“Bianca, sa conference room. Ngayon na. Huwag mo akong paghintayin.”Yung boses ni Valeria, matalim na parang kutsilyo na hinahagod sa leeg. Nakatayo siya sa pintuan ng cubicle ko, arms crossed, red lipstick na parang dugo, mata niya tumatagos hanggang buto ko. Yung buong floor, biglang tahimik kahit yung mga intern na karaniwang maingay, biglang nagbaba ng tingin sa monitors nila.Tumayo ako, hinawakan ko yung sketchbook ko na puno ng mabilis na doodles mula kagabi hanggang madaling araw. Yung katawan ko, sumakit pa rin sa suspension sa balikat ko parang may bara, hita ko may faint red marks mula sa paddle, at yung leeg ko… meron pa ring ghost feeling ng collar kahit tinanggal ko na ‘to kaninang umaga bago umalis sa penthouse niya.“Ma’am Valeria, five minutes lang po. Nagfi-finalize pa ako....”“Five minutes?” putol niya, ngiti niya mapang-uyam. “Kung hindi mo kayang i-meet yung deadline, bakit ka pa nandito? Five designs. Launch collection. Board meeting in thirty. Or baka gusto mo
最終更新日 : 2026-04-02
