าคือเพื่อนซี้ของคู่หมั้นเพื่อนรักจึงเล่าให้ฟังแบบขำๆ“จริงๆ คู่หมั้นของน้องฟ้าก็คือเจ้าวิณณ์นั่นแหละครับ แต่มันแกล้งให้เข้าใจผิดไง”ไพลินอ้าปากเห

ชายหนุ่มก้มหน้ามองยิ้มๆ ยกมือยีหัวเธออย่างสนิทสนม นึกเอ็นดูมากขึ้นอย่างช่วยไม่ได้วันนีมองภาพความสนิทสนมของทั้งสองอย่างยินดีปนฉงน เพราะจำได้ว่าสองคนเพิ่งพบหน้ากันเมื่อวานตอนนัดเปิดตัวที่ร้านอาหารของเอกชัยแค่ครั้งเดียวหรือมีอะไรที่เธอไม่รู้กันล่ะ? “วันนี้ฟ้าอยากทำของโปรดให้แม่ครับ” วิณณ์เดินเข้ามาหอมแก้มมารดา “เดี๋ยวแม่นั่งรอสบายๆ ในห้องนะ ผมจะช่วยฟ้าโชว์ฝีมือเอง”ฟ้าพราวเดินมาสมทบ “พี่วินณ์ไม่ต้องช่วยเลย ฟ้าขอแสดงฝีมือคนเดียว” เธอหันมายิ้มหวานให้วันนี “ฟ้าขออนุญาตใช้ครัวได้มั้ยคะ”“ทำไมจะไม่ได้ล่ะลูก ดีจริงๆ เลย” วันนีหันไปเรียกแม่บ้านที่กำลังรดน้ำต้นไม้อยู่แถวนั้น “พรนำทางลูกสะใภ้ฉันไปที่ครัวเร็ว แล้วไปเรียกแดงมาช่วยลูกสะใภ้ฉันทำกับข้าวด้วย”“ค่ะ”ฟ้าพราวหายเข้าไปในครัวพร้อมแม่บ้านชื่อพร ส่วนวิณณ์ถูกวันนีลากตัวไปเค้นถามในห้องนั่งเล่นด้านใน“มีอะไรที่แม่ไม่รู้หรือเปล่าตาวิณณ์ แกกับหนูฟ้าน่ะ ยังไง? เหมือนรู้จักกันมาก่อนเลย”หากพูดถึงวีรกรรมน่าอายนี้ ชายหนุ่มเองก็รู้สึกเขินไม่ต่างจากฟ้าพราวสักเท่าไหร่ แต่ก็ต้องจำใจเล่าให้บุพการีฟังอย่างชัดเจน ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้แม้แต่คำเดียว

“สงสัยจะเป็นไข้?”การป่วยเป็นเรื่องสุดวิสัยมาแต่ไหนแต่ไร โดยเฉพาะยามมีประจำเดือน ฟ้าพราวบ่นพึมพำกับตัวเองระหว่างเข้านอนแต่หัวค่ำ ก่อนจะเริ่มรับรู้แล้วว่าตัวเองไม่สบายขั้นหนักอย่างแน่นอนเพราะตอนนี้เหงื่อเธอเริ่มไหลซึม แต่ทั้งตัวกลับหนาวสั่นเข็มนาฬิกาบนหัวเตียงนอนค่อยๆ เดินไปอย่างช้าๆ ฟ้าพราวหลับลึกไปนานเท่าไหร่ไม่รู้ได้ท้ายที่สุดเธอก็เริ่มสะลึมสะลือ ตื่นแบบมึนๆ ขึ้นมาด้วยอาการหนักอึ้งไปทั้งเรือนร่าง“ฟ้า อยู่ห้องหรือเปล่า?”เสียงเคาะประตูดังขึ้น เป็นวิณณ์โวยวายอยู่หน้าห้อง น้ำเสียงเริ่มหงุดหงิด“ทำไมไม่ไปเรียน มาเปิดประตูเดี๋ยวนี้”ฟ้าพราวพยายามส่ายศีรษะสลัดความมึนอย่างอ่อนแรง ไม่รู้ว่าก่อนหน้าหลับหรือสลบไป ตอนนี้เธอสิ้นไร้เรี่ยวแรง ไข้ขึ้นสามสิบแปดองศา เจ็บท้องทรมาน หนาวสั่น ปวดหลัง เวียนศีรษะ คลื่นไส้ อาเจียน ไอแห้ง น้ำมูกไหล สารพัดจะเป็นหญิงสาวพยายามพลิกตัวแล้วหยัดกายลุกขึ้นยืนเพื่อเดินไปเปิดประตูให้คู่หมั้นอย่างยากลำบากเมื่อประตูห้องถูกเปิดออกอย่างเชื่องช้าและได้เห็นหญิงสาวที่มีท่าทางอิดโรย ตาแดงหน้าซีดปากสั่น ลำตัวอ่อนเปลี้ยเพลียแรงอย่างเห็นได้ชัด วิณณ์ถึงกับต

ตั้งแต่ต้นจนจบตลอดเวลาที่ทั้งสองคุยกันกระหนุงกระหนิง กลุ่มเพื่อนๆ คล้ายกลายเป็นอากาศธาตุอย่างไรอย่างนั้น“เดี๋ยว! ยัยฟ้า”คัทลินผู้ชื่นชอบการเป็นจุดสนใจรู้สึกไม่สบอารมณ์ขึ้นมา “แกจะรีบไปทั้งๆ ที่ยังไม่แนะนำคู่หมั้นให้รู้จักได้ไง”ประเด็นสำคัญคือคนอื่นมองเธอ แต่เขาคนนี้ไม่แม้แต่จะชายตาชำเลืองมาฟ้าพราวผู้ไม่รู้ความคิดของเพื่อนจึงหันมาร้องอ้อเบาๆ ก่อนดึงแขนวิณณ์ให้หันมาแล้วแนะนำตัวกับเพื่อนอีกคนในกลุ่ม “นี่พี่วิณณ์” เธอผายฝ่ามือไปทางเพื่อน “ส่วนนี่ยัยแคทค่ะ”วิณณ์มองสาวสวยตรงหน้าแล้วยิ้มสุภาพ “สวัสดีครับ”เมื่อได้เห็นร่างสูงชัดๆ คัทลินก็รู้สึกอึ้งคู่หมั้นของยัยฟ้าหล่อระดับนี้ได้ไง? ในความคิดของคัทลิน ฟ้าพราวไม่ใช่คนสวยสักเท่าไหร่ ออกจะเชยด้วยซ้ำไป ไม่จำเป็นต้องมีคู่หมั้นหล่อเลิศเบอร์นี้ไหม? แฟนยัยลินยังไม่เห็นหล่อขนาดนี้เลยหญิงสาวคิดในใจอย่างไม่ยินดี ก่อนโปรยยิ้มหวานซึ่งเป็นยิ้มที่ทำให้ผู้ชายหลายคนทอดมองมาต้องแสบตามานักต่อนัก “สวัสดีค่ะพี่วิณณ์ แคทค่ะ”“ยินดีที่ได้รู้จักครับ” วิณณ์ตอบรับ“ค่ะ ยินดีค่ะ”นัยน์ตาของคัทลินพราวระยับ เธอยังคงยิ้ม เป็นยิ้มที่ทำให้คนมองต้องใจสั่น ผู้ชายแถวน

วันนั้นแม่วันนีพร่ำสอนตอนพิธีหมั้นเสร็จสรรพอยู่หลายคำ ท่านบอกกับวิณณ์ต่อหน้าเธอว่า‘ถ้าเมียสงสัย อย่าปล่อยให้เมียคลางแคลงใจ ถ้าไม่จริงให้แกรีบพิสูจน์เคลียร์ใจไปเลย แต่ถ้าแกเลวจริงๆ ล่ะก็ แกต้องไสหัวออกไป ห้ามกลับมาเหยียบที่นี่อีก ไม่ต้องมาเรียกฉันว่าแม่ บ้านนี้ไม่ต้องการผู้ชายหลายใจ แม่จะอยู่กับหนูฟ้าสองคน’วิณณ์ถามเสียงขรึม “สรุปแล้วเราสองคนเป็นอะไรกัน?”ฟ้าพราวยู่หน้า “ก็คู่หมั้นไง?”ชายหนุ่มเลิกคิ้ว “ยังจำได้?”หญิงสาวนึกอยากจะบ้าตาย นี่กำลังเข้าโหมดเครียดใช่ไหม แล้วใครควรเครียด เธอใช่มั้ย เพราะเธอรู้ว่าคู่หมั้นกำลังนอกใจ แต่ทำไมคล้ายว่าคนนอกใจเป็นเธอล่ะฟ้าพราวยกมือจิ้มหน้าผากของวิณณ์อย่างหมั่นไส้ ตัดสินใจคุยกันตามตรงไปเลย“แล้วพี่วิณณ์ล่ะ ยังจำได้ไหมว่าเราเป็นคู่หมั้นกัน”วิณณ์มุ่นหน้า ยังไม่ทันตอบ ฟ้าพราวกลับถามอีก “ว่าไงล่ะ ถ้าพี่วิณณ์มีหญิงอื่นจริง นอกใจฟ้าจริง ให้ฟ้าช่วยปิดบังแม่ก็ได้นะ ดูทรงแล้วแม่เกลียดเรื่องนี้เข้ากระดูกดำเลยนี่”วิณณ์แค่นเสียงเยาะเอ่ยอย่างประชดประชัน“โห! ฟ้าโคตรใจกว้างเลยครับ ยอมปิดตาให้พี่ทำชั่วขนาดนี้ ฟ้ารักพี่ขนาดนั้นเลยเหรอ? หรือว่าไม่อยากหมั้นกับพี