นักร้องชื่อดังที่จ้องจะจับพี่สาวข้างห้องมาเป็นแฟน

นักร้องชื่อดังที่จ้องจะจับพี่สาวข้างห้องมาเป็นแฟน

last update최신 업데이트 : 2026-03-03
언어: Thai
goodnovel18goodnovel
순위 평가에 충분하지 않습니다.
32챕터
600조회수
읽기
보관함에 추가

공유:  

보고서
개요
장르
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.

ไอ้เด็กลูกครึ่งหน้าหล่อคนนั้นน่ะ แพรไหมไม่ชอบสุดๆเพราะมันชอบปีนเกลียวแถมยังอยู่ข้างห้องอีกต่างหาก ใครจะคิดว่าวันนึงจะตื่นมาพร้อมกันบนเตียงแล้วโดนมันถามว่า "นี่ป้าขืนใจผมเหรอ" ไอ้เด็กนรก...

더 보기

1화

1 เรื่องที่ไม่ควรเกิดขึ้น

„Ich bin schwanger, Cecelia. Und es ist das Baby deines Mannes.“

Ich sah sie fassungslos an. Das Weinglas aus Kristall entglitt meinen Fingern und zerschellte auf dem Marmorboden des Esszimmers im Rudelhaus. Roter Wein ergoss sich über den Boden und durchnässte meine Schuhe ebenso wie ihre.

„Was hast du gerade gesagt?“ Meine Stimme bebte. Ich begriff es nicht. Wie? Warum?

Layla, meine wunderschöne, perfekte Schwester, stand mir gegenüber – der Inbegriff all dessen, was ich meiner Meinung nach nicht war. Sie war anmutig, bekam alles, was sie wollte, und Männer verehrten sie geradezu. Warum ausgerechnet mein Mann? Selbst als sie mir diese Nachricht überbrachte, die meine Welt erschütterte, sah sie aus wie eine Göttin. Ihre Hand ruhte schützend auf ihrem noch flachen Bauch, und Tränen glitzerten in ihren blauen Augen.

„Es tut mir so leid, Cecelia. Ich wollte nie, dass es so weit kommt.“

„Du lügst.“ Ich umklammerte die Kante des Esstisches, bis meine Knöchel weiß hervortraten. „Zeke würde nicht ... er würde mir so etwas nicht antun.“

„Würde er das nicht?“ Laylas Stimme war sanft und voller Mitleid. „Sei ehrlich zu dir selbst, Schwester. Hat er dir jemals wirklich gehört?“

Das Gefährtenmal an meinem Hals brannte bei ihren Worten auf, und meine Hände fuhren zu der schmerzenden Stelle, um sie zu beruhigen. Ich mühte mich aufzustehen, während ich sie voller Hass anstarrte.

Sie hatte immer alles gehabt. Warum konnte sie mir nicht diese eine Sache lassen, die mich glücklich machte? Sie musste einfach alles ruinieren. Vor sechs Monaten hatte Alpha Zeke Brooke alle schockiert, als er für die Friedenshochzeit mich – die unscheinbare, adoptierte Cecelia – und nicht meine atemberaubende Schwester gewählt hatte. Anfangs mochte ich Zeke nicht. In seiner prachtvollen Welt fühlte ich mich zu sehr wie auf dem Präsentierteller. Doch er gab mir das Gefühl, geliebt und vollkommen zu sein. Sechs Monate war es her, seit ich törichterweise begonnen hatte, an Märchen zu glauben.

„Er hat sich für mich entschieden“, sagte ich und hasste es, wie verzweifelt ich klang. „Bei der Verlobungsfeier hat er mich dir vorgezogen.“

„Hat er das?“ Layla kam mit anmutigen Schritten auf mich zu. „Oder hat er den Weg gewählt, der es ihm ermöglichte, uns beide zu haben?“

„Wovon redest du?“ „Denk mal darüber nach, Cecelia. Hätte er mich geheiratet, hättest du das Territorium verlassen. Wärst losgezogen, um dein eigenes Rudel zu finden, dein eigenes Leben. Aber indem er dich heiratete …“ Sie hielt inne und ließ die Andeutung im Raum stehen. „Indem er dich heiratete, stellte er sicher, dass ich in der Nähe blieb. Familie hält immer zusammen.“

Meine Beine gaben nach, und ich ließ mich in den nächstbesten Stuhl fallen. „Nein. Nein, du irrst dich. Zeke und ich … wir waren glücklich. Er war lieb zu mir, sanft …“

„Lieb?“ Layla lachte, doch in ihrem Lachen lag keinerlei Heiterkeit. „Cecelia, wann hat er dir das letzte Mal gesagt, dass er dich liebt?“

Die Frage traf mich wie ein Pfeil mitten ins Herz. Mir drehte sich der Kopf, als ich darüber nachdachte. Sechs Monate Ehe, und diese drei Worte waren nie über seine Lippen gekommen. Nicht ein einziges Mal.

„Wann hat er dich das letzte Mal so angesehen, wie ein Gefährte seine Auserwählte ansehen sollte?“, fuhr sie unerbittlich fort. „Wann ist er das letzte Mal zu dir ins Bett gekommen, ohne dass du den ersten Schritt machen musstest?“

„Hör auf.“ Tränen brannten in meinen Augen, doch ich weigerte mich, sie fließen zu lassen. „Hör einfach auf zu reden.“

„Ich kann nicht aufhören, denn ich kann dich nicht länger belügen.“ Layla ließ sich auf den Stuhl mir gegenüber sinken und streckte die Hand über den Tisch aus, um meine zu ergreifen. Ich riss sie weg. „Cecelia, er trifft sich heimlich mit mir – schon seit der Woche nach eurer Bindungszeremonie. Anfangs ging es nur darum, sich zu entschuldigen, zu erklären, warum er sich für dich entschieden hatte. Aber dann …“

„Aber dann was?“

„Dann erinnerten wir uns daran, warum wir uns überhaupt ineinander verliebt hatten.“

Meine Augen brannten, meine Hände zitterten vor Wut. „Ihr wart Feinde. Nach dem Krieg, nach Vaters Verrat – ihr habt euch gehasst.“

„Wir waren nie Feinde.“ Laylas Stimme sank zu einem Flüstern herab. „Wir waren Kinder mit gebrochenen Herzen, die durch den Stolz ihrer Väter getrennt wurden. Der Hass war einfacher, als sich einzugestehen, dass wir uns noch immer liebten.“

Ich sprang so hastig auf, dass mein Stuhl nach hinten kippte. „Verschwinde.“

„Cecelia …“

„Ich habe gesagt: Verschwinde!“

„Hör mir zu!“ Auch Layla sprang auf, ihr eigenes Temperament kochte hoch. „Glaubst du, das ist leicht für mich? Glaubst du, ich wollte von einem verheirateten Mann schwanger werden?“

„Darüber hättest du nachdenken sollen, bevor du für meinen Mann die Beine breitgemacht hast!“

Die Ohrfeige kam so schnell, dass ich sie nicht kommen sah. Meine Wange brannte, doch der körperliche Schmerz war nichts im Vergleich zu der Qual, die meine Brust zerriss.

Entsetzt schlug Layla die Hand vor den Mund. „Oh Göttin, Cecelia, es tut mir leid. Ich wollte nicht …“

„Doch, das wolltest du.“ Ich berührte meine brennende Wange und schmeckte Blut, wo meine Zähne die Lippe eingeritzt hatten. „Du hast es immer so gemeint, nicht wahr? Jedes grausame Wort, jeden Moment, in dem du mir das Gefühl gabst, klein und wertlos zu sein. Du hast es mir immer übelgenommen, dass Vater mich adoptiert hat, anstatt dir einen Bruder zu schenken.“

„Das stimmt nicht …“

„Wirklich nicht?“ Ich lachte bitter. „Sag mir, Layla, gehörte es nicht schon immer zu deinem Plan, mit Zeke zu schlafen? Seit wir verheiratet sind, warst du nie glücklich. Du wolltest unsere Ehe immer zerstören.“

„So war das nicht!“ Jetzt liefen Tränen über ihr perfektes Gesicht. „Ich bin hergekommen, um Frieden mit dir zu schließen, um zu versuchen, die Schwester zu sein, die ich hätte sein sollen. Aber als ich Zeke wiedersah …“

„… kam die Gefährtenbindung, von der du glaubtest, sie bestünde zwischen euch, mit aller Macht zurück?“

„Ja“, flüsterte sie.

„Nun, hier ist etwas, das du bei eurem Wiedersehen vielleicht vergessen hast …“Ich knurrte und ließ jede Unze Schmerz und Wut in meine Stimme einfließen. „Zeke und ich sind tatsächlich Gefährten. Er hat mich markiert. Wir haben die Bindung vor der Mondgöttin selbst besiegelt.“

„Cecelia …“

„Was bedeutet: Ganz gleich, was du glaubst, mit ihm zu haben, ganz gleich, welche schönen Lügen er dir ins Ohr geflüstert hat – du bist nichts weiter als seine Hure.“

Diesmal war ich auf die Ohrfeige gefasst. Ich fing ihr Handgelenk ab, noch bevor ihre Hand mich treffen konnte; das Alpha-Blut meines Adoptivvaters verlieh mir eine Kraft, die ich nur selten einsetzte.

„Lass es“, warnte ich, während mein Wolf an die Oberfläche drängte. „Wage es ja nicht, mich noch einmal zu schlagen.“

Layla versuchte, ihren Arm loszureißen, doch ich hielt ihn fest. Zum ersten Mal in unserem Leben hatte ich die Macht über sie.

„Lass mich los“, zischte sie.

„Nicht, bevor du mir die Wahrheit sagst. Die ganze Wahrheit.“

„Ich habe es dir doch schon gesagt …“

„Nein, du hast mir erzählt, *was* passiert ist. Ich will wissen, *warum*. Warum jetzt, Layla? Warum kommst du hierher und gestehst es mir? Was willst du von mir?“

Sie hörte auf zu zappeln; ihre blauen Augen trafen meine mit einem Ausdruck, den ich nicht deuten konnte. „Zeke hat mich gebeten, es dir zu sagen.“

Die Worte trafen mich wie Eiswasser. „Was?“

„Er sagte … er sagte, es sei nicht fair, dich weiter anzulügen. Dass du es verdient hättest, die Wahrheit darüber zu erfahren, wen er wirklich liebt.“

Ich ließ ihr Handgelenk so plötzlich los, dass sie rückwärts stolperte. „Er will die Scheidung.“ Die Worte kratzten in meiner Kehle.

„Er will, dass du dich entscheidest“, korrigierte sie leise. „Er wird die Gefährtenbindung nicht gegen deinen Willen lösen, aber wenn du ihn freigibst …“

„… dann heiratet er stattdessen dich.“

„Ja.“

Ich wandte mich von ihr ab und ging zu den riesigen Fenstern, die den Blick auf das Rudelgebiet freigaben. In der Ferne sah ich die Klippen am Meer, wo ich so viele Stunden damit verbracht hatte, von einer Zukunft zu träumen, die niemals eintreten würde.

„Und das Baby?“

„Er will es offiziell anerkennen. Er will, dass das Baby sein Erbe wird.“

Sein Erbe. Das Kind, das ich ihm nie hatte schenken können, obwohl wir es sechs Monate lang versucht hatten. „Geh raus, Layla.“

„Cecelia, bitte …“

„Geh, bevor ich etwas tue, das wir beide bereuen werden.“

Ich hörte ihre Schritte auf dem Marmor, dann das leise Klicken der sich schließenden Tür. Erst da ließ ich zu, dass ich zusammenbrach; ich rutschte am Fenster hinunter, bis ich auf dem Boden saß und schluchzte, als würde mir das Herz aus der Brust gerissen.

Denn genau das geschah.

펼치기
다음 화 보기
다운로드

최신 챕터

더보기
댓글 없음
32 챕터
1 เรื่องที่ไม่ควรเกิดขึ้น
นี่มันเรื่องบ้าอะไร….ประโยคแรกที่เด้งขึ้นมาในหัวหลังจากลืมตาตื่นมาแล้วเห็นทุกอย่างรอบตัว แพรไหมไม่รู้จะตกใจอะไรก่อนดีระหว่างตัวเธอที่นอนเปลือยอยู่ใต้ผ้าห่มนี่ กับคนที่นอนกอดเธออยู่ตอนนี้ที่ไม่ใช่แฟน แต่ดันเป็นคนที่แพรไหมเกลียดขี้หน้าสุดๆเลยก็ว่าได้ไอ้เด็กลูกครึ่งมารยาททรามห้องข้างๆเนี่ยนะ…“กรี๊ดดดด ปล่อยนะ”แพรไหมกรีดร้องด้วยความแตกตื่นเมื่อประมวลผลได้ เธอดันอีกคนสุดแรงก่อนจะดึงผ้าห่มมาคลุมถึงคอ เป็นผลให้คนตัวโตไร้สิ่งปกปิดร่างกายจนเธอต้องเบือนหน้าไปอีกทาง“โอ๊ย แสบแก้วหูชะมัด อะไรวะเนี่ย”คนที่เพิ่งตื่นงัวเงียบ่นออกมา ขยี้หัวก่อนจะลืมตามองไปรอบๆและหันมามองแพรไหมที่ห่อตัวเป็นดักแด้อยู่ข้างๆ เจเลนก้มมองสภาพตัวเองก็ตกใจจนต้องรีบหยิบเอาเสื้อที่อยู่ตรงพื้นข้างเตียงมาปิดไว้“นี่ป้า…ขืนใจผมเหรอ”ไอ้เด็กนรก….คำนี้ผุดขึ้นมาในหัวแพรไหมทันทีที่เจเลนพูดจบ ก่อนจะพุ่งตัวไปฟาดเข้าที่ไหล่หนาแรงๆหลายทีจนเจเลนเอี้ยวตัวหนีแทบไม่ทัน“ไอ้เด็กบ้า พูดอะไรออกมาน่ะ”“โอ๊ยๆ เจ็บๆ หยุดตีก่อน”เจเลนโวยวายใช้แขนบังตัวไว้ แต่แพรไหมไม่หยุดเลยตองจับข้อมือเธอไว้ทั้งสองข้างทันที“บอกให้หยุด เดี๋ยวก็จับกดอีกรอบซะเล
더 보기
2 ความทรงจำไหลย้อนกลับ nc
แพรไหมปาหมอนใบโตไปใส่เจเลนทันทีที่อีกคนพูดจบ ทั้งรอยยิ้มยียวนและสายตาล้อเลียนนั่นมันขัดหูขัดตาไปหมดจนทนมองไม่ไหว แทนที่จะโกรธเจเลนกลับหัวเราะชอบใจที่แกล้งอีกคนจนโมโหหน้าดำหน้าแดงขนาดนั้นได้“หยุดหัวเราะแล้วกลับห้องนายไปซะ”แพรไหมตะคอกใส่แล้วหอบตัวเองลงจากเตียงเพื่อไปอาบน้ำด้วยความทุลักทุเล ซวยมาก ซวยสุดๆแบบไม่อยากคิดเลยว่าหลังจากนี้จะเป็นยังไง ขนาดจะร้องไห้ยังร้องไม่ออกเลย แค่หน้าของเจเลนลอยมาก็หมดอารมณ์ร้องไห้แล้วอาบน้ำไปแพรไหมก็ขยุ้มหัวตัวเองไปเหมือนคนบ้า สติที่พยายามกอบกู้คืนมายิ่งทำให้ภาพเหตุการณ์ชัดขึ้นทีละเล็กทีละน้อย จนอยากกรี๊ดออกมาอีกรอบกับความน่าสมเพชของตัวเองพอออกมาจากห้องน้ำเจเลนก็หายไปแล้วเหลือแค่ร่องรอยบนเตียงที่แพรไหมไม่อยากหันไปมอง ไม่อยากจะเชื่อว่าเธอจะทำเรื่องแบบนั้นกับเด็กนั่นได้ แถมยังทำแบบร้อนแรงยิ่งกว่าที่เคยทำกับแฟนอีกต่างหาก……………….“อ๊ะ แรงอีก อื้อ”“เรียกชื่อผมสิ”“เจ อ๊า เจเลน”เสียงหวานครางเป็นจังหวะตามที่คนด้านหลังกระแทกกายเข้าหา รุนแรง หนักหน่วง แต่กลับเสียดเสียวจนต้องแอ่นรับอย่างสุขสมขาเล็กที่คุกเข่าอยู่นั่นสั่นจนแทบล้ม ใบหน้าสวยถูไถไปกับพื้นเตียงพร้อม
더 보기
3 ต้นเหตุของความวุ่นวาย
แพรไหมสะบัดหัวแรงๆไล่ภาพความทรงจำแสนลามกนั่นออกจากหัว ก่อนจะได้สติแตกมากไปกว่านี้เสียงเรียกเข้ามือถือก็ดังขึ้นซะก่อน‘ไอ้แพร!’แพรไหมสะดุ้งกับเสียงเรียกที่ดังออกมาจากปลายสายจนต้องเอามือถือออกห่างๆ ก่อนจะตอบกลับลลิลด้วยน้ำเสียงที่ซังกะตาย“อือ ว่าไง”‘ว่าไงอะไรล่ะ เมื่อคืนมึงเป็นอะไรโทรมาพูดไม่รู้เรื่องแล้วก็หายไปเลย แอบไปเมาที่ไหนมาวะ’“ก็ร้านแถวๆคอนโดนี่แหละ”‘แล้วเป็นอะไร ทำไมมึงต้องไปกินเหล้าคนเดียววะ’“กูว่า กูกำลังจะเป็นบ้าว่ะลิล”แพรไหมพูดออกมาอย่างไม่รู้จะเริ่มเล่าที่ตรงไหน เพราะตอนนี้ตัวเองก็ยังมึนไปหมดกับเรื่องราวที่มันกะทันหันจนยากจะจัดการ แต่ก็อัดอั้นเกินกว่าจะเก็บไว้คนเดียวจริงๆ‘อะไรของมึงวะ’“กูโดนนอกใจว่ะ”‘รุตเนี่ยนะ นอกใจมึง!’“อือ กูเห็นมากับตาเลย”แพรไหมยืนยันเมื่อเพื่อนเหมือนจะไม่เชื่อ เธอคบกับศรุตมาตั้งแต่ขึ้นมอปลายจนเรียนจบมหาลัยทางบ้านก็ให้หมั้นกันไว้แล้วด้วยซ้ำ กะว่าทำงานกันไปอีกสักสองปีค่อยแต่งงาน ไม่คิดว่าจะล่มตั้งแต่ทำงานปีแรกแบบนี้‘มึงเข้าใจผิดรึเปล่า คุยกันรึยัง’“ไม่จำเป็นหรอกมึง มันอยู่บนเตียงด้วยกันขนาดนั้นเป็นมึงจะไปถามให้ได้อะไรวะ”‘กูไม่อยากจะเชื่อ
더 보기
4 คนทรยศ
เจ็บจนชาไปทั้งตัวแต่แพรไหมก็ไม่มีเสียงจะพูดออกมา ได้แต่ยืนน้ำตาไหลมองดูทั้งสองคนปรนเปรอกันจนจบ รอจนทุกอย่างสงบลงก่อนที่ทั้งคู่จะหันมาเห็นเธอได้สักที เธอที่ยืนร้องไห้อยู่ตรงนี้ ด้วยความเจ็บปวดที่ไม่อาจบรรยายออกมาได้เท่าที่รู้สึกสักนิดเดียว“แพร!”“พี่แพร!”สองคนบนเตียงเรียกชื่อแพรไหมที่ยืนอยู่ตรงประตูห้องนอนเสียงดังด้วยความตกใจ อารมณ์สุขที่พากันขึ้นสวรรค์เมื่อครู่หายไปจนเหลือเพียงใบหน้าซีดเซียวและแตกตื่น ศรุตรีบดึงผ้าห่มขึ้นมาบังร่างกายที่เปลือยเปล่าก่อนจะมองหาผ้าขนหนูมาพันเอวแล้วก้าวลงจากเตียงแพรไหมเช็ดน้ำตาก่อนจะถามออกมาด้วยเสียงที่เจือสะอื้นจนพูดอะไรมากไปกว่านี้ไม่ได้“ตั้งแต่เมื่อไหร่…”“แพรฟังเราก่อนนะครับ”ศรุตรีบเข้ามาหาแพรไหมที่ขยับถอยห่างในทันที เธอรังเกียจ ขยะแขยงจนไม่อยากอยู่ใกล้ ร่างกายที่ไปสัมผัสคนอื่นมาแพรไหมไม่อยากให้แตะโดนเธอแม้แต่นิดเดียว“ทำแบบนี้กันมาตั้งแต่เมื่อไหร่เหรอ”แพรไหมถามออกมาทั้งน้ำตา มองศรุตที่ยืนตรงหน้าก่อนจะหันไปมองน้องสาวที่อยู่บนเตียงด้วยสายตาตัดพ้อ เธอรักแพรพลอยมากไม่เคยสนว่าน้องจะเกิดคนละแม่กับเธอเลย แต่ทำไมความรักของเธอถึงได้รับการตอบแทนแบบนี้นะ“
더 보기
5 จากผู้ช่วยเหลือกลายเป็นผู้ประสบภัย
“โห เด็กนรกเลยเหรอป้า กระเป๋าอยู่ไหนเอาคีย์การ์ดมาเปิดเร็ว ตัวหนักเป็นบ้าเลยเนี่ย”เจเลนทั้งโมโหทั้งหงุดหงิดจนบ่นออกมายืดยาว เพิ่งรู้ว่ายัยป้าข้างบ้านตั้งฉายาให้ตัวเองแบบนี้ ไว้ถ้าสร่างเมื่อไหร่ได้เห็นดีกันแน่บอกเลย“อ่ะ หาเอง”“โว๊ะ ไม่น่าหาเรื่องเลยกู”เจเลนบ่นกับตัวเองก่อนจะคันกระเป๋าและพยุงคนเมาไปด้วยอย่างทุลักทุเล กว่าจะเปิดประตูเข้ามาในห้องได้ก็ทำเอาหอบอีกรอบจนอยากจับอีกคนเหวี่ยงทิ้งซะเหลือเกิน“อ่ะ นั่งดีๆนะเดี๋ยวหาน้ำให้”“ไม่เอาน้ำ เอาเหล้ามาอีกเร็วๆ”แพรไหมโวยวายเมื่อได้ยินคำว่าน้ำ ร่างบางยื้อตัวเองจะลุกขึ้นจากโซฟาตัวยาวแต่ถูกเจเลนกดให้นั่งลงตามเดิมทันที“อย่าดื้อมาก เดี๋ยวก็จับมัดซะเลยดีมั้ย”“ไอ้คนใจร้าย ฮึก”อยู่ๆแพรไหมก็ร้องไห้ออกมาจนเจเลนกรอกตามองเพดานอย่างท้อใจสุดๆ คนตัวสูงรีบเข้าไปหาน้ำมาให้อีกคนดื่มก่อนจะถามเชิงบ่นออกมาตอนที่ช่วยเช็ดน้ำตาให้คนเมา“ขี้เหล้าเมายาจังวะป้า ปกติกินเหล้าเยอะขนาดนี้เลยเหรอ”“เอาเหล้ามา อยากเมา”แพรไหมไม่ตอบแต่กลับเรียกหาเหล้าต่อ เมื่อความทรงจำที่เจ็บปวดแวบเข้ามาในหัวจนอยากลืม สติที่ขาดๆหายๆสั่งให้เธอต้องเมาต่อเท่านั้น ไม่งั้นมันก็เอาแต่อยาก
더 보기
6 เมื่อถูกรุกกลับ nc
ชุดเดรสสายเดี่ยวสีชมพูอ่อนที่แพรไหมเลือกใส่ไปเซอร์ไพรส์คนรักในวันนี้ ถูกปลดลงมากองที่พื้นอย่างไร้ค่าราวกับความรักของเธอที่ไม่จำเป็นกับคนทรยศอีกต่อไป เรือนร่างบอบบางโอนอ่อนไปตามที่อีกคนชักนำอย่างเต็มใจปล่อยความรู้สึกให้เป็นไปตามความต้องการของร่างกาย ใช้อารมณ์ใคร่กลบความเศร้าเอาไว้ให้ลึกสุดใจมือเล็กลูบไล้ไปที่ร่างกายแข็งแกร่งเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ พลางจัดการกับชุดของอีกคนให้ร่วงลงไปไม่ต่างกัน อุณหภูมิที่เย็นเฉียบในห้องสวนทางกับสองร่างกายที่เริ่มร้อนรุ่มขึ้นเรื่อยๆอย่างไม่มีใครคิดหยุด“อื้อ”แพรไหมครางในลำคอแหงนเงยรับสัมผัสที่ปากร้อนก้มลงไปครอบครองปลายยอดอกที่ชูชันของเธอ ความวาบหวามแล่นปราดไปทั่วร่างและมากขึ้นเรื่อยๆตามที่อีกคนปรนเปรอไม่หยุดหย่อนมือเล็กจิกลงที่ไหล่หนาพยุงตัวเองเอาไว้ปล่อยให้เจเลนหยอกล้ออยู่กับทรวงอกอิ่มจนพอใจ“มีอะไรอยากสั่งสอนผมอีกมั้ยครับ พี่สาว”เสียงทุ้มแหบพร่ากระซิบที่ข้างหูก่อนจะจูบลงไปแผ่วเบาจนแพรไหมสยิวไปทั้งตัว สายตาที่วาววับเป็นประกายจนพาให้ใจสั่นไหวยามจ้องมอง กลิ่นหอมเฉพาะตัวที่โอบล้อมนั้นน่าหลงใหลไม่ต่างจากร่างกายที่สมบูรณ์แบบจนละสายตาไม่ได้เลยทำไมเด็กหน้าห
더 보기
7 เกินกว่าที่จะรับมือ nc
สองมือเล็กทั้งจิกทั้งข่วนแผ่นหลังกว้างของเจเลนอย่างหาที่ระบาย เมื่อถูกตอกอัดมากขึ้นจนทนความเสียดเสียวไม่ไหว สองขาที่ใช้ยันตัวคร่อมตักคนตัวโตอยู่นั้น สั่นมากขึ้นเรื่อยๆจนแทบทรุดลงไปตลอดเวลาแต่เพราะเจเลนเด้งเอวสวนขึ้นมาไม่หยุด แพรไหมเลยได้แต่กอดคอหนาครวญคราง รับแรงกระแทกกระทั้นที่หนักหน่วงขึ้นเรื่อยๆราวจะขาดใจสองร่างกายแนบชิดอยู่บนโซฟาตัวยาว เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังไปทั่วห้องกว้าง แต่ก็ไม่ดังไปกว่าเสียงครางปนสะอื้นของแพรไหมที่ถูกเจเลนตอกอัดเข้าหาถี่รัวจนน้ำตาคลอ“อ๊ะ เจ อ่า เจเลน เบาๆ อ๊า”แพรไหมซบหน้าลงที่บ่าแกร่งอีกครั้ง กอดคอหนาเอาไว้แน่นหวีดครางส่ายหน้าอย่างทรมานกับความเสียวที่เจเลนมอบให้มากขึ้นทุกที แต่แปลกที่ร่างกายกลับสุขสมจนอยากจะถึงฝั่งเร็วๆเจเลนจับคนตัวเล็กให้ยืดตัวขึ้นจนสองเต้าเต่งตึงกระดอนไปมาอยู่ตรงหน้า สองมือหนาจับเอวบางไว้มั่นยามที่สวนกายขึ้นถี่รัว ก่อนจะอ้าปากครอบครองยอดอกชูชันและดูดดื่มราวคนกระหาย“อื้อ อย่ากัด อ๊ะ อ๊ะ”แพรไหมร้องไม่เป็นภาษาเมื่อถูกรุกรานทั้งส่วนบนและส่วนล่าง ความเสียดเสียวแล่นปราดไปทั่วจนชาดิกไปถึงปลายเท้า เธอแหงนเงยหน้าส่ายไปมาน้ำตาไหลอย่างเกินจะต้า
더 보기
8 กลับสู่ความจริง
“เดี๋ยว! เจเลน ไอ้…เฮ้อ”แพรไหมแทบกรี๊ดเมื่อเจเลนพูดเสร็จก็เดินเข้าห้องเธอไปหน้าตาเฉย ไม่สนใจเธอที่เป็นเจ้าของห้องแม้แต่น้อย ร่างบางขยี้หัวตัวเองอย่างหงุดหงิดจนแทบบ้า พอนึกได้ว่าตัวเองก็ยังอยู่ในชุดคลุมอาบน้ำก็รีบเข้าไปแต่งตัวอย่างรีบร้อน ถึงว่าทำไมเมื่อกี้เจเลนถึงได้มองเธอแล้วยิ้มแปลกๆ เด็กนรกของแท้เลยจริงๆ“หิวอ่ะ ทำไรให้กินหน่อยสิ”“กลับห้องได้แล้วมั้ง”แพรไหมประชดก่อนจะหันมามองเจเลนที่อยู่ในชุดเสื้อยืดกางเกงยีนส์สีซีดขาดๆ แต่ไม่รู้ทำไมพออยู่บนตัวเจเลนถึงได้ดูดีขนาดนี้ ขนาดที่น่าหมั่นไส้จนไม่อยากมองนั่นแหละ เธอแต่งหน้าบางๆก็ยังดูซีดส่วนไอ้เด็กนี่หน้าสดก็ยังมีออร่า ไม่ยุติธรรมเลยจริงๆแต่ที่น่าหมั่นไส้สุดก็คงจะเป็นท่าทางไม่ทุกข์ร้อนที่มากวนชาวบ้านมากกว่า เธอโมโหจนเกือบลืมไปแล้วว่าเมื่อคืนทำอะไรกับเด็กนี่ไปหากเจเลนไม่พูดย้ำขึ้นมาซะก่อน“ที่ห้องไม่มีอะไรให้กินน่ะสิ ทำให้หน่อยนะเมื่อคืนเสียพลังงานไปทั้งคืนเลย”เจเลนเดินเข้ามาหาก่อนจะหยุดอยู่ข้างๆแพรไหมที่ทำมื้อบ่ายเกือบเย็นให้ตัวเองอยู่“เมื่อไรจะเลิกพูดถึงซะทีฮะ แล้วก็กลับไปได้แล้วรำคาญมาก”“เอ้า ความจริงทั้งนั้นทำเป็นรับไม่ได้ เดี๋ยว
더 보기
9 ตัวตนอีกด้าน
เจเลนอธิบายเพิ่ม ซึ่งก็ไม่รู้ว่าจะบอกรายละเอียดขนาดนี้ไปทำไม อาจจะเพราะไม่รู้จะคุยอะไรระหว่างกินข้าว หรือไม่ก็คงเพราะไม่อยากเห็นหน้าเศร้าๆของแพรไหมเหมือนเมื่อกี้นั่นแหละ“แล้วนายไม่ค่อยมีงานรึไงถึงต้องไปทำข้างนอกน่ะ ดังมากไม่ใช่เหรอ”“งานเยอะจนต้องขอพักเลยแหละ แต่ผมก็อยากไปร้องเพลงแบบที่ไม่มีใครรู้จักบ้างไง พอเห็นคนอื่นชอบเสียงผมมากกว่าหน้าตาแล้วมันโคตรใจฟูเลยนะ”“อ้อ หล่อมากอ่ะเนอะ ทำไงได้”แพรไหมเบ้ปากใส่อย่างหมั่นไส้ ก็ไม่เถียงหรอกว่าหล่อจัดเลยแต่ช่วยมั่นหน้าน้อยกว่านี้หน่อยเถอะ เกินไปมาก“ทำหน้าแบบนั้นหมายความว่าไงฮะป้า จะบอกว่าผมไม่หล่อเหรอ”“นายเข้าใจภาษาไทยจริงๆใช่มั้ยเนี่ย”“แล้วผมพูดไม่ชัดหรือแปลไม่ถูกตอนไหนล่ะ เป็นลูกครึ่งไม่ได้เป็นคนโง่นะครับ”“เอ้า งั้นก็จะสงสัยอะไรคนก็ชมอยู่ว่าหล่อเนี่ย”“ทำหน้าแบบนั้นแถวบ้านผมเรียกประชดเหอะ”เจเลนว่าพลางมุ่ยหน้าอย่างงอนๆ ถูกชมมาทั้งชีวิตพอเจอคนที่ไม่สนใจหน้าตาตัวเองแล้วก็ไม่มั่นใจแปลกๆ“แล้วแต่เถอะ กินเสร็จแล้วก็กลับไปได้แล้ว”“นี่ก็ไล่เก่ง มาถึงขนาดนี้แล้วทำไมเราไม่สนิทกันไว้ล่ะครับ”“ไม่จำเป็น แล้วก็จากนี้เรียกพี่ว่าพี่โอเคมั้ย อย่าให้
더 보기
10 ความหนักใจ
“โธ่ ก็ใครจะรู้ว่าซาแซงมันจะตามผมเก่งขนาดนี้ล่ะครับพี่”เจเลนโอดครวญบ้าง การมีชื่อเสียงมากๆการงานประสบความสำเร็จได้ดีก็ดีใจอยู่หรอก แต่ที่ตามมาคือหลายๆอย่างที่แทบเป็นบ้ารายวันเลยก็ว่าได้ นักข่าวก็ต้องหลบ ซาแซงก็ต้องเลี่ยง ทุกวันแทบจะออกไปไหนไม่ได้อยู่แล้ว‘แล้วใครอนุญาตให้แกไปร้องเพลงที่ผับฮะ พี่สั่งแกกี่ครั้งแล้วว่าอย่าหาเรื่อง ดีนะที่เมื่อคืนนักข่าวมันเป็นเพื่อนพี่มันเลยมาถามก่อนว่าลงได้มั้ย ถ้าเป็นคนอื่นแกได้เป็นข่าวใหญ่อีกแน่บอกเลย ไปผับก็หนักแล้วเสนอหน้าไปหิ้วสาวกลับด้วยอีกต่างหาก โอ้ย! หัวจะปวด’“ผมปิดหน้าขนาดนั้นเพื่อนพี่จำได้ไงก่อน”‘แหม เจเลนเอ้ย รูปร่างหน้าตาอย่างแกคงปิดมิดมากมั้งถามจริง ถ้าไม่มีออร่าจะเป็นดาราดังได้ยังไง แกก็ต้องเด่นกว่าชาวบ้านจนเค้ารู้น่ะสิถามได้’“โอ้ ขอบคุณครับที่ชมว่าหล่อ ผมก็รู้ตัวแหละปกติก็ไม่เคยออกมาเดินข้างนอกหรอกอยู่แต่ในห้องเพื่อนมันรับส่งตลอด แต่เมื่อคืนผมรู้จักพี่เค้าจริงๆเลยปล่อยไว้ไม่ได้ต้องพากลับ รับรองว่าไม่มีแบบนี้อีกแล้วครับสบายใจได้”‘มันต้องไม่มีอยู่แล้วเพราะแกห้ามไปอีกไง ต้องให้บอกอีกกี่ครั้งฮะ’คราวนี้ผู้จัดการขึ้นเสียงใส่อย่างเหลืออด
더 보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status