Ikinuskos pa niya ang mukha niya sa mukha ni Isla.Dahil sa kilos na iyon, naniwala si Isla na talagang lasing siya.Mainit ang mukha ng lalaki, may bahid ng mahinang amoy ng alak at lamig ng hangin sa gabi. Dumampi ang pisngi nito sa kaniya na may uri ng walang-malay na pagiging malapit, na para bang nakalimutan nito kung nasaan siya, kung sino na siya ngayon, at kung gaano karaming hangganan na ang nakatayo sa pagitan nila.Nanigas si Isla mula ulo hanggang paa.“Lucas,” pabulong niyang sabi, takot na magising si Tilly sa loob ng silid. “Tumayo ka nang maayos.”Sa halip na sumagot, ibinaba ni Lucas ang ulo, at bumagsak ang hininga nito sa gilid ng kaniyang mukha.“Mula ngayon, kapag nasa bahay ka, ipasok mo ang susi sa security door mula sa loob. Sa ganoong paraan, walang makakapasok.”Kung hindi siya ang nagbukas ng pinto niya, hindi sana siya nagising sa gulat.Sa sandaling iyon, hindi niya alam kung magagalit ba siya o mawawalan na lang ng masabi.Mabigat ang katahimikan sa entryw
続きを読む
ログイン
