All Chapters of Trapped with My Baby’s Billionaire Daddy: Chapter 141 - Chapter 150

Bihirang ngumiti ang kuya niya.Hindi bababa sa, hindi iyon ang uri ng ngiting bigla na lamang lilitaw habang nakatitig sa phone na kagagaling lamang sa binabang tawag.Sa alaala ni Azrael, ang mga ngiti ni Lucas ay karaniwang malamig, pigil, at may malalim na kahulugan. Minsan, mas nakakatakot pa ang mga iyon kaysa kapag wala itong ekspresyon. Ngunit iba ang ngiting nasa mukha niya ngayon. Mahina iyon, halos hindi mapansin, ngunit may dala itong hindi maipaliwanag na lambot.Dahil doon, lalo itong naging nakakabagabag.Nakakabagabag pa rin na makita siyang may ganoong ekspresyon.Hindi sinasadyang kinilabutan si Azrael.“Kuya, tinawag mo ako?”Maingat ang boses niya, at mas maingat pa ang tindig niya. Nakatayo siya malapit sa pintuan, hindi nangangahas na pumasok nang mas malalim, na para bang kapag lumapit pa siya, may hindi nakikitang panganib na babagsak sa kaniya.Ibinaba ni Lucas ang phone niya, magkadikit ang mga kamay sa ibabaw ng kaniyang mga tuhod. Kalmado ang postura niya, n

“Nakita mo ba si Mr. Montenegro kaninang umaga? Sobrang guwapo niya!”Maliwanag at excited ang boses sa labas, dala ang siglang puno ng tsismis na karaniwang lumalabas lamang kapag hindi pa ganap na nagsisimula ang trabaho.Malamig namang umiling ang isa pang babaeng kasamahan. “Anong guwapong lalaki? Ang nakita ko lang ay ang Hari ng Impiyerno.”Nakakatawa.Sa mata ng mga manggagawa, kahit ang pinakaguwapong lalaki, kapag nababalutan ng yaman at kapangyarihan, ay Hari pa rin ng Impiyerno.Gaano man siya kaguwapo, sa sandaling hawak niya ang kapangyarihang magdesisyon tungkol sa overtime, bonus, assessment, at project approvals, awtomatikong titingnan ang mukha niyang iyon sa lente ng survival.“Huwag mong sabihin iyan.” Malinaw na ayaw tanggapin ng unang kasamahan ang ganoong praktikal na konklusyon. Hininaan niya ang boses, ngunit dahil tahimik ang restroom, malinaw pa ring naririnig ang bawat salita. “Nagtanong-tanong ako. Single si Mr. Montenegro. Narinig ko, nakipag-blind date siy

“Isla, pasensya na talaga sa nangyari sa kapatid ko.”“Hindi ko alam na ganoon siya kasama. Tinanggal na siya ni Lucas.”“May matutuluyan ka na ba ngayon? May bakante akong apartment. Bakit hindi ka na lang doon lumipat?”Matagal na tinitigan ni Isla ang mga mensahe.Tungkol sa paglipat, hindi iyon sinabi ni Isla sa maraming tao.Sa katunayan, bukod kina Cheska, Michelle, at sa mga taong direktang tumulong sa kaniya, halos wala nang ibang nakakaalam nito. Hindi niya rin binanggit ang detalye sa kumpanya. Nakakapagod na nga ang paglipat ng bahay; wala siyang balak gawing tsismis sa opisina ang pribadong buhay niya.Lalo na kay River, na wala namang ideya kung saan siya nakatira.Ngayong alam na ni River, malinaw na ang dahilan matapos lamang ang ilang sandaling pag-iisip.Dahan-dahang itinaas ni Isla ang kaniyang tingin at sinulyapan ang interns’ area sa likuran niya.Ang dating puwesto ni Claudia ay okupado na ngayon ng isang bahagyang chubby na babae na may freckles at matamis na ngit

Ang imbitasyon ng bata ay isa lamang marupok na dahilan para sa nakatagong motibo ng matanda.Mahinang humuni si Lucas bilang pagsang-ayon.Malalim ang boses niya, sexy, paos.At may bahid ng kasiyahan.Madilim ang silid, at tanging ang mahinang liwanag mula sa hallway ang pumapasok sa bahagyang nakabukas na pinto, iginuguhit ang matangkad niyang anyo sa malalabong anino. Maluwag na nakasabit ang polo niya sa katawan, inilalantad ang matitigas na guhit ng kaniyang dibdib, habang nananatiling nakapako ang mga mata niya kay Isla.Itinago ng dilim ang halos sakim na ningning sa mga iyon.“Isla, wala bang nagsabi sa iyo na masasama ang lahat ng lalaki?”Tamad ang tono niya, halos mapanukso, ngunit may hindi maitatagong katapatan sa ilalim nito.Walang kahit isang mabuting lalaki sa mundo.Hindi siya eksepsyon.Ilang segundong tinitigan siya ni Isla, hindi makapagsalita.Mayroon bang taong ganoon kalantad ilarawan ang sarili niya?Ang pagiging prangka niya ay nag-iwan kay Isla na walang mas

Dumaan ang tingin ni Lucas sa bagong kasal, saglit na napadako kay Maricar, na tila medyo kinakabahan.Hindi nagtagal doon ang kaniyang tingin.Para bang isa lamang itong walang halagang estrangherong nakatayo sa lobby ng hotel. Hindi dating kaklase. Hindi isang taong mula sa nakaraan ni Isla. Hindi isang taong karapat-dapat paglaanan kahit kalahating segundo ng kaniyang atensyon.“Hindi. May gagawin pa kami ni Isla. Napadaan lang kami ngayon.”Kalmado ang tono niya, ngunit walang puwang para makipagtawaran.Tahimik na nakahinga nang maluwag si Isla.Dahil man iyon sa may trabaho pa siyang kailangang asikasuhin mamaya, o dahil napansin ni Lucas na ayaw niyang manatili roon nang matagal, ang pagtanggi nito ay nagbigay kay Isla ng pasasalamat.Wala siyang balak umakyat.Wala siyang balak magpanggap na magnanimous sa harap ni Maricar.At lalo siyang walang interes na umupo sa isang wedding party kung saan tiyak na titingnan siya ng lahat nang may pagsusuri, ibubulong ang tungkol sa kaniya