บททั้งหมดของ นักร้องชื่อดังที่จ้องจะจับพี่สาวข้างห้องมาเป็นแฟน: บทที่ 21 - บทที่ 30

เมื่อขับออกมาบนถนนใหญ่แล้วแพรไหมก็ต่อสายหาเจเลนทันทีด้วยความร้อนใจ แม้น้ำเสียงที่ถามจะยังคงนิ่งสวนทางกับใจที่เต้นกระหน่ำก็ตาม“นายเป็นอะไร”‘ผมหนีซาแซงอยู่ มารับหน่อยครับ’“ไม่เรียกป้าแล้วเหรอ”แพรไหมอดจะแดกดันไม่ได้ พอโดนเรียกบ่อยๆก็ชักจะชินแต่ยังไงก็ไม่ชอบใจอยู่ดี‘ขอโทษค้าบพี่ มารับหน่อยนะๆแอบอยู่ที่ห้องน้ำเนี่ย’“อือ ว่าแต่ซาแซงคืออะไรเหรอ”แพรไหมถามแบบไม่รู้จริงๆ เพราะไม่เคยได้ยินมาก่อน‘คือแฟนคลับที่ตามจนเกินพอดีครับ ไว้ผมอธิบายทีหลังได้มั้ยร้อนมากเลยเนี่ย’“อือๆ ส่งโลมาละกัน”แพรไหมยอมปล่อยผ่านเมื่อได้ยินเสียงที่อ้อนวอนของอีกคน ก่อนจะเร่งความเร็วเพิ่มขึ้นอีกหน่อยเท่าที่การจราจรจะอำนวยได้ในยามเย็นแบบนี้ แต่ก่อนจะวางสายเจเลนกลับสร้างความปั่นป่วนทิ้งไว้ให้เธอหน้าร้อนด้วยประโยคสุดเลี่ยนแล้วตัดสายหนีไป‘ขอบคุณที่สุดเลยครับคนสวย’“เด็กบ้า…”—---------------------“มาถึงแล้ว ออกมาเลยจำรถพี่ได้ใช่มั้ย”แพรไหมต่อสายหาเจเลนอีกครั้งเมื่อมาถึงปั้มที่เจเลนบอก เธอจอดตรงหน้าห้องน้ำก่อนจะมองหาว่าเจเลนอยู่ตรงไหน‘ปัญหามันอยู่ที่จะออกไปยังไงนี่แหละครับ พี่เห็นผู้หญิงสามคนที่ท่าทางแปลกๆอยู่แถวนั้

“อื้อ ไม่ใช่ทุกคนจะกล้าทำสิ่งที่ชอบ แล้วนายก็ยังต้องเรียนไปด้วยอีกมันเหนื่อยมากเลยนะแบบนั้น ตอนที่พี่เรียนอย่างเดียวยังท้อเลย”แพรไหมหันมาบอกด้วยสีหน้าจริงจัง แต่สายตาที่มองเจเลนกลับเต็มไปด้วยความชื่นชมจนคนโดนมองยิ้มเขิน“ไม่รู้สิครับ ผมก็แค่อยากทำทุกอย่างตอนที่มีโอกาส ไม่ชอบปล่อยเวลาผ่านไปเฉยๆเพราะไม่รู้จะเหลือเวลาถึงตอนไหน สำเร็จรึเปล่าก็ไม่เสียดายหรอก”“อือ นายเก่งมากจริงๆนั่นแหละ โตกว่าพี่เยอะเลย”ยิ่งได้ฟังแพรไหมก็ยิ่งทึ่งและชื่นชมกับความคิดของเจเลนจนได้แต่ชมออกมา เหมือนลืมไปแล้วว่าก่อนหน้านี้เคยไม่ชอบเจเลนมากขนาดไหน“งั้นเหรอ แล้วพี่ล่ะ”เจเลนหันมาถามคนที่นั่งอยู่ข้างๆด้วยสายตาเป็นประกาย รอยยิ้มที่ไม่เคยเกิดขึ้นเวลามาที่นี่กลับวาดออกมาเต็มใบหน้าหล่อเหลาอย่างห้ามไม่ได้ เพิ่งรู้ว่าการถูกชมจากคนที่ชอบมันทำให้ใจพองโตเหมือนจะลอยได้ขนาดนี้สายตาคมจับจ้องใบหน้าสวยในมุมข้างอย่างไม่อาจละสายตาไปไหน บรรยากาศที่เคยเหงาตอนมาคนเดียว กลับเปลี่ยนไปเพราะมีแพรไหมมานั่งอยู่ด้วยกันแบบนี้ พอดวงตากลมโตหันกลับมาสบกัน ก็ราวกับถูกดึงดูดไม่ให้ละออกไปไหนได้อีก“อะไรเหรอ”แล้วพอแพรไหมถามออกมาด้วยรอยยิ้มแบบ

“ห้ามเลยนะ นอกบ้านห้ามทำอะไรตามใจตัวเองเด็ดขาด ไม่งั้นโกรธจริงๆด้วย”“งั้นเข้าบ้านกัน อยากอ่ะ”“ทำไมเป็นคนแบบนี้เนี่ย”“พูดเรื่องจริงนี่นา ผิดตรงไหน”“บางเรื่องก็เก็บไว้ในใจบ้างเถอะ”แพรไหมว่าออกมาอย่างเหลืออด ไม่รู้เพราะไม่คิดอะไรหรือหน้าด้านกันแน่ ซึ่งแพรไหมมั่นใจว่าน่าจะเป็นอย่างหลังมากกว่า คำพูดคำจาชวนให้ปวดหัวอยู่ตลอดเลยและก่อนที่จะได้เถียงกันไปมากกว่านั้น เสียงมือถือของเจเลนก็ดังขึ้นมาขัดจังหวะซะก่อน“ไปคุยเถอะเผื่อเป็นเรื่องด่วน”“งั้นเดี๋ยวมานะครับ”เจเลนลุกขึ้นก่อนจะเดินออกไปอีกทาง ซึ่งแพรไหมไม่ได้คิดจะอยากรู้อะไรอยู่แล้ว คนเราก็ต้องมีเรื่องส่วนตัว ต่อให้คบกันก็ต้องเว้นพื้นที่ให้กันเพื่อความสบายใจด้วย การอยากรู้ทุกอย่างมีแต่จะทำให้เรายิ่งคิดมากและคาดหวังจากอีกคนเกินไป“ครับพี่บอส”เจเลนกดรับสายเมื่อเดินห่างออกมาจากแพรไหมพอสมควร ไม่ใช่ว่าไม่อยากให้อีกคนรู้ แต่เพราะรู้ว่าถ้าผู้จัดการตัวเองโทรมามันคงเป็นเรื่องที่เครียดแน่ๆ เจเลนแค่ไม่อยากให้แพรไหมไม่สบายใจ กว่าจะเห็นรอยยิ้มของคนพี่แบบนี้มันไม่ง่ายเลย‘เห็นข่าวตัวเองรึยังไอ้เด็กเจ้าปัญหา’“ถ้าพี่หยอกกันแบบนี้ได้ แสดงว่าข่าวไม่ให

“อะไรเนี่ย พี่ว่าผมเป็นคนไม่น่าเชื่อถือเหรอ”“พูดเองนะ”“ว่ากันแบบนี้ต้องโดนลงโทษ”“อย่านะ เจเลนพี่ไม่เล่น”แพรไหมดุก่อนจะเอี้ยวตัวหลบเจ้าเด็กตัวโตที่เข้ามากอดแล้วจี้เอวจนเธอขำออกมา คุยกันจริงจังได้ไม่นานหรอกกับเจเลนน่ะ สุดท้ายเจ้าตัวก็หาเรื่องมาแกล้งเธอแบบนี้ทุกที“ผมก็ไม่ได้เล่นสักหน่อย”เจเลนจ้องตาคนในอ้อมแขนด้วยสายตาวาววับ ประกายในดวงตาชัดเจนจนแพรไหมหน้าร้อนรีบดันอกเจเลนไว้สุดแรง ก็เล่นกันแบบนี้ทีไรมันไม่เคยจบแค่แกล้งให้ขำหรอกเพราะจุดประสงค์ของเจเลนน่ะ มันคือการแกล้งให้ร้องครวญครางใต้ร่างเหมือนจะขาดใจแบบนี้มากกว่า“เจ เจเลน อ๊า”แพรไหมหวีดร้องตัวสั่นกระตุก กอดคอคนที่ยังกระทุ้งกายเข้าหาไม่หยุดจนทำให้ช่องทางฉ่ำแฉะนั้นตอดรัดหนักกว่าเดิมเพราะความเสียวที่เกินจะต้านทานได้และแพรไหมรู้ดี ว่าการเสร็จของเธอครั้งแรกมันไม่ใช่จุดจบของบทรักในวันนี้ เพราะถ้าเจเลนเริ่มได้ก็ไม่มีทางจะหยุดง่ายๆจนกว่าเธอจะอ่อนเปลี้ยไปทั้งตัวนั่นแหละ“ไม่ ไม่ไหว อึก อื้อ เจเลนพอก่อน”แพรไหมบอกเสียงสั่น ขณะที่ท่อนลำร้อนนั่นยังคงเสือกไสอยู่ในร่างกายเธอจนร้อนรุ่มไปทั่วร่าง เจเลนไม่ได้รุนแรงหรือทรมานอะไรเธอทั้งนั้น แต่

แต่พอได้ยินว่าเวลาเราไม่ได้มีเหลือเฟือขนาดนั้น แพรไหมก็โยนทุกอย่างในหัวทิ้งไปจนหมด ก่อนจะใช้แค่หัวใจที่ซื่อสัตย์ของตัวเองตอบรับเจเลนแบบไม่มีความลังเลอะไรเหลืออยู่อีก“อื้อ เข้าใจแล้ว ถ้านายมั่นใจพี่ก็พร้อมเหมือนกัน”พร้อม ที่จะรับความรักและมอบความรักทั้งใจให้คนที่แสนดีกับเธอในทุกๆวันแบบไม่มีเงื่อนไขอะไรอีกเลย“น่ารักที่สุดเลยครับ”—-----------------“เจเลน”“เจเลน หายไปไหนแต่เช้าเนี่ย”“เจเลน”แพรไหมทั้งเดินทั้งเรียกเจเลนไปทั่วบ้าน ตั้งแต่รู้สึกตัวตื่นมาก็ยังไม่เห็นวี่แววของอีกคนเลยไม่รู้ว่าหายไปไหนทั้งที่ยังไม่ได้เวลาตื่นด้วยซ้ำ ปกติเจเลนแทบจะไม่ลุกไปไหนเลยถ้าเป็นวันหยุดแบบนี้ เรียกว่านอนกอดเธอแน่นจนแพรไหมต้องแงะตัวออกมานั่นแหละแปลกใจได้ไม่นานก็มีข้อความจากเจเลนส่งเข้ามาในมือถือ แพรไหมกดดูถึงรู้ว่าเจ้าตัวออกไปชายหาดตั้งแต่ฟ้ายังไม่แจ้งขนาดนี้‘ออกมาที่ชายหาดหน้าบ้านหน่อยครับ’พออ่านเสร็จก็รีบคว้าเสื้อคลุมมาสวมทับแล้วเดินออกไปหาอีกคนที่ชายหาดทันที ลมทะเลพัดเอากลิ่นอายความสดชื่นเข้ามากระทบใบหน้าและร่างกาย บรรยากาศที่หาไม่ได้จากในเมืองทำให้ต้องยิ้มออกมาด้วยความอารมณ์ดี แพรไหมมองหาคนที่