Tous les chapitres de : Chapitre 561 - Chapitre 570

Hinila niya ako hanggang sa mapa-straddle ako sa ibabaw ng mga hita niya. Nakaharap ako sa kaniya, ang aking mga tuhod ay nakasandal sa malambot na leather ng upuan.Napasabunot ako sa makapal niyang buhok nang magsimulang gumapang ang maiinit at magagaspang niyang palad sa aking mga hita, dahan-dahang itinataas ang laylayan ng suot kong silk dress.Ang kaniyang mga halik ay bumaba mula sa labi ko patungo sa aking panga, at pababa sa mahabang linya ng aking leeg.“Ah...” isang mahinang daing ang kumawala sa akin nang maramdaman ko ang bahagyang pagkagat niya sa balikat ko, nag-iiwan ng basang marka roon.Ang kaniyang kanang kamay ay patuloy na umakyat, hinihimas ang gilid ng baywang ko bago maingat na inikot ang umbok ng aking tiyan. Hinagkan niya ang leeg ko, habang ang palad niya ay nanggigigil na pinisil ang malusog kong dibdib sa ibabaw ng tela ng aking damit.Napakawala ako ng malalim na hininga. Ang bawat haplos niya ay nagpapadala ng boltahe ng kuryente sa buong katawan ko. Lal

“Say it again.”Paos, malalim, at bagong-gising na boses ang bumasag sa katahimikan ng kwarto.Napalunok ako.Kahit halos hindi pa ako nakakamulat nang maayos, ramdam ko na ang pag-iinit ng mga pisngi ko.“A-Ang alin?” maang-maangan kong sagot, pilit na kumakawala sa yakap niya pero mas lalo lang niyang hinigpitan iyon.Inangat niya ang ulo niya. Ang madidilim niyang mga mata ay nakatitig nang diretso sa akin, may halong pilyong ngisi sa kaniyang mga labi.“You know what I want to hear, baby. Yung sinabi mo sa balkonahe kagabi. Say it again. Gusto kong marinig habang gising na gising ako.”Jusko! Ang aga-aga, pinapakaba niya na naman ako!Mabilis kong tinakpan ang mukha ko gamit ang dalawang kamay ko. “Ayoko nga! Minsan lang 'yon! Na-carried away lang ako sa stars at sa tsaa ni Uncle Dragon!”Isang malalim na tawa ang pinakawalan niya. Ang dibdib niya ay umalon sa pagtawa bago niya dahan-dahang tinanggal ang mga kamay ko sa mukha ko. Hinalikan niya ang dulo ng ilong ko.“Too late, Rye

“Rye...” malamig at parang galing sa ilalim ng lupa ang boses niya. “I know her.”Boom.Para akong sinampal nang paulit-ulit.“A-Ano?” nauutal kong tanong, pinipiga ang unan sa dibdib ko. “So totoo? Buntis siya? A-At ikaw ang ama?”Hindi siya sumagot agad. Sa halip, kinuha niya ang cellphone niya mula sa bulsa at mabilis na nag-dial ng isang number. Ang mga mata niya ay hindi inaalis sa papel.“Gregor,” madiin, malamig, at nakakamatay na utos ni Hunter pagkasagot ng kabilang linya. “Get in here. Now.”Wala pang sampung segundo, bumukas ang p***o ng kwarto at pumasok si Gregor. Pormal, seryoso, at mukhang handang pumatay ng tao anumang oras.“Sir?”Ihinagis ni Hunter ang medical documents at ang ultrasound sa dibdib ni Gregor. Awtomatikong sinalo iyon ng tauhan niya.“Look at the date,” malamig na utos ni Hunter. “Look at the name.”Nakakunot ang noong binasa ni Gregor ang papel.Ako naman, nakaupo lang sa kama, hindi alam kung anong nangyayari. Bakit si Gregor ang tinatawag niya?Bumal

“The child is the reason I protected you... but you are the reason why I can no longer let you go.”Napadilat ako. Sinalubong ko ang matinding titig niya.“If another woman had my child, I would provide for the child. I would give them money, a house, security. And I would leave it at that. I would never love the mother just because she carried my blood.”Tumingin siya pababa sa mga labi ko, bago muling tumitig sa mga mata ko.“I didn't fall in love with the woman carrying my child, Rye. I fell in love with Crystal Rye. Yung babaeng matapang kahit clumsy. Yung babaeng lumalaban sa akin kahit takot na takot. Yung babaeng tinapunan ako ng kape.”Napangiti ako nang bahagya sa huling sinabi niya kahit may luha pa rin ako.“You are not an extension of my responsibility, baby,” pabulong niyang dugtong, ang boses ay basag sa emosyon.“You are the only exception to my rules. Kung wala ang baby natin ngayon, aaminin ko, baka mas natagalan bago ko na-realize. Pero sa huli... ikaw pa rin ang hah

Buong byahe ay halos hindi ako makahinga.Nakaupo ako sa passenger seat ng sasakyan ni Hunter, nakasuot ng simpleng maternity dress na kulay navy blue dahil iyon ang pinili niya para sa akin. Si Hunter naman, sa halip na magsuot ng usual na pormal at nakakasakal na three-piece suit, ay nakasuot lang ng itim na button-down shirt na nakabukas ang unang dalawang butones, ipinares sa isang dark slacks.Mukha siyang kaswal, pero ang awra niya ay nananatiling intimidating at gwapo.Nakatingin lang ako sa labas ng bintana habang pinaglalaruan ko ang mga daliri ko. Hinihintay ko na huminto kami sa isang sikat na five-star restaurant na puno ng mga paparazzi, o kaya sa isang yate sa gitna ng Manila Bay na may nakasulat na 'Marry Me' sa langit.Pero lumipas ang isang oras, unti-unting nawala ang mga matataas na building. Pumasok kami sa isang pribado at tahimik na kalsada patungo sa tuktok ng isang burol sa Antipolo.Kumunot ang noo ko nang huminto ang sasakyan. Walang tao. Walang camera. Walan