นักร้องชื่อดังที่จ้องจะจับพี่สาวข้างห้องมาเป็นแฟน

นักร้องชื่อดังที่จ้องจะจับพี่สาวข้างห้องมาเป็นแฟน

last updateTerakhir Diperbarui : 2026-03-03
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
32Bab
545Dibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

ไอ้เด็กลูกครึ่งหน้าหล่อคนนั้นน่ะ แพรไหมไม่ชอบสุดๆเพราะมันชอบปีนเกลียวแถมยังอยู่ข้างห้องอีกต่างหาก ใครจะคิดว่าวันนึงจะตื่นมาพร้อมกันบนเตียงแล้วโดนมันถามว่า "นี่ป้าขืนใจผมเหรอ" ไอ้เด็กนรก...

Lihat lebih banyak

Bab 1

1 เรื่องที่ไม่ควรเกิดขึ้น

「なぁ和也、今日は絵里と籍を入れる日だろ?すっぽかして、あいつ怒らねえの?」

「絵里が和也にベタ惚れなのは周知の事実じゃんか。和也が寧々のために行かなかったって知っても、怒る度胸なんてあるわけねえって」

「そうよ。絵里なんかが寧々に勝てるわけない。和也は昔っから寧々を溺愛してるんだから……」

……

彼らが口にする「寧々」という少女は藤原寧々(ふじはら ねね)、藤原和也(ふじはら かずや)の義妹だ。

ホテルの個室のドア前に立ち尽くす水原絵里(みずはら えり)は、全身の血液が凍りつくような感覚に襲われていた。

これが、長年愛し続けた男の正体だというのか。あまりにも浅ましい。

彼女は拳を固く握りしめる。爪が掌に深く食い込むが、胸を焼く絶望に比べれば、そんな生理的な痛みは万分の一にも満たなかった。

深く息を吸い込むと、扉を押し開けた。

バンッ!

喧騒に包まれていた個室が、瞬時に静まり返る。

「絵里……」誰かが息を呑んだ。

扉の前に立つその美貌に、誰もが目を奪われた。透き通るような白い肌、引き締まった腰のラインを強調するピンクのワンピース。ハーフアップにまとめた髪が、優美さを際立たせている。

だがその瞳は、氷のように冷徹だった。彼女の視線が、和也と寧々を射抜く。

「和也。これが、役所に行けない理由?」

和也の端正な顔に、一瞬だけ気まずさが走る。だがすぐに絵里のそばへ歩み寄った。

「入籍なんていつでもできるだろ。寧々が久しぶりに海外から帰ってきたんだ。兄として、歓迎会を開くのは当然のことだろう?」

絵里は冷ややかに笑う。

「一年に一度の交際記念日も、あなたにとっては『どうでもいい』ことなの?

今回を逃せば、来年まで待たなきゃいけないって分かってるくせに」

それは二人の約束だった。

交際記念日を結婚記念日にする。一石二鳥で、特別な意味を持たせるはずだったのだ。

だが明らかに、和也には結婚する気などない。

彼が真に娶りたいのは寧々なのだ。

彼の、幼馴染であり義妹である寧々を。

何かを感じ取ったのか、和也が絵里の腕を掴もうとする。

「騒ぐな。帰ってから説明するから」

絵里はその手を乱暴に振り払った。

その時、寧々が口を開いた。

「絵里、ごめんなさい。私が悪いの。今日が入籍日だなんて知らなくて……」

うつむいて謝るその姿は、いかにも被害者といった風情だ。

絵里は常日頃から彼女を嫌悪していたため、無視を決め込む。すると寧々は顔を上げ、涙を浮かべた瞳で訴えかけてきた。

「許して。私、絵里と兄さんの幸せを心から祝福してるのに……」

祝福?絵里は鼻で笑った。

「猫かぶるのはやめてくれない?本気で祝福してるなら、わざわざ戻って来たりしないでしょ」

和也の表情が曇る。

「そんな意地悪な言い方はやめろ」

「何よ、大事な大事な妹を言われて不機嫌?」

絵里の目は、他人を見るように冷え切っていた。

和也は顔をしかめ、低い声で叱責する。

「絵里、場所をわきまえろ。滅多なことを言うもんじゃない!」

見ろよ。どれほど妹を庇うのか。

彼がそこまで肩を持つのなら、望み通りにしてやろうね。

「やったことは事実でしょう?何を怖がってるの?」

寧々の目元が赤くなり、傷ついた表情を作る。

「私と兄さんはそんな関係じゃないわ。どうして昔みたいに誤解ばかりするの?

二人の喧嘩の原因になるって分かってたら、私、帰って来なかった……」

寧々の涙声は、聞く者の庇護欲をそそるものだった。彼女が虐げられていると見た取り巻きたちが、一斉に絵里を非難し始める。

「絵里、それは言い過ぎだよ。和也と寧々は兄妹だぜ?そんなことにまで嫉妬するのか?」

「そうだよ。この三年間、あなたが寧々を受け入れないから、彼女は身を引いて出国したんだろ?また同じことを繰り返す気か?」

「調子に乗ってると、和也に捨てられるぞ!」

……

絵里は彼らの義憤に満ちた顔を、冷徹な目で見つめ返した。

かつては和也のために、こうした友人たちにも我慢を重ねてきた。どんな冗談を言われようと、陰で笑われようと、聞こえないふりをしてきたのだ。

だが、もう終わりだ。

絵里の言葉は鋭利な刃物のように響いた。

「妹が兄に毎日べったり張り付いてるのが、正当だとでも?

あんたたちの頭はどうかしちゃったの?それとも、そういう禁断の愛がお好み?

私が身を引いてあげるから、存分に見せつけてもらえばいいわ」

一同は呆気にとられた。

和也の前では従順だった絵里が、これほど辛辣になろうとは予想もしていなかったのだ。あまりにも言葉が過ぎる。

「絵里、どうしてそんなに私を侮辱するの?」

寧々は今にも泣き出しそうな顔で、あざといほどに哀れっぽく言った。

「私のことが嫌いなのは仕方ないけど、兄さんはあんなに絵里が好きなのに。こんなに尽くしてるのに、まだ不満なの?」

絵里は眉をひそめた。

他人は知らないだろうが、彼女は寧々の本性を熟知している。

和也と知り合って十年、交際して五年。

一年目の絵里の誕生日に、寧々は「事故に遭った」と嘘をついて和也を呼び出した。

二年目のバレンタインには「失恋した」と言い出し、自殺をほのめかして和也に泣きついた。

三年目、四年目……

寧々は無限に理由を作り出し、そのたびに和也は絵里を見捨てて駆けつけた。

そして三年前、寧々が突然出国を申し出た時も、周囲は「絵里が追い出した」と決めつけたのだ。

絵里の冷ややかな視線が、寧々をじっと捉える。

「まともな兄妹関係なら、入籍なんていう一大事を蔑ろにしたりしないわ。

どっちもどっちのクズとあばずれが、被害者ぶって私に寛容さを強要するなんて、笑わせないで。どの面下げて言ってるの?

恥を知りなさいよ」

寧々は顔を真っ赤にし、言い返すこともできずに涙をポロポロとこぼすだけだ。

和也は堪忍袋の緒が切れ、顔を紅潮させて怒鳴った。

「いい加減にしろ!自分が惨めだと思わないのか!

たかが入籍だろ。記念日が無理なら、お前の誕生日に変えればいいだけじゃないか。どうしてそれくらい大目に見られないんだ!」

大目に?

ええ、もちろん。

絵里の心は、凪のように静まり返っていた。

「和也。別れましょう」

室内がどよめく。

和也は数秒呆然とした後、苦々しい顔になった。

「また別れるとか言うのか?三年前もそうやって騒いで、寧々に気を遣わせて追い出したくせに。まだ飽き足らずに彼女を追い詰める気か?

お前はどうしてそんなに性格が悪いんだ。籍を入れてやるって言ってるのに、まだ寧々が許せないのか?これ以上悪辣な真似をするなら、俺だって考えがあるぞ!」

和也に庇われ、うつむいた寧々の口元が微かに歪み、勝ち誇った笑みを浮かべるのを、絵里は見逃さなかった。

それを目にした絵里は、まるで大輪の薔薇が咲いたような、艶やかな笑みを返した。

「ええ、いいわよ。入籍はやめましょう。結婚もなし」

言い捨てて、絵里は踵を返す。

背後から和也の怒号が飛んだ。

「今ここから出て行ってみろ。寧々にちゃんと謝らないなら、絶対に許さないからな!」

周囲は皆、絵里が折れて謝罪すると高を括っていた。

あれほど和也に惚れ込んでいたのだから。

だが、予想は裏切られた。絵里は足を止め、振り返って彼らを一瞥すると、宣言した。

「ちょうどいいわ、証人になって。私、水原絵里はここに誓います。今日限りで藤原和也とは他人。復縁なんて天地がひっくり返ってもありえない。

もし私がこの誓いを破ったら、その時は藤原和也が、一生女に縁がないまま、野垂れ死ねばいいわ!」

「……っ!」

捨て台詞を残し、絵里は呆気にとられる人々を尻目に、毅然と個室を後にした。

どうやってタクシーを拾ったのかも覚えていない。ホテルを離れた車内で、絵里はひたすら和也に関する連絡先を削除し続けた。

突然の着信音が、彼女の意識を現実へと引き戻す。

ディスプレイに表示された、見知らぬ、けれどどこか懐かしい番号を見て、心臓が止まりそうになった。

通話ボタンを押すと、鼓膜をくすぐるような、甘く低い声が響いてきた。

「結婚したいなら、俺を検討してみないか?」

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
32 Bab
1 เรื่องที่ไม่ควรเกิดขึ้น
นี่มันเรื่องบ้าอะไร….ประโยคแรกที่เด้งขึ้นมาในหัวหลังจากลืมตาตื่นมาแล้วเห็นทุกอย่างรอบตัว แพรไหมไม่รู้จะตกใจอะไรก่อนดีระหว่างตัวเธอที่นอนเปลือยอยู่ใต้ผ้าห่มนี่ กับคนที่นอนกอดเธออยู่ตอนนี้ที่ไม่ใช่แฟน แต่ดันเป็นคนที่แพรไหมเกลียดขี้หน้าสุดๆเลยก็ว่าได้ไอ้เด็กลูกครึ่งมารยาททรามห้องข้างๆเนี่ยนะ…“กรี๊ดดดด ปล่อยนะ”แพรไหมกรีดร้องด้วยความแตกตื่นเมื่อประมวลผลได้ เธอดันอีกคนสุดแรงก่อนจะดึงผ้าห่มมาคลุมถึงคอ เป็นผลให้คนตัวโตไร้สิ่งปกปิดร่างกายจนเธอต้องเบือนหน้าไปอีกทาง“โอ๊ย แสบแก้วหูชะมัด อะไรวะเนี่ย”คนที่เพิ่งตื่นงัวเงียบ่นออกมา ขยี้หัวก่อนจะลืมตามองไปรอบๆและหันมามองแพรไหมที่ห่อตัวเป็นดักแด้อยู่ข้างๆ เจเลนก้มมองสภาพตัวเองก็ตกใจจนต้องรีบหยิบเอาเสื้อที่อยู่ตรงพื้นข้างเตียงมาปิดไว้“นี่ป้า…ขืนใจผมเหรอ”ไอ้เด็กนรก….คำนี้ผุดขึ้นมาในหัวแพรไหมทันทีที่เจเลนพูดจบ ก่อนจะพุ่งตัวไปฟาดเข้าที่ไหล่หนาแรงๆหลายทีจนเจเลนเอี้ยวตัวหนีแทบไม่ทัน“ไอ้เด็กบ้า พูดอะไรออกมาน่ะ”“โอ๊ยๆ เจ็บๆ หยุดตีก่อน”เจเลนโวยวายใช้แขนบังตัวไว้ แต่แพรไหมไม่หยุดเลยตองจับข้อมือเธอไว้ทั้งสองข้างทันที“บอกให้หยุด เดี๋ยวก็จับกดอีกรอบซะเล
Baca selengkapnya
2 ความทรงจำไหลย้อนกลับ nc
แพรไหมปาหมอนใบโตไปใส่เจเลนทันทีที่อีกคนพูดจบ ทั้งรอยยิ้มยียวนและสายตาล้อเลียนนั่นมันขัดหูขัดตาไปหมดจนทนมองไม่ไหว แทนที่จะโกรธเจเลนกลับหัวเราะชอบใจที่แกล้งอีกคนจนโมโหหน้าดำหน้าแดงขนาดนั้นได้“หยุดหัวเราะแล้วกลับห้องนายไปซะ”แพรไหมตะคอกใส่แล้วหอบตัวเองลงจากเตียงเพื่อไปอาบน้ำด้วยความทุลักทุเล ซวยมาก ซวยสุดๆแบบไม่อยากคิดเลยว่าหลังจากนี้จะเป็นยังไง ขนาดจะร้องไห้ยังร้องไม่ออกเลย แค่หน้าของเจเลนลอยมาก็หมดอารมณ์ร้องไห้แล้วอาบน้ำไปแพรไหมก็ขยุ้มหัวตัวเองไปเหมือนคนบ้า สติที่พยายามกอบกู้คืนมายิ่งทำให้ภาพเหตุการณ์ชัดขึ้นทีละเล็กทีละน้อย จนอยากกรี๊ดออกมาอีกรอบกับความน่าสมเพชของตัวเองพอออกมาจากห้องน้ำเจเลนก็หายไปแล้วเหลือแค่ร่องรอยบนเตียงที่แพรไหมไม่อยากหันไปมอง ไม่อยากจะเชื่อว่าเธอจะทำเรื่องแบบนั้นกับเด็กนั่นได้ แถมยังทำแบบร้อนแรงยิ่งกว่าที่เคยทำกับแฟนอีกต่างหาก……………….“อ๊ะ แรงอีก อื้อ”“เรียกชื่อผมสิ”“เจ อ๊า เจเลน”เสียงหวานครางเป็นจังหวะตามที่คนด้านหลังกระแทกกายเข้าหา รุนแรง หนักหน่วง แต่กลับเสียดเสียวจนต้องแอ่นรับอย่างสุขสมขาเล็กที่คุกเข่าอยู่นั่นสั่นจนแทบล้ม ใบหน้าสวยถูไถไปกับพื้นเตียงพร้อม
Baca selengkapnya
3 ต้นเหตุของความวุ่นวาย
แพรไหมสะบัดหัวแรงๆไล่ภาพความทรงจำแสนลามกนั่นออกจากหัว ก่อนจะได้สติแตกมากไปกว่านี้เสียงเรียกเข้ามือถือก็ดังขึ้นซะก่อน‘ไอ้แพร!’แพรไหมสะดุ้งกับเสียงเรียกที่ดังออกมาจากปลายสายจนต้องเอามือถือออกห่างๆ ก่อนจะตอบกลับลลิลด้วยน้ำเสียงที่ซังกะตาย“อือ ว่าไง”‘ว่าไงอะไรล่ะ เมื่อคืนมึงเป็นอะไรโทรมาพูดไม่รู้เรื่องแล้วก็หายไปเลย แอบไปเมาที่ไหนมาวะ’“ก็ร้านแถวๆคอนโดนี่แหละ”‘แล้วเป็นอะไร ทำไมมึงต้องไปกินเหล้าคนเดียววะ’“กูว่า กูกำลังจะเป็นบ้าว่ะลิล”แพรไหมพูดออกมาอย่างไม่รู้จะเริ่มเล่าที่ตรงไหน เพราะตอนนี้ตัวเองก็ยังมึนไปหมดกับเรื่องราวที่มันกะทันหันจนยากจะจัดการ แต่ก็อัดอั้นเกินกว่าจะเก็บไว้คนเดียวจริงๆ‘อะไรของมึงวะ’“กูโดนนอกใจว่ะ”‘รุตเนี่ยนะ นอกใจมึง!’“อือ กูเห็นมากับตาเลย”แพรไหมยืนยันเมื่อเพื่อนเหมือนจะไม่เชื่อ เธอคบกับศรุตมาตั้งแต่ขึ้นมอปลายจนเรียนจบมหาลัยทางบ้านก็ให้หมั้นกันไว้แล้วด้วยซ้ำ กะว่าทำงานกันไปอีกสักสองปีค่อยแต่งงาน ไม่คิดว่าจะล่มตั้งแต่ทำงานปีแรกแบบนี้‘มึงเข้าใจผิดรึเปล่า คุยกันรึยัง’“ไม่จำเป็นหรอกมึง มันอยู่บนเตียงด้วยกันขนาดนั้นเป็นมึงจะไปถามให้ได้อะไรวะ”‘กูไม่อยากจะเชื่อ
Baca selengkapnya
4 คนทรยศ
เจ็บจนชาไปทั้งตัวแต่แพรไหมก็ไม่มีเสียงจะพูดออกมา ได้แต่ยืนน้ำตาไหลมองดูทั้งสองคนปรนเปรอกันจนจบ รอจนทุกอย่างสงบลงก่อนที่ทั้งคู่จะหันมาเห็นเธอได้สักที เธอที่ยืนร้องไห้อยู่ตรงนี้ ด้วยความเจ็บปวดที่ไม่อาจบรรยายออกมาได้เท่าที่รู้สึกสักนิดเดียว“แพร!”“พี่แพร!”สองคนบนเตียงเรียกชื่อแพรไหมที่ยืนอยู่ตรงประตูห้องนอนเสียงดังด้วยความตกใจ อารมณ์สุขที่พากันขึ้นสวรรค์เมื่อครู่หายไปจนเหลือเพียงใบหน้าซีดเซียวและแตกตื่น ศรุตรีบดึงผ้าห่มขึ้นมาบังร่างกายที่เปลือยเปล่าก่อนจะมองหาผ้าขนหนูมาพันเอวแล้วก้าวลงจากเตียงแพรไหมเช็ดน้ำตาก่อนจะถามออกมาด้วยเสียงที่เจือสะอื้นจนพูดอะไรมากไปกว่านี้ไม่ได้“ตั้งแต่เมื่อไหร่…”“แพรฟังเราก่อนนะครับ”ศรุตรีบเข้ามาหาแพรไหมที่ขยับถอยห่างในทันที เธอรังเกียจ ขยะแขยงจนไม่อยากอยู่ใกล้ ร่างกายที่ไปสัมผัสคนอื่นมาแพรไหมไม่อยากให้แตะโดนเธอแม้แต่นิดเดียว“ทำแบบนี้กันมาตั้งแต่เมื่อไหร่เหรอ”แพรไหมถามออกมาทั้งน้ำตา มองศรุตที่ยืนตรงหน้าก่อนจะหันไปมองน้องสาวที่อยู่บนเตียงด้วยสายตาตัดพ้อ เธอรักแพรพลอยมากไม่เคยสนว่าน้องจะเกิดคนละแม่กับเธอเลย แต่ทำไมความรักของเธอถึงได้รับการตอบแทนแบบนี้นะ“
Baca selengkapnya
5 จากผู้ช่วยเหลือกลายเป็นผู้ประสบภัย
“โห เด็กนรกเลยเหรอป้า กระเป๋าอยู่ไหนเอาคีย์การ์ดมาเปิดเร็ว ตัวหนักเป็นบ้าเลยเนี่ย”เจเลนทั้งโมโหทั้งหงุดหงิดจนบ่นออกมายืดยาว เพิ่งรู้ว่ายัยป้าข้างบ้านตั้งฉายาให้ตัวเองแบบนี้ ไว้ถ้าสร่างเมื่อไหร่ได้เห็นดีกันแน่บอกเลย“อ่ะ หาเอง”“โว๊ะ ไม่น่าหาเรื่องเลยกู”เจเลนบ่นกับตัวเองก่อนจะคันกระเป๋าและพยุงคนเมาไปด้วยอย่างทุลักทุเล กว่าจะเปิดประตูเข้ามาในห้องได้ก็ทำเอาหอบอีกรอบจนอยากจับอีกคนเหวี่ยงทิ้งซะเหลือเกิน“อ่ะ นั่งดีๆนะเดี๋ยวหาน้ำให้”“ไม่เอาน้ำ เอาเหล้ามาอีกเร็วๆ”แพรไหมโวยวายเมื่อได้ยินคำว่าน้ำ ร่างบางยื้อตัวเองจะลุกขึ้นจากโซฟาตัวยาวแต่ถูกเจเลนกดให้นั่งลงตามเดิมทันที“อย่าดื้อมาก เดี๋ยวก็จับมัดซะเลยดีมั้ย”“ไอ้คนใจร้าย ฮึก”อยู่ๆแพรไหมก็ร้องไห้ออกมาจนเจเลนกรอกตามองเพดานอย่างท้อใจสุดๆ คนตัวสูงรีบเข้าไปหาน้ำมาให้อีกคนดื่มก่อนจะถามเชิงบ่นออกมาตอนที่ช่วยเช็ดน้ำตาให้คนเมา“ขี้เหล้าเมายาจังวะป้า ปกติกินเหล้าเยอะขนาดนี้เลยเหรอ”“เอาเหล้ามา อยากเมา”แพรไหมไม่ตอบแต่กลับเรียกหาเหล้าต่อ เมื่อความทรงจำที่เจ็บปวดแวบเข้ามาในหัวจนอยากลืม สติที่ขาดๆหายๆสั่งให้เธอต้องเมาต่อเท่านั้น ไม่งั้นมันก็เอาแต่อยาก
Baca selengkapnya
6 เมื่อถูกรุกกลับ nc
ชุดเดรสสายเดี่ยวสีชมพูอ่อนที่แพรไหมเลือกใส่ไปเซอร์ไพรส์คนรักในวันนี้ ถูกปลดลงมากองที่พื้นอย่างไร้ค่าราวกับความรักของเธอที่ไม่จำเป็นกับคนทรยศอีกต่อไป เรือนร่างบอบบางโอนอ่อนไปตามที่อีกคนชักนำอย่างเต็มใจปล่อยความรู้สึกให้เป็นไปตามความต้องการของร่างกาย ใช้อารมณ์ใคร่กลบความเศร้าเอาไว้ให้ลึกสุดใจมือเล็กลูบไล้ไปที่ร่างกายแข็งแกร่งเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ พลางจัดการกับชุดของอีกคนให้ร่วงลงไปไม่ต่างกัน อุณหภูมิที่เย็นเฉียบในห้องสวนทางกับสองร่างกายที่เริ่มร้อนรุ่มขึ้นเรื่อยๆอย่างไม่มีใครคิดหยุด“อื้อ”แพรไหมครางในลำคอแหงนเงยรับสัมผัสที่ปากร้อนก้มลงไปครอบครองปลายยอดอกที่ชูชันของเธอ ความวาบหวามแล่นปราดไปทั่วร่างและมากขึ้นเรื่อยๆตามที่อีกคนปรนเปรอไม่หยุดหย่อนมือเล็กจิกลงที่ไหล่หนาพยุงตัวเองเอาไว้ปล่อยให้เจเลนหยอกล้ออยู่กับทรวงอกอิ่มจนพอใจ“มีอะไรอยากสั่งสอนผมอีกมั้ยครับ พี่สาว”เสียงทุ้มแหบพร่ากระซิบที่ข้างหูก่อนจะจูบลงไปแผ่วเบาจนแพรไหมสยิวไปทั้งตัว สายตาที่วาววับเป็นประกายจนพาให้ใจสั่นไหวยามจ้องมอง กลิ่นหอมเฉพาะตัวที่โอบล้อมนั้นน่าหลงใหลไม่ต่างจากร่างกายที่สมบูรณ์แบบจนละสายตาไม่ได้เลยทำไมเด็กหน้าห
Baca selengkapnya
7 เกินกว่าที่จะรับมือ nc
สองมือเล็กทั้งจิกทั้งข่วนแผ่นหลังกว้างของเจเลนอย่างหาที่ระบาย เมื่อถูกตอกอัดมากขึ้นจนทนความเสียดเสียวไม่ไหว สองขาที่ใช้ยันตัวคร่อมตักคนตัวโตอยู่นั้น สั่นมากขึ้นเรื่อยๆจนแทบทรุดลงไปตลอดเวลาแต่เพราะเจเลนเด้งเอวสวนขึ้นมาไม่หยุด แพรไหมเลยได้แต่กอดคอหนาครวญคราง รับแรงกระแทกกระทั้นที่หนักหน่วงขึ้นเรื่อยๆราวจะขาดใจสองร่างกายแนบชิดอยู่บนโซฟาตัวยาว เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังไปทั่วห้องกว้าง แต่ก็ไม่ดังไปกว่าเสียงครางปนสะอื้นของแพรไหมที่ถูกเจเลนตอกอัดเข้าหาถี่รัวจนน้ำตาคลอ“อ๊ะ เจ อ่า เจเลน เบาๆ อ๊า”แพรไหมซบหน้าลงที่บ่าแกร่งอีกครั้ง กอดคอหนาเอาไว้แน่นหวีดครางส่ายหน้าอย่างทรมานกับความเสียวที่เจเลนมอบให้มากขึ้นทุกที แต่แปลกที่ร่างกายกลับสุขสมจนอยากจะถึงฝั่งเร็วๆเจเลนจับคนตัวเล็กให้ยืดตัวขึ้นจนสองเต้าเต่งตึงกระดอนไปมาอยู่ตรงหน้า สองมือหนาจับเอวบางไว้มั่นยามที่สวนกายขึ้นถี่รัว ก่อนจะอ้าปากครอบครองยอดอกชูชันและดูดดื่มราวคนกระหาย“อื้อ อย่ากัด อ๊ะ อ๊ะ”แพรไหมร้องไม่เป็นภาษาเมื่อถูกรุกรานทั้งส่วนบนและส่วนล่าง ความเสียดเสียวแล่นปราดไปทั่วจนชาดิกไปถึงปลายเท้า เธอแหงนเงยหน้าส่ายไปมาน้ำตาไหลอย่างเกินจะต้า
Baca selengkapnya
8 กลับสู่ความจริง
“เดี๋ยว! เจเลน ไอ้…เฮ้อ”แพรไหมแทบกรี๊ดเมื่อเจเลนพูดเสร็จก็เดินเข้าห้องเธอไปหน้าตาเฉย ไม่สนใจเธอที่เป็นเจ้าของห้องแม้แต่น้อย ร่างบางขยี้หัวตัวเองอย่างหงุดหงิดจนแทบบ้า พอนึกได้ว่าตัวเองก็ยังอยู่ในชุดคลุมอาบน้ำก็รีบเข้าไปแต่งตัวอย่างรีบร้อน ถึงว่าทำไมเมื่อกี้เจเลนถึงได้มองเธอแล้วยิ้มแปลกๆ เด็กนรกของแท้เลยจริงๆ“หิวอ่ะ ทำไรให้กินหน่อยสิ”“กลับห้องได้แล้วมั้ง”แพรไหมประชดก่อนจะหันมามองเจเลนที่อยู่ในชุดเสื้อยืดกางเกงยีนส์สีซีดขาดๆ แต่ไม่รู้ทำไมพออยู่บนตัวเจเลนถึงได้ดูดีขนาดนี้ ขนาดที่น่าหมั่นไส้จนไม่อยากมองนั่นแหละ เธอแต่งหน้าบางๆก็ยังดูซีดส่วนไอ้เด็กนี่หน้าสดก็ยังมีออร่า ไม่ยุติธรรมเลยจริงๆแต่ที่น่าหมั่นไส้สุดก็คงจะเป็นท่าทางไม่ทุกข์ร้อนที่มากวนชาวบ้านมากกว่า เธอโมโหจนเกือบลืมไปแล้วว่าเมื่อคืนทำอะไรกับเด็กนี่ไปหากเจเลนไม่พูดย้ำขึ้นมาซะก่อน“ที่ห้องไม่มีอะไรให้กินน่ะสิ ทำให้หน่อยนะเมื่อคืนเสียพลังงานไปทั้งคืนเลย”เจเลนเดินเข้ามาหาก่อนจะหยุดอยู่ข้างๆแพรไหมที่ทำมื้อบ่ายเกือบเย็นให้ตัวเองอยู่“เมื่อไรจะเลิกพูดถึงซะทีฮะ แล้วก็กลับไปได้แล้วรำคาญมาก”“เอ้า ความจริงทั้งนั้นทำเป็นรับไม่ได้ เดี๋ยว
Baca selengkapnya
9 ตัวตนอีกด้าน
เจเลนอธิบายเพิ่ม ซึ่งก็ไม่รู้ว่าจะบอกรายละเอียดขนาดนี้ไปทำไม อาจจะเพราะไม่รู้จะคุยอะไรระหว่างกินข้าว หรือไม่ก็คงเพราะไม่อยากเห็นหน้าเศร้าๆของแพรไหมเหมือนเมื่อกี้นั่นแหละ“แล้วนายไม่ค่อยมีงานรึไงถึงต้องไปทำข้างนอกน่ะ ดังมากไม่ใช่เหรอ”“งานเยอะจนต้องขอพักเลยแหละ แต่ผมก็อยากไปร้องเพลงแบบที่ไม่มีใครรู้จักบ้างไง พอเห็นคนอื่นชอบเสียงผมมากกว่าหน้าตาแล้วมันโคตรใจฟูเลยนะ”“อ้อ หล่อมากอ่ะเนอะ ทำไงได้”แพรไหมเบ้ปากใส่อย่างหมั่นไส้ ก็ไม่เถียงหรอกว่าหล่อจัดเลยแต่ช่วยมั่นหน้าน้อยกว่านี้หน่อยเถอะ เกินไปมาก“ทำหน้าแบบนั้นหมายความว่าไงฮะป้า จะบอกว่าผมไม่หล่อเหรอ”“นายเข้าใจภาษาไทยจริงๆใช่มั้ยเนี่ย”“แล้วผมพูดไม่ชัดหรือแปลไม่ถูกตอนไหนล่ะ เป็นลูกครึ่งไม่ได้เป็นคนโง่นะครับ”“เอ้า งั้นก็จะสงสัยอะไรคนก็ชมอยู่ว่าหล่อเนี่ย”“ทำหน้าแบบนั้นแถวบ้านผมเรียกประชดเหอะ”เจเลนว่าพลางมุ่ยหน้าอย่างงอนๆ ถูกชมมาทั้งชีวิตพอเจอคนที่ไม่สนใจหน้าตาตัวเองแล้วก็ไม่มั่นใจแปลกๆ“แล้วแต่เถอะ กินเสร็จแล้วก็กลับไปได้แล้ว”“นี่ก็ไล่เก่ง มาถึงขนาดนี้แล้วทำไมเราไม่สนิทกันไว้ล่ะครับ”“ไม่จำเป็น แล้วก็จากนี้เรียกพี่ว่าพี่โอเคมั้ย อย่าให้
Baca selengkapnya
10 ความหนักใจ
“โธ่ ก็ใครจะรู้ว่าซาแซงมันจะตามผมเก่งขนาดนี้ล่ะครับพี่”เจเลนโอดครวญบ้าง การมีชื่อเสียงมากๆการงานประสบความสำเร็จได้ดีก็ดีใจอยู่หรอก แต่ที่ตามมาคือหลายๆอย่างที่แทบเป็นบ้ารายวันเลยก็ว่าได้ นักข่าวก็ต้องหลบ ซาแซงก็ต้องเลี่ยง ทุกวันแทบจะออกไปไหนไม่ได้อยู่แล้ว‘แล้วใครอนุญาตให้แกไปร้องเพลงที่ผับฮะ พี่สั่งแกกี่ครั้งแล้วว่าอย่าหาเรื่อง ดีนะที่เมื่อคืนนักข่าวมันเป็นเพื่อนพี่มันเลยมาถามก่อนว่าลงได้มั้ย ถ้าเป็นคนอื่นแกได้เป็นข่าวใหญ่อีกแน่บอกเลย ไปผับก็หนักแล้วเสนอหน้าไปหิ้วสาวกลับด้วยอีกต่างหาก โอ้ย! หัวจะปวด’“ผมปิดหน้าขนาดนั้นเพื่อนพี่จำได้ไงก่อน”‘แหม เจเลนเอ้ย รูปร่างหน้าตาอย่างแกคงปิดมิดมากมั้งถามจริง ถ้าไม่มีออร่าจะเป็นดาราดังได้ยังไง แกก็ต้องเด่นกว่าชาวบ้านจนเค้ารู้น่ะสิถามได้’“โอ้ ขอบคุณครับที่ชมว่าหล่อ ผมก็รู้ตัวแหละปกติก็ไม่เคยออกมาเดินข้างนอกหรอกอยู่แต่ในห้องเพื่อนมันรับส่งตลอด แต่เมื่อคืนผมรู้จักพี่เค้าจริงๆเลยปล่อยไว้ไม่ได้ต้องพากลับ รับรองว่าไม่มีแบบนี้อีกแล้วครับสบายใจได้”‘มันต้องไม่มีอยู่แล้วเพราะแกห้ามไปอีกไง ต้องให้บอกอีกกี่ครั้งฮะ’คราวนี้ผู้จัดการขึ้นเสียงใส่อย่างเหลืออด
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status