Bihirang ngumiti ang kuya niya.Hindi bababa sa, hindi iyon ang uri ng ngiting bigla na lamang lilitaw habang nakatitig sa phone na kagagaling lamang sa binabang tawag.Sa alaala ni Azrael, ang mga ngiti ni Lucas ay karaniwang malamig, pigil, at may malalim na kahulugan. Minsan, mas nakakatakot pa ang mga iyon kaysa kapag wala itong ekspresyon. Ngunit iba ang ngiting nasa mukha niya ngayon. Mahina iyon, halos hindi mapansin, ngunit may dala itong hindi maipaliwanag na lambot.Dahil doon, lalo itong naging nakakabagabag.Nakakabagabag pa rin na makita siyang may ganoong ekspresyon.Hindi sinasadyang kinilabutan si Azrael.“Kuya, tinawag mo ako?”Maingat ang boses niya, at mas maingat pa ang tindig niya. Nakatayo siya malapit sa pintuan, hindi nangangahas na pumasok nang mas malalim, na para bang kapag lumapit pa siya, may hindi nakikitang panganib na babagsak sa kaniya.Ibinaba ni Lucas ang phone niya, magkadikit ang mga kamay sa ibabaw ng kaniyang mga tuhod. Kalmado ang postura niya, n
Read more